Кіріспе

2004 жылғы 31 қазанда, 21 қарашада және 26 желтоқсанда Украинада президенттік сайлаулар өтті. Бұл сайлау Украинаның КСРО-дан тәуелсіздік алғаннан кейін өткізілген төртінші президенттік сайлау болды. Сайлаудың соңғы кезеңдері оппозиция жетекшісі Виктор Ющенко мен үкіметтегі премьер-министр Виктор Янукович арасында күресті. Кейін Украина Жоғарғы соты сайлау нәтижелері Януковичтің пайдасына бұрмаланғанын анықтады. Осыдан кейін Украинада саяси дағдарыс туды, нәтижесінде «Қызғылт сары революция» деп аталған кең ауқымды бейбіт наразылықтар сайлаудың екінші турында қайта сайлау өткізуді талап етті. 3 желтоқсанда Украина Жоғарғы соты 2004 жылғы 21 қарашадағы екінші турдың нәтижелерін жарамсыз деп жариялады және екінші турды қайта өткізуге бұйрық берді. Сайлаудағы екі негізгі үміткер – қазіргі премьер-министр және үкімет тарапынан қолдау алған Виктор Янукович пен оппозиция жетекшісі Виктор Ющенко болды. 2002 жылдан бері премьер-министр қызметін атқарып келген Виктор Януковичті қазіргі президент Леонид Кучма, сондай-ақ Ресей үкіметі мен президент Владимир Путин қолдады.

