1953-1992 жылдардағы британдық ядролық ескерту жүйесі
Four-minute warning
Ұлыбританияның 1953-1992 жылдардағы ядролық шабуыл ескерту жүйесі: «Төрт минуттық ескерту». Суық соғыс кезеңіндегі қорғаныс, Jodrell Bank және басқару үшін күрес.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1953–1992 жылдар аралығындағы британдық ядролық ескерту жүйесі
Марк Оуэннің әні
1953–1992 British nuclear public alert system
the song by Mark Owen
Төрт минуттық ескерту – Бұл жүйе Суық соғыс кезінде британдық үкімет тарапынан жасалған және 1953–1992 жылдар аралығында қолданылған халыққа ескерту жүйесі. Атауы Ұлыбританияға бағытталған кеңестік ядролық зымырандар шабуылы расталған сәттен бастап, зымырандар нысанаға тиетінге дейінгі шамамен уақытты білдіреді.
The four minute warning was a public alert system conceived by the British Government during the Cold War and operated between 1953 and 1992. The name derived from the approximate length of time from the point at which a Soviet nuclear missile attack against the United Kingdom could be confirmed and the impact of those missiles on their targets.
Негізгі мәліметтер
Ескерту Біріккен Корольдікке бағытталған зымырандар мен ұшақтардың анықталуымен басталар еді. Салқын соғыстың басында Жодрелл Банкі кіріп келе жатқан зымырандарды анықтау және қадағалау үшін пайдаланылды, сонымен қатар астрономиялық зерттеулерді де жалғастырды. Салқын соғыс бойында Корольдік әуе күштері мен Ішкі істер министрлігі ескерту жүйесін кім басқаратыны туралы талас-тартысқа түсті. Бұл ешқандай практикалық немесе техникалық себептерге байланысты емес, егер жалған дабыл берілсе немесе ескертусіз шабуыл жасалса, кім кінәлі екеніне қатысты болды. 1980 жылдарға қарай ескерту High Wycombe маңындағы RAF Booker базасында орналасқан Ішкі істер министрлігінің Ескерту және бақылау ұйымының офицерінің бұйрығымен берілуге тиіс болды. 1960 жылдардың басынан бастап шабуылдың алғашқы анықталуын негізінен Солтүстік Йоркширдегі Файлингдейлдегі RAF BMEWS станциясы қамтамасыз ететін. Онда қуатты радарлар кіріп келе жатқан зымырандарды қадағалап, нысананы растауға мүмкіндік беретін. Кейінгі жылдары кез келген шабуылдың алғашқы белгісі АҚШ-тың Қорғаныс қолдау бағдарламасының (DSP) спутниктеріндегі инфрақызыл детекторлардан күтілді. BMEWS кез келген ұшырудың бағытын қадағалау және растауда маңызды рөл атқара берді. Британ үкіметі BMEWS-тің негізгі иесі емес еді, себебі ол 1960 жылы Соли Цукерман сипаттағандай, шабуыл туралы "5 минуттан аспайтын ескерту уақытын" ғана алатын. АҚШ Ұлыбританияның ең маңызды әскери және технологиялық серіктесі болды, ал оның АҚШ-та орналасқан Стратегиялық әуе қолбасшылығы Файлингдейл стансасынан отыз минут ескерту алды, ал RAF-тің V бомбалаушы күштері шамамен он минутқа ие болды.
