Кіріспе

Үндістанның Керала штатында орналасқан шіркеу. Англикандық дін. Миссионерлер = 700 (шамамен) шіркеулер = 1,246 ауруханалар = 12 қарттар үйлері = 13 көмек = бастауыш мектептер = орта мектептер = жоғары білім = веб-сайт = ұраны = «Жарықтан жарық сыйлаймыз» логотипі = ескертулер = жақтастарының саны = 1 миллион негізін қалаушы = апостол Тома (б.з. 52 ж.), қасиетті дәстүр бойынша апостолдар мұрагерлігі арқылы; 19 ғасырдағы англикандық реформацияның жетекшісі Абрахам Малпан негізін қалау орны = негізін қалау күні = Маланкара шіркеуінен бөліну = бөліністер = Индияның қасиетті Тома евангелистік шіркеуі (1961 ж.) аумағы = Австралия, Канада, Германия, Таяу Шығыс (Парсы шығанағы аймағы), Ирландия, Малайзия, Жаңа Зеландия, Оңтүстік Африка, Сингапур, АҚШ, Нигерия, Ұлыбритания, Швейцария бас кеңсе = Poolatheen Aramana, Thiruvalla, Үндістан діни рәсімдер = қасиетті Джеймс реформаланған литургиясы (Батыс Сириялық рәсімі) тілі = малаялам, ағылшын, тамил, каннада, телугу, хинди теология = протестанттық теология және өзін «Апостолдық текті, әмбебап сипаттағы, Библиялық сенімді, Евангелиялық принципті, Экуменикалық көзқарастағы, Шығыстық құлшыныстағы, Демократиялық функциядағы және Епископтық мінез-құлқындағы» деп сипаттайды. 20 ғасырдың басына дейін Мар Тома христиандары Кераладағы Орталық Траванкордың (Патанамтитта, Коллам және Тируванантапурам аудандары) және Кунамкуламның (Трисур ауданы) бірнеше аудандарында өмір сүрді. Сол кезден бері олар 20 ғасырғы үнділік диаспорамен бірге Солтүстік Америка, Еуропа, Таяу Шығыс, Малайзия, Сингапур, Оңтүстік Африка, Австралия және Жаңа Зеландияға тарады. Шіркеу өкілдерінің мәліметінше, қазіргі таңда олардың саны 1 миллионнан асып жығып отыр. Олардың ана тілі - Кераланың тілі малаялам, ал тарихи тұрғыдан олармен байланысты болған Сүрияни малаяламы деп аталатын диалектісі бар. 2011 жылғы Керала халық санағы бойынша, 405 089 мүшесімен бұл штаттың алтыншы ірі христиан шіркеуі болып табылады, Сиро-Малабар католик шіркеуінен (2 345 911), Латын католик шіркеуінен (932 733), Маланкара православиелік сириялық шіркеуінен (493 858), Якобит сириялық христиан шіркеуінен (482 762) және Сиро-Маланкара католик шіркеуінен (465 207) кейін.

Анықтамалар

Маланкара Мар Тома Сирия шіркеуі көбінесе Мар Тома шіркеуі деп аталады. Ресми және заңды құжаттарда шіркеу Малабардың Мар Тома Сирия шіркеуі немесе Маланкара Мар Тома Сирия шіркеуі деп тіркелген. Ал 1801 жылдан бастап миссионерлік тізілімдерде – Малабар Сирия шіркеуі деп аталады. Маланкара – ежелгі атау, ол ‘Малианкара’ деген аттан шыққан. Малианкара аралы Үндістан түбегінің оңтүстік-батыс жағында орналасқан. Ол Гокарнам мен Үндістанның ең оңтүстік нүктесі Каньякумари арасында жатыр. Қазіргі Үндістанның оңтүстік-батыс штаты Керала – Маланкараның бір бөлігі ғана. Бұл атау Малианкараға ұқсас, ол Мұзирис қаласының жанындағы жер, онда елші Тома алғаш рет Кералаға келген. Мар Тома – арамей тілінен аударғанда «Әулие Тома» деген мағынаны білдіреді. Мар Тома Сирия шіркеуінің мүшелері көбінесе Мар Томияр, Мар Томиттер немесе Мар Тома сириялықтары деп аталады. Әулие Тома христиандары қолданған алғашқы литургиялық тіл – арамей тілінің бір түрі, Шығыс Сирия тілі болған. Маланкара Сирия шіркеуіндегі реформация қозғалысы кейін Маланкарадан тыс шіркеулік және рухани биліктің барлық бақылауын жойып, Матома митрополиті басшылығымен тәуелсіз жергілікті Маланкара шіркеуінің құрылуына әкелді. 1898 жылы, Тит I Мар Тома билік еткен кезде, шіркеу өзінің атауын Маланкара Мар Тома Сирия шіркеуі немесе Малабар Мар Тома Сирия шіркеуі деп қабылдады, бұл оның тәртібі мен мұрасын көрсетеді. Бұл шіркеудің мүшелері Мар Тома Насрани немесе Мар Тома Сирия Насрани деп танылады.

