Джимми Джонсон: жеті дүркін NASCAR чемпионы

Кіріспе

Американдық жарыс жүргізушісі (1975 жылы туған)

Джимми Кеннет Джонсон (1975 жылдың 17 қыркүйегінде туған) – американдық кәсіби автожарыс жүргізушісі. Қазіргі уақытта ол NASCAR Кубогы сериясында жартылай уақытпен өнер көрсетеді, Legacy Motor Club командасы үшін No. 84 Toyota Camry XSE көлігінде жарысады. Джонсонның жеті Кубок чемпионатын, оның алғашқы бесеуі тікелей қатарынан жеңіске жеткені, Ричард Петти мен Дейл Эрнхардтпен бірдей көрсеткішке ие. 2021 жылдан 2022 жылға дейін Джонсон IndyCar Series-те Chip Ganassi Racing командасы үшін жарысты, сонымен қатар карьерасы бойында спорттық автокөлік жарыстарында да қатысып тұрады. Джонсон Калифорния штатының Эль-Каджон қаласында дүниеге келді және төрт жасында мотоцикл жарыстарын бастады. Granite Hills орта мектебін бітіргеннен кейін ол оффроуд жарыстарында өнер көрсетті. Mickey Thompson Entertainment Group (MTEG), Short Course Off Road Drivers Association (SODA) және SCORE International ұйымдарында жарысып, әр серияда «Жыл жаңашылы» атанымын жеңіп алды. 1998 жылы Джонсон және оның командасы, Herzog Motorsports, автокөлік жарыстарын бастады. Ол American Speed Association (ASA) ұлттық сериясына, соңғы модельдік жарыс көліктеріне ауысты және тағы бір «Жыл жаңашылы» атанымын жеңіп алды. 2000 жылы NASCAR Busch Series (қазіргі Xfinity Series) сериясына көшті. Оның талантын Hendrick Motorsports жүргізушісі Джефф Гордон байқады, ол команда иесі Рик Хендрикті 2002 жылы Джонсонды Winston Cup Series-те толық уақытпен жарысуға шақырды, Гордон оның көлігінің бір бөлігіне ие болды. Бірінші толық маусымда ұпайлар есебінде бесінші орын алғаннан кейін, 2003 және 2004 жылдары екінші, ал 2005 жылы бесінші орынды иеленді. Джонсон өзінің алғашқы Кубок сериясы чемпионатын 2006 жылы жеңіп алды, ал 2007, 2008, 2009 және 2010 жылдары тағы жеңіске жетіп, NASCAR тарихында бес рет қатарынан чемпион атанған алғашқы және жалғыз жүргізуші болды. Джонсон 2011 жылғы маусымда ұпайлар есебінде алтыншы, 2012 жылы үшінші орынды алды, ал 2013 жылы алтыншы рет чемпион атанды. 2016 жылы Джонсон жетінші чемпионатын жеңіп, Ричард Петти мен Дейл Эрнхардтпен бірдей көрсеткіштерге ие болды. Джонсон сондай-ақ, 2006 және 2013 жылдары жеңіп алған Daytona 500 жарысының екі дүркін жеңімпазы. 2002 жылдан 2017 жылға дейін Джонсон жеті чемпионат, 83 мансаптық жарыс жеңісі, 222 үздік бестікке кіру, 341 үздік ондыққа кіру және 35 поул-позицияны иеленді.

Jimmie Kenneth Johnson (born September 17, 1975) is an American professional auto racing driver. He competes part time in the NASCAR Cup Series, driving the No. 84 Toyota Camry XSE for his team, Legacy Motor Club. Johnson's seven Cup championships, the first five of which are consecutive, are tied with Richard Petty and Dale Earnhardt for the most all time. From 2021 to 2022, Johnson competed in the IndyCar Series for Chip Ganassi Racing, and has competed occasionally in sports car racing throughout his career. Johnson was born in El Cajon, California, and began racing motorcycles at the age of four. After graduating from Granite Hills High School he competed in off road series. He raced in Mickey Thompson Entertainment Group (MTEG), Short course Off road Drivers Association (SODA), and SCORE International, winning rookie of the year in each series. In 1998, Johnson and his team, Herzog Motorsports, began stock car racing. He moved to the national American Speed Association (ASA) series for late model touring cars, and won another rookie of the year title. In 2000, he switched to the NASCAR Busch Series (now Xfinity Series). His talent was noticed by Hendrick Motorsports driver Jeff Gordon, who convinced owner Rick Hendrick to sign Johnson in the Winston Cup Series full time for 2002, with Gordon as a part owner of his car. After finishing fifth in the points in his first full season, he was second in 2003 and 2004 and fifth in 2005. Johnson won his first Cup Series championship in 2006 and with further wins in 2007, 2008, 2009, and 2010, he became the first and only driver in NASCAR history to win five consecutive championships. Johnson finished sixth in the points standings in the 2011 season and third in 2012 before winning his sixth championship in 2013. In 2016, Johnson won his seventh championship, tying Richard Petty and Dale Earnhardt for the most Cup Series championships of all time. Johnson is also a two time winner of the Daytona 500, winning in 2006 and 2013. Between 2002 and 2017, Johnson recorded seven championships, 83 career race wins, 222 top fives, 341 top tens, and 35 pole positions.

Жолдан тыс жарыстар

Джонсон 1980 жылы төрт жасында мотоциклдермен жарысуды бастады. Үш жылдан кейін, тізесіне жарақат алғанға қарамастан, ол 60 см³ класындағы чемпионатты жеңіп алды. Чемпиондық үшін ол Скотт Тейлормен және Брендан Гоганмен күресті. Сонымен қатар, ол Антигодағы маусымның үшінші жарысын жеңіп алды, ал Антигодағы екінші жарыста Гоганнан кейін екінші орынға ие болды. Джонсон шілде айында Женева көліне оралып, сенбі күнгі жарыста жеңіске жетіп, келесі күні екінші орынды алды. Тейлор чемпиондықты жеңіп алды, Гоган екінші, ал Джонсон үшінші орынға табан тіреді. SCORE жарыстарында ол жеңіске жетіп, есте қаларлық бірнеше фиништерді көрсетті, мысалы, 1995 жылғы Baja 1000-да 900 мильден астам қашықтықты басып өткен соң, рульде ұйықтап қалды және оянғанда өзінің бағыттан шығып бара жатқанын көрді. Оның "Трофи" жүк көлігі, Буч (оның бояу схемасы 2019 жылғы Оңтүстік 500-де Джонсонның 48 нөміріндегі машинасына ретро-стильде қолданылды, сондай-ақ Ларри Рагленд 1991 жылғы Baja 1000 сияқты жеңістерде пайдаланған машина) қирады. SODA, SCORE және MTEG серияларында өнер көрсету кезеңінде ол 25-тен астам жеңіске жетіп, 100-ге жуық үздік үштікке кірді, алты чемпионатты жеңіп алды және үш лиганың барлығында да «Жыл жаңашылы» атағын иеленді.

ASA және Busch сериясы

1997 жылы ол американдық жылдамдық қауымдастығында (ASA) үш жарысқа қатысып, Хоуки Даунс спидвейінде тұңғыш рет жарысқа шықты. Herzog Motorsports командасының автокөлік бағдарламасында жүріп, ол 1998 жылы ASA Pat Schauer Memorial Rookie титулын жеңіп алды. Бір жылдан кейін екі рет жеңіске жетіп, ұпайлар кестесінде үшінші орынға ие болды. Ол 1999 жылы Herzog Motorsports командасымен шектеулі кестесін жалғастырды, ал 2000 жылы толық уақытты кестеге көшті. Уоткинс-Глен халықаралық трассасында 46-шы айналымда тежегіштері істен шығып, ол өте ауыр апатқа ұшырады. №86 нөмірі бар Денис Демерстің көлігіне соқтығыспау үшін ол дереу оңға бұрылуға мәжбүр болды, бірақ бірінші бұрылыстың ішкі жағындағы шөпке түсіп, содан кейін жолды кесіп өтіп, шағыл тұзағында сәл көтеріліп, ақырында бұрылыстың алыс шетіндегі пенополистирол тосқауылдарына соқтығысты, оның жылдамдығы 150 миль/сағаттан жоғары болды. Содан кейін ол көліктен шығып, жеңіске жеткендей, екі қолын көкке көтерді. Джонсон «өмірде және сау-сәу болғаныма қатты қуандым. Келесі екі күн бойы денеме ауырсыну сезілді» деді. Басқа жағынан алғанда, бір DNQ (қатысуға жіберілмеу) жағдайымен Дейтонада және алты Top 10 нәтижесімен ерекшеленбеген маусымда ол ұпайлар кестесінде оныншы орынды иеленді. 2001 жылы ол Чикаголенд спидвейінде бір жеңіске қол жеткізді және ұпайлар кестесінде сегізінші орын алды. Чикаголендтегі жеңісі оның осы трассадағы мансабындағы жалғыз жеңіс болды. Сол жылы ол Хендрик Моторспортс командасына қосылып, Уинстон Кубогы сериясындағы төрт жарысқа қатысты, ал сериядағы тұңғыш рет қатысуы UAW GM Quality 500 жарысында Лоу’с Мотор Спидвейде болды. Бұл мүмкіндік 2000 жылғы Буш маусымында Хендрик драйвері Джефф Гордонмен байланысқа түскен кезде пайда болды. Herzog командасы спонсорлық мәселелерге байланысты жабылуға жақын болғандықтан, Джонсон Гордонға жүгінді және команда оған төртінші машинаны ұсыну ниетін білдірді. Джонсон 2002 жылы Хендрикке ресми түрде көшті, 48 нөмірі бар және Лоу’с демеушілігімен Chevrolet көлігін жүргізді.

2002 05

Джонсон 2002 жылғы маусымда Уинстон Кубок сериясында толық уақыт жарысқа қатысты. Ол Дейтона 500 жарысында өзінің алғашқы карьералық поул-позициясын иеленді, бұл үшін үшінші жаңағыл болды (алғашқылары 1994 жылы Лой Аллен және 1997 жылы Майк Скиннер болды). Карьерасының 13-ші стартында Джонсон Auto Club Speedway-де NAPA Auto Parts 500 жарысында өзінің алғашқы жеңісін тойлады. Джонсон бірінші рет бірінші орынға ие болды және бір маусымда екі рет жеңіске жетті. Coca Cola 600 жарысында Джонсон 263 айналымда көшбасшы болды, бірақ пит-бокстан асып кеткені үшін айыппұл алды. Ол төрт поул-позицияны және үш жеңісті (Тони Стюарт 1999 жылы орнатқан жаңағыл рекордты теңестірді), сондай-ақ алты үздік 5-тік және 21 үздік 10-дық нәтижені иеленді. Ол соңғы есепте бесінші орын алды. 2003 жылы Джонсон 69 ұпаймен үздік 10-дық тізімде қатарынан 69 апта бойы тоғызыншы орынды иеленді. Ол үш жарыста (Шарлоттадағы Coca Cola 600 және Нью-Гэмпширдегі екі жарыста), екі полда (Канзас спидвейі мен Поконо ипподромында) жеңіске жетті. 2004 жылы Джонсон Рокингем спидвейі мен Лас-Вегас моторлы спидвейінде 41-ші және 16-шы орындармен жайлы бастады. Алайда ол тез арада Дарлингтон Raceway-де Carolina Dodge Dealers 400 жарысында жеңіске жетіп, қайта қалпына келтіре алды. Кейінгі Coca Cola 600, Pocono 500 және Пенсильвания 500 жарыстарындағы жеңістер маусымның ортасында болды, Джонсон Pocono жарыстарында жеңіске жетті. Алайда, Талладега суперспидвейінде және Канзаста 37-ші және 32-ші орындарды иеленіп, ол ұпайлар тізімінің төменгі жағына қарай жылжыды. Кейін ол Лоу моторлы автожолында UAW GM Quality 500 жарысында жеңіске жетті. 24 қазан күні Мартинсвиллдегі Subway 500 жарысында өткен 2004 жылғы "Некстел кубогы үшін қуғын" жарысының екінші жеңісі қайғылы оқиғамен аяқталды. Иесі Рик Хендриктің ұлы Рики, егіз немерелері, ағасы және бас қозғалтқыш жасаушы Рэнди Дортон, сондай-ақ Джо Тернер, Скотт Латрам жарысқа бара жатқан кездегі ұшақ апатынан қаза тапты. Бұл оқиғада барлығы сегіз жолаушы мен екі ұшқыш қаза тапты, және Джонсон жарыс аяқталғаннан кейін бұл туралы хабарланды. Джонсонның барлығы сегіз жеңісі, 20 үздік 5-тік және 23 үздік 10-дық нәтижесі болды. Маусым соңында Джонсон екінші орынды иеленді. 2005 жылы Джонсон Лас-Вегаста, Лоу моторлы жүріс жолында, Довер халықаралық жүріс жолында, содан кейін тағы да Лоуда жеңіске жетті. Жалпы, Джонсон өзінің демеушісі (Lowe's) демеушілік еткен Шарлоттадағы (Солтүстік Каролина) трассада төрт рет қатарынан жеңіске жетті. Ол сол жылы Coca Cola 600-де жеңіске жетті, бұл Кубок сериясындағы жарыста Боби Лабонтті 0,027 секундқа жеңіп, ең көп сары жалаулар рекордын бұзды. Джонсонның 20 қарашада Homestead Miami Speedway-де өткен маусымның финалында чемпиондықты жеңу мүмкіндігі болды, бірақ дөңгелек проблемасы болғандықтан жарыстың ортасында құлағаннан кейін бесінші орын алды. Ол 13 рет үздік 5-тікке, 22 рет үздік 10-дыққа және бір рет поул-позицияға ие болды. Ол Калифорния спидвейінде екінші орынға ие болды және Лас-Вегаста Матт Кенсетті соңғы айналымда басып өтіп, UAW DaimlerChrysler 400 жеңімпазы атанды. Джонсон өзінің үшінші жарысын жеңіп алды Aaron's 499 Talladega-да, одан кейін тағы екі жеңіске жетті Индианаполис және Мартинсвилл. Маусымның ең басты сәттерінің бірі - ол бірінші Довер жарысында біліктілік кезінде дөңгелек сырғанаған кезде, көлікті қабырғаға соққыдан құтқарды. Осы маусым бойы ол алғашқы бес маусымның әрқайсысында кем дегенде үш жарыста жеңіске жеткен жалғыз қазіргі заманғы жүргізуші болды. Ол қуғын-сүргінді бірінші төрт жарыста өкінішті сәтсіздіктермен бастады; Нью-Гэмпширде DNF, Доверде қателік, Канзаста айыппұл (осы жарыста ең көп айналымға көшті), және Талладегада бірінші болып өту үшін, кесіліп, айналып кетті. Ол және команда үмітін үзбей, бес рет үздік 2-орынды иеленді, соның ішінде Мартинсвиллде жеңіске жетіп, ойыншыларды сегізінші орыннан бастап, чемпиондыққа жеткізді. Маусымның соңында ол бір поул-позиция, 13 үздік 5-тік, 24 үздік 10-дық және өзінің алғашқы чемпионат титулын (бұл NASCAR мансабындағы біріншісі болды) тіркеді. Желтоқсан айында Джонсон 2006 жылғы Жыл жүргізушісі атағын жеңіп алды.

