Кіріспе

Сиднейдің сыртқы аймағы, Жаңа Оңтүстік Уэльс, Австралия.

1874 жылдың 1 қаңтарында ашылған Пиатс Ферри пошта бөлімі 1888 жылы Бруклин деп өзгертілді. Бруклин Кован жартасының солтүстік жағында орналасқан, бұл 1:40 қатынастағы тік беткейдің көрнекті бөлігі. Жеке жол Кован маңындағы биік тіктен су деңгейіне дейін 200 метр төмен түседі және осы процесте төрт туннельден өтеді. Электрлендіру және дизель локомотивтерінен бұрын Бруклин Сиднейге оңтүстікке бағытталған пойыздар үшін тоқтау орны болды, мұнда бу пойыздарға қосымша көмек ретінде арт жағына "итеру" немесе банк локомотивтері қосылды. Бруклинде жылдар бойы үш ірі теміржол оқиғасы болды. 1887 жылдың 21 маусымында Сиднейден келген экскурсиялық пойыз тік Кован жартасынан бақылаудан шығып кетті. Хоксбери өзені теміржол станциясының платформаларында демалыс күнін тойлап жүрген тағы екі пойыз тұрды, апатты тек естіген станция бастығы болдырмады, ол қозғалтқыштың дауысын және үрейлі сыбызғысын естіді. Ол теміржолшыны жол айырына айналдырып, жаңа көпір құрылысына алып баратын қосымша жолға бұрып жіберді. Пойыз Лонг-Айлендке қарай теміржол бойында жылдамдығын жоғалтып, бос вагондарға соқтығысты. Локомотив бөгеттен сығылып, өзенге жартылай батып кетті. Машинист кабинада тұтқындалып, суға батып қайтыс болды, бірақ оттықшы қашып құтылды. Алты адам қаза тауып, жетпіс адам жарақат алды. 1944 жылдың 20 қаңтарында жергілікті автобус Бруклин жолындағы теміржол өткелінде тоқтап, солтүстікке қарай келе жатқан Кемпси пошталық пойзымен соқтығысты. Оқиғада он жеті адам қаза тапты. 1990 жылдың 6 мамырында Кован теміржолындағы апатта қалалық электр поезді Кован жартасына көтеріліп, тоқтап қалған тарихи бу поездінің арт жағына соқтығысты. Алты адам өмірін жоғалтты. Бұрынғы жылдары өзен арқылы жол жүрісі Джордж Пиаттың паромдары арқылы жүзеге асырылды, ал алғашқы жол көпірі салынып бітіспей тұрғанда, екі жүк көліктік паромдар жұмыс істеді: «Франсис Пиат» және «Джордж Пиат». 1930 жылы Хорнсби мен Госфорд арасындағы жаңа бетонды жол салынып аяқталды, бірақ көлік ағынының артуы паромдардың мүмкіндігінен асып кетті. Мереке күндері көліктер кезегіне тұрып, өз кезегін күтіп, ұзақ кезектер пайда болды. Бірінші көпірдің құрылысы 1938 жылдың қыркүйегінде басталды және 1945 жылдың мамырында ашылды. Кенгуру-Пойнт пен Муни-Муни арасындағы өзеннің ені мен тереңдігі қиындықтар тудырды. Жалпы арақашықтық 800 метрге жуық болды, бірақ солтүстік жағынан толтырылған беткей салынды, ал көпірдің нақты арақашықтығы 580 метрді құрады. Оңтүстік негізгі тірегі тау жынысына жеткенше, теңіз деңгейінен 233 фут тереңдікке дейін батырылды, бұл әлемдік рекордқа жақын көрсеткіш. Көпірдің құрылысы 190 000 фунт стерлингке бағаланды. Бұл 1973 жылы Сиднейден Ньюкаслға дейінгі тас жолдың бөлігі ретінде салынған алты қатарлы бетонды көпірмен толықтырылды. 1901 жылы Йорк герцогы мен герцогинясы (кейіннен король Георг V және королева Мария) Австралияда федералды парламенттің ашылуына келген кезде, «Офир» яхтасын Кован шығанағында тоқтатып, төменгі Хоксбериді аралау үшін «Генерал Гордон» атты дөңгелекті бу кемесіне отырды. 1939 жылы ашылған шағын обелиск, теміржол станциясының жанында және Маккелл паркіндегі биік пальмалар аллеясының қасында, 1789 жылы губернатор Филипптің Хоксбери өзенін ашқандығын және атауын еске салады.

Сауда аймағы

Қала дәстүрлі түрде Сидней тас острицасын өсірумен байланысты, және бірнеше буын бойында бір отбасы мүшелері осымен айналысып келеді. Өзеннің кең учаскелерінде острица өсіру орындары жиі кездеседі, бірақ 2004 жылы QX ауруы өндірісті толығымен құртты, және индустрияға жақында ғана қайта іске қосылуға рұқсат берілді (http://hornsby advocate. whereilive. com. au/news/story/oyster farmers back from brink and now exporting internationally/).

Кенгуру нүктесі

Тынық мұхиты автожолының (M1) Бруклин көпірінің және Хоксбери өзені арқылы салынған Тынық мұхиты тас жолының Питс Ферри көпірінің оңтүстік ұштары Кенгуру Пойнтында орналасқан. Солтүстіктен қалаға келетіндер бұл жерді "Сиднейге кіреберіс" деп атайды. Австралияның алғашқы бес фунттық банкнотында Кенгуру Пойнт суреті бейнеленген.