Аборт легалдануы мен қылмыс арасындағы байланыс – Донахью-Левитт гипотезасы. Зерттеулер аборттардың қылмыс деңгейінің төмендеуіне әсер ететінін көрсетеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Даулы гипотеза
Controversial hypothesis
Абортты заңдастырудың қылмысқа тигізетін әсері туралы теория (көбінесе Донохью-Левитт гипотезасы деп аталады) – аборт заңдастырылғаннан кейінгі онжылдықтарда қылмыс деңгейінің төмендеуі туралы даулы пікір. Жақтастары аборттың қолжетімділігі қылмыс жасау қаупі жоғары балалардың тууының азаюына әкелгенін айтады. Мұндай әсерді көрсететін алғашқы зерттеу 1966 жылы Швецияда жүргізілген. 2001 жылы Чикаго университетінің профессоры Стивен Левитт және Йель университетінің профессоры Джон Донохью өз зерттеулері мен бұрынғы зерттеулерге сілтеме жасай отырып, қаланбаған немесе ата-анасы оларды асырауға шамасы келмейтін балалардың қылмыскер болу ықтималдығы жоғары екенін мәлімдеді. Бұл идея Левитттің «Фрикономика» кітабында жарияланғаннан кейін кеңінен танымал болды. Сынаушылар Донохью мен Левиттің әдістемелерінде кемшіліктер бар екенін және аборт пен кейінгі қылмыс деңгейі арасындағы статистикалық маңызды байланысты дәлелдеу мүмкін емес екенін айтады. Сынаушылардың назар аударатыны – Донохью-Левитт зерттеуіндегі аборт деңгейінің 1973 жылғы Жоғарғы Соттың Роу против Уэйд ісінен кейін едәуір өскені туралы болжам; сыншылар санақ деректерін пайдаланып, аборт деңгейіндегі өзгерістер зерттеу әдістемесімен көрсетілген қылмыс деңгейінің төмендеуін түсіндіре алмайтынын көрсетті (көптеген штаттарда шектеулі жағдайларда заңды аборттарға рұқсат берілген). Басқа сынаушылар Донохью-Левитттің туылғандар мен қылмыс арасындағы корреляциясы есірткі қолданудың азаюы, демографиялық өзгерістер, халық тығыздығының өзгеруі немесе басқа да заманауи мәдени өзгерістер сияқты шатастыратын факторларды толыққанды ескермейтінін айтады. Мәселенің бір бөлігі – себеп пен салдар арасындағы ұзақ және белгісіз уақыт аралығы. Егер аборт деңгейінің жоғарылауы белгілі бір жылы туған балалар арасындағы қылмыстың азаюына әкелсе, бұл әсер тек 10-20 жылдан кейін ғана байқалады. Аборттың қылмысқа тигізетін әсерін анықтау үшін, бала туған кездегі топтарға әсер ететін басқа факторларды (мысалы, топтың салыстырмалы мөлшері немесе балалық шақтағы қылмыстың таралуы) және кейінгі жылдары тікелей әсер ететін факторларды (мысалы, жалақы немесе түрмеге түсу деңгейі) ескеру қажет.
A theory regarding the effect of legalized abortion on crime (often referred to as the Donohue–Levitt hypothesis) is a controversial hypothesis about the reduction in crime in the decades following the legalization of abortion. Proponents argue that the availability of abortion resulted in fewer births of children at the highest risk of committing crime. The earliest research suggesting such an effect was a 1966 study in Sweden. In 2001, Steven Levitt of the University of Chicago and John Donohue of Yale University argued, citing their research and earlier studies, that children who are unwanted or whose parents cannot support them are likelier to become criminals. This idea was further popularized by its inclusion in the book Freakonomics, which Levitt co wrote. Critics have argued that Donohue and Levitt's methodologies are flawed and that no statistically significant relationship between abortion and later crime rates can be proven. Criticisms include the assumption in the Donohue Levitt study that abortion rates increased substantially since the 1973 Supreme Court case Roe v. Wade; critics use census data to show that the changes in the overall abortion rate could not account for the decrease in crime claimed by the study's methodology (legal abortions had been permitted under limited circumstances in many states prior). Other critics state that the correlations between births and crime found by Donohue–Levitt do not adequately account for confounding factors such as reduced drug use, changes in demographics and population densities, or other contemporary cultural changes. Part of the problem is the long and uncertain time lag between cause and effect. If increased abortion rates reduce crime among the cohort of children born during a particular year, the effect would only become apparent ten to twenty years later. To isolate the effect of abortion on crime, it is necessary to control for other factors that affect birth cohorts (e. g., relative cohort size or the prevalence of crime during childhood) and those that have immediate effects in later years (e. g., wage or incarceration rates).