Әкімшілік

Мар-Тома Сирия шіркеуінің нақты бекітілген конституциясы бар және басқару жүйесі демократиялық принциптерге негізделген. Орталық басқару құрылымына митрополит, Епископтар Синоды (шіркеудің барлық епископтарынан құралған), Пратинити Мандалам (Өкілдер палатасы) және Сабха Кеңесі (Өкілдер палатасының/Мандаламның атқару органы) мен Вайдека іріктеу комитеті (шіркеудің діни қызметкерлерін іріктеу үшін) кіреді. Шіркеудің орталық басқаруы епархиялармен қолдалады. Әр епархияның өз кеңесі мен жиналысы болады. Жиналыс мүшелері жекелеген приходтар тарапынан сайланады, ал епархиялық кеңес мүшелерін жиналыс сайлайды. Приходтың барлық мүшелері Эдавака Сангхамның (Бас Жиналы) мүшелері болып табылады және олар өз өкілдерін Епархиялық Жиналысқа және Пратинити Мандаламға (Шіркеу Парламенті) сайлау құқығына ие. Шіркеу басшысының лауазымы – «Мар-Тома Митрополиті». Ол шіркеудің лайықты түрде қадірленген епископтарының (Episcopas) арасынан тағайындалады, әдетте ең үлкені таңдалады. Қазіргі Мар-Тома Митрополиті – Теодосий Мар-Тома, ол Керала штатындағы Тирувалла қаласындағы шіркеу штаб-пәтерінде, Пуллатинде тұрады. Ол Мар-Тома епископтығының қайта құрылуынан және Кунан Кресінің (1653) сертінен кейінгі жалғастырудың 21-Мар-Томасы болып табылады. Егер Митрополит өзінің лауазымына қатысты міндеттерді орындау қиындықтарына тап болса, ол Митрополиттің өкілеттіктері мен жауапкершіліктерінен бас тарта алады. Осыдан кейін ол Мар-Тома Митрополиті Эмеритус болады және «Мар-Тома Валия Митрополиті» деп аталады. Қазіргі «Мар-Тома Валия Митрополиті» – Филиппос Хризостом Мар-Тома Валия Митрополиті. Митрополитке көмек көрсету үшін епископтар бар, олардың ең үлкені Суфраган Митрополиті деп аталады.

Тарих

Томас христиандары Үндістанда христиандықтың алғашқы күндерінен бері шіркеу қызметтерінде қолданылып келген сириялық литургия (арамей тілінің классикалық түрінің бір нұсқасы) ескеріліп, халық арасында және дәстүрлі түрде сириялық христиандар деп аталады. Сент-Томас христиандары 15 ғасырда португалдықтар мен рим-католик шіркеуінің иезуиттері келгенге дейін Шығыс шіркеуі, Антиохия шіркеуі, Александрия шіркеуі сияқты шіркеулермен бауырластық қарым-қатынаста Малабар шіркеуі ретінде сақталды. Одан кейін Сент-Томас христиандары әр түрлі уақытта көптеген сенім ағымдарының ықпалына түсті. Бұл ықпалдар кейіннен күрделі жарылыстарға және монолитті апостолдық шіркеудің әртүрлі сенім ағымдарына бағынған түрлі топтарға бөлінуіне әкелді. Олар 8 ғасырда шетелдік епископтармен қызмет еткен және мұрагерлік жергілікті басшысы Архидиакон (Аркадиокон) аталған шіркеу ретінде ұйымдастырылды. 16 ғасырда португалдық падроадоның Сент-Томас христиандарын католик шіркеуінің латын шіркеуіне қосуға жасаған әрекеттері қоғамдағы алғашқы жарылыстарға және Пажаякоор (католик) мен Путенкоор фракцияларының құрылуына себеп болды. Осыдан кейін тағы да бөліністер орын алып, Сент-Томас христиандары қазір әрқайсысының өзіндік литургиясы мен дәстүрлері бар бірнеше конфессияға бөлінген.

