Кіріспе

Опера әншісі және актер (1917–2004)
Ән жазушы/композитор

Роберт Меррилл (4 маусым 1917 – 23 қазан 2004) – американдық опера баритоны және актер, сонымен қатар музыкалық театрларда да өнер көрсеткен. 1993 жылы ол Ұлттық өнер медалімен марапатталды.

Ерте өмір

Мерилл Моиш Миллер болып туған, кейін Моррис Миллер деп аталған, Бруклиндегі Уильямсбург ауданында дүниеге келді. Ол киім тігуші Абрахам Миллердің, бастапқыда Милштейн, және оның әйелі Лилианның (қызметтес аты Балабан), Варшаваға жақын Польшаның Пултуск қаласынан келген еврей иммигранттарының ұлы еді. Оның әкесінің ата-анасы Берл Милштейн мен Чана (туған аты Млавски) болды, екеуі де Польшаның Пултуск қаласынан шыққан. Оның анасы Польшада опералық және концерттік мансапқа ие болғанын айтқан (оның ұлы бұл фактіні өмірбаяндық еңбектерінде жоққа шығарды) және ұлын ерте жастан дауыс жаттығуларына баулуға ынталанды: ол ән айтқанда байқалмайтын кекештенген. Мерилл кәсіби ән сабақтарын алуға шабыттанды, ол Метрополитен операсында Ричард Бонелли баритонның "Иль Троваторе" өнер туындысында граф Ди Луна рөлін орындағанын көргеннен кейін, оларға жартылай кәсіби доп тастаушы ретінде тапқан ақшасымен төледі.

Радио және жазбалар

Радиодағы әнші ретінде алғашқы өнер көрсетулерінде кейде оны Меррилл Миллер деп таныстыратын. Бар-мицвалар, үйлену тойлары мен Борщ белдеуі курорттарында ән салғанда ол агент Мо Гейлмен танысты, ол оған Радио-Сити музыка залында және Артуро Тосканини дирижерлік еткен NBC симфониялық оркестрінде жұмыс таба алды. Тосканини дирижерлік еткен кезде ол маэстроның NBC симфониясымен танымал опералардың екі эфирінде өнер көрсетті: «Ла Травиата» (1946 ж., Лисия Албанезебен бірге) және «Un ballo in maschera» (1954 ж., Херва Неллимен бірге). Бұл опералардың екеуі де жазылып, кейіннен RCA Victor компаниясымен LP және CD форматтарында шығарылды. Оның маңызды NBC орындаушысы екенін NBC-нің 1947 жылғы жарнамалық кітабына енгізілуі дәлелдейді, «NBC Parade of Stars: As Heard Over Your Favorite NBC Station» кітабында Сэм Берманның жетекші NBC тұлғаларының карикатуралары көрсетілген. Мерриллдің опералық дебюті 1944 жылы Нью-Джерси штатының Ньюарк қаласында Вердидің «Аида» операсында болды, онда ол ұзақ опералық мансабының соңғы кезеңіндегі әйгілі тенор Джованни Мартинеллимен бірге өнер көрсетті. Дауыстық сабақтарын Самуэль Марголиспен жалғастырған Меррилл 1945 жылы «Метрополитен Операсының Ауа арқылы іріктеуінің» жеңімпазы ретінде «Ла Травиата» операсында Гермонт рөлінде Метрополитен Операсында дебют жасады. Сондай-ақ 1945 жылы Меррилл Жанет Макдональдпен 78 айналымдық альбом жазды, онда «Up in Central Park» опереттасынан үзінділер кірді; Макдональд пен Меррилл осы альбомда екі дуэт орындады. 1951 жылы Меррилл RCA Victor үшін швед теноры Юсси Бьёрлингпен опералық дуэттер сериясын жазды, соның ішінде Жорж Бизенің «Les pêcheurs de perles» операсынан «Au fond du temple saint» әнінің әлемдік деңгейде танымал жазбасы бар. Сол жылы ол тағы бір танымал RCA Victor жазбасына қатысты, Фриц Райнер дирижерлік еткен Бизенің «Кармен» операсында Ризе Стивенс пен Ян Пирс өнер көрсетті. 1952 жылы Меррилл, Бьёрлинг және Виктория де лос Анхелес Сэр Томас Бичэм дирижерлік еткен Пуччинидің «Богема» операсын RCA Victor компаниясымен жазды. 1953 жылы Меррилл, Бьёрлинг, де лос Анхелес және Зинка Миланов «Паглиаччи» мен «Кавалерия рустикана» операларын толық жазды.

Метрополитен опера театры

Музыкалық комедиялық фильмдегі оның рөлі – «Аарон Слик from Punkin Crick» (1952) Сэр Рудольф Бингпен қақтығыс тудырып, 1951 жылы Меттен қысқа мерзімге кетуіне себеп болды. Меррилл көптеген баритон рөлдерін орындады, ал 1960 жылы сахнада Леонард Уорреннің қайғылы қазасынан кейін Меттің жетекші баритоны болды, кейінірек бірнеше жылдан соң Корнелл МакНейлмен осы лауазымды бөлісті. 1950 жылдардың соңы мен 1960 жылдардың басында ол Альфредо Антонинидің жетекшілігімен Нью-Йорктегі Льюисон стадионында ашық аспан астындағы «Итальяндық түн» концерттік сериясында итальяндық опера репертуарынан арияларды орындады. «Time» журналы оны «Метрополитеннің ең жақсы баритондарының бірі» деп сипаттады. Алайда, сын-пікірлер әрқашан жағымды болған жоқ: «Opera» журналы Метрополитен Операсының «Севильский шаштараз» қойылымы туралы жазды, онда Меррилл «маусымның ең сезімсіз бейнесін» сомдады. Рецензент оны «қатты, дөңгелек дыбыстар» шығарғаны үшін және «мәтінді бұрмалап, сахнада ұсақтап жүргенде әдемілік пен тартымдылықтан мүлдем құр болғаны үшін» айыптады.