Johnson began racing full time in the Winston Cup Series during the 2002 season. He earned his first career pole position for the Daytona 500, becoming the third rookie to do so (the first were Loy Allen Jr. in 1994 and Mike Skinner in 1997). In his 13th career start, Johnson scored his first career win in the NAPA Auto Parts 500 at Auto Club Speedway. Johnson became the first rookie driver to lead the point standings and to win twice at the same track during a season, by sweeping both races at Dover. In the Coca Cola 600, Johnson led 263 laps before he got a penalty for overshooting his pit box. He earned four pole positions and three wins (tying the rookie record set by Tony Stewart in 1999), as well as six Top 5's and 21 Top 10 finishes. He finished fifth in the final point standings. In 2003, Johnson finished ninth on the all time list for consecutive weeks ranked in the Top 10 in points with 69. He won three races (Coca Cola 600 at Charlotte and both New Hampshire races), two poles (at Kansas Speedway and Pocono Raceway),

In 2004, Johnson started slowly at Rockingham Speedway and Las Vegas Motor Speedway with results of 41st and 16th, after a Top 10 finish in the Daytona 500. However, he quickly was able to rebound winning the Carolina Dodge Dealers 400 at Darlington Raceway. Subsequent victories in the Coca Cola 600, the Pocono 500, and the Pennsylvania 500 came in the middle of the season, seeing Johnson sweep the Pocono races. However, finishes of 37th and 32nd at Talladega Superspeedway and Kansas moved him toward the bottom of the point standings. Afterward, he was able to win the UAW GM Quality 500 at Lowe's Motor Speedway. The second victory of the 2004 Chase for the Nextel Cup, at the Subway 500 at Martinsville on October 24, 2004, was marred by tragedy. Owner Rick Hendrick's son Ricky, twin nieces, brother, and chief engine builder Randy Dorton as well as Joe Turner, Scott Lathram were killed in an airplane crash en route to the race. All eight passengers and both pilots died in the incident, and Johnson was told after completion of the race. Johnson had a total of eight wins, 20 Top 5's and 23 Top 10 finishes. At the end of the season, Johnson finished second in the point standings. In 2005, Johnson won at Las Vegas, Lowe's Motor Speedway, Dover International Speedway, and then again at Lowe's. In total, Johnson had four consecutive wins at his sponsor (Lowe's) sponsored track in Charlotte, North Carolina. He won the Coca Cola 600 that year, which broke the record for the most yellow flags in a Cup Series race, by beating Bobby Labonte by .027 seconds. Johnson had a chance to win the championship coming into the November 20 season finale at Homestead Miami Speedway, but finished fifth in points after crashing at the midway point of the event with a tire problem. He scored 13 Top 5's, 22 Top 10 finishes, and one pole position. He finished second in the next race at California Speedway and won the UAW DaimlerChrysler 400 at Las Vegas by passing Matt Kenseth on the last lap. Johnson won his third race of the season in the Aaron's 499 at Talladega, followed by two more victories at Indianapolis and Martinsville. One highlight of the season was when he saved the car from slamming into the wall when he spun out during qualifications at the first Dover race. Throughout the season, he became the only modern era driver to win at least three races in each of his first five seasons. He started the chase with unfortunate mishaps in the first four races; a DNF at New Hampshire, a pitting mistake at Dover, a penalty at Kansas (he led the most laps in the race), and, while trying to make a pass for first at Talladega, getting clipped and spinning out. He and the team kept their hopes up and rallied with five straight Top 2 finishes including a win at Martinsville to come back from eighth in the points standings to take the championship. At the end of the season, he recorded one pole, 13 Top 5's, 24 Top 10's, and his first championship title (this was also the first in his NASCAR career). In December, Johnson won the 2006 Driver of the Year Award.

2007 жыл

2007 жылғы маусымда Джонсон жеңіс тізіміне 10 жеңіс, 4 поул, 20 үздік 5-тік және тағы 24 үздік 10-дық нәтижелерді қосты. Осы 10 жеңістің ішінде Ричмонд, Атланта және Мартинсвиллде өткен екі жарыстың да жеңімпазы атанды. Ол сондай-ақ Лас-Вегаста да жеңіске жетті. 2007 жылдың желтоқсанында Джонсон күшін баланстау мақсатында Джон Ситарас бақылауымен жаттығулар мен жүгіру кестесін бастады. Ситарас жасаған алғашқы бағалау көрсеткендей, оның денесінің жартысы керілген, солға бұрылу кезінде туындайтын гравитациялық күштерге бейімделген. Екі жылдың ішінде Джонсонның дене майының көрсеткіші 20%-дан 8%-ға дейін төмендеді (бұл оның бет пішінінің өзгеруінен де байқалды), сонымен қатар күші мен шыдамдылығы күрт артты. Кейін Джонсон 2009 жылы Associated Press (AP) жылдың үздік ер спортшысы атағын алған тұңғыш автокөлік спорты шебері болды.

2008 жыл

2008 жылғы маусымнан кейін Джонсон NASCAR Кубогының чемпионатын үш рет қатарынан жеңген екінші пилот атанды, алғашқысы – Кейл Ярборо. Маусым барысында ол жеті жарыста жеңіске жетті (соның ішінде Феникстегі жарыстың да), алты поул, 15 үздік 5-тік және 22 үздік 10-дық көрсетті. Ол жеті жеңістің бесеуінде поулдан старт алды. Джонсон – карьерасының алғашқы жеті маусымының әрқайсысында үштен жеңіс тіркеген жалғыз пилот. 2008 жылы Джимми Джонсон тұңғыш рет жүк көліктері сериясындағы жарысқа қатысты, О'Райли 200 (Бристол), онда ол 28 айналымды көшбасшы ретінде аяқтады, бірақ 101-ші айналымда бұрылып қалды. Бұл демалыс күні ол жарыс жүк көлігіне отырған алғашқы рет болды. Чемпионат үшін күресте ол 14 жеңіс тіркеді, бұл кез келген басқа пилоттан сегіз есе көп. Соның ішінде Феникстегі жарыс бар, онда ол жарыстың соңында аз отынмен және дөңгелектердің тозуымен жеңіске жетті, себебі команда жетекшісі Чад Кнаус жарыстың соңында пит-стоп жасаудан бас тартты. Ол сондай-ақ 2008 жылғы үздік пилот деп танылды және «Жылдың үздік пилоты» номинациясында ESPY жүлдесін жеңіп алды. Маусым аяқталғаннан кейін ол активті жеңімпаздар тізімінде үшінші орынға көтерілді.

2009 жыл

2009 жылғы маусымда Джонсон төртінші рет қатарынан чемпиондық атақты жеңіп алып, төрт маусымды қатарынан жеңіп алған жалғыз жүргізуші болды. Осы маусымда ол жеті жарысқа (соның ішінде үшінші рет қатарынан Checker Auto Parts 500 және екі Довер жарысына), төрт поул позициясына, 16 үздік 5-тікке және 24 үздік 10-дыққа енді. Джонсон өз мансабының алғашқы сегіз маусымының әрқайсысында кем дегенде үш жарыста жеңіске жеткен жалғыз жүргізуші болды, сондай-ақ 2004 жылдан бері Чемпионат үшін күреске (Chase for the Championship) жыл сайын қатысатын жалғыз жүргізуші атанды. Маусым барысында ол белсенді жеңімпаздар тізімінде бір саты жоғары көтеріліп екінші орынға, ал барлық уақыттағы жеңімпаздар тізімінде 13-орынға шықты. Маусым аяқталғаннан кейін ол екінші рет ESPY сыйлығын жеңіп алды және үшінші рет «Жылдың жүргізушісі» сыйлығына ие болды, осы сыйлықты үш рет жеңіп алған Джефф Гордон, Марио Андретти және Даррел Уолтриппен теңесті.

2010 жыл

2010 жылы Джонсон бес рет қатарынан чемпиондық жеңіп алды, 1975 жылдан бері титулды ұтып алған үшінші пилот болды. Маусым ішінде ол екі поул, 17 үздік 5-тік, 23 үздік 10-дық және алты жеңіске қол жеткізді. 2004 жылы басталган «Чейз» жарысына қатысқаннан бері ол әр жыл сайын іліккен жалғыз пилот болып қала берді. Наурыз айында Бристольде жеңіске жетіп, ол NASCAR тарихында 50-ден астам жарысты жеңген 12-ші пилот атанды және барлық уақыттағы жеңіс тізімінде 10-шы орынға көтерілді. 2010 жылғы жеңістері: Auto Club, Лас-Вегас (соңғы 16 айналымда Джефф Гордонды озып), Бристоль, Сонома (оның алғашқы және жалғыз жол трассасындағы жеңісі), Нью-Гэмпшир және Довер. Нью-Гэмпширде, финиш сызығына жеткенге 8 айналым қалғанда, екінші орында келе жатқан Курт Буш Джонсонды итеріп, көшбасшы болды, бірақ Джонсон екі айналымнан кейін кешіп, соңғы екі айналымда алға шықты. Джонсон: «Курт мені жолдан ығыстырды. Сол сәтте мен жеңсем де, аяқтасам да маңызды емес деп ойладым. Мен оған қайта соққы беремін, бір жолы жылжытуға тырыстым. Оны күштірек соғуым керек еді. Екінші рет соғып, жолдан ығыстырдым». Джонсон мансабында төртінші рет «Жыл пилоты» атағын алды, бұл көрсеткіш бойынша Гордонмен теңесті. Джонсон бүкіл маусым бойы Дэнни Хамлинмен чемпиондық үшін күресті, бірақ маусымның финалында Хоумстедте одан озып кетті. Ол сондай-ақ Тони Стюарттың қайырымдылық жарысы, «Арманға жол ашатын жарыс» турнирінде жеңіске жетті, бұл оның топырақ овалдағы алғашқы жеңісі болды.

2011 жыл

2011 жылы Джонсон маусымды Budweiser Shootout-та төртінші орынмен бастады, 23-ші орыннан старт алып. Бір аптадан кейін 2011 жылғы Daytona 500-де ол 23-ші орыннан старт алды, бірақ 29-шы айналымдағы апаттан кейін 27-ші орынды иеленді. Subway Fresh Fit 500 жарысында ол үшінші орынды алды. Kobalt Tools 400-ден кейін 16-шы орынға ие болғаннан кейін екі рет үздік 5-ке кірді. Келесі төрт жарыста алғашқы 15 орында болғаннан кейін, Джонсон Coca Cola 600-ді аяқтамады, өйткені қозғалтқышы бұзылды. Toyota/Save Mart 350 кезінде Джонсон 12-ші орыннан старт алып, жетінші орынды иеленді. Бұл нәтиже Джонсонды жүргізушілер тізімінде үшінші орынға көтерді. Daytona International Speedway-ге оралғаннан кейін, Coke Zero 400 жарысында Джонсон мен Эрнхардт-младший Talladega сияқты жарыстың көп бөлігінде бірге жүрді, Джонсон сақтандырғыш жалау астында тоқтағанға дейін. Джонсон старттан құлап, соңғы айналымда жол апатына ұшырап, 20-шы орынды иеленді. Келесі екі жарыста Джонсон Quaker State 400 және Lenox Industrial Tools 301 жарыстарында үшінші және бесінші орындарды алды. Good Sam RV Insurance 500 жарысында төртінші орынды алды, ал келесі жарыста он бірінші орынды иеленді. Daytona 500 жарысында Джонсон 2-ші айналымда Эллиотт Садлермен соқтығысып, қабырғаға бұрылып, содан кейін Дэвид Раган, Даника Патрик, Курт Буш және Тревор Бэйн де ұшырады. Автомобильдің зақымдануы ауыр болды, ол жарыстан шығып, 42-ші орынды иеленді. Содан кейін ол Subway Fresh Fit 500 және Kobalt Tools 400 жарыстарында төртінші және екінші орындарды алды. Bristol Motor Speedway-де өткен Food City 500 жарысында Джонсон тоғызыншы орынды алып, жүргізушілер тізімінде 11-ші орынға көтерілді. Кейін Auto Club 400 жарысында он бірінші орынды иеленді, май ағып кеткеніне қарамастан, бірақ жаңбыр Джонсонды нашар нәтижеден сақтады. Мартинсвиллдегі көктемгі жарыста ол бірінші жасыл-ақ шашканы сынағанда апатқа ұшырап, 12-ші орынды иеленді. Келесі жарыста, Samsung Mobile 500, Джонсон Грег Биффлден өткенге дейін жарыстың көп бөлігін бастап, екінші орынды иеленді. 2012 жылдың 22 сәуірінде Канзаста өткен STP 400 жарысында үшінші орынды, ал бір аптадан кейін Ричмондта өткен Capital City 400 жарысында алтыншы орынды иеленді. Джонсон өзінің маусымдық бірінші жарысын бір аптадан кейін Дарлингтондағы Bojangles' Southern 500-де жеңіп алды. Бұл жеңіс сонымен қатар Рик Хендриктің NASCAR Cup Series-тегі 200-ші жеңісі болды. Бір аптадан кейін ол Гордон мен Дейл Эрнхардтпен бірге 2012 жылғы NASCAR Sprint All Star Race жарысында жеңіп, NASCAR Sprint All Star Race жарысында үш жеңіске жетті. Келесі, Coca Cola 600-де Джонсон 354-ші айналымда айыппұл соққаннан кейін жарысты 11-ші орында аяқтады. Coca Cola 600-ден кейін Джонсон FedEx 400-де маусымның екінші жарысында жеңіске жетті. Pocono 400-де ол 24-ші орыннан старт алып, төртінші орынды иеленді. Келесі екі жарыста Джонсон бесінші орын алды. Кейін Джонсон Quaker State 400-де маусымның алғашқы поул-позициясын жеңіп, алтыншы орын алды. Алайда, Coke Zero 400-де Джонсон 36-шы орынды иеленді. Lenox Industrial Tools 301 жарысында жетінші орынды иеленгеннен кейін, Мичиган штатында жарыстың соңында алты айналым қалғанда қозғалтқышы жарылып, жарысты Грег Биффлге берді. NASCAR Chase for the Championship-ке іліккеннен кейін Джонсон GEICO 400, Sylvania 300 және AAA 400 жарыстарында үш рет үздік 5-ке кірді. Джонсон Кезеловскидің қатал жарысын тоқтата алды, бұл тіпті Тони Стюартқа "өлім тілегімен" жүргізуші екенін айтты. Фениксте Джонсонның оң жақ алдыңғы дөңгелегі жарылып, қабырғаға соқтығысып, 32-ші орында аяқтады. Ол келесі аптада Хоумстедте жеңіс пен чемпионат үшін жарысты, бірақ оның чемпионат жеңу мүмкіндігі пит-роудта айыппұл алғаннан кейін және беріліс бұзылғаннан кейін жойылды, ол жарысты 36-шы орында аяқтады және жүргізушілер чемпионатында үшінші орынды иеленді, Кезеловски мен Бойерден кейін.

In 2011, Johnson began the season with a fourth place finish in the Budweiser Shootout, after starting from the 23rd position. One week later in the 2011 Daytona 500, he started 23rd, but finished 27th after being involved in a crash on lap 29. During the Subway Fresh Fit 500, he managed a third place finish. Following a 16th place finish after the Kobalt Tools 400 he collected two consecutive Top 5 finishes. After finishing in the first 15 positions in the next four races, Johnson failed to finish the Coca Cola 600 after his engine failed. During the Toyota/Save Mart 350, Johnson finished seventh after starting 12th on the grid. The finish moved Johnson to third in the Drivers' standings. After returning to Daytona International Speedway for the Coke Zero 400, Johnson and Earnhardt Jr. ran together for most of the race, like at Talladega, until Johnson pitted under a caution flag. Johnson fell down the grid and was involved in a last lap accident, prompting him to finish 20th. During the next two races, Johnson finished third and fifth in the Quaker State 400 and the Lenox Industrial Tools 301. Johnson finished fourth in the Good Sam RV Insurance 500, In the next race, Johnson finished tenth. During the Daytona 500, Johnson was involved in a crash on lap 2 when he turned into the wall after contact from Elliott Sadler, then was t boned by David Ragan, also collecting Danica Patrick, Kurt Busch and Trevor Bayne. Damage to the car was severe, prompting him to retire and finish 42nd. Afterward, he finished fourth and second in the Subway Fresh Fit 500 and Kobalt Tools 400. While at Bristol Motor Speedway for the Food City 500, Johnson finished in the ninth position, moving him up to 11th in the Drivers' Standings. Next, Johnson finished tenth in the Auto Club 400, despite having an oil leak, but the rain saved Johnson from a low finish. He went on to finish 12th in the spring event at Martinsville after being involved in a crash on the first green white checker attempt. In the following event, the Samsung Mobile 500, Johnson finished second after leading much of the race before he was passed by Greg Biffle. Afterward, he recorded a third place finish in the STP 400 at Kansas on April 22, 2012, and a sixth place finish in the Capital City 400 at Richmond one week later. Johnson won his first race of the season one week later in the Bojangles' Southern 500 at Darlington. The win was also Rick Hendrick's 200th NASCAR Cup Series win. A week later, he matched Gordon and Dale Earnhardt with three wins in the NASCAR Sprint All Star Race after winning the 2012 NASCAR Sprint All Star Race. Next, in the Coca Cola 600, Johnson finished 11th in the race after a penalty on lap 354. After the Coca Cola 600, Johnson went on to win his second race of the season in the FedEx 400. In the Pocono 400, he recorded a fourth place finish after starting 24th on the grid. During the next two races, Johnson placed fifth, Afterward, Johnson finished sixth after winning his first pole position of the season in the Quaker State 400. However, in the Coke Zero 400, Johnson finished 36th After finishing seventh during the Lenox Industrial Tools 301,

At Michigan, he was leading late in the race with six laps to go when his engine blew up, giving the race to Greg Biffle. After making the NASCAR Chase for the Championship, Johnson secured three straight Top 5 finishes in the GEICO 400, Sylvania 300 and AAA 400. Johnson was able to hold off Keselowski's hard racing, which even prompted Tony Stewart to say that he was driving with a "death wish". At Phoenix, Johnson blew a right front tire, which caused him to collide into the wall and finish in the 32nd position. He was racing for the win and the championship the following week at Homestead, but his chances of winning the championship were over after he had a pit road penalty and had a gear failure and he finished 36th in that race, and finished third in the Drivers Championship behind Keselowski and Bowyer.

