Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Генерал-майор Мануэль Фернандес Кастрильон (шамамен 1780 – 1836 жылдың 21 сәуірі) – Техас революциясы кезінде қызмет еткен мексика армиясының офицері. Президент Антонио Лопес де Санта-Аннаның жақын досы Кастрильон тұтқынға алынған техас сарбаздарына қайырлы қарым-қатынас жасауды жиі қолдады. Ол 1836 жылғы Сан-Хасинто шайқасында қаза тапты, Томас Джефферсон Раск оның өмірін сақтап қалуға тырысқанына қарамастан.
Mayor general Manuel Fernández Castrillón (c. 1780 – April 21, 1836) was a Mexican Army officer who served during the Texas Revolution. A close friend of President Antonio López de Santa Anna, Castrillón frequently advocated merciful treatment for captured Texian soldiers. He was killed in action at the 1836 Battle of San Jacinto, despite attempts by Thomas Jefferson Rusk to save his life.
Ерте өмір
Мануэль Фернандес Кастриллон Кубада немесе Испанияда дүниеге келген. Бастапқыда Мексика тәуелсіздік соғысы кезінде мексикалық көтерілісшілерді бағындыруға тырысқан испан әскерінің құрамында болғанмен, Кастриллон көп ұзамай жақындығын өзгертіп, мексикалық тәуелсіздік күштеріне қосылды. Ол 1822 жылы Веракрус үшін болған шайқаста мексикалық генерал Антонио Лопес де Санта-Аннаның басшылығымен қызмет етті, және кейін Санта-Анна түрлі көтерілістерді басу жұмыстарында да оның қатысуы болды.
Manuel Fernández Castrillón was born in either Cuba or Spain. Although he was originally a member of a Spanish force attempting to subdue the Mexican rebels during the Mexican War of Independence, Castrillón soon switched sides and served with the Mexican independence forces. He served under Mexican General Antonio Lopez de Santa Anna in an 1822 battle for Veracruz, and again later as Santa Anna worked to quell various rebellions.
Техас революциясы
Техас революциясы барысында Кастриллон Санта-Аннаның жеке көмекшісі қызметін атқарды.
During the Texas Revolution, Castrillón served as Santa Anna's aide de camp.
Аламо шайқасы
Ол 1836 жылы Санта-Аннаға Техасқа басып кіруге қосылды, алдымен Сан-Антонио-де-Бексарға жол тартты және Аламода гарнизонмен орналасқан шағын техас әскерін қоршады. Кастриллон Санта-Аннаның Аламоға дереу шабуыл жасау туралы шешіміне жиі қарсылық білдірді, оның орнына мексика армиясы Аламо қабырғаларын қиратуға қабілетті ауыр артиллерияның келуін күтуді ұсынды. Хосе Энрике де ла Пеньяның күнделігінде айтылғандай, Аламо шайқасында мексикалықтардың жеңісінен кейін Кастриллон Санта-Аннаға Аламоның соңғы шабуылы кезінде тұтқынға алған алты немесе жеті техасты әкелді. Тарихшы Эдмондсон бұл адамдардың ауру болғандықтан шайқасқа қатыса алмаған болуы мүмкін деп болжайды; басқа тарихшылар тұтқындардың арасында Дэви Крокетт болуы мүмкін екенін айтады, оны Кастриллон техастықтардың соңғы шағын тобын басып алғанда сақтап қалған. Кастриллон олардың өмірін сақтап қалуды өтінді. Шайқастан аман қалғандардың мәлімдемесіне сәйкес, Кастриллон: «Мен қырық шайқаста болдым және ешқашан артқа шегінбедім. Мен қазір оны жасауға тым ескімін», – деп айқайлады. Содан кейін ол қайтадан артиллерияға бет бұрды. Оның батылдығы Техас Республикасының жаңа үкіметінің соғыс хатшысы міндетін атқарушы Томас Дж. Раскқа үлкен әсер етті. Раск техас шебімен жүріп, әскерлеріне генералды аяуға бұйырды. Бір сәтте ол Кастриллонға бағытталған мылтықтарды итеріп тастады. Оның күш-жігері бекер болды; басқа техас әскерлері Расктың жанынан өтіп, Кастриллонды атып өлтірді. Көптеген техастар Кастриллонды қашуға мүмкіндігі болған кезде күресуді таңдаған батыр деп есептеді. Алайда Санта-Анна кейіннен Кастриллонды Мексиканың жеңілісіне әкелген, қабілетсіз ақымақ деп сынады. Кастриллонның денесін оның досы Лоренцо де Завала, Техас Республикасы кабинетінің мүшесі алып, жақын жердегі де Завала отбасының зиратына жерледі.
He joined Santa Anna on the 1836 invasion of Texas, which first journeyed to San Antonio de Bexar, and besieged the small Texan force garrisoned at the Alamo. Castrillón often argued against Santa Anna's decision to immediately assault the Alamo, advocating instead that the Mexican army wait for the arrival of the heavier cannon that would reduce the Alamo walls to rubble. According to the diary of José Enrique de la Peña, after the Mexican victory at the Battle of the Alamo, Castrillón brought before Santa Anna six or seven Texians who he had taken prisoner during the final Alamo assault. Historian Edmondson speculates that these men may have been sick and unable to participate in the fighting; other historians have theorized that the prisoners may have included Davy Crockett, who Castrillón spared when the final small band of Texians was overwhelmed. Castrillón petitioned that their lives be spared. According to reports from survivors of the battle, Castrillón shouted back that "I have been in forty battles and never showed my back. I am too old to do it now." He then turned back to the cannon. His bravery impressed Thomas J. Rusk, the acting Secretary of the War for the new Republic of Texas government. Rusk rode along the Texian lines, shouting at his men to spare the general. At one point, he knocked aside rifles that were trained on Castrillón. His efforts were in vain; other Texian troops rode straight past Rusk and shot and killed Castrillón. Many Texians held Castrillón as a hero who chose to fight when he could have run. Santa Anna, however, later decried Castrillón as an incompetent fool whose actions led to the Mexican defeat. Castrillón's body was claimed by his friend Lorenzo de Zavala, a member of the Republic of Texas cabinet, and buried in the nearby de Zavala family cemetery.