Б. з. б. бірінші ғасыр

Үндістан түбегінің оңтүстік-батысында, таулар мен Эритрея теңізі (қазіргі Араб теңізі) арасында, Каннурдан Каньякумариге дейін созылған жер Черараджайм деп аталып, жергілікті басшылар басқарды. Кейін бұл аймақ Малабар аймағы (қазіргі Керала) деп белгілі болды. Мұзирис (Кочи маңында) маңызды теңіз порты болды. Гиппалдың ашқаннан кейін, әр жылы әлемнің түрлі аймандарынан, соның ішінде Қызыл теңіз порттарынан 100-ге жуық кеме келіп тұратын. Киелі кітапта Мұса мен Сүлеймен заманында Малабар жағалауы Израильмен дәмдеуіштер мен сәндік заттар саудасын жүргізгені айтылады (1 Патшалар 9:26–28, 10:11, 22; 2 Тарих 8:18, 9:21). 2005 жылдан бастап Паттанамда (Кочи маңында) жүргізілген қазба жұмыстары Керала мен Жерорта теңізі порттары арасындағы теңіз саудасы б.з. дейінгі 500 жылға дейін, тіпті одан да ертерек болғандығын көрсетті. Батыстан келген саудагерлердің, оның ішінде яһудилердің де, Кералада қалған болуы мүмкін. Август (б.з. дейінгі 31 – 14 ж.) Рим императоры және Ирод Ұлы (б.з. дейінгі 37–4 ж.) Яһудея патшасы тұсында, Дамаскілік Николайдың мәліметінше, Малабар елшілері императорға барды. Кейбір назрани жазбалары бұл елшілердің Матай 2:1-дегі Киелі кітаптағы Магтар болғанын жорамалдайды.

Сент-Томастың келуі

Сент-Томас христиандары елші Томастың 52 жыл шамасында Малабар жағалауына келгеніне сенеді. Ол Парфян империясындағы алғашқы миссиясынан кейін, король Гондофар тұсында Музириске (қазіргі Паттанам деп есептеледі, Малабар жағалауындағы Кочиге жақын) қонды. Сент-Томас 30 жыл бойы Кералада саяхаттап, Маланкарадан Үндістанның шығыс жағалауына барып, Тамил Надудағы Майлапур Чиннамалай деген жерде шейіт болды делінеді. Малабардағы назареттіктер негізгі яһудилік сенімдерден "Мар Томас" немесе "Мар Бартоломей" арқылы дінге өтті. Пантанейдің Бартоломейдің Малабардағы назареялықтарға "Еврей тіліндегі Матай Ілтебігін" сыйлағаны туралы айтуы, Мар Томас Малабарды жариялағандығына нақты дәлел. Сонымен қатар, Мар Натанаил Арменияға аттанғанға дейін Мар Томастың Үндістандағы миссиясына қысқа мерзімге көмектескені немесе Бар Таума, Томас ұлы, әкесінің миссионерлік қызметіне көмектескені мүмкін, бұл сол кездегі қағидаларға сәйкес болды. Бұл сондай-ақ, Киелі Томас орденінің көптеген ділдарының кейіннен үйленуіне рұқсат беруін түсіндіруге болады, бұл белгілі бір топтарға/отбасыларға және оларды қолдаушыларға діни қызметке басымдық беруге әкелді.

Алғашқы мәсіхшілер

Алғашқы христиандық дәуірде "назареттіктер" жеке дін емес, еврей қауымының бір тобы болды. Бұл термин Назареттен шыққан Исаның ізбасарларын білдіретін. (Елшілердің істері 24:5; 28:22). "Христиандар" (немесе мәсіхшілер) бастапқыда Мәсіхті қабылдаған еврей емес адамдарды атау үшін қолданылды (Елшілердің істері 11:26). Кералада бұл топ "Назрани Маргам" деп белгілі болды. Малаялам тілінде "Маргам" сөзі "Жол" деген мағынаны білдіреді. (Елшілердің істері 9:2; 19:9, 23; 22:4; 24:22). Осылайша, "Назрани" сөзі олардың қатарына көптеген еврейлердің қосылғанын нақты көрсетеді. Бірақ Кералада бұл атау 20-ғасырда "христиандар" деген сөзбен ауыстырылды. Еврей қауымындағы алғашқы отбасылар Әулие Томас арқылы христиандық жолды қабылдады, кейіннен 6-ғасырдағы жергілікті халықпен және брахмандармен араласып кетті. Бұл Пакаломаттом, Шанкарапури және Калли сияқты маргиналды топқа жататын немесе "самбандхам" брахмандық отбасылардың әлеуметтік-экономикалық жағдайын жақсартуға әкелді. Қазір олар Кералада көшпенді өмір салтын немесе "христиандықты" қабылдаған алғашқы отбасылар ретінде кеңінен танылған. Доктор Мини Кариаппаның соңғы ДНК зерттеулеріне сәйкес, Кнанаялардың көп бөлігі еврейлердің Батыс Еуразия гендік жиынымен ортақ ата-тегін бөліседі.

