Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тамил индуисттік шивалық мәтіні
Tamil Hindu Shaivite text
Тирумурай (тамил: திருமுறை, «қасиетті жинақ» деген мағынаны білдіреді) – бұл 6-дан 11-ғасырлар аралығында Тамил Надудағы түрлі ақындар жазған Шиваны мадақтауға арналған әндер мен гимндердің он екі томдық жинағы. Намбияндар Намби 12-шы ғасырда Аппар, Самбандар және Сундарардың алғашқы жеті томын Теварам ретінде жинақтады. Уақыт өте келе, ғалымдар басқа да еңбектерді қамтитын шива әдебиетін жинақтау қажеттігін сезінді. Тирумурай Ведалар мен шива агамдарымен бірге Оңтүстік Үндістан мен Шри-Ланкада шива Сиддханта философиясының негізін құрайды.
Tirumurai (Tamil: திருமுறை, meaning Holy Order) is a twelve volume compendium of songs or hymns in praise of Shiva in the Tamil language from the 6th to the 11th century CE by various poets in Tamil Nadu. Nambiyandar Nambi compiled the first seven volumes by Appar, Sambandar, and Sundarar as Tevaram during the 12th century. During the course of time, a strong necessity was felt by scholars to compile Shaiva literature to accommodate other works. Tirumurai along with Vedas and Shaiva agamas form the basis of Shaiva Siddantha philosophy in South India and Sri Lanka.
Тарих және негіз
Тамил жері тарихындағы Паллава дәуірі – бұл Шейвизмді Шейвизмді жақтаған наяндардың діни жаңғыруының кезеңі. Олар өздерінің баққылық гимндері арқылы халықтың жүректерін жаулап алды. Жанды қозғайтын құдайға арналған мадақ әндерімен олар халыққа үлкен әсер етті. «Тирумурай» антологиясы негізінен зайырлы сипаттағы Сангам әдебиетінен басым түседі.
The Pallava period in the history of the Tamil land is a period of religious revival of Shaivism by the Shaivite Nayanars who by their Bhakti hymns captured the hearts of the people. They made a tremendous impression on the people by singing the praise of Shiva in soul stirring devotional hymns. Tirumurai in anthology supersedes Sangam literature, which is predominantly secular in nature.
Жинақтау
Раджа Раджа Чола I (985-1013 жж.) өз сарайында Теварамның қысқа үзінділерін естігеннен кейін гимндерді қайта табу миссиясына кірісті. Ол ғибадатхананың жұбысы Немби Андар Нембиден көмек сұрады. Нембидің құдайдың араласуымен Чидамбарамдағы Тиллаи Натараджа ғибадатханасының екінші ауласындағы бөлмеде ақ құмырсқалар жеген кадижам жапырақтары түріндегі жазуларды тапқаны айтылады. Осылайша Раджараджа Тирумурай Канда Чолан деп аталды, яғни Тирумурайды (қайта) ашқан адам. Алғашқы жеті кітап кейін Теварам деп аталды, ал 12-ші кітап ретінде Секизхардың Перия Пуранам (1135 ж.) қосылған толық Сайва каноны Тирумурай, қасиетті кітап деп толықтай танылды. Осылайша 600 жылдық діни, философиялық және әдеби дамуды қамтитын Сайва әдебиеті пайда болды. Бұл ғибадатханалар Теварамның өлеңдерінде құрметтеледі және континенттегі ең ұлы Шива ғибадатханаларының бірі болып саналады. Вайппу Сталлаңгал – Теварам әндерінде кездейсоқ айтылған жерлер. Мооварлардың (алғашқы үш ақынның) әнұрандарының негізгі фокусы – пуджа (ғибадат) кезіндегі даршан (Құдайды көру және Құдайдың көруі). 9-шы Тирумарай еңбектерінде айтылған Тирувайсайпа ғибадатханалары өз кезегінде Тирувайсайпа Талаңгал деп аталады. Гангэйконда Чолапурам ғибадатханасы "Гангэйконда Чолесварам ғибадатханасының иесі өзінің ғибадатына сай келген кез келген бейнені қабылдайды" деген 131.5-тарау бойынша құрметтеледі.
Raja Raja Chola I (985 1013 CE) embarked on a mission to recover the hymns after hearing short excerpts of Tevaram in his court. He sought the help of Nambi Andar Nambi, who was a priest in a temple. It is believed that by divine intervention Nambi found the presence of scripts, in the form of cadijam leaves half eaten by white ants in a chamber inside the second precinct in Thillai Nataraja Temple, Chidambaram. Rajaraja thus became known as Tirumurai Kanda Cholan meaning one who (re)discovered the Tirumurai. The first seven books were later called Tevaram, and the whole Saiva canon, to which was added, as the 12th book, Sekkizhar's Periya Puranam (1135 CE) is wholly known as Tirumurai, the holy book. Thus Saiva literature which covers about 600 years of religious, philosophical and literary development. temples that are revered in the verses of Tevaram and are amongst the greatest Shiva temples of the continent. Vaippu Sthalangal are places that were mentioned casually in the songs in Tevaram. The focus of the moovars (first three poets) hymns suggests darshan (seeing and being seen by God) within the puja (worship) offering. The temples mentioned in the works of the 9th Tirumarai, Thiruvisaippa, are in turn referred to as Tiruvisaipa Thalangal. The shrine of Gangaikonda Cholapuram are revered as under
" He of the Shrine of Gangaikonda Choleswaram takes whatever forms that his worship visualize" 131,5.
Мәдениетте
Тирумурай – Шива храмдарында Ведалық рәсімдерді Агамик пужаға ауыстырудың бір себебі болды. Одуварлар, Станикарлар немесе Катталайярлар Тамил Надудағы Шива храмдарында күнделікті рәсімдерден кейін Теварам әндерін орындап, музыкалық бағдарламалар ұсынады. Бұл әдетте құдайға бағышталған шарадан кейін хор ретінде өткізіледі. Оңтүстік Аркоттағы Налланянар храмынан Кулотунга Чола III-нің жазбаларында храмда арнайы күндерде Маниккавасагардың Тирувемпавай және Тирувалам әндері орындалғаны көрсетілген. Одуварлар веллалар қауымынан шыққан және Теварам мектептерінде діни ән салуға оқытылған. Мұвар гимндерінің алғашқы антологияларының бірі – Тевара Арулмурайттиратту – тоқсан тоғыз шумақты 10 санатқа бөліп, тамилдік Саива Сиддханта философиясымен байланыстырылған.
Tirumurai was one of the reasons for converting Vedic ritual to Agamic puja followed in Shiva temples. Odhuvars, Sthanikars, or Kattalaiyars offer musical programmes in Shiva temples of Tamil Nadu by singing Tevaram after the daily rituals. These are usually carried out as a chorus programme soon after the divine offering. There are records from Kulothunga Chola III from Nallanyanar temple in South Arcot indicating singing of Tiruvempavai and Tiruvalam of Manickavasagar during special occasions in the temple. The Odhuvars were from the vellala community and were trained in ritual singing in Tevaram schools. One of the first anthologies of moovars hymns called the Tevara Arulmuraitirattu is linked to Tamil Saiva siddhantha philosophy by grouping ninety nine verses into 10 categories.