The warning would be initiated by the detection of inbound missiles and aircraft targeted at the United Kingdom. Early in the Cold War, Jodrell Bank was used to detect and track incoming missiles, while continuing to be used for astronomical research. Throughout the Cold War, there was a conflict between the Royal Air Force and the Home Office about who was in charge of the warning system. This was not for any practical or technical reason but more to do with who would be blamed if a false alarm were given or if an attack occurred without warning. By the 1980s, the warning was to be given on the orders of a Warning Officer from the Home Office's Warning and Monitoring Organisation stationed at RAF Booker near High Wycombe. From the early 1960s, initial detection of attack would be provided primarily by the RAF BMEWS station at Fylingdales in North Yorkshire. There, powerful radars would track the inbound missiles and allow confirmation of targets. In later years the first indication of any imminent attack would be expected to come from infrared detectors aboard the United States Defense Support Program (DSP) satellites. BMEWS would still play an important role in tracking and confirming the destination of any launches. The British government was not the main beneficiary of BMEWS, given that it would only receive what Solly Zuckerman described in 1960 as "no more than 5 minutes warning time" of an attack. The United States was the United Kingdom's most important military and technological partner, and its US based Strategic Air Command would have thirty minutes warning from the Fylingdales station, whilst the RAF's own V bomber force would have about ten minutes.
UKWMO және РОК
Жауапкершілік Ұлыбританияның ескерту және бақылау ұйымына (UKWMO), Ұлыбританияның өңірлік әуе операциялары орталығында (UK RAOC) орналасқан RAF Booker-де, елді жақын арадағы әуе шабуылы туралы ескерту жасау жүктелген. Ескерту іске қосылғаннан кейін, ұлттық және жергілікті теледидар мен радио арналары хабар таратуды тоқтатып, ескерту хабарламасын (хабарлама Лондондағы BBC Broadcasting House-дегі төтенше жағдай студиясынан таратылатын) эфирге шығаратын. Сонымен қатар, ұлттық әуе шабуылы сиренасы жүйесі іске қосылатын. Бұл үшін, бейбіт уақыттағы сөйлейтін сағаттағыдай бірдей жиілікті пайдаланатын жүйе қолданылды, ол кілтті қосу арқылы елдегі полиция бөлімдеріндегі 250 ұлттық тасымалдаушы бақылау нүктесін (CCP) ескертетін. Бұл нүктелер, кәдімгі телефон желілері арқылы сигнал жіберіп, 7000 қуатты сиренаның іске қосылуын қамтамасыз ететін. Ауылдық аймақтарда 11000-ға жуық қолмен басқарылатын сиреналарды пошта бастықтары, ауылдық полиция қызметкерлері немесе Корольдік бақылаушылар корпусының (ROC) қызметкерлері (кейбір шалғайдағы ауылдық жерлерде тіпті дін қызметкерлері, мейрамхана иелері, судьялар, қосалқы пошта бастықтары немесе жеке азаматтар да қатысуы мүмкін) пайдаланатын. Жүйеге Royal Observer Corps (ROC) тобының жиырма бес бақылау орталығы қосылды, олар да тасымалдаушы бақылау нүктелерімен тікелей байланыста болды. Егер радиоактивті жауын-шашын болған жағдайда, топтық бақылау орталықтарынан жергілікті жауын-шашын туралы ескертулер, сол тасымалдаушы толқын жүйесі арқылы өте шектеулі аумақта таратылатын. Ұлттық ескерту жүйесі жылдар бойы көптеген өзгерістерге ұшырады. 1960 және 1970 жылдары Ұлыбританиядағы жергілікті билік органдарының азаматтық қорғаныс жоспарлаудың көп бөлігі ескірген, бірақ WB400/WB600 ескерту жүйесі ROC құралдары мен байланыс құралдарын жаңартумен бірге сақталып, жұмысқа жарамды күйде ұсталып келді. Жүйенің басты мәселесі, соғысқа дейінгі шиеленіс кезінде оған қажетті көптеген телефон желілерін пошта қызметкерлері қолмен қосуы керек болды. Бұл байланыстар электромагниттік импульстің (EMP) әсеріне төтеп беруге дайындалмаған. 1970 жылдардың соңы мен 1980 жылдардың басындағы үлкен қорқыныш пен шиеленіс жаңадан жоспарлауды және көптеген жүйелерді жаңартуды тудырды. Ескірген WB400/WB600 жүйелері жаңа WB1400 жабдықтарымен ауыстырылды, байланыс желілері тұрақты және EMP бұзылуына қарсы нығайтылды.