2013: Чемпионат формасына оралу

2013 жылы Джонсон маусымын 2013 жылғы Sprint Unlimited жарысында 14-орынмен аяқтады, онда 14-айналымда Кайл Буш, Курт Буш, Марк Мартин, Джефф Гордон және Денни Хамлинмен бірге қақтығысқа ұшырады. Содан кейін ол Budweiser Duel бірінші жарысында төртінші орын алды, нәтижесінде 2013 жылғы Daytona 500 жарысында тоғызыншы орынға ие болды. Бұл Джонсонның Кнауспен алғашқы "Дейтона 500" жеңісі болды, себебі ол 2006 жылғы жарыста Дариан Груббпен жеңіске жеткен еді, ал Кнаус бес жарысқа қатысудан шеттетілген болатын. Бұл Джонсонның 2006 жылғы жеңісінен бері Daytona 500 жарысында 27-ден жақсы нәтиже көрсеткен алғашқы рет болды, алты жыл бойы ол апаттар мен техникалық бұзылулар салдарынан 27-ден жақсы нәтиже көрсетпеген еді. Келесі аптада Фениксте Джонсон топ-10-нан бастап, Карл Эдвардстың артынан екінші орын алды. Лас-Вегаста ол алтыншы орынды иеленді. Бристольде ол көшбасшылармен бірге жүріп, жарыс соңында айналып түсіп, 22-орынға түсті. Фонтанада ол жарыстың көп бөлігінде күресіп, топтың соңғы қатарында жарысты, бірақ 12-орынды сақтап қалды. Джонсон Мартинсвиллде маусымның алғашқы поул-позициясын жеңіп алды және 500 айналымның 346-сында өзінің сегізінші Мартинсвилл жарысында жеңіске жету жолында басымдықты машинаны иеленді. Джонсон сондай-ақ тұрақты маусымның қалған бөлігінде ұстаған ұпайлар бойынша көшбасшылықты да қабылдады. Джонсонның тұрақтылығы соншалық болды, жаз бойы ол Карл Эдвардс немесе Клинт Бойерден екі жарыста жеңіске жетіп, артық ұпай жинады. Кейін Джонсон Техаста алтыншы орын алды. Канзаста ол тоғыз айналымда көшбасшы болды және Мэтт Кенсет пен Кейси Каннен кейін үшінші орын алды. Джонсон келесі аптада Ричмондте 12-орынды иеленді, бұл оған ұпай жетекшілігін одан әрі арттыруға мүмкіндік берді. Талладегада ол Матт Кенсеттен басқа екі цифрлы айналымдарды (16) бастап, бесінші орынға ие болған жалғыз жүргізуші болды. Келесі аптада Дарлингтонда төртінші орын алу Джонсонға Эдвардсқа қарағанда өз басымдығын нығайтуға мүмкіндік берді. 2013 жылғы NASCAR Sprint All Star Race жарысында Джонсон өзінің төртінші All Star жарысын жеңіп алды, себебі жылдам тоқтау оған соңғы 10 айналымдық спринтті екінші орыннан бастауға мүмкіндік берді, кейіннен ол жеңіске жетті. Бір аптадан кейін Джонсон жарыс соңында бүйірінен айналып, 22-орында аяқтады. Доверде Джонсон 143 айналымда көшбасшы болды, бірақ соңғы қайта бастауда Хуан Пабло Монтойяны асып, 17-орынға ие болды, бұл NASCAR-ға оны айыппұлға тартуына себеп болды. Ол келесі аптада Поконода осы қателігін өтеуге мүмкіндік алды, ең көп айналымдарды бастап, маусымның үшінші жарысында жеңіске жетті, бұл оның Эдвардсқа қарсы 51 ұпайға дейін көбейтті. Бұл Джонсонның Поконода 2004 жылғы NASCAR Кубогының екі жарысын да жеңгеннен бері тоғыз жыл бойы жеңіске жетпеген жолын бұзды. Мичиган қаласында өткен Quicken Loans 400-те Джонсон 10 айналымнан аз уақыт қалғанда Грег Биффлдің басына жақындады, бірақ соңғы бес айналымнан аз уақыт қалғанда дөңгелегі жарылып кетті. Джонсон жарысты 28-орында аяқтады, бұл оның осы уақытқа дейінгі ең нашар нәтижесі болды. Джонсон Сономада тоғызыншы орынды иеленді. Кентуккиде Джонсон үшінші орын алды. Ол жарыстың басымдықты машинасын иеленіп, 267 айналымның 182-інде көш бастады. Алайда, 246-шы айналымда қайта басталғанда Джонсон жылдамдықты көтеруге асықпады, содан кейін Джоуи Логано оған тиіп, айналды, бұл Джонсонға жеңіске жету мүмкіндігінен айырды және жарысты Мэтт Кенсетке берді. Джонсон ескертуден кейін алаңға шығып, тоғызыншы орынды сақтап қалуға мүмкіндік алды. Дейтонаға қайтып оралғанда, Джонсон 94 айналымға көш бастады және Тони Стюарт пен Кевин Харвикті жасыл-ақ қалқанмен аяқтап, осы жылдың төртінші жарысында жеңіске жетті. Жарыс жеңіп, Джонсон 1982 жылы Боби Эллисоннан бері бір маусымда Дейтонаның екі жарысын да жеңген алғашқы жүргізуші болды. Бұл Джонсонның 2012 жылы Дейтонаның екі жарысында да жарыстан шығып, көктемде Талладегада жетекшілік еткенде қозғалтқыштың істен шығуы және күзде соңғы айналымда апатқа ұшырауымен байланысты. Сондай-ақ, ол алғашқы ондықты алып тастаған үш жүргізушінің бірі болды, қалған екі жүргізуші Райан Ньюман және Дейл Эрнхардт-младший болды. Нью-Гэмпширде Camping World RV Sales 301 үшін Джонсон екінші орын алды, бірақ оның көлігі тым төмен екендігі анықталғаннан кейін біліктілік тексеруінен өтпеді және жарысты 43-шы орыннан бастады, бұл оның мансабында алғаш рет соңғы орыннан бастады. Жарыста Джонсон алғашқы төрт айналымда жеті машинаны басып өтіп, 50-ші айналымда алдыңғы 20-ға дейін жетті, ал 165-ші айналымда алдыңғы онға жетті; Джонсон алтыншы орын алды. Ол Индианаполисте поул-позицияны жеңіп алуға жақын болды, бірақ Райан Ньюман оны екінші орынға ысырып тастады. Джонсон ең көп айналымдарды бастады және жеңіске жақын болды, бірақ соңғы тоқтаудағы кешігу оған Ньюманға жарыстың жеңісін сыйлады. Келесі аптада Поконода Джонсон тағы бір поул-позицияны жеңіп алды, жаңа трассалық біліктілік рекордын орнатты. Ол алғашқы 80 айналымның 43-ін бастады, бірақ оң жақ алдыңғы дөңгелегін кесіп, ұшқышты босатып, машинаның басқаруын әсер етті. Джонсонның пит-экипажы машинаны жөндеу үшін көп жұмыс істеді, соңғы тоқтауда ұшқышты жөндеп, жарыстың көп бөлігінде топтың соңғы қатарында жарысқаннан кейін 13-орынды сақтап қалды. Мичиганға қайтып келгенде Джонсон үшінші орынға біліктілік алды, бірақ «қуаныш сағатында» апатқа ұшырады, оны резервтік машинаға және 43-ші орынға бастады. Пит-стратегиясы арқылы көшбасшылыққа жеткеннен кейін Джонсон 55-ші айналымда қозғалтқышын жоғалтып, 40-шы орынға түсті. Бұған Бристольде 36-шы, Атлантада 28-ші және Ричмондта 40-шы орындарды алған үш нашар нәтиже ілесіп келді, себебі апаттар мен техникалық бұзылулар орын алды. Джонсон Чейске екінші орынмен кірді. Ол Чикагода бесінші орынмен бастады, содан кейін Нью-Гэмпширде төртінші орын алды. Доверде Джонсон 243 айналым бастады және соңғы 25 айналымда Дейл Эрнхардт-младшийден басымдық алып, трассада сегізінші рет жеңіске жетті, сондай-ақ маусымның жеңісіне қатысты қайта бастау линиясының бұзушылығы үшін өтеді. Джонсон келесі бірнеше жарыста Мэтт Кенсеттің ұпайлар бойынша көшбасшылығын қуды, ақырында Талладегада оны басып өтті, бірақ Мартинсвиллде олар ұпайлар бойынша көшбасшылыққа теңесті. Техасқа қайтып келгенде Джонсон басымдықты машинаны иеленді, маусымның алтыншы жеңісіне 255 айналым бастады. Келесі демалыс күні Финиксте Джонсон екі рет қауіпті жағдайдан (бірінші айналымда 4-бұрылыста жақын апат, кейіннен Карл Эдвардспен 1-бұрылыста соқтығысқаннан кейін айналу қаупі) құтылып, үшінші орын алды. Ол Кенсеттің нашар басқаруынан да пайдаланды. Кенсет 23-орын алғандықтан, Джонсон Хоумстед Майами Speedway-дегі маусымның соңғы жарысына 28 ұпаймен көшбасшылықты алды. Финалда Джонсон консервативті жарыс көрсетіп, тоғызыншы орын алды, осылайша алтыншы титулын сақтап қалды. Ол маусымды алты жеңіс, үш поул-позиция, 16 топ-5 және 24 топ-10 нәтижелермен аяқтады, орташа нәтижесі 9,8 және орташа старт 10,7 болды.

In 2013, Johnson began his season with a 14th place finish in the 2013 Sprint Unlimited when he crashed on lap 14 along with Kyle Busch, Kurt Busch, Mark Martin, Jeff Gordon, and Denny Hamlin. Afterward, he placed fourth in the first Budweiser Duel, resulting in a ninth place starting position in the 2013 Daytona 500. This was Johnson's first Daytona 500 win with Knaus, as he won the 2006 race with Darian Grubb as Knaus was serving a five race suspension. It was also the first time since his 2006 win that he finished better than 27th in the Daytona 500, after a streak of six years where he had never finished better than 27th because of crashes and mechanical failures. The following week at Phoenix, Johnson started inside the Top 10 and finished second behind Carl Edwards. He followed this with a sixth place finish at Las Vegas. At Bristol, he was running on the lead lap until a spin late race forced him back to a 22nd place finish. At Fontana, he struggled for most of the race, racing near the back of the pack, but salvaged a 12th place finish. Johnson won his first pole position of the season at Martinsville and had the dominant car, leading 346 of 500 laps on the way to his eighth Martinsville race win. Johnson also assumed the point lead as well, which he held for the remainder of the regular season. Johnson's consistency was enough that there were points in the summer where he was more than a full two race wins' worth of points ahead of Carl Edwards or Clint Bowyer. Afterward, Johnson finished sixth at Texas. At Kansas, he led nine laps and finished third behind Matt Kenseth and Kasey Kahne. Johnson finished 12th the following week at Richmond, allowing him to build even further on his point lead. At Talladega, he was the only driver besides Matt Kenseth to lead double digit laps (16) and finished in fifth place. A fourth place finish the following week at Darlington allowed Johnson to further solidify his point lead over Edwards. In the 2013 NASCAR Sprint All Star Race, Johnson won his record fourth All Star race after a fast pit stop allowed him to start the final 10 lap sprint in second, and later passed Kasey Kahne for the victory. One week later, Johnson finished 22nd after spinning sideways late in the race. At Dover, Johnson led 143 laps but finished 17th when he jumped Juan Pablo Montoya on the last restart causing NASCAR to issue him a penalty. He was able to redeem himself for this mistake the following week at Pocono by earning the pole position, leading the most laps, and winning his third race of the season, which increased his point lead to 51 points over Edwards. This also snapped a nine year winless streak for Johnson at Pocono since sweeping both of the track's 2004 NASCAR Cup Series races. At the Quicken Loans 400 at Michigan, Johnson closed in on Greg Biffle for the lead with less than 10 laps left, but suffered a flat tire with less than five laps to go. Johnson finished the race in 28th, his worst finish of the season to that point. Johnson then finished ninth at Sonoma. At Kentucky, Johnson started third. He had the dominant car of the race, leading 182 of 267 laps. However, on a restart on lap 246, Johnson was slow to get up to speed and was subsequently touched and spun by Joey Logano, costing Johnson a shot at the win and giving the race to Matt Kenseth. Johnson was able to charge through the field after the caution and restart to salvage a ninth place finish. Returning to Daytona for the Coke Zero 400, Johnson led 94 laps and held off Tony Stewart and Kevin Harvick on a green white checker finish to win his fourth race of the year. In winning the race, Johnson became the first driver since Bobby Allison in 1982 to sweep both Daytona races in a season. This was a significant improvement in Johnson's runs on the restrictor plate tracks, as he had been crashed out of the running at both Daytona races in 2012, had an engine failure early while leading at Talladega in the spring and was part of a crash on the last lap in the fall. Also, he was one of only three drivers to sweep the top ten, the other two drivers being Ryan Newman and Dale Earnhardt Jr.

At New Hampshire for the Camping World RV Sales 301, Johnson qualified second, but failed post qualifying inspection after his car was found to be too low, and started the race in 43rd, the first time in his career he started dead last. In the race, Johnson passed seven cars in the first four laps and reached the Top 20 by lap 50, while reaching the top ten by lap 165; Johnson finished sixth. He almost won the pole position at Indianapolis but was bumped to second by Ryan Newman. Johnson led the most laps and almost won, but a slow final pit stop cost him the race to Newman. The following week at Pocono, Johnson won another pole position, setting another track qualifying record. He led 43 of the first 80 laps before he cut a right front tire that knocked a spark plug loose and affected the handling of the car. Johnson's pit crew worked hard to repair the car, fixing the plug on the last pit stop, and managing to salvage a 13th place finish after racing near the back of the pack for most of the race. Returning to Michigan, Johnson qualified third but crashed in happy hour, forcing him to a backup car and a 43rd starting spot. After running up to the lead through pit stop strategy, Johnson lost an engine on lap 55, relegating him to a 40th place finish. This was followed by a streak of three poor finishes of 36th at Bristol, 28th at Atlanta, and 40th at Richmond due to crashes and mechanical failures. Johnson started the Chase seeded in second place. He started the Chase with a fifth place finish at Chicago, followed by a fourth place finish at New Hampshire. At Dover, Johnson led 243 laps and held off Dale Earnhardt Jr. over the last 25 laps to win his eighth race at the track, also redeeming himself for the restart line violation that had cost him a shot at winning the June race. Johnson spent the next several races chasing Matt Kenseth for the points lead, eventually gaining it at Talladega, though losing it when he and Kenseth tied for the points lead at Martinsville. Returning to Texas, Johnson had the dominant car, leading 255 laps to his sixth win of the season. The following weekend at Phoenix, Johnson avoided trouble in tight racing on two separate occasions (a near scrape in turn 4 on the first lap, and later a near spin after contact with Carl Edwards in turn 1) to escape with a third place finish. He also capitalized on Kenseth suffering from a poor handling car. With Kenseth finishing 23rd, Johnson took a 28 point lead to the season finale at Homestead Miami Speedway. In the finale, Johnson raced conservatively to a ninth place finish to secure his sixth title. He closed out the season with six wins, three poles, 16 Top 5's, and 24 Top 10's, with an average finish of 9.8 and an average start of 10.7.