Әкімшілік

Сент-Томас христиандары әкімшілік тұрғыдан Аркадьяконның (Шығыс Сирия термині, грек тілінен шыққан αρχιδιάκονος = archdeacon сөзінен туындаған, кең ауқымды әкімшілік өкілеттіктері бар шіркеу басшысы) жалғыз туған династиялық басшылығында болды, оны көбінесе "Жатикку Картхавян" (малаялам тілінде "Қоғам жетекшісі" деген мағынаны білдіреді) деп атады. Маланкара шіркеуінің сенушілерінің пікірінше, Әулие Томас уағыз айтқан әр жерде жамағатты жетектеу үшін ақсақалдарды тағайындаған. Ол оларға дұға оқып, басқа апостолдар сияқты қол қойған (Елшілердің істері 6:1–6; 8:14–17; 13:1–3). Бұл жүйе португалдар келгенге дейін қолданылып келді. 1500 жылға қарай Маланкара шіркеуінде приход ақсақалдары мен шіркеу басшысы болды. Португалдар келгенге дейін Маланкара халқы латын тілін білмеген. "Удайампероор Синодының Декреттерінде" Сент-Томас христиандарына ана тілінде, яғни малаялам тілінде ұсынылғанда, шіркеу басшысын атау үшін Маланкара Мооппен есімі қолданылды, бірақ үш рет қана. Колониялық дәуірде (яғни 16 ғасырдан бастап) португал иезуиттері қауымды католик шіркеуінің латын шіркеуіне қосуға ұмтылды және 1599 жылы Диампер Синоды арқылы осы әрекеттерінде сәттілікке жетті. Осы мәжбүрлеу шараларына наразылық білдірген қауымның көп бөлігі Аркадьякон Томас басшылығымен португалдарға бағынбауға ант берді, бұл 1653 жылы Кунан Кресінің анты деп аталды. 1653 жылы алғаш рет шіркеу басшысына Мар Тома атағы берілді, осы кезде Томас Аркадьякон Мар Тома I болып киеленді. Қазіргі Мар Тома шіркеуінің басшысы – жиырма бірінші Мар Тома.

Александриялық Пантаен

II ғасырда (189-190 жж.) Александрия епискобы Деметрий жіберген философ және миссионер Пантаен Үндістанда парсы епискобы бар көптеген христиандарды тапты және олардың арамей тілінде Матай Евангелиясының бір көшірмесі болғанын білді. Осы христиандар Маланкара шіркеуінің алғашқы жариялаушылары болды.

Кнаная Назранидің келуі

Персия патшасы Шапур II (310–379) тұсында саудагер Кнай Томман басшылығымен Персиядан Малабарға 400 (72 отбасы) көшпеннің тобы келді. Олар саудамен айналысып, Кодунгаллурға қоныстанды. 825 жыл шамасында парсы саудагері Марван Сабрисо басшылығымен, Сапро және Продх атты екі епископпен бірге Персиядан тағы бір көші-қон болды. Олар бірігіп Кнаная/Канай халқы деп аталды. Олар Назрани қауымдастығының ішіндегі эндогамдық топ ретінде ішінара сақталды. Маланкара шіркеуімен ынтымақтасып, бірге құлшылық еткенмен, жеке ерекшеліктерін сақтады. 10 ғасырға қарай Малабарда екі Назрани тобы болды: Сент-Томас христиандары және Кнаная қауымы.