It was the responsibility of the United Kingdom Warning and Monitoring Organisation (UKWMO) at the United Kingdom Regional Air Operations Centre (UK RAOC) located at RAF Booker to alert the nation to an imminent air attack. Once an alert was initiated the national and local television and radio networks would break into transmissions and broadcast a warning (the warning message would originate from an emergency studio in BBC Broadcasting House in London). Simultaneously the national air raid siren system would be brought into service. A system, which used the same frequency on normal telephone lines as the peacetime speaking clock, was employed for this whereby a key switch activation alerted 250 national Carrier Control Points or CCPs present in police stations across the country. In turn the CCPs would, via a signal carried along ordinary phone lines, cause 7,000 powered sirens to start up. In rural areas, around 11,000 hand powered sirens would be operated by postmasters, rural police officers, or Royal Observer Corps personnel (even parish priests, publicans, magistrates, subpostmasters or private citizens could be involved in some remote rural areas). Linked into the system were the twenty five Royal Observer Corps (ROC) group controls, also with direct links to the carrier control points. In the event of subsequent radioactive fallout, local fallout warnings could be generated from the group controls on a very localised basis over the same carrier wave system. The national warning system saw many changes over the years. During the 1960s and 1970s, much of the local authority civil defence planning in the United Kingdom became outdated, although the WB400/WB600 warning system was maintained and kept serviceable along with updating of ROC instrumentation and communications. The system's main problem was that many of the telephone lines it needed had to be manually switched in times of pre war tension by Post Office telephone engineers. The links were not hardened against the effects of EMP. In the late 1970s and early 1980s heightened fears and tensions led to a resumption of contingency planning and the upgrading of many systems. The outdated WB400/WB600 systems were replaced with brand new WB1400 equipment, communications links were made permanent and hardened against EMP disruption.
Сиреналар
Екінші дүниежүзілік соғыстан бастау алған ұлттық сирена жүйесі, әсіресе жақындап келе жатқан су тасқыны туралы "жалпы ескерту" ретінде қосымша рөл атқарды. Салқын соғыс аяқталғаннан кейін, ұлттық ескертулер үшін телефонға негізделген жүйе тиімдірек және күтіп ұстауға арзан болады деп есептелді. Сонымен қатар, үкімет жалпы халықты ескерту үшін теледидар және радио хабарларын тоқтату мүмкіндігін сақтайды және BBC Жарғысы мен 1980 жылғы Хабар тарату заңына сәйкес, ұлттық төтенше жағдай кезінде BBC-нің редакциялық бақылауын алуға заңдық құқығы бар. Ұлттық сирена жүйесі 1990-шы жылдарда көбінесе таратылды. Британ үкіметі екі қабатты терезелердің (сирена дыбысын нашар естіртеді) көбеюі мен әуе шабуылының азайған ықтималдығын елдің көп бөлігінде жүйені жою себептері ретінде көрсетті. Кейбір жағалау және өзен бойындағы аймақтар су тасқынынан қорғану шараларының бөлігі ретінде сиреналарды сақтап, үнемі сынақтан өткізеді. 1952 жылдан бері Бродмур ауруханасы қашып кеткен пациенттерді ескерту үшін 13 сирена желісін пайдаланады, олар әр дүйсенбі күні сағат 10-да тексеріледі. Аурухана сиреналарын 2018 жылы жою жоспарланған, бірақ аурухана аумағында орналасқан бір сирена сақталды. Карстерс ауруханасы да өз сиреналарын сақтайды, олар ай сайын тексеріледі. Кейбір қалаларда 1970 жылдарға дейін сиреналар штаттан тыс өрт сөндірушілерді шақыру үшін қолданылды – бұл "жеке" сиреналар ескерту желісінен тәуелсіз жұмыс істеді. Шотландияның Шығыс Лотиандағы Торнесс атом электр станциясы мұндай екі сиренаны атомдық авария туралы ескерту ретінде пайдаланады, олар әр сейсенбі күні сағат 10-да тексеріледі.