2014 жыл

Статистикалық деректер бойынша, 2014 жыл Джонсон үшін қазіргі кезге дейінгі ең нашар маусым болды. Ол маусымды жақсы да, жаман да нәтижелермен бастады, бірақ 2014 жылғы маусымның алғашқы 11 жарысында жеңіске жете алмады (оның ең жақсы нәтижесі Мартинсвиллде 2-орын болды). Оның маусымның басында 12 жарыстан артық жеңіске жете алмағаны және Кубок мансабының алғашқы жылдарынан бері мұндай ұзақ уақыт жеңіссіз өткеніне байланысты күмәндік туды. Дегенмен, Джонсон Coca-Cola 600 жарысын жеңіп алды, бұл 2005 жылдан бергі алғашқы жеңісі болды. Содан кейін ол келесі аптада Доверде де жеңіске жетті, осылайша екі жарыс қатарынан жеңіске жеткенін 13-інші рет тіркеді. Бірнеше аптадан кейін Джонсон Мичиганда алғашқы жеңісін тойлады, бұрынғы жылдары жанармаздың бітіп қалуы немесе қозғалтқыштың бұзылуы салдарынан жеңіске жету мүмкіндігінен айырылғаннан кейін. Алайда, ол бұл қарқынды сақтай алмады. Сонома мен Кентуккиде топ-10-ға енгеннен кейін, Джонсон Coke Zero 400 жарысында ерте сақтандырылмаған апатқа ұшырап, 42-орынды иеленді. Джонсонның бақытсыздықтар тізімі келесі бірнеше аптада да жалғасты, Нью-Гэмпширде қатарынан екінші аптада 42-орынды иеленді. Бұған Индиде (14-орын) тұрақсыз нәтижелер және Поконода (39-орын) және Уоткинс Гленде (28-орын) болған апаттардың нәтижесінде нашар көрсеткіштер қосылды. Нашар нәтижелерге қарамастан, Джонсон Chase үшін төртінші орынға ілікті. Chase кезеңінде Джонсон Чикаголендте 12-орын, Нью-Гэмпширде 5-орын және Доверде 3-орын алып, бәсекелестер раундына өтті. Алайда, ол келесі екі жарыста 40-орын және 17-орынды иеленді. Талладегада Джонсон екінші орыннан старт алып, 84 айналымды жетекшілік етті. Алайда, 24-орынға түсу оның Eliminator раундына өтуіне кедерілді. Мартинсвиллде Джонсон жетінші орыннан старт алып, жарыстың басында болған апатқа ұшырап, 39-орынды иеленді. Техасқа оралған Джонсон Брэд Кезеловскиді, Кевин Харвикті (және жарыстың соңында Брэд Кезеловскимен соқтығысқаннан кейін дөңгелегі кесілген Джефф Гордонды) басып озып, күзгі Техас жарысында үшінші рет жеңіске жетті, сонымен қатар 18 жарысқа созылған жеңіссіз тізімін де аяқтады. Финиксте ол күні бойы күресіп, дөңгелегі жарылып, жарыстан шығып қалғаннан кейін 38-орынды иеленді. Маусымның соңғы жарысы Гоместедте Джонсон 9-орынды алып, жалпы есепте 11-орынмен аяқтады. Бұл Джонсонның NASCAR Cup мансабындағы алғашқы рет, ол соңғы турнирлік кестеде топ-10-дықтан тыс қалды.

Statistically, 2014 was one of Johnson's worst seasons to date. He started the season on an up and down note but went winless through the first 11 races of the 2014 season (his best finish was 2nd at Martinsville). Skepticism began to arise, as he had never gone more than 12 races into a season without a win, and hadn't gone that long since the first few years of his Cup career. However, Johnson won the Coca Cola 600, his first win in the race since 2005. Afterward, he went on to win at Dover the following week, making it the 13th time he had back to back wins. A few weeks later, Johnson recorded his first win at Michigan, after several years of being deprived of a shot at victory as the result of running out of gas or blowing an engine. However, he didn't keep up with the momentum. After finishing in the top ten at Sonoma and Kentucky, Johnson was collected in an early wreck in the Coke Zero 400, finishing 42nd. Johnson's streak of misfortune continued the next several weeks, finishing 42nd for the second week in a row at New Hampshire. This was followed up by an inconsistent run at Indy (14th), and poor showings resulting from accidents at Pocono (39th) and Watkins Glen (28th). Despite the poor finishes, Johnson qualified fourth for the Chase. In the Chase, Johnson finished 12th at Chicagoland, fifth at New Hampshire, and third at Dover to advance to the Contender Round. However, trouble struck when he finished 40th and 17th in the next two races. At Talladega, Johnson started second and led a high of 84 laps. However, a 24th place finish kept him from advancing to the Eliminator Round. At Martinsville, Johnson started seventh but finished 39th after being involved in a crash early in the race. Returning to Texas, Johnson dominated and held off Brad Keselowski, Kevin Harvick (and Jeff Gordon, who cut a tire on contact with Brad Keselowski late in the race which led to a post race brawl) to score his third straight win in the fall Texas race, and also ended an 18 race winless streak. At Phoenix, he struggled for most of the day and finished 38th after blowing a tire and crashing out. At the season finale at Homestead, Johnson finished ninth and closed out finishing 11th in points. This marks the first time in Johnson's NASCAR Cup career that he has finished outside of the Top 10 in the final points.

2015 жыл

Джонсон маусымын Будвайзерлік дуэльде жеңіспен бастады. Ол маусымды Daytona 500-де екінші жыл қатарынан бесінші орынмен ашты. Келесі аптада ол Атлантадағы "Folds of Honor QuikTrip 500" жарысын жеңіп алды. Лас-Вегаста Джонсон екі рет сыртқы қабырғаға соқтығысып, 41-орынды иеленді. Ол Финиксте 11-ші орынды, ал Калифорнияда тоғызыншы орынды алып, екі жылдан кейін алғашқы ондыққа енді. Мартинсвиллде ол 35-орынға дейін күресті. Алайда, Техаста Кевин Харвик пен Дейл Эрнхардт-младшийді жеңіп, қарқынын қайта тапты. Бристольде ол жарыстың басында қиындықтардан аулақ болып, екінші орынды алды. Ричмондте ол үшінші орынды иеленді. Бұл нәтиже оны турнирлік есепте төртінші орынға көтерді. Талладегада Джонсон бесінші болып шығып, 50 айналымға көшті, бірақ Ернхардтқа екінші орынды берді. Канзаста Джонсон соңғы пит-стоптар кезінде қалды және Харвик пен Эрнхардтты тағы да ұстап, Канзаста үшінші рет, маусымда үшінші жеңіске жетті. Осы жеңіспен ол 1,5 мильдік трассада 23 жеңіске жетіп, 200-ші топ-5 және 300-ші топ-10 нәтижесін тіркеді. Шарлоттада ол екі рет айналып кетті. Біріншісі жарыстың басында 4-ші бұрылыстан шығарда, бірақ ештеңеге тимегені үшін бақытты болды. Екінші айналысында, жарыстың соңында бесінші орында жүргенде, ол қайтадан сол жерде айналып, пит-роудтағы қабырғаға соқтығып, алдыңғы бөлігіне зақым келді. Бұл айналыстар оны 40-шы орынға тастады. Келесі аптада ол Дуверде жеңіске жетіп, бір трассада 10 немесе одан көп жарыста жеңіске жеткен төрт жүргізушінің бірі болды. Бұл оған 74 жеңіс әкелді, бұл Дейл Эрнхардтың 76 жеңісінен екі кем. Поконода Джонсон 88-ші айналымда дөңгелегін кесіп алды, бірақ үлкен зақым шекпеді. Ол үшінші орынға ие болу үшін өзіне жол жасады. Мичиганда жарыс 138-ші айналымда жаңбыр салдарынан тоқтатылып, ол 19-шы орынды иеленді. Сономада Джонсон 45 айналымға ең көп айналым жасады, бірақ Кейси Мирстің дөңгелек білігінің бұзылуы салдарынан соңғы минуттағы сақтық шарасы оны жеңістен айырды, және ол бес айналым қалғанда Кайл Буштан өтіп, алтыншы орынға түсті. Дейтонаға оралған Джонсон 12-ші орыннан бастап, 35 айналымға жетекшілік етіп, Талладега жарысының қайталануында Дейл Эрнхардтқа екінші орынды берді. Кентуккиде Джонсон алтыншы орыннан бастап, кеш бойы топ-10-дыққа кіріп, тоғызыншы орынды иеленді. Поконодағы екінші аялдамада Джонсон екі Хендрик серіктесі Джефф Гордон және Дейл Эрнхардт, Джуниормен бірге бірнеше машинаның жанармайсыз қалуынан пайдаланып, топ-6-ға кірді (Гордон үшінші орынды, Дейл Джуниор төртінші орынды, Джонсон алтыншы орынды алды). Уоткинс-Гленде екі айыппұл алғанға қарамастан (3-айналым: ішкі айналымға кіреберіспен асып өту, және No. 1 (айналым 26-28): пит-роуд арқылы жылдамдықпен өту) Джонсон 10-шы орынға көтерілді. Мичиганда ол жарыстың соңында жолдан шығып, 3-ші бұрылыста айналып, машинасының бөлгішін зақымдады, нәтижесінде 39-шы орынды иеленді (10 айналым қалып қойды). Ол Бристольде 4-ші орын алып, қайта қалпына келді, бірақ Дарлингтонда тағы да өкінішті болды. Ол 4-кезеңдегі 134-ші айналымда айналып, жетінші сақтық шарасын тудырды және ешқашан нақты қауіп төндірмеді. Ол 19-шы орынды иеленді. Ол Ричмондте тоғызыншы орынды алып, Chase-те Кайл Буш пен Мэтт Кенсетпен үштік теңдікте бірінші орынды иеленді. Джонсон Chase-ті қиын жолмен ашты. Чикаголендте ол жарыстың басында сол жақ алдыңғы дөңгелегін жарып жіберді, бірақ 11-ші орынды сақтап қалу үшін өзіне жол жасады. Ол Кевин Харвикті үш қатарлы паспен соққанда дау тудырды, бұл Харвиктің сол жақ артқы дөңгелегін жарып, оны 42-ші орынға тастады. Лудонда Джонсон үшінші орында тұрғанда дөңгелегін жарып, алтыншы орынды иеленді. Доверде оның Chase үміті оның машинасының драйв сызығын сындыруынан құлап, 36 айналым қалып, 41-ші орынды иеленді. Тексастағы күзгі жарыста Джонсон Брэд Кеселовскиді 4 айналым қалғанда басып өтіп жеңіске жетті. Бұл оның күзгі жарыста төртінші рет және осы трассада үшінші рет жеңіске жеткені болды, көктемгі жарыста да жеңіске жеткен. Бұл жеңіс сонымен қатар оның NASCAR Кубогының 75-ші жеңісі болды, бұл оны Дейл Эрнхардттың жеңістерімен теңестіруден бір жарыс қана қалады. Сонымен қатар, ол 20 жарысқа созылған жеңіссіз тізімін үзіп тастады. Джонсон Финиксте бесінші орынды, ал үшінші жыл қатарынан Хоумстедте тоғызыншы орынды иеленді. Сонымен қатар, ол Райан Ньюманды бір ұпаймен жеңіп, соңғы турнирлік есепте 10-шы орынды иеленді. Командаласы және ұстазы Джефф Гордон зейнеткерлікке шыққаннан кейін Джонсон 75 жеңіспен активті жеңіс рекордтарын иеленді.

Johnson began his season with a win in the Budweiser Duel. He started the season by finishing fifth in the Daytona 500 for the second year in a row. The following week, he won the Folds of Honor QuikTrip 500 at Atlanta. At Las Vegas, Johnson crashed twice into the outside wall, leaving him with a 41st place finish. He rebounded with an 11th place finish in Phoenix and a ninth place finish at California, his first Top 10 there in two years. At Martinsville, he struggled to a 35th place finish. However, his momentum returned at Texas when he held off Kevin Harvick and Dale Earnhardt Jr. to win. At Bristol, he avoided tight trouble early in the race and came home second to polesitter Matt Kenseth. At Richmond, he finished third. These finishes moved him back up to fourth in the standings. At Talladega, Johnson started fifth and led 50 laps, only to finish second to Earnhardt Jr.

At Kansas, Johnson gambled by staying out on the last round of pit stops and held off Harvick and Earnhardt again to win his third race at Kansas and of the season. In winning, he established a Cup record of 23 wins on 1.5 mile tracks, taking what was both his 200th Top 5 and his 300th Top 10 finish. At Charlotte, he spun out on two occasions. The first time was early in the race while running 16th coming out of turn 4 but he was lucky to avoid hitting anything. He wasn't so lucky on the second spin late in the race; while running fifth, he spun out again at the same place, and hit the wall in pit road, causing some nose damage. Those spin outs left him with a 40th place finish. He rebounded the following week with a win at Dover, and also became one of four drivers to have won 10 or more races at one track. This gave him a total of 74 career wins, two fewer than Dale Earnhardt's 76. At Pocono, Johnson cut a tire on lap 88 but did not take major damage. He was able to work his way through the field to finish in third place. He finished 19th at Michigan after the race was called for rain on lap 138. At Sonoma, Johnson led the most laps at 45 laps, but a late race caution caused by Casey Mears' broken wheel axle cost him, and he was passed by Kyle Busch with five laps to go and slipped back to sixth place. Returning to Daytona, Johnson started 12th and led 35 laps before finishing second to Dale Earnhardt Jr., in a repeat of the Talladega race. At Kentucky, Johnson started sixth and ran inside the Top 10 for most of the night, finishing ninth. At the second stop in Pocono, Johnson, along with two of his Hendrick teammates, Jeff Gordon, and Dale Earnhardt, Jr, took advantage of several cars running out of fuel to finish in the Top 6 (Gordon finished third, Dale Jr. took fourth, Johnson grabbed sixth). At Watkins Glen, despite suffering two penalties (lap 3: Overshooting the entrance to the inner loop, and caution No. 1 (lap 26–28): Speeding through pit road) Johnson rallied to finish 10th. He wasn't so lucky at Michigan, late in the race, he got loose and spun in turn 3, and damaged the splitter on his car, resulting in a 39th place finish (10 laps down). He rebounded at Bristol by finishing 4th but had bad luck once more at Darlington. He spun out on lap 134 in turn 4, bringing out the seventh caution, and was never a real threat. He ended up 19th. He was able to recover a bit for a ninth place finish at Richmond and started 1st in the Chase in a three way tie between him, Kyle Busch, and Matt Kenseth. Johnson opened up the Chase in a rough way. At Chicagoland, he blew a left front tire early in the race but was able to charge through the field to salvage an 11th place finish. He also was the subject of controversy when he made contact with Kevin Harvick on a three wide pass that led to Harvick cutting a left rear tire, leaving Harvick with a 42nd place finish. At Loudon, Johnson finished sixth after blowing a tire in the third position. At Dover, his Chase hopes came to an end when his car broke a driveline, leading him to finish 36 laps down in 41st place. At the fall race at Texas Johnson won, passing Brad Keselowski with 4 laps to go. This marked his fourth consecutive win in the fall race, and third consecutive win on that track, having also won the spring race. That victory also marked the 75th of his NASCAR Cup Series career, putting him one race win short of tying Dale Earnhardt's career wins. Also in the process, he snapped a 20 race winless streak. Johnson finished fifth at Phoenix, and for the third year in a row, he finished ninth at Homestead. Also in the process, he edged out Ryan Newman by one point to finish 10th in the final standings. With the retirement of his teammate and mentor, Jeff Gordon, Johnson assumed the active wins record with 75.