Жүріс-тұрысы

Бірінші турда сайлауға қатысушылардың саны 75 пайызды құраса да, бақылаушылар көптеген бұзушылықтарды тіркеді, әсіресе Ющенконың қолдауы күшті болған өңірлерде. Бюллетеньдерді толтыру, дауыс беру кабиналарында қорқыту, сайлаушылар тізіміне жаңа есімдердің көптеп енгізілуі сияқты көптеген басқа да бұзушылықтар хабарланды – мысалы, Донецкте ғана екінші турға жарты миллионнан астам жаңа сайлаушы тіркелді. Янукович сайлауға қатысудың күрт өскен бір облыстан басқа барлық облыстарда жеңіске жетті. Кейіннен Украинаның Жоғарғы Соты бұл нәтижелердің жалғандауы салдарынан болғанын анықтады. Еуропалық комиссияның төрағасы Жозе Мануэл Баррозу сайлауды қайта қарау болмаған жағдайда салдары болатыны туралы ескертті. Гаагада өткен Путин мен ЕО өкілдерінің кездесуінде Ресей президенті Еуропалық Одақтың реакциясына қарсы шығып, «европалық ірі мемлекетті қандай да бір тәртіпсіздікке итеруге біздің моральдық құқығымыз жоқ» деді. Еуропалық Одаққа мүше елдердің арасында Украинаның батыс көршілері ең көп алаңдады. Украинаның батыстағы ең ірі көршісі Польшада саясаткерлер, БАҚ және қарапайым азаматтар Ющенконы ынтамен қолдап, сайлаудағы алаяқтыққа қарсы шықты. Польшалық депутаттар Украинаға демократиялық стандарттарға сай ел ретінде Еуропалық Одаққа мүше болу перспективасын беруді талап етті. Алайда, Батыс Еуропалық Одақтың мүшелері Украинаның Еуропалық Одаққа мүше болу идеясына күмәнмен қарады, бұл Польша БАҚ-тарының оларды Түркиямен интеграция процесіне көбірек қызығушылық танытуда және Ресеймен жақсы қарым-қатынас сақтауда айыптауына себеп болды. 25 қарашада Украинаның бұрынғы сыртқы істер министрі және Ющенконың жақын серігі Борис Тарасюк Польша Сеймі алдында сөйлеген сөзінде Польшаны сайлау нәтижесін мойындамауға және саяси дағдарысты шешуге көмектесуге шақырды. Сол күні Польшаның бұрынғы президенті Лех Валенса Виктор Ющенкоға қолдау білдіру үшін Киевке келді. Одан кейін әртүрлі партиялардан бірнеше польшалық депутаттар оған қосылды. 26 қарашада Польша президенті Александр Квасьневский Киевке келді, содан кейін сол күні Еуропалық Одақтың сыртқы істер жөніндегі жоғары өкілі Хавьер Солана және Литва президенті Валдас Адамкус келді. АҚШ үкіметі де сайлауды мойындамауға шешім қабылдады және оның нәтижесіне наразылық білдірді; АҚШ-тың келе жатқан мемлекеттік хатшысы Колин Пауэлл жарияланған нәтижені АҚШ заңды деп қабылдамайтынын нақты айтты. Президент Джордж Буш және Конгресс мүшелері сайлаудың заңдылығына қатысты алаңдаушылықтарын білдірген мәлімдеме жасады. Бұрынғы «суық соғыс» идеологы Збигнев Бжезинский сайлауды жаңарып келе жатқан Ресей империализміне қарсы тұру ретінде қарастырды: Ресейдің империялық өмірінен үзіліс жасауы үшін жаңа тәуелсіз посткеңестік мемлекеттердің маңызды және тұрақты болуы қажет. Олардың өміршеңдігі Ресейдің қалған империялық құштарлығын басаңдатады. Жаңа мемлекеттерге саяси және экономикалық қолдау көрсету Ресейді ынтымақтастыққа негізделген трансконтиненталдық жүйеге интеграциялаудың кең стратегиясының ажырамас бөлігі болуы керек. Егеменді Украина мұндай саясаттың маңызды құрамы болып табылады, сондай-ақ Әзірбайжан және Өзбекстан сияқты стратегиялық маңызды мемлекеттерге қолдау көрсету де маңызды. АҚШ сенаторлары Джон Маккейн мен Хиллари Клинтон Виктор Ющенконы және Грузия президенті Михаил Саакашвилиді Нобель бейбіт сыйлығына ұсыну туралы хат жазды. Ұсыныс қабылданбады. Ресей президенті Владимир Путин Виктор Януковичті құттықтады, содан кейін Беларусь президенті Александр Лукашенко да сайлау нәтижесі ресми жарияланбастан бұрын оны құттықтады. ТМД сайлау бақылаушылары сайлаудың екінші турындағы жағдайды «заңды және демократиялық стандарттарға сай» деп бағалады, бұл ENEMO, Украинаның Сайлаушылар комитеті және IEOM сияқты басқа бақылау ұйымдарының пікіріне қарама-қарсы болды. Ресейдегі белгілі консерваторлар сайлауды Батыс империализміне қарсы тұру ретінде қарастырды. Ресей Коммунистік партиясының жетекшісі Геннадий Зюганов 31 қазанғы президент сайлауына дейін Украинадағы жағдайға Батыстың араласуына кінәлады: Мен үшінші күні Киевтемін және жергілікті оппозицияның көптеген әрекеттерінің Прага, Будапешт және Бухарест қалаларын тұрақсыздауға тырысқан топтардың белгілерін, яғни АҚШ арнайы қызметтерінің белгілерін көріп отырмын. 28 қарашада Мәскеу мэрі Юрий Лужков украин оппозициясын айыптап, оның мүшелерін «сыйыршылар жиыны» деп атады, олар «ұлттың бүкіл өкілі болып көрінуге» тырысады. Ресейлік газеттерде күшейе берген ескертулер жарияланды.

