Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық актриса (1892–1978)
American actress (1892–1978)
Жан Акер (туған аты – Харриет Акерс; 23 қазан 1892 – 16 тамыз 1978) – үнсіз кино дәуірінен бастап 1950 жылдарға дейін карьерасы болған американдық актриса. Ол, ең алдымен, үнсіз кино жұлдызы Рудольф Валентиноның бұрынғы әйелі ретінде белгілі болған.
Jean Acker (born Harriet Ackers; October 23, 1892 – August 16, 1978) was an American actress with a career dating from the silent film era through the 1950s. She was perhaps best known as the estranged wife of silent film star Rudolph Valentino.
Ерте өмір және мансап
Жан Акер 1892 жылы 23 қазанда Нью-Джерси штатының Трентон қаласында Джозеф пен Маргарет Акерстің қызы ретінде дүниеге келді. 1900 жылғы халық санағы 1891 жылы туғандығын көрсетеді, дереккөздің сенімділігі күмәнді: 2021 жылғы шілде және басқа да дереккөздер 1893 жылы туғандығын айтады. Дегенмен, оның қабір тасы 1892 жылды көрсетеді. Дереккөздің сенімділігі күмәнді: 2021 жылғы шілде. Оның ата-анасы ажырасып, әкесі 1906 жылы Элеонора Брузеренге қайта үйленді. Олардың екеуінің де Жозеф есімді екі ұлы болды. Ұлдарының үлкені 1907 жылы 4 айлық шағында қайтыс болды, ал екіншісі тірі туылмады. Элеонора мен Джозеф 1912 жылы ажырасып, ол үшінші рет Вирджиния Эрбке үйленді. Оның әкесі Казино боулинг аллеясын және Риц мейрамханасын басқарды, кейіннен Валли-стриттегі Бостон аяқ киім дүкеніне ие болды. Ол сондай-ақ Филадельфия аймағындағы бірнеше боулинг орталықтарын басқарды. 1906 жылы отбасы Льюистаунға көшіп келді. Фермада өскен Акер атқа мінуде шебер болды. Ол Спрингфилдтегі (Нью-Джерси) Сент-Мэри семинариясында біраз уақыт оқыды. 1919 жылы Калифорнияға көшіп келгенге дейін водевильде өнер көрсетті. Голливудқа келгеннен кейін Акер Алла Назимованың шәкірті және жақыны болды, оның беделі мен байланыстары Акерге бір киностудиямен аптасына 200 долларлық келісімшарт жасауға мүмкіндік берді. Акер 1910-1920 жылдары көптеген фильмдерде ойнады, бірақ 1930 жылдардың басында көбінесе есімдері көрсетілмейтін, кішкентай рөлдерде ойнай бастады. Ол 1955 жылы Бети Грейблмен бірге түскен «Қандайша өте, өте танымал болуға болады» фильмінде соңғы рет көрінді.
Jean Acker was born Harriet Ackers on October 23, 1892 in Trenton, New Jersey to Joseph and Margaret Ackers. The 1900 census indicates an 1891 birthdate,Unreliable source: date=July 2021 and other sources have suggested an 1893 birthdate. However, her burial plot says 1892. Unreliable source: date=July 2021 Her parents divorced, and her father remarried to Eleanor Bruseren in 1906. Unreliable source: date=July 2021 They had two sons together, both named Joseph. Their first son died at 4 months old in 1907, and their second son was a stillbirth. Unreliable source: date=July 2021Unreliable source: date=July 2021Unreliable source: date=July 2021 Eleanor and Joseph divorced in 1912, and he married a third time to Virginia Erb. Unreliable source: date=July 2021 Her father managed the Casino Bowling Alley and The Ritz Restaurant, and later owned the Boston Shoe Store on Valley Street. He also managed several bowling alleys in the Philadelphia area. In 1906, the family moved to Lewistown. Growing up on a farm, Ackers became an expert horsewoman. She attended St. Mary's Seminary in Springfield, New Jersey for a time. She performed in vaudeville until she moved to California in 1919. After arriving in Hollywood, Acker became the protegee and lover of Alla Nazimova, an actress whose clout and contacts enabled Acker to negotiate a $200 per week contract with a movie studio. Acker appeared in numerous films during the 1910s and 1920s, but by the early 1930s, she began appearing in small, mostly uncredited film roles. She made her last on screen appearance in the 1955 film How to Be Very, Very Popular, opposite Betty Grable.