2016: Жетіінші атақ

Джонсон 2016 жылғы маусымды Дейтона 500 жарысында 16-шы орынмен бастады. Келесі жарыста Атланта моторлы трассасында ол маусымдағы бірінші жеңісін тойлады, жалпы есепте 76-шы рет жеңіске жетіп, Дейл Эрнхардтпен теңесті. Джонсон Лас-Вегаста және Финиксте өткен келесі екі жарыста сәйкесінше үшінші және 11-ші орындарды иеленді. Маусымдағы екінші жеңісін ол Авто Клуб 400 жарысында тойлады, онда Харвикке овертаймда есе жіберді. Бұл сондай-ақ 2011 жылдан бері Auto Club Speedway трассасында алғаш рет топ-5-ке кіргені болды. Мартинсвилл спидвейіндегі STP 500 жарысында Джонсон 24-ші орыннан бастап жол ашып, 9-шы орынды иеленді. Бір аптадан кейін Техас моторлы трассасындағы "Duck Commander 500" жарысында финиш сызығына 50 айналым жеткенде болған 13 көлік қатысқан апатта аздап зақым алғанмен, төртінші орынды жеңіп алды. Бристольдегі Food City 500 жарысында Джонсон 300-ші айналымда гайкасы босағандықтан жоспардан тыс пит-стоп жасады. Ричмондта ол жарыстың басында 44 айналым бойы көш бастап, үшінші орынды иеленді. Талладегада Пол Менард Джонсонды бұрып жіберді, нәтижесінде 28 айналым қалғанда көп көлік қатысқан апатқа ұшырады және 22-ші орынды алды. Джонсонның бақытсыздықтар кезеңі келесі бірнеше айға созылды, Доверде, Поконода, Дейтонада, Кентуккиде және Уоткинс Гленде жарысты аяқтады, онда ол мансабында алғаш рет соңғы орынға түсті. Ол Coca Cola 600 және Brickyard 400 жарыстарында ғана топ-10-ға енді, екеуінде де үшінші орынды жеңіп алды. Джонсон келесі екі аптада Бристольде 7-ші, Мичиганда 6-шы орындарды алды, бірақ Дарлингтонда 4-ші бұрылыстан шығып кеткеннен кейін 33-ші орынды иеленді. Содан кейін Ричмондта 11-ші орынды алды. Ол Чейс жарысына 8-ші орынмен қатысты. Джонсон Чемпионат үшін Чейс жарысын Chicagoland трассасында 118 айналымды бастап, көш бастады, бірақ жарыстың соңында жасыл ту көрсетілгенде жылдамдық артық болғаны үшін жаза алды, нәтижесінде 12-ші орынды иеленді. Келесі аптада Луддонда 8-ші орынды алды. Доверде Джонсон 90 айналым бойы көш бастады, бірақ тағы да 105 айналым қалғанда пит-роудта жаза алды, бұл оның жеңіске жету мүмкіндігін жойды. Ол алаңды шабуылдап, 7-ші орынды иеленді (бірінші көлік бір айналымға қалып қойды) және Чейс жарысының "12-ші раундына" өтті. Шарлоттада Джонсон 155 айналымды бастап, Bank of America 500 жарысын жеңіп алды, бұл трассадағы оның сегізінші жеңісі және маусымдағы үшінші жеңісі болды, сонымен қатар 24 жарыс бойы жеңіске жете алмаған сериясын тоқтатты. Бұл Джонсонның қазіргі Чейс жүйесінде "8-ші раундқа" алғаш рет ілігуі болды. Кейін Канзаста 4-ші, Талладегада 23-ші орындарды алды. Мартинсвиллде Денни Хамлин 198-ші айналымда Джонсонмен агрессивті түрде соқтығысты, нәтижесінде дөңгелек сылып, сақтандыру туы көрсетілді, бірақ ол жетекші айналымда қала алды. Кейін 362-ші айналымда отын қысымын жоғалтты, бірақ машинаны қайта іске қосып, қайтадан жетекші айналымда қалды. Қайта басталғаннан кейін ол Хамлинден көш бастады және соңғы 92 айналымда "Goody's Fast Relief 500" жарысын жеңіп алды. Бұл оны соңғы жарысқа, Хоумстедке Чемпионат 4-ке кіргізді. Джонсон Техаста жаңбырмен қысқартылған жарыста 11-ші орынды, ал Фениксте пит-роудқа келе жатқанда жылдамдық шегінен асып кеткені үшін бір айналымға жаза алғаннан кейін және қайта басталғанда апатқа ұшырағаннан кейін 38-ші орынды иеленді. Джонсон 20 қарашада Хоумстедте жеңіске жетіп, жетінші рет чемпион атанды. Жарыс алдындағы тексеруден өтпегендіктен бастапқы орнын жоғалтқан Джонсон алаңның соңғы қатарынан бастады. Ол тез арада топ-10-ға еніп, жарыстың басым бөлігінде бесінші орында тұрақтап қалды. 10 айналым қалғанда қайта басталғанда Карл Эдвардс Джоуи Логаноның мұрнына шығып, ішкі қабырғаға соқтығысып, үлкен апатты тудырды, нәтижесінде Эдвардстың чемпиондық үміті жойылды. Джонсон апаттан зардап көрмей, чемпиондық атаққа ие болу мүмкіндігіне ие болды. Соңғы қайта басталғанда ол Кайл Ларсонды басып өтіп, жарыста жеңіске жетіп, жетінші чемпиондық атағын жеңіп алды, бұл оны Ричард Петти мен Дейл Эрнхардтпен теңестірді.

Johnson began the 2016 season with a 16th place finish at the Daytona 500. In the next race at Atlanta Motor Speedway, he won his first race of the season and the 76th of his career, tying Dale Earnhardt for seventh on the all time wins list. Johnson finished third and eleventh in the next two events of the season at Las Vegas and Phoenix. His second victory of the season came in the fifth race, the Auto Club 400, where Johnson passed Harvick in an overtime finish. It was also the first time since 2011 that he finished in the Top 5 at the Auto Club Speedway. In the STP 500 at Martinsville Speedway, Johnson recorded a ninth place finish after moving through the field after qualifying 24th. One week later, Johnson finished fourth in the Duck Commander 500 at Texas Motor Speedway despite suffering minor damage during a 13 car accident that occurred within 50 laps of the finish. In the Food City 500 at Bristol, Johnson finished 23rd after making an unscheduled pit stop due to a loose lug nut on lap 300. At Richmond, he led 44 laps early in the race and finished third. At Talladega, Johnson was spun by Paul Menard and got involved in a multi car accident with 28 laps to go, finishing 22nd. Johnson's streak of misfortune continued through the next several months, crashing out at Dover, Pocono, Daytona, Kentucky and at Watkins Glen, where he finished last for the first time in his career. His Top 10 finishes during the period came only in the Coca Cola 600 and Brickyard 400, where he finished third in both races. Johnson finished seventh and sixth at Bristol and Michigan the following two weeks but finished 33rd at Darlington after he spun out of turn 4. Johnson then finished 11th at Richmond. He qualified eighth for the Chase. Johnson began the Chase for the Championship by leading a race high 118 laps at Chicagoland, but received a speeding penalty during a green flag pit stop late in the race, ultimately finished 12th. Johnson finished eighth the following week at Loudon. At Dover, Johnson led 90 laps but once again received a pit road penalty with 105 laps to go, costing him a win. He charged through the field and finished seventh (1st car a lap down) and moved to the "Round of 12" of the Chase. At Charlotte, Johnson led a race high 155 laps and won the Bank of America 500, claiming his eighth win at the track and the third win of the season, also snapping his 24 race winless streak. This marked Johnson's first appearance in the "Round of 8" under the current Chase system. He then finished 4th at Kansas and 23rd at Talladega. At Martinsville, Denny Hamlin aggressively made contact with Johnson on lap 198 and had a tire rub to cause a caution but was able to stay on the lead lap. Later during a caution on lap 362, he lost fuel pressure but was able to get the car refired and stayed on the lead lap again. After the restart, he took the lead from Hamlin and led the final 92 laps to win the Goody's Fast Relief 500. This locked him into the Championship 4 for the final race at Homestead. Johnson finished 11th in the rain shortened race at Texas, and 38th at Phoenix after being penalized a lap for passing the pace car coming down to pit road and involved in a wreck on a restart. Johnson claimed his seventh championship by winning at Homestead on November 20. After losing his starting spot due to a pre race inspection fault, Johnson started at the rear of the field. He progressed through the field, cracking the Top 10 quickly, but remained stagnant around fifth place for a majority of the race. On a restart with 10 laps to go, Carl Edwards came across the nose of Joey Logano, hit the inside wall, and triggered a massive wreck, ending Edwards' championship hopes. Johnson avoided the accident and was put into the position to win the title. On the final restart, he passed Kyle Larson, winning the race and his seventh championship, tying Richard Petty and Dale Earnhardt for the most all time of championships.

2017: NASCAR-дың соңғы жеңісі

Джонсон 2017 жылды NASCAR Кубок сериясының қорғаушы чемпионы ретінде бастады. Алайда, маусымның бастауы өткен маусымның соңындай сәтті болмады. Маусымның алғашқы алты жарысында Джонсон тек бір рет үздік ондыққа ілесе алды. Содан кейін ол Техастағы 2017 жылғы O'Reilly Auto Parts 500 (жарысқа қатысушылардың соңғы қатарынан бастады) және Бристольдегі 2017 жылғы Food City 500 жарыстарында жеңіске жетті, бұл оның 2010 жылдан бергі алғашқы жеңісі болды. Бұл оның мансабындағы 14-ші және соңғы екі жарысқа қатарынан жеңісі еді. Келесі аптада Джонсон Ричмондта үздік ондыққа кіре алмады, себебі жарыстың соңында әріптесі Дейл Эрнхардт-младшиймен соқтығысып, нәтижесінде No. 88 көлігінің дөңгелегі жарылып, айналып кетті. Маусымда Джонсон Довердегі жарыста үшінші жеңісін тойлады, ол Кайл Ларсонды қосымша уақытта басып озу арқылы жеңіске жетті, жарыс екі көшбасшының артында көп көлік қатысқан оқиғамен және сақтық шараларымен аяқталды. Бұл Джонсонның Довердегі 11-ші жеңісі және мансабындағы 83-ші жеңісі болды, ол NASCAR құрмет залының мүшесі Кэл Ярборомен теңесті. Бұл Джонсонның NASCAR Кубок сериясындағы соңғы жеңісі болды. Маусымның қалған бөлігі Джонсон үшін оңай болмады. Довердегі жеңісінен кейін өткен аптада, Axalta Pocono 400 жарысында Джонсонның тежегіштері 200 миль/сағат жылдамдықпен 1-ші бұрылысқа кіргенде істен шығып, SAFER сыртқы қоршауымен күшті соқтығысуға әкелді. Сол сияқты, Джонсонның тікелей артында болған Джейми МакМюррей де тежегіш істен шығып, қабырғаға қатты соқтығысты, үлкен өртке себеп болды. Апат кезінде Джонсон мен МакМюррей екеуі де жарақат алмады. Джонсон маусымның жазғы кезеңінде үлкен құлдырауға ұшырады, ол үздік 5-тікке ілесе алмады және тек үш үздік 10-дыққа ғана қол жеткізді. Осы кезеңде, 2017 жылғы Brickyard 400 жарысында жарыстың соңына қарай қайта басталғанда, Джонсонның Lowe's демеушілігімен шыққан Chevrolet көлігі үшінші орында тұрғанда түтін шығара бастады. 3-ші бұрылысқа қарай жарыстың екі көшбасшысы Брэд Кезеловски мен Кейси Кан бір-бірімен күресіп, Джонсонға жақындап, үш көлік бір қатарға тұрып ішкі жаққа жылдамдауға мүмкіндік берді. Бұрышта жеткілікті орын болмағандықтан және механикалық ақаулық болғандықтан, көлік бүйірінен сырғып, сыртқы қабырғаға қатты соқтығысты. Келесі аптада Джонсон әріптесі Кейси Канмен тағы да қақтығысты, нәтижесінде екінші рет қатарынан жарыстан шығып қалды; соңғы төрт жарыста оның үшінші реті. Осыған қарамастан, Джонсон (маусымның басындағы жеңістерінің арқасында) плей-оффқа қатысуға мүмкіндік алды. 2017 жылғы NASCAR Кубок сериясының плей-оффына қатысқан чемпион жазғы кезеңдегі нәтижелеріне қарамастан, титулды жеңу үшін фавориттердің бірі болып саналды. Довердегі жеңісінен кейін алғашқы топ-5-ке (үшінші орын) ілескеннен кейін, ол күзгі Довер жарысы арқылы алғашқы кезеңнен өтіп, 12-ші кезеңге жолдама алды. Джонсон екінші кезеңді ашу үшін Шарлоттада жетінші орынды иеленді, бірақ келесі аптада Талладегада "Үлкен соқтығысуға" ұшырады. Оның көлігі NASCAR-дың зақымдалған көлік саясатын бұзғаны үшін дисквалификацияланды, себебі командасы қызыл жалау кезінде көлікте жұмыс істеді, нәтижесінде ол 24-ші орынды иеленді. Канзас спидвейіндегі іріктеу жарысына Джонсон жеті ұпай артықшылықпен келді. Екі рет айналып кеткеннен кейін, ол 2-ші бұрылыста көп көлік қатысқан апаттан өтті, онда Плей-офф жүргізушілері Мэтт Кенсет және Джейми МакМюррей қатысты, содан кейін 11-ші орынды иеленді. Плей-оффқа қатысушылардың басқалары қиындыққа тап болғандықтан, Джонсон 8-ші кезеңге тек тоғыз ұпаймен ілесе алды. Алайда, Джонсонның өнер көрсетуі үшінші кезеңде нашарлады. Ол Мартинсвиллде 12-ші орынды иеленді, бірақ Техаста көңіл көншітпейтін 27-ші орынды иеленді. Финиксте өткен кезеңнің соңғы жарысына қатысқан Джонсон плей-оффтың соңғы кезеңінен 51 ұпайға артта қалды және жеңіске жетуі керек болды. Алайда, 148-ші айналымда Джонсонның сегізінші чемпионат үміті 3-ші бұрылыста дөңгелегінің жарылуынан күйреп, сыртқы қабырғаға қатты соқтығысты, осымен күні аяқталды және ол плей-оффтан шығарылды. Джонсон соңғы есепте 10-шы орынды иеленді, бұл оның ұпайлар бойынша үздік 10-дыққа соңғы және 15-ші кіруі болды.

Johnson came into 2017 as the defending NASCAR Cup Series champion. The start of the season didn't go as smoothly as the end of last season, however. Through the first six races of the season, Johnson only scored one Top 10 finish. He then rebounded with back to back wins at the 2017 O'Reilly Auto Parts 500 in Texas (started from the rear of the field) and the 2017 Food City 500 at Bristol, his first win at The Last Great Coliseum since 2010. This would be the 14th and final time he won back to back races in his career. The following week, Johnson would finish just outside the Top 10 at Richmond, after colliding with teammate Dale Earnhardt Jr late in the event, leading to an eventual flat tire and spin for the driver of the No. 88. Johnson scored his third win of the season at Dover in June after passing Kyle Larson on an overtime restart, which ended under caution with a multicar incident behind the two leaders. This was Johnson's record holding 11th win at Dover and 83rd career victory, tying him with NASCAR Hall of Famer, Cale Yarborough. This would eventually be Johnson's final NASCAR Cup Series win. The rest of the season didn't go smoothly for Johnson. In the week following his Dover triumph, during the Axalta presents the Pocono 400, Johnson's brakes failed into turn 1 at a speed of over 200 MPH, resulting in a tremendous impact with the outside SAFER barrier. Similarly, directly behind Johnson, fellow competitor Jamie McMurray also experienced a brake failure, and impacted the wall hard, igniting a large vehicle fire. Both Johnson and McMurray were uninjured in the accident. Johnson suffered a big slump during the summer part of the season, failing to earn a Top 5 finish, and only netting three Top 10 finishes. During that stretch, in the 2017 Brickyard 400 on a late race restart, Johnson's Lowe's sponsored Chevrolet started billowing smoke while running in third place. Heading into turn 3, the two race leaders Brad Keselowski and Kasey Kahne battled one another, allowing Johnson to close in and make a three wide move to the inside. Without much space into the corner, and with the obvious mechanical failure, the car broke sideways and impacted the outside retaining wall hard. The following week, Johnson had another run in with teammate Kasey Kahne, resulting in a second consecutive DNF; his third in the last four races. Regardless, Johnson (from his wins earlier in the season) was able to qualify for the playoffs. Entering the 2017 NASCAR Cup Series Playoffs, the defending champion was still one of the favorites to win the title, despite his results over the summer stretch. After earning his first Top 5 finish (third) since his Dover victory, fittingly in the fall Dover event, he advanced through the opening round and into the Round of 12. Johnson scored a seventh place finish at Charlotte to open the second round, but the following week was involved in "The Big One" at Talladega. He was scored with a 24th place result, after his car was disqualified for violating the NASCAR Damaged Vehicle Policy in which his crew worked on the car during the red flag. In the elimination race at Kansas Speedway, Johnson entered with a seven point advantage. After having two separate spins, he drove his way through a large multicar accident off turn 2, involving Playoff drivers Matt Kenseth and Jamie McMurray, and rebounded with an 11th place finish. Assisted by fellow Playoff contenders finding trouble, Johnson qualified into the Round of 8, by just nine points. Unfortunately, Johnson's performance slipped in the third round. He finished 12th at Martinsville, but was followed by a disappointing 27th place result at Texas. Entering the final race in the round at Phoenix, Johnson was 51 points behind the Playoff cutoff, and in a near must win situation. However, on lap 148, Johnson's hopes at an eighth championship ended when he blew a tire in turn 3, and hit the outside wall hard, ending his day and eliminating him from the Playoffs. Johnson finished 10th in the final standings, his 15th and final Top 10 finish in the points standings.

