Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралиялық футболшы, 1915 жылы туған.
Australian rules footballer, born 1915
Ричард Сильваннс Рейнольдс (20 маусым 1915 – 2 қыркүйек 2002) – Виктория футбол лигасының (VFL) «Эссендон» футбол клубында ойнаған австралиялық футболшы. Рейнольдс үш Браунлоу медалін жеңген төрт футболшының бірі, ал қалғандары – Хайдн Бантон аға, Боб Скилтон және Иан Стюарт. «Эссендон» жанкүйерлері оны өте құрметтейтін, сондықтан оны көбінесе «Патша Ричард» деп атаған.
Richard Sylvannus Reynolds (20 June 1915 – 2 September 2002) was an Australian rules footballer who played for the Essendon Football Club in the Victorian Football League (VFL). Reynolds is one of four footballers to have won three Brownlow Medals, with the others being Haydn Bunton Sr., Bob Skilton and Ian Stewart. Revered by Essendon supporters, he was often referred to simply as "King Richard".
Отбасы
Уильям Мидер Рейнольдстың (1886–1940) және Мэри Джеймс Рейнольдстың (1885–1941), туған қызы Томпсонның ұлы, жеті баланың бірі Ричард Сильваннс Рейнольдс 1915 жылдың 20 маусымында дүниеге келді. Ол 2002 жылдың 2 қыркүйегінде қайтыс болды. Ол Том Рейнольдстың бауыры, Ричмонд чемпионы ойыншысы және жаттықтырушысы Макс Оппидің туысы, және Джоэл Рейнольдстың әкесінің әкесі болды.
The son of William Meader Reynolds (1886–1940) and Mary James Reynolds, née Thompson (1885–1941), and one of seven children, Richard Sylvannus Reynolds was born on 20 June 1915. He died on 2 September 2002. He was the brother of Tom Reynolds, the cousin of Richmond champion player and coach Max Oppy, and the grandfather of Joel Reynolds.
Ерте өмір және мансап
Рейнольдс ойын күндері Принс-парктің жанында қант конфетері сату арқылы және жанкүйерлік көрсету арқылы өсті. Рейнольдс Эссендон командасындағы ойыншылық карьерасының барысында көбінесе үш нөмірлі жейде киетін, бірақ 1937 жылғы VFL маусымының бір матчында формасын үйде қалдырып, төрт нөмірлі жейде киюге мәжбүр болды. 1947 жылдың маусым айында Рейнольдс қазір жабылып қалған "Аргус" газетінде футбол туралы жаза бастайтыны жарияланды. Көптеген футболшылар сияқты Рейнольдс та белгілі крикетші болған. Ол Эссендон крикет клубының табысты орташа жылдам доп тастаушысы болды, бірақ крикет футболға кедергі келтіре бастағанда осы ойынды қысқартуға мәжбүр болды. 1949 жылдың қаңтарында Эссендон командасының соққышы Кен Мюлеман штаттық құрамаға шақырылғанда, ол аудандық крикетке қайта оралды. Рейнольдс команданы 73 ұпаймен жеңіс алып, "Гранд Финалға" жеткізді. 299-шы ойынын өткізіп жатқан Рейнольдс оны кейін "есінде қалған Эссендонның ең жақсы ойыны" деп сипаттады. Ойыннан тыс уақытта Рейнольдс ұялшақ және жасырын мінезді, футболдағы жетістіктеріне қатысты қарапайымдылығымен танымал болды.
Reynolds grew up supporting and sold lollies outside Princes Park on match days. Reynolds would normally wear the number three guernsey throughout his playing career with Essendon, but had to wear the number four guernsey during one match of the 1937 VFL season when he left his uniform at home. In June 1947, it was announced that Reynolds would start writing about football for the now defunct Melbourne newspaper The Argus. Like many footballers, Reynolds was also a noted cricketer. He was a successful medium fast bowler for Essendon Cricket Club but gave up the game when it started to interfere with football. In January 1949, he made a return to district cricket when Essendon batsman Ken Meuleman was picked for State duty. Reynolds guided the Bombers to the Grand Final against , which they won by 73 points. Reynolds, who was playing his 299th game, described it afterwards as "the best Essendon performance he could remember." Off the field, Reynolds was a shy and private man, noted for his humility about his footballing achievements.
Эссендон чемпиондары
2002 жылы Эссендон клубының сарапшылар тобы оны Эссендонның чемпиондары тізіміндегі 25 ең ұлы ойыншының ішінде бірінші орынға қойды. Өліміне үш күн қалғанда, Эссендонның барлық уақыттағы ең ұлы ойыншысы деп танылған салтанатты кеште, көрермендердің тұрғызып шапалақтауынан кейін Рейнольдс қатты эмоцияға беріліп, былай деді: "Мен бұл құрметке лайық емеспін. Билл Хатчисон – мен көрген ең жақсы ойыншы".
In 2002, an Essendon panel ranked him first in their Champions of Essendon list of the 25 greatest players ever to have played for Essendon. Just three days before his death, after being given a standing ovation by the crowd at the announcement dinner, at which he was named the greatest Essendon player of all time, Reynolds was visibly moved and stated: "I don't deserve this honour Bill Hutchison was the best player I ever saw."
Өлім
Рейнольдстің қосылу рәсімі 2002 жылдың 6 қыркүйегінде Мельбурн қаласындағы Сент-Полс соборында өтті. Қызметтен кейін, табыт тікелей Windy Hill-ге бағытталды, онда «Эссендон» жанкүйерлері өздерінің ең ұлы ойыншысымен соңғы рет қоштасу үшін жиналған еді.
Reynolds' funeral was held at St Paul's Cathedral, Melbourne, on 6 September 2002. After the service, the hearse made its way to Windy Hill, where Essendon fans had gathered to farewell their greatest player one last time.
Браунлоу медальдары
2017 жылдың шілдесінде Рейнольдстің отбасы Mosgreen компаниясы оның үш Браунлоу медалін аукционға шығаратынын хабарлады.
In July 2017, it was announced by Reynolds' family that his three Brownlow Medals were to be auctioned by Mosgreen.