Кіріспе
Оңтүстік Вьетнам дипломаты және генералы. Генерал-лейтенант Сильвен Трен Ван Мин (19 тамыз 1923, Сайгон, Француз Индокитайы – 31 мамыр 2009, Ницца, Франция) – Вьетнам Республикасы армиясының генералы және вьетнамдық дипломат. 1942 жылы Индокитайдағы Тонг қаласында ұйымдастырылған Сен-Сир/Сен-Мексен әскери академиясына емтихан тапсырды. 1943 жылдан 1945 жылға дейін лейтенант Мин 9-шы R.I.C. құрамында қызмет етті. Осы кезеңде ол Орталық және Солтүстік Вьетнамдағы операцияларға, ең әйгілісі Ча Па шайқасына қатысты. 1945 жылдың 9 наурызындағы жапон төңкерісінен кейін ол генерал Алессандри әскерімен бірге Қытайға шегінді. 1946 жылы Диен-Бьен-Фуды қайта басып алуға қатысқан француз әскерінің құрамында болды. Содан кейін Меконг өзені арқылы Луанг Прабанг және Вьентьян қалаларынан өтіп Сайгонға жетті. 1946-1947 жылдары 22-ші R.I.C. құрамына бекітіліп, Сайгон мен Далат арасындағы әскери колонналарды күзетуге жауапты болды. Минь Солтүстік Вьетнам губернаторы Нгием Сюань Тхиеннің Ақпарат директоры (Directeur des Etudes – Chánh Sở Nghiên Cứu) болып тағайындалды. 1950 жылы Париждегі Соғыс академиясында (École de Guerre à Paris) оқыды. Вьетнамға оралғаннан кейін, жаңа құрылған Вьетнам мемлекетінің Қорғаныс министрлігінде жұмыс істеді. Екі жылдан кейін Бас штаб меңгерушісінің орынбасары болды. Осы кезеңде генерал де Латтр де Тассиньимен бірге француз экспедициялық корпусын «вьетнамдастыру» жұмысына қатысты. «Атлант» операциясына қатысқаннан кейін Оңтүстік сектордың командирі болып тағайындалды. 1955 жылы полковник Мин Женева конвенциясына қатысқан француз делегациясының мүшесі болды. Келісімге қол қойылғаннан кейін Оңтүстік Вьетнамдағы бірінші әскери аймақтың қолбасшысы болу үшін елге оралды. 1955 жылдың соңында бригада генералы (Général de brigade) шеніне көтерілді. Бір жылдан кейін 33 жастағы Минь генерал-майор (Général de division) болып тағайындалды. 1957 жылдан 1959 жылға дейін Далат әскери академиясының коменданты болды. 1960 жылы президент Нго Динь Дьем оны Ұлттық қорғаныс бас инспекторы етіп тағайындады, ол 1963 жылға дейін осы лауазымда қызмет етті. 1964-1965 жылдары Бас штаб бастығы, ал 1965 жылы Қорғаныс министрі болды. Оның соңғы лауазымы 1971 жылдан бастап Сайгон түскен 1975 жылдың 30 сәуіріне дейін Тунис Республикасындағы Вьетнам Республикасының елшісі болды.