Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оңтүстік Африка жазушысы және белсендісі (1928–2010)
South African writer and activist (1928–2010)
Фатима Мэр (12 тамыз 1928 – 12 наурыз 2010) – Оңтүстік Африка жазушысы, ғалым, сценарист және көрнекті апартеидке қарсы күрескер.
Fatima Meer (12 August 1928 – 12 March 2010) was a South African writer, academic, screenwriter, and prominent anti apartheid activist.
Ерте өмір
Фатима Мыр Оңтүстік Африканың Дурбан қаласында тоғыз балалы орта таптық отбасында дүниеге келді. Оның әкесі, "The Indian Views" газетінің редакторы Мұса Исмаил Мыр, елдегі нәсілдік дискриминация туралы оның санасын қалыптастырды. Оның анасы Рашель Фаррелл, Мұса Исмаил Мырдың екінші әйелі болды. Анасы жетім қалған, еврей және португал тегінен шыққан. Ол ислам дініне кіріп, Амина есімін қабылдады. 1944 жылы, 16 жасында, ол Үндістанның Бенгалиясындағы ашаршылықтан зардап шеккендерге көмектесу үшін 1000 фунт стерлинг жинауға көмектесті. Оқуын Дурбан қаласындағы үнді қыздарының орта мектебінде аяқтады. Оқушы кезінде ол 1946-1948 жылдар аралығында үнді қауымының пассивті қарсылық науқанына қаржы жинау мақсатында студенттерді біріктіріп, Студенттік пассивті қарсылық комитетін құруға жетекшілік етті. Осы комитет арқылы ол Юсуф Даду, Монти Найкер және Кесавело Гунаммен танысты. Содан кейін ол бір жыл бойы Витватерсранд университетінде оқыды, онда ол Non European Unity Movement (NEUM) қозғалысына қатысқан троцкишілдер тобының мүшесі болды. Ол Натал университетіне түсіп, социология мамандығы бойынша бакалавр және магистр дәрежелерін алды.
Fatima Meer was born in the Grey Streets of Durban, South Africa, into a middle class family of nine, where her father Moosa Ismail Meer, a newspaper editor of The Indian Views, instilled in her a consciousness of the racial discrimination that existed in the country. Her mother was Rachel Farrell, the second wife of Moosa Ismail Meer. Her mother was orphaned and of Jewish and Portuguese descent. She converted to Islam and changed her name to Amina. When she was 16 years old in 1944, she helped raise £1 000 for famine relief in Bengal, India. She completed her schooling at the Durban Indian Girls High School. When she was still a student she mobilized students to found the Student Passive Resistance Committee to gather funds for the Indian community's passive resistance campaign from 1946 to 1948. The committee led her to meet Yusuf Dadoo, Monty Naicker, and Kesaveloo Goonam. She subsequently attended the University of the Witwatersrand for one year where she was a member of a Trotskyism group that was affiliated to Non European Unity Movement (NEUM). She went to the University of Natal, where she completed a Bachelor's degree and Master's degree in Sociology.
Саяси белсенді
1950 жылы Меир және Кесавелу Гунам Наталдық Үндістан конгресінің (NIC) атқарушы органына сайланған алғашқы әйелдер болды. Ол 1952 жылғы 4 қазанда 70 әйелден тұратын Дурбан және аудандық әйелдер лигасының құрылуына көмектесті. Бұл ұйым 1949 жылы екі топ арасында болған нәсілдік қақтығыстардың нәтижесінде африкалықтар мен үндістер арасында одақ құру мақсатымен құрылған. 1948 жылы Ұлттық партия билікке келгеннен кейін және апартеид саясатын жүзеге асыра бастағаннан кейін, Меирдің белсенділігі күшейді және оның белсенділігі салдарынан 1952 жылы үш жылға «шектеу» шарасы қолданылды. Сол жылы ол Наталдағы саяси лидерлердің сот ісінде кепілдік ақшасын жинау және олардың отбасыларын қолдау үшін комитет ұйымдастырды. 1970 жылдары Меир Стив Бико басқарған Оңтүстік Африка студенттік ұйымы (SASO) арқылы «Қара сана» идеологиясын қабылдады. Бір жыл өткен соң, ол тағы бес жылға шектеу шарасына алынды. Бұл шектеу бұйрығы «Апартеидтің 25 жылдық үкімшілігі» деген тақырыптағы баяндамасымен негізгі спикер болған «Қара зерттеулер» бағдарламасының жиналысына қатысқаннан кейін шықты. 1976 жылы тұтқындан босатылғаннан кейін ол Дурбандағы үйінде атылып, өлтіруге талпыныстан мүжілді, бірақ зардап шекпеді. Сол жылы оның ұлы Рашид елден кетуге мәжбүр болды. Ол тағы бір шабуылға ұшырады және екінші шабуылға «Қара сана қозғалысын» және «Инката Азаттық партиясын» кінәлады. 1980 жылдары Меир Дарбан муниципалитетінің қара нәсілді елді мекендеріне жасаған зұлымдықтарына қарсы тұру үшін Қара (Үнді, Түсті терілі, Африкалық) салық төлеушілер ұйымдарының үйлестіру комитетін құрды. 1999 жылдың мамырында Меир келесі сайлауда үнді халқын ақ партияларға дауыс бермеуге көндіру үшін «Азаматтардың алаңдаушылық тобын» (CCG) құрды.