1972 Рокфеллер комиссиясы 12.16
1972 жылы «Халық саны және Американың болашағы» атты Рокфеллер комиссиясы 1966 жылғы зерттеуге сілтеме жасайды, онда аборттан бас тартқан әйелдердің туған балалары «психиатриялық қызметтерге жиі тіркелген, қоғамға қарсы және қылмыстық әрекеттерге қатысқан, сондай-ақ мемлекеттік жәрдемге көбірек тәуелді болған» деп көрсетілген. Аталған зерттеу 1939-1941 жылдар аралығында Швецияның Гётеборг қаласындағы ауруханада аборттан бас тартқан 188 әйелдің балаларын қарастырды. Бұл қалағансыз балаларды ауруханада осы балалардан кейін туған балалардың басқа тобымен салыстырды. Қаламаған балалар ажырасқан ата-аналар отбасында немесе асырап алу отбасында өскендей, қолайсыз жағдайларда өсуі және жасөспірімдерге жатқызылуы, қылмысқа қатысуы мүмкін еді.
The 1972 Rockefeller Commission on "Population and the American Future" cites a 1966 study which found that children born to women who had been denied an abortion "turned out to have been registered more often with psychiatric services, engaged in more antisocial and criminal behavior, and have been more dependent on public assistance." In particular, the study looked at the children of 188 women who were denied abortions from 1939 to 1941 at the hospital in Gothenburg, Sweden. They compared these unwanted children to another group – the next child born after each of the unwanted children at the hospital. The unwanted children were more likely to grow up in adverse conditions, such as having divorced parents or being raised in foster homes and were more likely to become delinquents and engaged in crime.
2001 жылы Донохью мен Левитт зерттеуі
Чикаго университетінің Стивен Левитт және Йель университетінің Джон Донохью бұл тұжырымды 2001 жылғы «Заңдастырылған аборттың қылмысқа тигізетін әсері» атты мақаласымен қайта қарастырды. Донохью мен Левитт 18-ден 24 жасқа дейінгі ер адамдардың қылмыс жасау ықтималдығы жоғары екенін көрсетеді. Деректер көрсеткендей, АҚШ-тағы қылмыс 1992 жылы азая бастады. Донохью мен Левитт 1973 жылы заңдастырылғаннан кейін қаланған балалардың болмауы 18 жылдан кейін, яғни 1992 жылдан бастап қылмыстың төмендеуіне әкелді, ал 1995 жылы оның көрсеткіштері күрт төмендеді. Осы жылдарда туылмаған балалардың қылмыс жасау деңгейі ең жоғары болар еді. Донохью мен Левитттің сөзіне сәйкес, Роу мен Уэйдке қарсы сот процесіне дейін абортты заңдастырған штаттарда (Аляска, Калифорния, Гавайи, Нью-Йорк, Орегон және Вашингтон) қылмыстың төмендеуі ертерек болды. Бұдан әрі, аборт деңгейі жоғары штаттарда, орташа табыс сияқты факторларды ескергенде, қылмыстың төмендеуі де жоғары болды. Канада мен Австралияда жүргізілген зерттеулер заңдастырылған аборт пен жалпы қылмыстың азаюы арасындағы байланысты анықтады. 2004 жылы Тед Джойс жүргізген зерттеуде, Донохью мен Левитттің зерттеуінде көрсетілген заңдастырылған аборт пен қылмыс деңгейі арасындағы теріс байланыс, креккокаин қолданудағы өзгерістер сияқты факторлардың өлшенбеген кезеңдік әсерлерінен туындағаны анықталды. 2009 жылы Джойс АҚШ штаттары мен топтары бойынша абортты заңдастырумен байланысты жас ерекшеліктері бойынша адам өлтіру және кісі өлтіру құқық бұзушылықтарының тұтқындалу деңгейін талдағаннан кейін ұқсас нәтижелерді хабарлады. 2005 жылы Левитт Freakonomics веб-блогында бұл сынға жауап ретінде бастапқы зерттеуде болмаған кемшіліктер мен айнымалыларды түзету үшін сандарын қайта қарады. Жаңа нәтижелер бастапқы зерттеу нәтижелерімен дерлік бірдей болды. Левитт қолда бар деректерді ақылмен пайдалану 2001 жылғы бастапқы мақаланың нәтижелерін нығайтады деп санайды. 2004 жылы Донохью мен Левитттің зерттеуі Джойс айтқан сынды ескерді, егер зерттелген жылдар аралығы Джойс талдағаннан асып кетсе және крек эпидемиясының әсері тиісті деңгейде бақыланса, теріс байланыс сақталады екенін көрсетті.