2018: Knaus and Lowe's-пен соңғы маусым

Джонсонның Speedweeks жарысы жақсы өтпеді, ол үш жарысының әрқайсысында апатқа ұшырады. Advance Auto Parts Clash-те ол соңғы айналымда Кайл Ларсонның шабуылына ілігіп, құлады; ол Clash жарысын бес жыл қатарынан аяқтауға қол жеткізе алмады. Джонсон 2018 жылғы Daytona 500 жарысына үшінші орыннан қатысты, бірақ Duel жарысында апатқа ұшырағаннан кейін резервтік машинаға отыруға мәжбүр болды. Daytona 500-дің 59-айналымында ол Райан Блейни мен Рикки Стенхаус-младший бастаған апатқа ілігіп, оған командаласы Уильям Байрон, Эрик Джонс, Даниэль Суарес, Тревор Бэйн және Тай Диллон да қатысты. Нәтижесінде ол 38-орынды иеленді. Содан бері Джонсон 2018 жылғы маусымда тек екі үздік 5-тікке және сегіз үздік 10-дыққа ғана қол жеткізіп, 15-ші рет қатарынан Плей-оффқа қиындықпен ілікті. Джонсонның маусымдағы жалғыз жарқын сәті Шарлотта Роваль жарысында болды, онда ол күннің көп бөлігінде топ-10-дыққа кіріп, соңғы айналымда Мартин Труэкс-младшиймен жеңіс үшін күресті, бірақ 17-бұрылыста тежегішін тоқтатып, бақылаудан шығып, Труэксті де өзімен бірге алып кетті. Блейни олардан өтіп, жарысты жеңіп алды. Джонсон сегізінші орынды иеленді, ал 0 ұпаймен үш жүргізушінің тең есебінен 16-шы кезеңде жарыстан шығарылды. Одан кейін Джонсон тек бір рет топ-10-дыққа ілікті және 2002 жылдан бері толық уақытпен қатысып жүргендегі ең нашар нәтижесін көрсетіп, соңғы ұпайлық турнирде 14-орынды иеленді. Бұл оның мансабындағы алғашқы жеңіссіз маусымы болды, сонымен қатар екінші жыл қатарынан үздік 10-дыққа 11 рет ілікті. Джонсон командаласы және досы Чейс Эллиоттың машинасы отын таусылғанда, оны алдыңғы қатарға итеріп жіберді, ал қалған жүргізушілер оны алғашқы жеңісімен құттықтады. 2018 жылдың 14 наурызында Lowe компаниясы 2018 жылғы маусымнан кейін No. 48 машинасын демеуді тоқтату туралы хабарлады; Ally Financial 2019 жылы екі жылдық келісімшарт бойынша команданың негізгі демеушісі болды. Джонсон мен оның ұзақ жылдар бойы жұмыс істеген команда басшысы Кнаус маусым соңында жолдарын айырды, бұл NASCAR тарихындағы ең ұзақ серіктестік – 17 жылдық қарым-қатынасты аяқтады. Джонсон 2019 жылғы маусымда JR Motorsports командасының бастығы Кевин Миендерингпен жұптасты.

Johnson's Speedweeks did not go smoothly, wrecking in each of his three races. At the Advance Auto Parts Clash, he was wrecked on the last lap by Kyle Larson; this was the seventh year in a row he failed to finish the Clash. Johnson qualified third for the 2018 Daytona 500 but had to go to a backup car after wrecking in his Duel. On lap 59 of the Daytona 500, he got caught up in a wreck started by Ryan Blaney, and Ricky Stenhouse Jr., which also involved his teammate William Byron, Erik Jones, Daniel Suárez, Trevor Bayne, and Ty Dillon and ended up 38th. Since then, Johnson struggled throughout the 2018 season with only two Top 5s and eight Top 10 finishes by the time he barely made the Playoffs for the 15th season in a row. Johnson's only great run of the season came at the Charlotte Roval race where he ran in the Top 10 for most of the day and battled Martin Truex Jr. for the win on the final lap, but he locked his brakes on turn 17 and spun out of control, taking Truex out with him in the process while Blaney passed them to win the race. Johnson finished eighth, and as a result of a three way tie with 0 points, he was eliminated in the Round of 16. Johnson scored only one more top ten finish afterward and wound up a then career worst 14th in the final point standings since running full time in 2002, winless for the first time in his career along with equaling a career low 11 Top 10 finishes for the second season in a row. Johnson notably gave teammate and friend Chase Elliott a push to the front stretch when his car ran out of fuel when being congratulated by the rest of the drivers after recording his first career win, at Watkins Glen. On March 14, 2018, Lowe's announced they would no longer sponsor the No. 48 car after the 2018 season; Ally Financial assumed primary sponsorship of the team in 2019 on a two year deal. Johnson and his long time crew chief Knaus parted ways at the end of the season, ending a 17 year partnership, the longest in NASCAR history. Johnson was paired with JR Motorsports crew chief Kevin Meendering in the 2019 season.

2019 жыл

2019 жылғы маусым Джонсон үшін жақсы басталып, ол 2019 жылғы Advance Auto Parts Clash-те жеңіске жетті. Ол және Пол Менард арасындағы соқтығыс Менардты көшбасшылық үшін күресіп жүргенде айналдырып, жаңбыр басталар алдында 55-ші айналымда "Үлкен соқтығысқа" (The Big One) себеп болды. Бұл жаңа демеуші – Ally Financial және жаңа экипаж бастығы Meendering-тің алғашқы жарысы еді. Ол алғашқы жарыста сегізінші орынды иеленді. Дейтона 500-де Джонсон жарыстың көп бөлігінде көшбасшылардың қатарында болды, бірақ 40 айналымға жеткенде, Б. Дж. МакЛеод пен Коди Уэрдің машиналары оның артынан айналып, сол жақ артқы бөлігіне соқтығысты. Соқтығыс салдарынан сол жақ артқы панель жыртылып кетті. Екі айналымға қалып қойғаннан кейін ол тоғызыншы орынды иеленді. Келесі жарыста Атланта мотор трегінде Джимми екі айналымға қалып, 24-ші орынды алды. Одан кейін ол 19-шы орынды иеленді. Осы жетістігін тоғызыншы орынмен жалғастырды. 29 наурызда Техастағы O'Reilly Auto Parts 500 жарысының іліккендерінен (qualifying) Джонсон 2016 жылдан бері Техаста алғашқы полын алды және екі күннен кейін 2018 жылғы Coca Cola 600-дан бері алғашқы 5 үздікке кірді. Coca Cola 600-де Джонсон жақсы өнер көрсетіп, сегізінші орынды иеленді. Чикаголенд спидвейінде Джонсон төртінші орыннан старт алып, 7-ші айналымда Остин Диллоннан көшбасшылықты алды. Ол төртінші орынды, содан кейін бір аптадан кейін жаңбыр салдарынан қысқартылған Coke Zero Sugar 400 жарысында үшінші орынды алды, бұл маусымдағы ең жақсы нәтижесі болды. 2019 жылдың 29 шілдесінде, маусымдағы көңілі толмаған нәтижелерден кейін, Hendrick Motorsports жарыс инженері Клифф Дэниелстің Meendering-тің орнына No. 48 экипажының бастығы болып тағайындалғанын хабарлады. Уоткинс-Гленде Джонсон Райан Блейнидің соқтығысынан айналып кетті, бұл жарыстан кейін екеуінің арасында дауға себеп болды. Олардың арасындағы шиеленіс бір аптадан кейін Мичиганда дейін сақталды. 2019 жылдың қыркүйегінде Джонсон NASCAR мансабында алғаш рет плей-оффқа ілікпеді, себебі Брикьярд 400 жарысында Курт Буш пен Уильям Байронмен соқтығысып, көлігі қабырғаға қатты соқтығып, 35-ші орынды иеленді. Джонсон плей-оффта тағы төрт рет үздік 10-дыққа кірді және соңғы турнирлік кестеде мансабындағы ең нашар 18-ші орынды алды, екінші маусым қатарынан жеңіске жете алмады. Маусым бойында болған көптеген апаттар оның әлдеқандай үміттермен күткен жылын құртты. 2019 жылдың 4 қазанында Ally No. 48 машинасының демеушілігін 2023 жылғы маусымға дейін тағы үш жылға ұзартты.

The 2019 season started on a positive note for Johnson, as he won the 2019 Advance Auto Parts Clash after contact between him and Paul Menard sent Menard spinning while battling for the lead and triggering "The Big One" on lap 55 right before the rain arrived. It was also the first race with new sponsor Ally Financial and crew chief Meendering. He followed it up by finishing eighth in the first duel race. In the Daytona 500, Johnson ran up front most of the race, but when he came to pit road with around 40 to go, B. J. McLeod and Cody Ware's cars spun behind him and hit him in the left rear. The contact ripped off the left rear quarter panel. He recovered to finish ninth after being two laps down. In the next race at Atlanta Motor Speedway, Jimmie finished 24th, two laps down. He followed up by finishing 19th. He followed up that performance with a ninth place finish. On March 29 in O'Reilly Auto Parts 500 qualifying at Texas, Johnson got his first pole since 2016 at Texas and scored his first Top 5 finish since the 2018 Coca Cola 600 two days later. At the Coca Cola 600, Johnson ran well and ended up finishing eighth. At Chicagoland Speedway, Johnson started fourth and took the lead on lap 7 from Austin Dillon. He went on to finish fourth followed by a third place finish at the rain shortened Coke Zero Sugar 400 a week later, his best finishes of the season. On July 29, 2019, following a string of disappointing finishes during the season, Hendrick Motorsports announced that race engineer Cliff Daniels would replace Meendering as the crew chief of the No. 48. At Watkins Glen, Johnson finished 19th after being spun out by Ryan Blaney, leading to an argument between the two after the race. The animosity between them lasted until Michigan a week later. In September 2019, Johnson missed the playoffs cut for the first time in his NASCAR career after finishing 35th in the Brickyard 400 due to contact with Kurt Busch and William Byron that sent his car crashing hard into the wall. Johnson scored four more Top 10 finishes in the playoffs and wound up finishing a career worst 18th place in the final standings, going winless for the second straight season. Many crashes throughout the season brought down his otherwise promising year. On October 4, 2019, Ally extended its sponsorship of the No. 48 for three more years through the 2023 season.

2020: Толық уақытты соңғы маусым

2019 жылдың 20 қарашасында Джонсон 2020 жылғы Кубок маусымы өзінің соңғы толық уақытты жарыс маусымы болатынын жариялады, бірақ ол одан кейін жартылай уақытты жоспарды жоққа шығарған жоқ. 2020 жылғы маусым Дейтона 500 іріктеуінен басталды, ол екінші жыл қатарынан төртінші орынға ие болды. Сол күні ол 2020 жылғы Буш Клэшке қорғаныстағы чемпион ретінде қатысты. Ол 16-шы орыннан басталып, 11-ші орынға жетті. Келесі жарыс 2020 жылғы "Көкжасыл демалыс дуэлі" болды. Ол 2-ші дуэльде командалық әріптесі Уильям Байроннан кейін екінші орынға ие болды. Соңғы рет "Дейтона 500" жарысында ол алтыншы орыннан шығып, 35-ші орынға жетті, себебі Кайл Буш пен Брэд Кезеловски "үлкен апатты" бастады. Келесі аптада Лас-Вегаста ол соңғы жаттығуларда бірінші орынға ие болды. Ол жарыстан 18-ші орынға шығып, 5-ші орынға шықты. Өзінің үйіндегі "Авто клуб" трассасында ол екінші орынға ие болды, ал поул-позицияны Клинт Бойерден 0,007 секундқа жоғалтты. Жарыстың басында оның әйелі мен балалары жасыл желекпен желбіреген. Жарыс алдында оның құрметіне төрт адам салют жасады. Жарыстың басым бөлігінде ол Топ-10-да болды және 10 айналымда көш бастады; ол жетінші орынды иеленді. Дарлингтондағы "Нағыз батырлар 400" жарысында, COVID-19 пандемиясы себепті кешіктірілген алғашқы жарыста, Джонсон бірінші кезеңнің соңғы айналымда жетекшілік етіп жатты, ол өз көлігінен билігін жоғалтып, сол кезде бір айналымға артта қалған Крис Бьюшермен байланысқа түскеннен кейін апатқа ұшырады. Бұл оның жеңіссіз өткен 100-ші жарысы болды. Бірнеше күннен кейін сол трассада "Тойота 500" машинасымен жарысқа шыққан Джонсон сол трассада сегізінші орынға ие болды. Coca Cola 600-де ол екінші орынға ие болды, бірақ Курт Бушка 0,009 секундқа жеңіліп қалды. Джонсон 600-де екінші орынға ие болды, бірақ жарыстан кейінгі техникалық тексеруден өтпеген соң дисквалификацияланды. Ол Шарлоттаның келесі "Алско униформалы 500" жарысында 11-ші орынды иеленіп, қайта оралды. Ол Бристоль мен Атлантада үздік ондыққа ие болды. Мартинсвиллде ол 21-ші орында тұрып, бірінші кезеңнің үшінші орындарын иеленді, ал екінші сегментте жылдың бірінші кезеңінде жеңіске жетті және мансабының үшінші кезеңінде екінші сегментте жеңіске жетті, бірақ үшінші кезеңде қайта құлдырап, оныншы орынды иеленді. Ол "Хоумстедте" көлік мәселесіне байланысты ертерек құлдырады, бірақ үздік 20-ға жетіп, 16-шы орынды иеленді. Келесі аптада Талладегада Джонсон жарыстан бұрын Бубба Уоллесті қолдау үшін жарыстан бұрын өткен рәсімді басқарды. Жарыстан бұрын Джонсон өз әріптестеріне ұлттық әнұран кезінде Уоллеспен бірге тұруға ниетті екенін жазды. Жүргізушілер оның көлігін де жолдың алдына итеріп жіберді. Жарыста Джонсон үш айналым қалғанда жетекшілікті иемдену алдында тұрды, бірақ Харвик оны айналдырып жіберді. 2020 жылдың 3 шілдесінде Индианаполистегі Брикярд 400-тен екі күн бұрын Джонсон коронавирус сынағы оң нәтиже бергенін жариялады, бұл оны жарыстан тыс қалуға және Джастин Аллгейер No. 48-ге дейін. Бұл Джонсонның Кубок жарысында 663 жарысты бастаған сериясын бұзды. Джонсон 2020 жылдың 8 шілдесінде екі рет тестілеуден кейін жарысқа қайта оралуға рұқсат алды және ол плей-оффқа қатысуға құқылы болды. Оның алғашқы жарысы Кенткидегі Квакер штатының 400-жарысы болды, ол бұрын-соңды жеңген емес. 23 айналым қалғанда, ол жарыстың ең жылдам үш айналымынан шығып, тоғызыншыдан үшіншіге дейін күшті жүгіріп, қайта басталғанда ішкі жағын алып, сол жақ артқы жағында Брэд Кезеловскидің қолына түсіп, айналды. Жарыс соңында ол 18-ші орынға ие болды. Келесі аптада Техаста Джонсон тағы да ең жылдам көліктердің бірі болды, ол екінші кезеңнен босап, қабырғаға соққы бергенге дейін бірінші 10 айналым жасады. Оның үстіне, оның командасы қабырғадан асып кеткен команда мүшелері үшін айыппұл төледі. Ол 26-шы орынды иеленді және плей-оффтың соңғы нүктесінен екі ұпай жоғары болды. Джонсонның бақытсыздықтары Канзаста жалғасты, ол бірінші ондықта жүріп жатқанда үшінші кезеңдегі апатқа ұшырап, Нью-Гэмпширде бірінші кезеңді айналдырып, бірінші бестік үшін күрескен кезде. "Дейтона" автобасында "Го боулинг-235" жарысынан бұрын No. 48 командасы Ally бояу схемасын қарадан аққа өзгертті, оны Джонсон өзінің сәттілігін "қайта орнату" үшін "rAlly" ливреясы деп атады. "Дейтонаның 24 сағаттық жарысы" арқылы жол жарысында тәжірибе жинаған Джонсон "бізге керек" деп сипаттаған жарыста төртінші орынды иеленді. Регулярлы маусымның соңғы үш жарысында Джонсон Байронмен және Мэтт ДиБенедеттомен плей-офф үшін күресті. Джонсонның ең мықты трассасы Доверде екі еселенген кездесуге қатысқан Джонсон өзінің команда мүшесімен салыстырғанда 25 ұпайға қалып қойды. Ол екі жарыста жетінші және үшінші орындарды иеленді, ал Байрон 28-ші және төртінші орындарды иеленді, бұл Джонсонды плей-оффтан бұрын Байроннан төрт ұпайға және ДиБенедеттодан тоғыз ұпайға қалып қойды. Соңғы жарыс, Дейтонадағы Coke Zero Sugar 400, Джонсон үшін күшті бірінші кезеңмен басталды, ол Байрон мен ДиБенедеттодан бұрын бесінші орынды иеленді. Екінші кезеңде ол отынды үнемдеу үшін ертерек пит-стоп жасады және кешірек пит-стоп жасаған жүргізушілердің артықшылығын пайдаланып, тағы да бесінші орынды иеленді. Үшінші кезеңнің соңындағы апаттан үш жүргізуші сақталып қалғанмен, Джонсон соңғы екі айналымда "үлкен апатқа" ұшырады. Оның командасы көлікті ең төменгі жылдамдыққа жеткізіп, 17-ші орынды иеленді, бірақ ДиБенедетто одан алты ұпаймен соңғы плей-офф орнына ие болды. Жарыстан кейінгі сұхбатында Джонсон жыл бойғы бақытсыздықтарына шағымданып, Coca Cola 600-дегі дисквалификация мен COVID-19 оң сынағын атады; ол Байронның командасына көшкен Кнаусты құттықтағанда және Hendrick Motorsports-қа оның мансабы үшін алғыс айтқанда жанкөйерлерден мақтау алды. Плей-оффтың алғашқы жарысы, Дарлингтондағы Cook Out Southern 500, плей-оффтан тыс болғанына қарамастан, Джонсон түннің көп бөлігінде Топ-5-те жүрді, бұл Дэйл Эрнхардт пен Ричард Петтидің схемаларын біріктірген схемадағы. Hendrick Motorsports-тың оның соңғы жылында оны құрметтеу үшін басқа да командалық әріптестері де схемаларды қолданды. Күзгі Техас жарысында Джонсон дизайнер Ноа Свит жасаған арнайы схеманы қолдану арқылы жаңалықтарға түсті, ол басқаша "Lefty" немесе "Lefty Designs" деп белгілі. Свит маусымның алғашқы күндерінде Джонсонның схемасын мақтан тұтатын мақтаныш туының түстерімен жасаған, бұл Свитке қарсы қысымға және оны уақытша әлеуметтік желілерден кетуге мәжбүр еткен. Оның үзілісі кезінде NASCAR қауымдастығынан көптеген қолдау келді (#WeLoveLefty хэштегі жасалып тарады), Джонсон да оған қолдау көрсетті. Бірнеше аптадан кейін Ally президенті Андреас Бриммер және Джонсон Свитпен бейнеконференцияда оның дизайны Джонсонның көлігінде пайда болады деп айтты. Өмірінде Джонсонның сүйікті жүргізушісі болған Свит: "Мен оны өмірімнің соңына дейін есімде сақтаймын. Мен оны есімде сақтаймын." Көлік 2020 жылғы Autotrader EchoPark Automotive 500 жарысында 36-шы орынды иеленді, себебі қозғалтқышта мәселелер болды. Джонсонның плей-оффтағы жалғыз Топ-10-дық көрсеткіші Финикстегі маусымдық финалдағы 500 жарысында болды, ол Чемпиондық кезеңге өтпегендердің арасында ең жоғары нәтиже көрсетті. Жарыстан кейін ол әріптесі Эллиотты алғашқы чемпиондығымен құттықтады және поляк жеңіс айналымын жасады. Ол соңғы маусымын 10 Топ-10-дық көрсеткішпен аяқтады, бұл оның мансабындағы ең төменгі көрсеткіш.