Тағы да бірнеше ТМД елдері Януковичті қолдау үшін Ресеймен бірікті. Беларусь президенті Александр Лукашенко Януковичке нәтижелер ресми жарияланбастан бұрын жеңісімен құттықтау үшін телефон соқты. Қазақстан президенті Нұрсұлтан Назарбаев Януковичке «Сіздің жеңісіңіз украин халқының ұлттың бірлігі, демократиялық даму және экономикалық прогресс бағытында таңдау жасағанын көрсетеді» деп хат жазды. Керісінше, Грузия президенті Михаил Саакашвили Ющенконың қолдаушыларына қолдауын білдірді, «Украинада бүгін болып жатқан оқиғалар Грузияның мысалының әлемнің қалған бөлігі үшін қаншалықты маңызды екенін анық көрсетеді» деді. Бұл 2003 жылдың соңындағы «Гүл революциясына» сілтеме жасады. Шындығында, грузин Киевтегі демонстрацияларда жақсы көрінді және Грузияның туы қаланың Тәуелсіздік алаңындағы тулардың арасында болды, ал Ющенко өзі «Гүл революциясына» сілтеме жасай отырып, гүл ұстады. Молдованың Сыртқы істер министрлігі 2004 жылдың қарашасының соңында «негізгі демократиялық принциптер бұрмаланды» деген мәлімдеме жасады және сайлаудың «украин азаматтары мен халықаралық қауымдастықтың оны мойындауы үшін қажетті объективті критерийлары болмағанына» өкініш білдірді. 2 желтоқсанда, Жоғарғы Сот екінші турдың қайта өткізілуі туралы шешім шығарған күні бұрын, президент Кучма дағдарысты Ресей президенті Владимир Путинмен талқылау үшін Мәскеуге барды. Путин толыққанды жаңа сайлауды өткізуді, екінші турды қайта өткізуді қаламады. Алайда, нәтижелер Ющенко және оның қолдаушылары тарапынан шаллыға түсті. Кейін «Қызыл революция» деп аталған наразылықтар екінші турды қайта өткізуді талап етті. 3 желтоқсанда Жоғарғы Сот екінші турдың нәтижелерін жарамсыз деп жариялады және дауыс беруді қайта өткізуге бұйрық берді, бұл Ющенконың Украинаның үшінші президенті болып инаугурация жасауына жол ашты. Ресми салтанаттар 23 қаңтарда шамамен түскі уақытта өтті, онда Ющенко конституциялық серт салып, президент ретінде қызметке кірді.

Талдау

Дауыстардың географиялық таралуы Украинаның айқын шығыс-батысқа бөлінуін көрсетті, бұл ел тарихында терең тамырланған. Батыс және орталық бөліктері шамамен 17 ғасырдағы Польша-Литва Ұлтақ бірлестігінің бұрынғы аумақтарымен сәйкес келеді. Олар көбінесе Батысқа бейім, халықтың көпшілігі украин тілінде сөйлейді және батыста украин грек-католиктері (униаттар), ал орталықта украин православиесіне жатады, және олар негізінен Ющенкоға дауыс берді. Ауыр индустрияланған шығыс бөлігі, соның ішінде Қырым Автономиялық Республикасы, онда Ресеймен және Ресей православие шіркеуімен байланыс әлдеқайда мықты, және көптеген этникалық орыстар бар, Януковичтің бекінісі болып табылады. Көптеген сарапшылар сайлауға сыртқы күштердің, атап айтқанда АҚШ, Еуропалық Одақ және Ресейдің ықпалы тигенін айтты, АҚШ пен ЕО Ющенконы қолдады (Мемлекеттік хатшы Генри Киссинджер, бұрынғы Ұлттық қауіпсіздік кеңесшісі Збигнев Бжезинский және сенатор Джон Маккейн ресми немесе жеке сапармен Киевке барды), ал Ресей президенті Владимир Путин Януковичті ашық қолдады. БАҚ-та екі кандидат қарама-қарсы келтірілді, Ющенко батысқа бейім Киев тұрғындарымен және ауылдық украиндықтармен, ал Янукович шығысқа бейім, ресейлік индустрия жұмысшыларымен байланысты болды. Жоғары лауазымды тұлғаларға қарсы қылмыстық сайлау алаяқтығы туралы ешқандай айыптама қойылған жоқ. Бас прокурор 2005 жылдың бірінші жартысында бірнеше қоғамдық қайраткерлерді сайлау алаяқтығы үшін қамауға алды, бірақ ешқандай жоғары даулы іс сотқа жеткізілген жоқ. Сайлау алаяқтығына күдіктілердің бірі – бұрынғы ОСК төрағасы Сергей Кивалов, ол Украина Парламентінің Әділет комитетін басқаратын Өңірлер партиясының депутаты. 2009 жылдың қарашасында Янукович сайлаудағы жеңісі «ұрланғанын» айтты, бірақ қан төгілмеу үшін бұл жеңістен бас тартқанын мәлімдеді: «Мен аналардың балаларынан, әйелдердің күйеулерінен айырылуын қаламаймын. Мен Киевтен Днепрге мәйіттер ағып түсуін қаламаймын. Мен қан төгілген билікке ие болғым келмейді». 2010 жылғы президенттік сайлау кампаниясы кезінде Виктор Янукович осы сайлауларда сайлау алаяқтығына жол бермейтініне уәде берді: «Біз барлық провокацияларға және сайлау нәтижелерін бұрмалауға жасалған әрекеттерге тиісті жауап береміз».