Steven Levitt of the University of Chicago and John Donohue of Yale University revived discussion of this claim with their 2001 paper "The Impact of Legalized Abortion on Crime". Donohue and Levitt point to the fact that males aged 18 to 24 are most likely to commit crimes. Data indicates that crime in the United States started to decline in 1992. Donohue and Levitt suggest that the absence of unwanted children, following legalization in 1973, led to a reduction in crime 18 years later, starting in 1992 and dropping sharply in 1995. These would have been the peak crime committing years of the unborn children. According to Donohue and Levitt, states that had legalized abortion before Roe v. Wade (Alaska, California, Hawaii, New York, Oregon, and Washington), also had earlier reductions in crime. Further, states with a high abortion rate experienced a greater reduction in crime, when corrected for factors like average income. Finally, studies in Canada and Australia claim to have established a correlation between legalized abortion and overall crime reduction. A 2004 study by Ted Joyce concluded that the negative association between legalized abortion and crime rates reported in Donohue and Levitt's study was actually due to unmeasured period effects from, among other factors, changes in crack cocaine use. In 2009, Joyce reported similar, negative results after analyzing age specific homicide and murder arrest rates in relation to the legalization of abortion across U. S. states and cohorts. In 2005 Levitt posted a rebuttal to these criticisms on the Freakonomics weblog, in which he re ran his numbers to address the shortcomings and variables missing from the original study. The new results are nearly identical to those of the original study. Levitt posits that any reasonable use of the data available reinforces the results of the original 2001 paper. A 2004 study by Donohue and Levitt addressed Joyce's criticisms, showing that a negative correlation still exists if the range of years examined were extended beyond those analyzed by Joyce, and the effects of the crack epidemic were adequately controlled.
2005 жылғы Фут пен Гоцтің сын-пікірлері
Кейін 2005 жылы Кристофер Фут және Кристофер Гоц Левитт пен Донохьюдың статистикалық талдауындағы компьютерлік қате заңдастырылған аборт пен қылмыстың төмендеуі арасындағы байланысты жасанды түрде күшейткенін мәлімдеді. Қылмысқа қатысты басқа факторлар тиісінше ескерілгенде, аборттың тұтқындауға әсері шамамен жартысына дейін азайды деп олар көрсетті. Фут пен Гоц Левитт пен Донохьюдың тұтқындалғандардың жалпы санының орнына, халық санына шаққандағы тұтқындалғандар санын пайдалануын сынады. АҚШ Халық санағы бюросының халық санын бағалау деректерін пайдалана отырып, Фут пен Гоц талдауды қайта жасады, қарапайым тұтқындалғандар санының орнына тұтқындалғандардың көрсеткіштерін қолданды және аборттың әсері толығымен жойылғанын анықтады. Донохью мен Левитт кейін Фут пен Гоцтің жұмысына жауап жариялады. Олар қателіктерді мойындады, бірақ басқа әдістемелерді қолданғанда, заңдастырылған аборттың қылмыс деңгейіне әсері сақталғанын көрсетті. Бірақ Фут пен Гоц дереу қарсы дәлел келтірді, Левитт пен Донохью ұсынған әдістерді қолданып деректерді талдағаннан кейін де аборт көрсеткіштері мен қылмыс көрсеткіштері арасында оң байланыс байқалмайтынын көрсетті. Олар бұл Левиттің тұжырымын міндетті түрде жоққа шығармайтынын мойындады, сонымен қатар осындай шатасқан және толық емес деректермен Донохью мен Левиттің қорытындысын дәлелдеу немесе жоққа шығару мүмкін болмайтынын атап өтті.