The national siren system originating from World War II had a secondary role of "general warning", particularly for imminent flooding. Following the end of the Cold War, a telephone based system was thought to be more appropriate for national warnings and less expensive to maintain. Additionally the government retains an ability to break into television and radio broadcasts for the purpose of alerting the general public and has legal power to take over editorial control of the BBC during a national emergency under the BBC Charter and the Broadcasting Act 1980. The national siren system was largely dismantled during the 1990s. The British government cited the increasing use of double glazed windows (which make sirens harder to hear) and the reduced likelihood of air attack as reasons to eliminate the system in most parts of the country. Some coastal and river areas have retained and regularly test the sirens as part of the flood warning defences. Since 1952, Broadmoor Hospital has employed a network of 13 sirens to warn of escaped patients; this is tested every Monday at 10 am. The hospital sirens were scheduled for removal during 2018 except for one located in the hospital grounds. Carstairs Hospital also retains its sirens, which are tested monthly. In some towns, sirens were once used to summon part time firemen until the introduction of radio pagers during the 1970s – these 'stand alone' sirens operated independently of the warning network. Torness nuclear power station in East Lothian Scotland uses two of these sirens as a warning of an off site nuclear emergency, tested every Tuesday morning at 10 am.
Мәдени әсері
Салқын соғыс және ядролық шабуылдан қорқу 1990-шы жылдарға дейін халық мәдениетіне еніп кетті. Мысалдарға британдық панк-топ Chaos UK-нің "Four Minute Warning" әнін (EP "Burning Britain", 1982), Питер Портердің "Your Attention Please" поэмасын, Take That әншісі Марк Оуэннің жеке әнін және Роджер Уотерстің (Pink Floyd атымен танымал) 1987 жылғы жеке альбомы Radio K. A. O. S-тағы "Four Minutes" әнін жатқызуға болады. Джон Пол Джонс 1988 жылы Brian Eno альбомындағы "Music for Films III" альбомында "4 Minute Warning" әнін шығарды. 1990 жылы шыққан Gunshot британдық рэп тобының алғашқы синглы "Battle Creek Brawl (4 Minute Warning)" деп аталды. 2007 жылы шыққан In Rainbows Disk 2 бонус дискісіндегі Radiohead тректері "4 минут ескерту" деп аталды. Төрт минуттық ескерту драмаларда (сахнада да, экранда да) және романдарында маңызды сюжеттік желі және баяндау құралы болды, көбінесе пьесалардың, фильмдердің, романдардың және мультфильмдердің қозғаушы күшіне айналды. BBC-нің "Threads" драмасы ядролық соғыстан кейін қоғамның қалай құлдырағанын көрсетеді, оның ошағы Шеффилд қаласына жасалған шабуыл болып табылады. "The War Game" де төрт минуттық ескертуді бейнелейді, ескерту мерзімі одан да қысқа болуы мүмкін екенін көрсетеді. Майкл Аспельдің айтуынша, ескертуді жариялау мен нысанаға соққы беру аралығы екі жарым-үш минутты құрауы мүмкін, ал SLBM шабуылы кезінде 30 секундтан да аз уақыт болуы мүмкін. Реймонд Бриггстің сатирикалық және қарапайым комиксті мультфильмінің ("When the Wind Blows") экрандық нұсқасында ескерту хабары сценарийдің бөлігі ретінде қолданылады, бұл Джим мен Хилда Блоггстың арасында пікірталас тудырады. Бұл Питер Дональдсонның алдын ала жазылған ескертуі болмаса да (ұлттық қауіпсіздік және авторлық құқықтар себептерімен қол жетімді емес), бұл көркемдік лицензия негізінде жазылған ойдан шығарылған хабарлама болды. Оны Робин Хьюстон оқыды, ол Лондонда Thames Television телеарнасының жаңалықтарын оқып беретін (фильмде жаңалықтарды оқып беретін рөлді ойнаған) ретінде танымал болған. Ересектерге арналған "Viz" комиксі 107-нөмірінде "Сүйіспеншілікке түсуге төрт минут" деп аталатын фото-стрип