Кіріспе

Моңғол саясаткері (1926–1997)

Жамбын Батмонх (10 наурыз 1926 – 14 мамыр 1997) – моңғол коммунистік саяси қайраткері және экономика профессоры. Ол 1984 жылдан бастап, Моңғолия демократияға өту кезеңіне дейін, яғни 1990 жылға дейін Моңғолияны басқарды.

Ерте өмір

Батмонх 1926 жылғы 10 наурызда Увс аймағының Хяргас аймағында дүниеге келді. Бастауыш мектепке барғанда, ол ағасы Жамбаның атын тегі ретінде алды. Туған Увс аймағында жетінші сыныпты бітіргеннен кейін, ол Моңғолия Ұлттық университетінің екі жылдық дайындық курсына түсті. 1947 жылдан 1951 жылға дейін Ұлттық университеттің Экономика факультетінде оқыды. Ол болашақ әйелімен екеуі 16 жаста танысты. Батмонх пен Даарийма Моңғолия Ұлттық университетінің Экономика факультетінде және Ауыл шаруашылығы техникалық колледжінде оқығанда бір жатақханада тұрды. Бір жылдан кейін олар үйленді. Даариймаа 1988 жылға дейін, зейнеткерлікке шыққанға дейін Моңғолия Ұлттық университетінің кітапханасында 33 жыл жұмыс істеді.

Алғашқы саяси мансап

Батмонх 1948 жылы Монголияның биліктегі Халықтық революциялық партиясының (МРТП) мүшесі болды. 1951 жылы Батмонх педагогикалық университетінде профессор болып жұмыс істей бастады. 1973 жылы университетте профессор және директор болып жиырма жылдан астам жұмыс істегеннен кейін, ол ғылым министрі (Партия Орталық Бюросының ғылым білімі департаментінің бастығы) лауазымына тағайындалды. 1974 жылдың көктемінде ол МРТП Министрлер Кеңесінің төрағасының орынбасары болып тағайындалды. 1974 жылдың маусым айында Халықтың Ұлы Хуралының сессиясында ол Премьер-министрге балама Министрлер Кеңесінің төрағасы лауазымына көтерілді.

Моңғолияның басшылығы (19841990)

1984 жылы Д. Моломжамцпен бірге Батмонх Цеденбалдың биліктен кетуіне көмектесуде маңызды рөл атқарды. 1984 жылы партияның көп жылдық жетекшісі Юмжаагиин Цеденбал партия съезінде қызметтен алынғаннан кейін ол мемлекет басшысы болды. Батмонх Монголияның Кеңес Одағымен әріптестігін нығайтты, бірақ көптеген басқа коммунистік елдердегідей, партия биліктің тапсыруына қысым көрсетілді. Ол сондай-ақ Қытаймен қарым-қатынасты жақсарту қажеттігін айтты, 1986 жылғы қарашада Пхеньянға мемлекеттік сапармен барған кезде президент Ким Ир Сенмен кездесу кезінде: "Қытай-Моңғол қарым-қатынастарын жаңару екі ел халқының ортақ мүддесі үшін маңызды" деді. Батмонхтың билеу кезеңі ірі энергетикалық (Уланбатор және Эрденет электр станцияларының салынуы, Орталық жоғары қуатты электр желісінің Кеңес Одағының Сібір желісімен байланысуы) және кен өндіру (Эрденет және Багануур көмір кендерінің, Бор-Ондор гипс кенінің жұмысын бастауы) инфрақұрылымын құруға, сондай-ақ түрлі жеңіл өндіріс және азық-түлік өңдеу заводтарын салуға үлкен үлес қосты.

1990 жылғы Моңғол революциясындағы рөлі

1989 жылдың соңында демократиялық қозғалыс күш алды. 1990 жылдың наурыз айында «Ардчилсан Холбоо» (Моңғол демократиялық одағы) деп аталған алғашқы демократиялық одақ, Батмонх басқаратын коммунистік үкіметтің отставкаға кетуін талап етіп, аштық ереуілін бастады. Батмонх жағдайды тоқтатудың жалғыз жолы – МПРП Политбюросының отставкаға кетуі екенін мәлімдеді және күш қолданбау саясатын қатаң сақтады. Кейін «Ешқашан күш қолданба» атты кітап жарық көрді. Политбюро мүшелерімен кеңескеннен кейін және Партияның Орталық комитетінің VIII съезінен соң МПРП 1990 жылдың 9 наурызында биліктен ресми түрде бас тартты. Батмонхтың жесірі кейін былай деп еске алды: «1990 жылдың наурыз айы еді. Батмонх үйде МПРП-ның VIII съезінде сөйлейтін сөзін дайындап отырды. Телефон қоңырау шалды, ол біраз сөйлескен соң кенеттен: «Біз, моңғолдар, бір-біріміздің мұрындарынан қан тамшытуға ешқашан құқық жоқпыз» деді де, телефонды лақтырып жіберді. Бұл оның мінезіне жат еді, ол өте сабырлы адам еді. Содан кейін ол: «Бірнеше жетекші жиналып, маған бір нәрсеге қол қоюды сұрады. Мен барып қайтамын» деді. Галстугін іздеп, ол қасында екенін байқамай қалды. Енді ойласам, ол қатты алаңдап, шаршаған екен. Ол тамақ ішпей, тек есіктің алдында бір кесе шай ішіп шықты. Мен үйде қалдым, наразылық білдірушілердің сыртта қақтығысқа түскенін ойладым. Шындығында, олар (Политбюро мен биліктегілер) оған сырттағы наразылықты тарату туралы жарлыққа қол қоюды өтінді. Сол жерде болғандар кейін Батмонхтың: «Мен бұл жарлыққа ешқашан қол қоймаймын. Біз, моңғолдар, бір-біріміздің мұрындарынан қан тамшытуға әлі жете қойған жоқпыз» деп айтқанын, үстелге соққы беріп, бөлмеден шығып кеткенін еске алды. Ол кешке үйге келгенде отставкаға кеткенін айтты. Маған не болғанын толыққанды түсіндірмеді. Ол жұмысы туралы көп сөйлейтін адам емес еді. Ол өте сабырлы адам еді», – деді жесірі.

Зейнетақыға шыққаннан кейін

1990 жылы оның отбасы мүшелерінің көпшілігі саяси жемқорлыққа қатысы бар деп айыпталғаннан кейін жұмыссыз қалды. Ол әйелімен бірге нан пісіріп, дель мен гуталдар сатты. 1992 жылдан өмірінің соңына дейін Дамбадаржада (Сұхбаатар ауданы) тұрып, көкөніс және жеміс-жидектер өсірді. Зейнетке шыққаннан кейін ол жаңа басшылықты (әсіресе жаңа президент Пунсалмаагиин Очирбатты) жеке түрде сынады. Ол 1997 жылы қайтыс болды.

Танымал мәдениетте

1990 жылғы демократиялық қозғалыста Батмонхтың атқарылған рөлі 2016 жылғы "Естен шығарма" ("Бүү март") атты монғол фильмінде көркем бейнеленді.