Later in 2005, Christopher Foote and Christopher Goetz claimed that a computer error in Levitt and Donohue's statistical analysis led to an artificially inflated relationship between legalized abortion and crime reduction. Once other crime associated factors were properly controlled for, they claimed that the effect of abortion on arrests was reduced by about half. Foote and Goetz also criticize Levitt and Donohue's use of arrest totals rather than arrests per capita, which takes population size into account. Using Census Bureau population estimates, Foote and Goetz repeated the analysis using arrest rates in place of simple arrest totals, and found that the effect of abortion disappeared entirely. Donohue and Levitt subsequently published a response to the Foote and Goetz paper. They acknowledged the mistake, but showed that with different methodology, the effect of legalized abortion on crime rates still existed. Foote and Goetz, however, soon produced a rebuttal showing that even after analyzing the data using the methods that Levitt and Donohue recommend, the data does not show a positive correlation between abortion rates and crime rates. They conceded that this does not necessarily disprove Levitt's thesis, however, and emphasized that with data this messy and incomplete, it may not even be possible to prove or disprove Donohue and Levitt's conclusion.
Кейінгі зерттеулер
2007 жылы Лео Х. Кахан, Дэвид Патон және Роб Симмонс жүргізген зерттеуде Англия мен Уэльсте аборт пен қылмыс арасындағы айқын, тұрақты байланыс анықталмады. Паоло Буонано, Франческо Драго, Роберто Гальбиати және Джулио Занелланың 2014 жылғы зерттеуі жеті еуропалық елді қарастырып, Донохью-Левитт гипотезасын қолдайтын дәлелдер таппады. Дегенмен, 2014 жылы Абель Франсуа Батыс Еуропаның 16 елінің 1990-2007 жылдардағы деректерін талдап, аборттың қылмыс деңгейінің айтарлықтай төмендеуіне себеп болғанын анықтады. Гари Л. Шусмиттың 2017 жылғы зерттеуі мынаны көрсетті: «Егер қылмыс пен аборт арасында маңызды байланыс болса, онда ол штаттар арасындағы жасөспірімдердің аборттарының әртүрлі деңгейіне байланысты, қаламаушылыққа емес». Басқаша айтқанда, заңдастырылған аборт 1990 жылдары қылмысты азайтты, бұл Донху-Левитт гипотезасымен сәйкес келеді, бірақ бұл тек жасөспірім аналардың санын азайтқандықтан болды, барлық қаламаған жүктілікті азайтудың жалпы әсерінен емес. 2020 жылы Донохью мен Левитт бастапқы зерттеулеріне қатысты пікірталастың жаңартылған шолуын жариялады және оның болжамдарының дұрыс екенін мәлімдеді. «Біздің есебімізше, 1997-2014 жылдар аралығында заңдастырылған аборттың нәтижесінде қылмыс шамамен 20%-ға төмендеді. Заңдастырылған аборттың қылмысқа тигізген жалпы әсері шамамен 45%-ты құрайды, бұл 1990-шы жылдардың басындағы қылмыстың ең жоғары деңгейінен 50-55%-ға төмендеудің маңызды бөлігін құрайды». Левитт осы мақаланы және түпнұсқа мақаланың (оның сын-тексерулерін қоса) тарихын Freakonomics подкастының бір бөлімінде талқылады.
A 2007 study by Leo H. Kahane, David Paton, Rob Simmons found no clear, consistent relationship between abortion and crime in England and Wales. A 2014 study by Paolo Buonanno, Francesco Drago, Roberto Galbiati, and Giulio Zanella studied seven European nations, finding no evidence for the Donohue Levitt hypothesis. However a 2014 study by Abel Francois analyzed data from 16 countries in western Europe for 1990 2007, finding that abortion caused a significant decrease in crime rates. A 2017 study by Gary L. Shoesmith concluded that "if there is a significant link between crime and abortion, it is due to varying concentrations of teenage abortions across states, not unwantedness." In other words, legalized abortion reduced crime in the 1990s as the Donohue Levitt hypothesis indicated, but purely because it reduced the number of teenage mothers, not some broader effect of reducing all unwanted pregnancies. In 2020 Donohue and Levitt published an updated review of the debate over their original study, concluding that its predictions held up strongly. "We estimate that crime fell roughly 20% between 1997 and 2014 due to legalized abortion. The cumulative impact of legalized abortion on crime is roughly 45%, accounting for a very substantial portion of the roughly 50–55% overall decline from the peak of crime in the early 1990s." Levitt discussed this paper and the background and history of the original paper (including its criticisms) in an episode of the Freakonomics podcast.