жариялады, онда жігіт пен қыз ядролық шабуылға дейін қалған төрт минуттың ішінде толыққанды қарым-қатынас құрады. Төрт минуттық ескерту Ұлыбританиядағы комедиялық бағдарламаларда көптеген әзіл-қалжыңдар мен скетчтерге шабыт берді, АҚШ-тағы Төтенше жағдайлар туралы хабарламалар жүйесі сияқты (халық мәдениетіндегі ядролық қару туралы көруге болады). "Жалғыз ақымақтар мен жылқылар" сериалының бір эпизодында ("Орыстар келеді") Делбой мен Родни Троттерлер ядролық бомбадан қорғаныш жинақтарын сатады және шабуылға қарсы жаттығу өткізеді. Олар баспанаға қарай бара жатқанда, полицейлер оларды жолдан тоқтатып, жылдамдықпен кеткендері үшін сұрақ қояды: "Сендер төрт минут бұрын ескертуді естідіңдер ме?" Родниді жіберген соң, ол: "Біз қырық бес секунд бұрын қайтыс болдық", - дейді. Сол кезде BBC Scotland-тың "Naked Video" бағдарламасында "Шотландиядағы көрермендер үшін ғана" деген сөзбен аяқталатын шабуыл туралы мазақ ескерту жарияланды.
The Cold War and the fear of nuclear attack permeated pop culture up until the 1990s. Examples include the song "Four Minute Warning" by the British punk band Chaos UK (EP "Burning Britain", 1982), the poem "Your Attention Please" by Peter Porter, a solo song by Take That singer, Mark Owen, and "Four Minutes" by Roger Waters (of Pink Floyd fame) on his 1987 solo album Radio K. A. O. S John Paul Jones has a song entitled "4 Minute Warning" on the 1988 Brian Eno album Music for Films III. The first single of the UK rap crew Gunshot, from 1990, was entitled "Battle Creek Brawl (4 Minute Warning)". A Radiohead track from the 2007 Bonus Disc album In Rainbows Disk 2 is titled "4 Minute Warning". The four minute warning was a central plot and narrative device in dramas (both on stage and screen) and novels, often being the motor force of plays, films, novels and cartoon strips. The BBC drama Threads, about how society decays after a nuclear holocaust, focuses on an attack on Sheffield. The War Game also portrays the four minute warning, pointing out the warning period could be even less. The narrator, Michael Aspel, says it could even be two and a half to three minutes between issuing the warning and impact on a target, or less than 30 seconds for a SLBM attack. The film adaptation of Raymond Briggs's satirical and blackly comic cartoon strip, When the Wind Blows, has the warning message as part of the script, which triggers arguing between Jim and Hilda Bloggs. Although this is not Peter Donaldson's pre recorded warning (which was not available on grounds of national security and for copyright reasons), this was a fictional announcement written on grounds of artistic licence. It was read by Robin Houston, a voiceover artist who was known in London as a newsreader for Thames Television (who played the role of newsreader in the film). The adult humour comic Viz ran a photo strip in its issue 107 called "Four Minutes to Fall in Love", where a boyfriend and girlfriend cram a whole relationship into the four minutes before a nuclear attack. The four minute warning had become the inspiration for many jokes and sketches in comedy programmes in Britain, in the same way that the Emergency Broadcast System had in the United States (see nuclear weapons in popular culture). In one episode of Only Fools and Horses, "The Russians Are Coming," Delboy and Rodney Trotter sell fallout shelter kits and have an attack drill. Driving towards their shelter, they are stopped by the police for speeding and asked: "You just heard the four minute warning?" After being sent on their way, Rodney points out: "We died forty five seconds ago." Around the same time, a sketch on the BBC Scotland programme Naked Video had a mock announcement warning of an attack with a punchline of " except for viewers in Scotland."