On November 20, 2019, Johnson announced that the 2020 Cup season would be his last full time season of racing, although he did not rule out a part time schedule after that. The 2020 season started with the Daytona 500 qualifying, he finished fourth for a second year in a row. Later that day, he entered the 2020 Busch Clash as the defending champion. He started 16th and finished 11th after a tire spun on the first restart in overtime. Next race was the 2020 Bluegreen Vacations Duels. He started and finished second behind team mate William Byron in Duel 2. In his last Daytona 500, he started sixth and finished 35th after Kyle Busch and Brad Keselowski triggered "The Big One". Next week in Las Vegas, he finished first in the final practice. He started 18th and finished fifth in the race. At his home track Auto Club, he qualified second, losing the pole position to Clint Bowyer by 0.007 seconds. In the race, his wife and children waved the green flag at the start of the race. There was a four wide salute before the race to honor him. For most of the event, he was in the Top 10 and led 10 laps; he finished seventh. In The Real Heroes 400 at Darlington, the first race back after the delay forced by the COVID 19 pandemic, Johnson was leading in the final lap of the first stage when he lost control of his car and crashed after contact with Chris Buescher who was a lap down at the time. It marked his 100th race in a row without a win. A few days later in the Toyota 500 at the same track, Johnson bounced back with an eighth place finish in the same track. At the Coca Cola 600, he qualified second, losing the pole position to Kurt Busch by 0.009 seconds. Johnson finished second in the 600 but was disqualified after his car failed post race technical inspection. He bounced back with an 11th place run in Charlotte's next race Alsco Uniforms 500. He enjoyed a pair of top ten finishes at Bristol and Atlanta. At Martinsville, he overcame a start at 21st and finished third in the first stage, and scored his first stage win of the year and the third of his career in the second segment, but dropped back in the third stage and finished tenth. He fell back early due to car issues at Homestead but ended with a strong run to make his way to the Top 20 and finish 16th. The following week at Talladega, Johnson spearheaded a pre race ceremony in support of Bubba Wallace after it was falsely reported a noose was in his garage; before the race, Johnson texted his peers that he intended to stand with Wallace during the national anthem, with the drivers also pushing his car to the front of pit road. In the race, Johnson was on the verge of taking the lead with three laps remaining before being spun by Harvick. On July 3, 2020, two days before the Brickyard 400 at Indianapolis, Johnson announced he had tested positive for the coronavirus, forcing him to miss the race and Justin Allgaier to take over the No. 48. This snapped a 663 race streak in which Johnson started a Cup event. Johnson was cleared to return to racing on July 8, 2020, after testing negative twice, and he received a waiver that allowed him to remain playoff eligible should he qualify. His first race back was the Quaker State 400 at Kentucky, a track at which he had never won before. With 23 laps to go, he was coming off of the fastest three laps of the race and a strong run from ninth to third before taking the inside on a restart and being nipped by Brad Keselowski in the left rear, spinning out. He finished the race in 18th. The next week at Texas, Johnson was again one of the fastest cars, putting up a Top 10 lap before getting loose and hitting the wall in stage 2. On top of that, his crew committed a penalty for too many crew members over the wall. He finished 26th and only two points above the playoff cutoff in the standings. Johnson's misfortunes continued at Kansas when he was collected in a third stage crash while running in the top ten, followed by a first stage spin at New Hampshire while fighting for a top five spot. Prior to the Go Bowling 235 at the Daytona road course, the No. 48 team changed the Ally paint scheme from black to white, which Johnson branded as a "rAlly" livery in an effort to "reset" his luck. Johnson, who had experience at the road course via the 24 Hours of Daytona, finished fourth in a run that he described as "what we needed". The final three races of the regular season saw Johnson battling with Byron and Matt DiBenedetto for the final playoff spots. Entering the doubleheader at Johnson's strongest track Dover, Johnson was 25 points behind his teammate. He finished seventh and third in the two races while Byron was 28th and fourth, which placed Johnson below Byron by four points with one race before the playoffs, and nine points behind DiBenedetto. The final race, the Coke Zero Sugar 400 at Daytona, began with a strong first stage for Johnson as he finished fifth, ahead of Byron and DiBenedetto. The second stage saw him pit early to avoid having to save fuel, and he took advantage of the drivers pitting later in the stage, for another fifth place finish. Although the three bubble drivers avoided a late wreck in the final stage, Johnson was collected in "The Big One" with two laps remaining. Although his team was able to salvage the car to meet the minimum speed and finish 17th, DiBenedetto beat him for the last playoff seed by six points. In his post race interview, Johnson lamented his misfortunes during the year including the Coca Cola 600 disqualification and the positive COVID 19 test; he drew praise from fans for his humility when he congratulated Knaus, who moved to Byron's team, and expressed his gratitude to Hendrick Motorsports for his career. In the first playoff race, the Cook Out Southern 500 at Darlington, despite being out of the playoffs, Johnson ran in the top five for most of the night in a throwback scheme that combined those of Dale Earnhardt and Richard Petty, to honor the two other seven time champions. His teammates at Hendrick Motorsports also drove in throwback schemes to honor him in his last year. During the fall Texas race, Johnson would gain publicity by running a special scheme created by designer Noah Sweet, otherwise known as Lefty or Lefty Designs. Sweet, four months earlier in June, had created a mock Jimmie Johnson scheme adorned with pride flag colors, which had led to an excess of harassment towards Sweet and led him to take a temporary break from social media. During his break, encouragement came from most in the NASCAR community (with the hashtag #WeLoveLefty created and spread), including Johnson himself. In a few weeks, Ally president Andreas Brimmer and Jimmie Johnson would tell Sweet on a video call that he would have his chance to get his design on Johnson's car. Sweet, whose favorite driver throughout his life had been Johnson, said "I'm going to remember it for the rest of my life. I am." The car eventually ran in the 2020 Autotrader EchoPark Automotive 500, finishing 36th due to engine issues. Johnson's only Top 10 of the playoffs came in his final start with a fifth place finish in the Season Finale 500 at Phoenix; he was the highest finishing driver of those not in the Championship Round. After the race, he congratulated teammate Elliott on his maiden championship and performed a Polish victory lap. He ended his final season with 10 Top 10 finishes, the lowest of his career.

2023: Legacy Motor Club-тің тең иесі, жартылай жұмыс істеуге оралады

2022 жылдың 4 қарашасында Джонсон Petty GMS Motorsports командасының үлесін сатып алды. Сонымен қатар, ол 2023 жылы Кубок сериясына жартылай уақытпен оралатынын хабарлады, бастапқыда 2023 жылғы Дейтона 500 жарысына қатысуға тырысады. 2023 жылдың 11 қаңтарында команда Legacy Motor Club деп қайта аталды, ал Джонсон No. 84 нөмірімен жарысатыны мәлім болды. 2023 жылдың 14 ақпанында Джонсон лицензиясы жоқ командалар арасында ең жылдам уақытты көрсетіп, Дейтона 500 жарысына қатысу құқығын жеңіп алды. Джонсон қосымша уақытта болған апатқа байланысты 31-орынды иеленді. Джонсон наурыз айында COTA жарысына қатысты, бірақ 1-айналымда апатқа ұшырап, 38-орынға түсті. Джонсонның келесі жарысы мамыр айында 2023 жылғы Coca-Cola 600 болады. Ол екі рет айналып, 115 айналымды ғана аяқтап, 37-орынды иеленді. 2023 жылдың 26 маусымында Джонсонның қарындасының күйеуі Оклахома штатының Маскоги қаласындағы үйінде болған, мүмкін, қастерлі өмірден қол жұмбау оқиғасына қатысты. Джонсон Чикаго көшелік жарысының бастапқы тізіміне енгенімен, 2023 жылдың 27 маусымында Legacy Motor Club трагедияға байланысты оның қатысуын кері алып отырғанын хабарлады.

Индикар сериясы

2020 жылы Джонсон IndyCar Series командасы Chip Ganassi Racing командасымен сынаққа қатысты. Бастапқыда ол COVID-19 пандемиясы салдарынан жойылған наурыз айында Барбер Моторспорт Паркінде Arrow McLaren SP командасымен сынақтан өтуге жоспарлаған. Шілдеде Индианаполис жол трассасында Chip Ganassi Racing командасымен екінші сынаққа өтуі, оның вирустың оң нәтижесін көрсеткеніне байланысты кейінге шегерілді. CGR сынағы ақыры 2020 жылдың 28 шілдесінде өтті, оны CGR иесі Чип Ганасси және бес дүркін IndyCar чемпионы Скотт Диксон (Джонсонмен бірге өздерінің серияларындағы ең үздіктердің бірі саналады) бақылады, олар машина туралы талқылады. Джонсон IndyCar-ды жүргізу – балалық шағындағы арманы екенін айтты. 2020 жылдың 9 қыркүйегінде Джонсон 2021 және 2022 жылдары IndyCar трассасындағы жол және қалалық жарыстарда Chip Ganassi Racing командасына жартылай штат бойынша қосылатынын жариялады. Келісім NASCAR Cup Series жарыстарының кейбіреулеріне қатысу мүмкіндігін ашық қалдырды, себебі Ganassi NASCAR-да екі машинаны пайдаланды және Джонсон үшін жартылай штатты машина қосуға болады, бұл Cup командалары үшін максималды машина саны – төрттен аспайды. Алайда, 2021 жылы Ganassi-дің NASCAR операциялары Джастин Маркске сатылды және келесі жылы Trackhouse Racing Team құрамына енді. Джонсон қауіпсіздік алаңдауларына байланысты овал трассаларда жарысудан бас тартты, бірақ машиналарды сынап, командаласы Тони Канаанның овал трассаларда жарысқанын көргеннен кейін, ол Индианаполис 500-ге дайындалу үшін Техаста овал трассасында сынақтан өтуге келісті. Жыл бойы Джонсон IndyCar-да көп қиындықтарға тап болды, көбінесе жарыстың соңында қалды және айналулар мен апаттарға ұшырады. 2021 жылдың 15 желтоқсанында Джонсон 2022 жылы Chip Ganassi Racing командасы үшін No. 48 машинасында IndyCar кестесінің барлық жарысына қатысатынын мәлімдеді. Сериядағы алғашқы овал трассасындағы жарысында, Техастағы XPEL 375-те Джонсон мансабындағы ең жақсы нәтиже – алтыншы орынды иеленді. Джонсон сол жылы Индианаполис 500-де дебют жасады. Ол екі айналымды жетекшілік етті және жарыстың соңында апатқа ұшырағанына қарамастан, жарыстың жаңашыл жүргізушісі болып сайланды. Джонсон Google ұсынған 2022 жылдың 24 шілдесіндегі Hy Vee Salute to Farmers 300 жарысында Айова спидвейіне алғашқы сапарында өзінің мансабындағы алғашқы IndyCar топ-5-ін алды. 2022 жылдың 26 қыркүйегінде Джонсон толық уақытты жарыстан бас тартатынын хабарлады.

In 2020, Johnson participated in a test with IndyCar Series team Chip Ganassi Racing. He initially had a test scheduled in March with Arrow McLaren SP at Barber Motorsports Park before it was canceled due to the COVID 19 pandemic, a second attempt with Chip Ganassi Racing on the Indianapolis road course in July was postponed when he tested positive for the virus. The CGR test finally took place on July 28, 2020, it was overseen by CGR owner Chip Ganassi and five time IndyCar champion Scott Dixon (who is, along with Johnson, considered to be one of the best in their respective series) to discuss the car. Johnson said that driving an IndyCar was a "childhood dream" of his. On September 9, 2020, Johnson announced that he would join Chip Ganassi Racing on a part time basis in 2021 and 2022 to drive the road and street courses on the IndyCar circuit. The deal left open the possibility of running select NASCAR Cup Series events in conjunction, as Ganassi fielded two cars in NASCAR and could've added a part time car for Johnson, staying under the four car maximum for Cup teams. However, in 2021, Ganassi's NASCAR operations were sold to Justin Marks and absorbed into the Trackhouse Racing Team the following year. Johnson refused to run the ovals due to safety concerns of racing open wheel cars on them but after both driving the cars and watching teammate Tony Kanaan run on ovals, he ultimately agreed to run an oval test at Texas to prep himself for the Indianapolis 500. Throughout the year Johnson largely struggled in IndyCar, frequently running at the back of the field and struggling with spins and accidents. On December 15, 2021, Johnson announced that he would contest the full 2022 IndyCar schedule driving the No. 48 car for Chip Ganassi Racing. During his first oval race in the series, the XPEL 375 at Texas, Johnson finished a then career best sixth. Johnson made his Indianapolis 500 debut later in the year. Johnson led two laps and, despite a late race crash, was elected Rookie of the Year for the race. Johnson proceeded to collect his first career IndyCar top 5 in his first ever trip to Iowa Speedway at the Hy Vee Salute to Farmers 300 presented by Google on July 24, 2022. On September 26, 2022, Johnson announced that he would be stepping back from racing full time.