Meer and Kesaveloo Goonam became the first women to be elected as executive of the Natal Indian Congress (NIC) in 1950. She helped to establish the Durban and District Women's League on 4 October 1952 as a group of 70 women. This organisation was started in order to build alliances between Africans and Indians as a result of the race riots between the two groups in 1949. After the National Party gained power in 1948 and started implementing their policy of apartheid, Meer's activism increased and as a result of her activism, she was first "banned" in 1952 for three years. At the same year, she organized a committee to gather funsd for bail and support the families of Natal political leaders who were in the treason trial. During the 1970s, Meer started to embrace Black Consciousness Ideology with South African Student Organisation (SASO) led by Steve Biko. A year later, she was banned again for a period of five years. The banning order came after she attended a meeting of the Black Studies Programme where she was a key speaker with a speech entitled "Twenty Five Years of Apartheid Rule". She narrowly survived an assassination attempt shortly after her release from detention in 1976 when she was shot at her family home in Durban, but not harmed. Her son, Rashid, went into exile in the same year. She was attacked again and blamed the second attack on the Black Consciousness Movement and Inkatha Freedom Party. During the 1980s, Meer founded Co ordinating Committee of Black (Indian, Coloured, African) Ratepayers Organisations to oppose the injustices which were happening to the black townships caused by Durban municipality. In May 1999, Meer founded the Concerned Citizens' Group (CCG) to persuade Indian people not to vote for white parties in the next election.
Қайырымдылық жұмыс
Ол 1969 жылы «Үндістандық Оңтүстік Африкалықтар портреті» атты кітабын жариялады және кітаптан түскен барлық кірісті Ганди мұражайы мен клиникасын салу үшін Ганди қонысына сыйлады. Ол Үмгені өзенінің жағасында орналасқан Тин қалашығындағы су тасқынынан зардап шеккен 10 000 үнділікке көмектесу операциясына қатысты. Мыр шатырларда уақытша тұрғын үйлер салып, азық-түлік және киім-кешекпен қамтамасыз етті. Кейіннен ол олардың Финиксте тұрақты орналасуына келісім алды. 1980 жылдары ол он студентке АҚШ-қа оқуға стипендия ұйымдастырды және Спаркс эстатесінің түрлі терілі қауымы құрған «Үйлерімізді сақтайық» комитетіне көмектесті, олар Дурбан муниципалитетінің үйлерін алу ниетіне қарсы әділет іздеді. Олар осы әрекеті үшін өтемақы алуға қол жеткізді. 1993 жылы Ханзиза мектеп жобасы құрылды, ол артықшылықтан айырылған африкалық балаларды формалды білім беруге дайындау үшін арналған дайындық мектебі болды. Сонымен қатар, ол 1996 жылы «Khanya Women's Skills Training Centre» орталығын құрды, онда 150 қара нәсілді әйелге үлгі дайындау, тігіс, ересектерге арналған сауаттылық және бизнес басқаруды үйретті.
She published her book entitled Portrait of Indian South Africans in 1969 and donated all revenue from the sale of the book to the Gandhi Settlement for the needs to build Gandhi Museum and Clinic. She helped an operation to rescue 10 000 Indian flood victims at Tin Town which was located on the banks of the Umgeni River. Meer built temporary housing in a tent and organized relief food and clothing. Later, she successfully negotiated permanent settlement for them in Phoenix. Meer also founded and became a leader of Natal Education Trust which gather money from the Indian community to build schools in Umlazi, Port Shepstone and Inanda. During the 1980s, she organised scholarships for ten students to go to United States and assisted the "SAVE OUR HOMES COMMITTEE" which was founded by the Coloured community of Sparks Estate to seek justice for who were threatened by the Durban Municipality whom wanted to take their homes. They succeeded gain the compensation for the act. Khanyisa School Project was founded in 1993 as a preparatory school for underprivileged African children before they go to formal school. She was also founded Khanya Women's Skills Training Centre in 1996, which teach 150 Black women in pattern cutting, sewing, adult literacy and business management.
Жеке өмір
Фатима Мыр 1950 жылы өзінің туысы Исмаил Мырға үйленді. Оның өскен суннит бора қауымдастығында мұндай некелер жиі кездесетін. Исмаил Мыр белгілі заңгер және апартеидке қарсы күрескер болды. Ол Квазулу-Натал АНК провинциялық заң шығарушы жиналысының белсенді мүшесі еді. 1960 жылдары ол Нельсон Мандела және басқа да белсенділермен бірге мемлекетке қарсы қылмыс жасады деген айыппен тұтқындалды. 1995 жылы Фатима Мырдың ұлы Рашид автокөлік апатында қаза болды.
Fatima Meer married her first cousin in 1950, Ismail Meer. This was not uncommon in the Sunni Bhora community where she grew up. Ismail Meer was a prominent lawyer and anti apartheid activist. He was an active member of the KwaZulu Natal ANC provincial legislature. In the 1960s he was arrested and charged with treason, along with Nelson Mandela, and other activists. In 1995, Fatima Meer's son Rashid died in a car accident.
Өлім және мұра
Фатима Мыр 2010 жылдың 12 наурызында Дурбандағы Сент-Августин ауруханасында 81 жасында, екі апта бұрын өткерген инсульт салдарынан қайтыс болды. Оның суреттері мен салынған шығармалары 2017 жылдың тамыз айынан бері Конституциялық төбеде көрмеге қойылған.
Fatima Meer died at St. Augustine's Hospital in Durban on 12 March 2010, aged 81, from a stroke which she suffered two weeks earlier. Her paintings and drawings have been exhibited at Constitutional Hill since August 2017.