Валентиномен неке
Бір кеште Рудольф Валентиномен танысып, дос болып, екі ай бойы қарым-қатынаста болғаннан кейін, 1919 жылдың 6 қарашасында үйленді. Акер тез арада өкініп, той түні қонақүй бөлмесіне кіргізбеді. Неке тілектері орындалмады делінеді. Ажырасуға өтініш берген соң, Валентино екінші әйелі Наташа Рамбоваға Мексикада үйлену үшін сот шешімі күшіне енгенге дейін күтпеді, және жұбайлар АҚШ-қа оралғанда оны көп әйелділікке айыптады. Содан кейін Акер Валентиноны заң бойынша өзін «Рудольф Валентино әйелі» деп атауға құқы бар екенін талап етті. Валентино бірнеше жыл бойы оған ашулы болды, бірақ 1926 жылы қайтыс болғанға дейін олардың достығы жаңадан басталды. Акер оның өлімінен кейін көп ұзамай оның туралы «Біз жолдың соңында кездесеміз» деген танымал ән жазды. Акер актриса Алла Назимовамен махаббатқа түсті. Назимова Акерді «тігіншілер шеңбері» деп аталатын актрисалар тобына қосты, олар лезбиян немесе бисексуал екендерін жасыруға мәжбүр болды, осылайша құпия өмір сүрді. Оның тағы бір әйел досы Грейс Дармонд болды, ол Валентиномен қарым-қатынаста болған кезде онымен араласты. 1977 жылы түсірілген «Валентино» фильмінде Акерге ұқсас кейіпкерді Кэрол Кейн сомдады. Титрлерде бұл кейіпкер жай ғана «Starlet» деп аталады.
After meeting and befriending the then struggling actor Rudolph Valentino at a party, they entered a two month courtship and married on November 6, 1919. Acker quickly had regrets and locked him out of their hotel bedroom on their wedding night. The marriage was reportedly never consummated. After filing for divorce, Valentino did not wait the requisite period for it to be finalized before marrying his second wife, Natacha Rambova, in Mexico, and he was charged with bigamy when the couple returned to the United States. Acker then sued Valentino for the legal right to call herself Mrs. Rudolph Valentino. Valentino remained angry with her for several years, but they mended their friendship before his death in 1926. Acker wrote a popular song about him soon after he died called "We Will Meet at the End of the Trail". Acker had an affair with the actress Alla Nazimova. Nazimova included Acker in what was dubbed the sewing circles, a group of actresses who were forced to conceal the fact that they were lesbian or bisexual, thus living secret lives. Another of her female lovers was Grace Darmond, with whom she was involved during her relationship with Valentino. In the 1977 film Valentino a character loosely based on Acker is played by Carol Kane. In the credits, the character is simply called Starlet.
Кейінгі өмір және өлім
Валентинодан 1923 жылы ажырасқаннан кейін, Акер Испанияның маркизі Луис де Безан и Сандовалға күйеге шығуға келісті. Содан кейін, ол Рахмин Беймен болған қарым-қатынасы туралы жаңалықтарда жиі айтылды. 1930 жылы, 1929 жылғы қор нарығының құлдырауынан барлық байлығын жоғалтқаннан кейін, ол Уильям Делахантиге сотқа шағымданып, егер ол кино мансабынан бас тартса, оған жылына 18 400 доллар төлейтін келісімге келгенін мәлімдеді. Үйленген саясаткер мұндай уәде бергенін жоққа шығарды, бірақ Акерге мыңдаған доллар жұмсағанын мойындады. Акер Хлоя Картермен (21 маусым 1903 – 28 қазан 1993), бұрынғы Ziegfeld Follies әртісімен, кино композиторы Гарри Рубидің бірінші әйелімен танысты. Акер өмірінің соңына дейін Картермен бірге болды. Олар Беверли-Хиллсте бірлесіп пәтер үйіне иелік етті. Акер 1978 жылы 85 жасында табиғи себептерден қайтыс болды және Калифорния штатының Калвер Ситидегі Holy Cross зиратында Картердің қасына жерленді.
After divorcing Valentino in 1923, Acker was engaged to Marquis Luis de Bezan y Sandoval of Spain. Then, she was in the news over her relationship with Rahmin Bey. In 1930, after she lost her fortune in the 1929 stock market crash, she sued William Delahanty, claiming that he agreed to pay her $18,400 per year if she gave up her film career. The married politician denied that he made such a promise but admitted that he spent thousands of dollars on Acker. Acker met Chloe Carter (June 21, 1903 – October 28, 1993), a former Ziegfeld Follies girl, who was the first wife of film composer Harry Ruby. Acker remained with Carter for the rest of her life. The couple owned an apartment building together in Beverly Hills. Acker died of natural causes in 1978 at the age of 85, and is buried next to Carter at the Holy Cross Cemetery in Culver City, California.
Мұра
Жан Акер Орталық Пенсильванияның Льюистаун қаласында тумаса да, жергілікті тойланатын тұлға саналады. Оның суреті "Миффлин округінің кино тарихы" деп аталатын сыртқы қабырға суретінде ең басты орында бейнеленген және Льюистаун қаласының орталық бөлігіндегі Монумент алаңында орналасқан. Бұл қабырға суреті 2012 жылы Миффлинтаун, Пенсильваниядағы Blackleaf студиясының суретшісі Дуайт Киркланд салған.
Although not born in the Central Pennsylvania town of Lewistown, Jean Acker is considered a local celebrity. Her face dominates an outdoor mural titled "Mifflin County Movie History" and is located on Monument Square in Downtown Lewistown. The mural was painted in 2012 by Dwight Kirkland of Blackleaf Studio, Mifflintown, Pennsylvania.