Басқа жарыстар

Джонсон алғаш рет 2002 жылы Еуропа чемпионатындағы «Чемпиондар жарысына» қатысты. Ол бірінші кезеңде сол кездегі әлем ралли чемпионы, фин Маркус Гренхольмға есе жіберіп, жарыстан шығарылды, бірақ ол, Джефф Гордон және Колин Эдвардс «Team USA» құрамында командалар чемпионатында жеңіске жетті. Ол екі жылдан кейін жарысқа оралды, бірақ 1/4 финалда швед Матиас Экстремге 0:2 есебімен жеңіліп қалды. Экстрем сол жылы DTM Германия турингік автомобильдер чемпионатының чемпионы болған еді. Джонсон 2006 жылғы «Чемпиондар жарысына» қатысты, бірақ жарысқа бірнеше күн бұрын жарақат алғандықтан қатыса алмады. Дегенмен ол командаласы Трэвис Пастрананы қолдау үшін іс-шараға қатысты. 2007 жылғы жарыста Джонсон француз Себастьен Бурдейге, «Формула-1» жүргізушісіне 1/4 финалға дейін жеңіліп қалды. 2004 жылы ол «Grand-Am» сериясындағы «24 сағат Дейтона» жарысына қатыса бастады, онда ол сегізінші орынды иеленді. Ол бір жылдан кейін де жарысқа қатысты, оның «Howard Boss Motorsports» командасы екінші орынды алды. Екі жылдан кейін ол екі жарысқа қатысты, екеуі де Дейтона халықаралық жылдамдық трассасында өтті. Жарыстарда оның командасы 9-шы және 19-шы орындарды иеленді. 2008 жылы Джонсон Алекс Гурни мен Джон Фогартимен бірге «Bob Stallings Racing» командасына көшті және «2008 Rolex 24 at Daytona» жарысына қатысты, онда команда екінші орынды алды. Бір жылдан кейін ол «GAINSCO/Bob Stallings Racing» командасымен бесінші рет «Rolex 24» жарысына қатысты. Жарыста оның командасы жетінші орынды иеленді. Ол 2010 жылы командаға оралды, «Rolex 24» және «Sahlen’s Six Hours of the Glen» жарыстарында өнер көрсетті. «Rolex 24» кезінде оның командасы 21-ші орынды алды, ал Уоткинс Гленде команда алтыншы орынды иеленді. Ол 2011 жылы «Rolex 24» жарысына оралды, онда оның командасы 15-ші орынды алды. 2021 жылы ол «Action Express Racing» командасы үшін «Ally Financial» демеушілігімен шығарылған No. 48 Cadillac DPi V. R көлігінде Саймон Пагено, Камуи Кобаяши және Майк Роккенфеллермен бірге жарысқа қайта оралды. Ол мансабында үшінші рет екінші орынды иеленді. Пагено және Кобаяшимен бірге ол 2021 жылғы «IMSA Michelin Endurance Cup» жарыстарына қатысады, олар Себринг, Уоткинс Глен және Роуд Атлантада өтеді. Себрингте оның командасы үшінші орынды алды, бірақ Пагено 6 сағат ішінде рұқсат етілген 4 сағаттан артық уақыт жүргізгені анықталғаннан кейін, жүргізу уақытының ережелерін бұзғаны үшін DPi классының соңына жылдырылды. Команда жалпы есепте 28-ші орынды иеленді. 2018 жылдың 26 қарашасында Джонсон Бахрейн халықаралық трассасында екі дүркін «Формула-1» чемпионы Фернандо Алонсомен автоспорттық мәдени алмасуға қатысты, онда екі жүргізуші де өздерінің жарыс көліктерін салыстырды.

Johnson first raced in the Race of Champions in Europe in 2002. He was eliminated in the first runoff by then world rally champion Marcus Grönholm of Finland but he and Jeff Gordon and Colin Edwards racing as Team USA won the teams' championship. He returned to the event two years later but lost the quarter finals 0–2 to Mattias Ekström of Sweden who was DTM German Touring Car champion that year. Johnson entered the 2006 Race of Champions but did not start due to injury received just days before the race. He still attended the event to cheer for teammate Travis Pastrana. In the 2007 event, Johnson was eliminated before the quarter finals by Formula One driver Sébastien Bourdais of France. In 2004, he started racing in Grand Am with the 24 Hours of Daytona, where he finished eighth. He also entered the event one year later, which his team, Howard Boss Motorsports, finished second. Two years later, he entered two events, which were both held at Daytona International Speedway. During the races, his team finished 9th and 19th. In 2008, Johnson moved to Bob Stallings Racing with Alex Gurney and Jon Fogarty to race in the 2008 Rolex 24 at Daytona, where the team finished second. One year later, he returned with GAINSCO/Bob Stallings Racing for his fifth Rolex 24 appearance. During the race, his team finished seventh. He returned to the team in 2010, to race in the Rolex 24 and Sahlen's Six Hours of the Glen. During the Rolex 24 at Daytona his team finished 21st, while at Watkins Glen the team finished sixth. He returned to the Rolex 24, in 2011 where his team finished 15th. He returned to the race in 2021, driving an Ally Financial sponsored No. 48 Cadillac DPi V. R for Action Express Racing alongside Simon Pagenaud, Kamui Kobayashi, and Mike Rockenfeller. He finished second for a third time in his career. Alongside Pagenaud and Kobayashi, he will participate in all IMSA Michelin Endurance Cup races for 2021 which include Sebring, Watkins Glen and Road Atlanta. At Sebring, his team finished third but they were moved to the rear of DPi classification for violating drive time rules after Pagenaud was found to have driven more than the maximum 4 hours within a 6 hour time period. The team finished 28th in overall ranking. On November 26, 2018, Johnson participated in a motorsports cultural exchange with two time F1 champion Fernando Alonso at Bahrain International Circuit, where both drivers compared their respective race cars.

Жеке өмір

Джонсон 1975 жылдың 17 қыркүйегінде Калифорния штатының Эль-Каджон қаласында Кэтрин Эллен "Кэти" (туған тегі Дуннилл) және Гэри Эрнест Джонсонның ұлы болып дүниеге келді. Оның екі кіші інісі бар: Джарит пен Джесси. Екеуі де TORC: The Off Road Championship жарысында кәсіби жолдан тыс жарысқа қатысты. Джонсон Granite Hills орта мектебінде оқыды, сонымен қатар демалыс күндері мотоциклмен жарысқа қатысты. Ол су полосы, суға секіру және жүзу секцияларының мүшесі болды және 1993 жылы мектепті бітірді. Оның мектебіндегі барлық спорт командаларының формаларынан 48 нөмірі алынып тасталды, ал Джонсон мектептің Атлетикалық Даңқ залына енгізілді. Джонсон Солтүстік Каролина штатының Шарлотта қаласында тұрады. Олардың екі қызы бар. Джонсон триатлонмен айналысады, үнемі триатлон және ұзақ қашықтыққа жүгіру жарыстарына қатысады; Джимми Джонсон қорының Wellness Challenge де триатлон жарыстарын өткізеді. 2019 жылы Бостон марафонында 3:09:07 уақытпен финиш сызығын кесіп, жалпы есепте 4155-ші орынды (ерлер арасында 3746-шы және 40-44 жас аралығындағы ерлер арасында 641-ші орын) иеленді. Джонсон NASCAR жарысына қатысатын Блейз Александрмен жақын дос болған. Александр жарыс кезінде қаза болғаннан кейін Джонсонның машинасының әрбір моделінде Александрдың әріптерімен жалынды сурет салынған. 2004 жылы Рик Хендриктің ұлы Рики және тағы тоғыз адамның қаза болған ұшақ апатынан кейін, апатқа ұшыраған Хендриктің ұшағының құйрық нөмірі Александрдың әріптерімен бірге қосылды.

Джимми Джонсон қоры

Джимми Джонсон қоры 2006 жылы Джонсон мен оның әйелі Чандра тарапынан құрылды. Бұл қор мұқтаж балаларға, отбасыларға және қауымдастықтарға көмек көрсетеді. 2007 жылы Джонсон Солтүстік Каролина штатының Рэндлмен қаласында Джимми Джонсонның Жеңіс аландарының боулинг клубын ашты, ол Патти және Кайл Петтидің Жеңіс Жорығы кемпіндегі демалушылар үшін төрт жолақты боулинг алаңы болып табылады. Қор бірнеше қайырымдылық ұйымдарын қолдайды, оның ішінде "Хабитат адамзаттығы үшін", "Хендрик сүйек миы бағдарламасы", "Тілектерді орындау қоры" және "Жеңіс Жорығы". Жыл сайын Сан-Диегода гольф турнирі өткізіледі, ол K-12 мемлекеттік білім беруді қолдау үшін қаражат жинайды. Турнир басталғаннан бері бірнеше жобаны қаржыландыруға 8 миллион доллар жиналды. 2009 және 2010 жылдары қор "Білім чемпиондары гранттары" бағдарламасына 1,5 миллион доллар бөлді. Бұл қаражат Калифорния, Оклахома және Солтүстік Каролина штатындағы мемлекеттік мектептерге беріледі. Ол технология, ашық ауадағы сабақтар, ойын алаңдарын салу және оқу бағдарламалары сияқты негізгі қажеттіліктерді қаржыландыруға көмектеседі. Сондай-ақ, қор Америкалық Қызыл Крест ұйымына табиғи апаттардан зардап шеккендерге көмек көрсетуде көмектесті. 2014 жылы Джонсон жас қыздардың лидерлік қабілеттерін қолдаушы ретінде Ban Bossy науқанына қосылды.

Мұра

Өзінің жетістіктері үшін Джонсон NASCAR тарихындағы ең ұлы жүргізушілердің бірі деп есептеледі. Басқа жүргізушілер мен командаластары да Джонсонды оның басшылығы мен көмектесуі үшін жоғары бағалады, оның ішінде жас жүргізушілер Кори ЛаДжои (Джонсон оған Кубок машинасына орын алуға көмектескен), Чейз Эллиотт, Уильям Байрон, Бабба Уоллес, Алекс Боуман және Райан Блейни, сондай-ақ тәжірибелі жүргізушілер Брэд Кеселовски, Кевин Харвик, Джефф Гордон және тағы да басқалар.

Марапаттар мен құрметтер

2000 жылы People журналы Джонсонды "Жылдам өмір сүретін еркектер" тізіміне енгізді. Джонсон бес рет "Жылдың жүргізушісі" сыйлығын жеңіп алды (2006, 2007, 2009, 2010, 2013). 2009 жылы ол АҚШ-та Associated Press ұйымының "Жылдың үздік ер спортшысы" сыйлығын жеңіп алған тұңғыш жарыс жүргізушісі болды. Джонсон Forbes.com сайтының "Ең ықпалды спортшылар" тізімінде екі жыл қатарынан (2011, 2012) бірінші орынды иеленді. 2018 жылы Джонсон марқұм Fox NASCAR комментаторы Стив Бернстің құрметіне аталған төртінші жылдық Byrnsie Award сыйлығын алды, бұл марапат FS1 телеарнасының RaceDay бағдарламасында Сонома Raceway трассасында өткен Toyota/Save Mart 350 жарысынан бұрын табыс етілді.

Футбол

2022 жылдың 11 қаңтарында Джонсон «Шарлотта ФК» клубының тарихындағы алғашқы MLS драфтын, сондай-ақ 2022 жылғы MLS Супердрафтының бірінші нөмірін таңдауын жариялады. «Шарлотта» Мэриленд университетінің (Колледж-Парк) ойыншысы Бен Бендерді драфтқа іріктеді.

Кино және теледидардағы рөлдері

Джонсон 2004 жылғы NASCAR 3D: The IMAX Experience фильмінің ашылу сахнасында Райан Ньюменмен бірге айшаң тасымалдаушы ретінде пайда болды. Джонсон 2005 жылы түсірілген "Herbie: Fully Loaded" фильмінде өзін-өзі сомдап, Гербидің люгін стандартты жарыс машинасы үшін ерекше деп атап көрсетті, сондай-ақ оның машинасы Гербидің көзқарасынан қысқаша көрінеді. Джонсон 2005 жылы "Лас-Вегас" телесериалының бір эпизодында ойнады. Джонсон HBO реалити-шоуының "Джимми Джонсон: Дейтонаға жарыс" деп аталған эпизодында түсті. Камералар оны 2010 жылдың қаңтарынан бастап 2010 жылдың 14 ақпанында өткен 52-ші Дейтона 500 жарысына дейін ілесіп түсті. 2012 жылы Джонсон NASCAR жүргізушілері Джефф Гордон, Хуан Пабло Монтойя және Кайл Петтимен бірге Top Gear бағдарламасының NASCAR сегментінде пайда болды. Джонсон 2013 жылы "Элен ДеДженерес Шоу" бағдарламасының онінші маусымында қонақ ретінде болды. Екінші рет "Дейтона 500" жарысын жеңіп алғаннан кейін Джонсон жүргізуші Элен ДеДженереске го-карт жарысына шақырды. 2013 жылдың 19 қарашасында Джонсон ESPN телеарнасының SportsCenter жаңалықтарын бірлесіп жүргізген алғашқы кәсіби спортшы атанды. 2015 жылы Джонсон "Менен кейін қайтала" сериалында ойнады және "Bubble Guppies" анимациялық балалар шоуында Джимми атты омарға дауыс берді. 2016 жылы Джонсон "Blaze and the Monster Machines" жобасына NASCAR жүргізушілері Чейз Эллиотт, Кейси Кан және Даника Патрикпен бірге қатысты.

Журналдар

Джонсон бірнеше журналдың мұқабасында пайда болды, оның ішінде NASCAR Illustrated, Sports Illustrated, Men’s Fitness және Success журналдары.

Музыкалық бейне

Джонсон The Avett Brothers тобының "Ain't No Man" әнінің музыкалық бейнеклипінде ұшқыш рөлінде камео ретінде пайда болады, бұл True Sadness (2016) альбомының жетекші синглы.

Бейне ойындар

Джонсонның кубогы, No. 48 Lowe's Chevrolet, Кевин Харвик пен NASCAR The Game: 2011 ойындарымен бірге NASCAR Racing 2003 маусымының және жапсырмасында бейнеленген. Джонсон мен Hendrick Motorsports командаласы Джефф Гордон, Team Control – ойынның басты жаңа мүмкіндігін көрсете отырып, NASCAR 06: Total Team Control жапсырмасында көрсетілген. Джонсон сондай-ақ NASCAR Kart Racing ойынының алты жүргізушісінің бірі. Джонсонның No. 48 Chevrolet Impala 2010 жылғы Gran Turismo 5 жарыс ойынында ойналатын он екі NASCAR Sprint Cup Series автокөлігінің бірі. Оның 2011 жылғы машинасы кейін Spec II жаңартуында ойынға қосылды, ал 2013 жылғы машинасы 2013 жылғы Gran Turismo 6 жалғасында да пайда болды. Джонсон 2011 жылғы Jimmie Johnson's Anything with an Engine жарыс ойынында да көзге түсті. Джонсонның No. 48 машинасы NASCAR кеңейту пакеті арқылы Forza Motorsport 6 ойынында да ойнауға болады. Бұл кеңейтуде 2016 жылғы Sprint Cup Series маусымының жиырма төрт бояу схемасы бар, оның ішінде Джонсонның No. 48 Lowe's SS машинасы да бар. Джонсон, командаластары Чейс Эллиотт, Алекс Боуман және Уильям Байрон NASCAR Heat 3 ойынының жапсырмасында бейнеленген. Джонсон сондай-ақ Ally Financial компаниясы оның соңғы маусымын құрметтеу үшін жасаған мобильді ойын – Ally Racer-де де ойнатылды.