Парсы епископтары

Персиядан христиандар келгеннен кейін, олардың епископтары, дін қызметкерлері немесе қарапайым жамағаттары оларды аралап баруды бастады. Көптегендері қаржылық қиындықтар мен ұзақ жолдарға байланысты туған жеріне орала алмады. Княная халқы Сент-Томас христиандарымен бірге құлшылық ететін. Сондықтан осы келгендер де осы құлшылыққа қатысты. Керела штатындағы әртүрлі шіркеулер арасында Сирия епископтарының Сент-Томас Назарани христиандарына қатысты әкімшілік жауапкершілігі немесе билігі бар ма, жоқ па деген мәселе дау тудырып келді.

Парсы айқышшалары

Персиялық айқыштар бұрын Назарилер жиналған шіркеулерде кездесетін. Бес персиялық айқыштың екеуі Коттаям Кнаная Валия Паллиде сақталған. Археологтардың мәліметінше, ең ертесі 7 ғасырда жасалған. Константин (272–337 ж.) тұсында крест батыста христиан дінінің символына айналды. Персиядан Кнаная халқы келгенге дейін Малабардағы Әулие Томас христиандары басқа христиандармен байланысқа түспеген. Сонымен қатар, Оңтүстік Үндістандағы ең көне сақталған екі шіркеудің бастапқы құрылысында крест белгісі жоқ. Демек, крест Әулие Томас христиандарының символы 7 ғасырда болған.

Маланкара шіркеуінің бар екендігін растайтын сапарлар

Бұл шіркеудің алғашқы ғасырларда бар болғаны ежелгі саяхатшылардың жазбаларынан көрінеді. 325 жылы Никея кеңесіне қатысқан "Үндістан мен Парсыдан" келген Сиро-халделік епископ Иоанн болған. 522 жылы Египеттік монах Косма Индикоплеуст өзінің ‘Universal Christian Topography’ атты еңбегінде Персиядан келген епископпен бірге осы шіркеудің болғанын жазған. 883 жылы Англияның Уэссекс королі Ұлы Альфред (849–899) Шерборн епискобы Сигельм арқылы "Үндістандағы Сент-Томасқа және Сент-Бартоломейге" сыйлықтар жіберген. 1225 жылы қытай саяхатшысы Чхау Джу Куа Кералаға сапар шекті. 1282 жылы Қытай императоры Кублай хан (1215–1294) Коллам қаласына елші жіберді, одан кейін Колламнан Сент-Томас христиандарының жетекшісімен бірге елшілікке барылды. 1292 жылы Марко Поло (1254–1324) Қытайдан қайтып келген жолында Кералаға барып, "Халық пұтқа табынушы, бірақ олардың арасында христиандар мен яһудилер де бар" деп мәлімдеді.

Құжаттарды жинау

Кераланың билеушілері, оларға көрсетілген көмекке риза болып, Маланкара нәзәрнилеріне мыс табақтарда үш құжат тапсырды. Бұлар "Чеппед", "Пайыздық үлесім", "Сасанам" сияқты атаулармен белгілі. Олардың бес парағы қазір Тирувалладағы Маланкара Мар Тома Сирия шіркеуінің бас кеңсесінде сақтауда. Ирави Кортан құжаты: 774 жылы. Шри Вира Рагхава Чакраварти Махадеварпаттанамның Ирави Кортанына құжат берді. Тариса Палли құжаты I: Перумал Стану Рави Гупта (844–885) 849 жылы Кураккени Колламдағы Тариса Палли (шіркеу) үшін Исодатта Вирайға құжат берді. Тарихшылардың пікірінше, бұл Кераладағы нақты күні көрсетілген алғашқы құжат. Тариса Палли құжаты II: Жоғарыда аталған құжатқа байланысты, 849 жылдан кейін белгілі бір уақытта жаңа құжат берілді.

Португалиялық кезең

Португалдар 1498 жылы Васко да Гаманың келуімен Үндістанға қоныстанды. Келесі 200 жыл бойы олар теңіз жолдарына бақылау алып, Үндістанның батыс бөлігінде ықпалды болды. 1500 жылға қарай Маланкара шіркеуі солтүстіктегі Каннурдан оңтүстіктегі Колламға дейін тарады. Оған Сент-Томас христиандары және ішкі үйленуші топ, Княная христиандары кірді. 1599 жылы португалдықтармен болған кездесу Сент-Томас христиандарында өзгерістерге әкелді. 16 ғасырда португалдық падроадоның Сент-Томас христиандарын католик шіркеуіне қосу әрекеттері қоғамдағы алғашқы жарылыстарға және Пажайакоор мен Путенкоор топтарының құрылуына себеп болды. Осыдан кейін одан әрі бөліністер болды.

Диампер Синоды

Маланкара шіркеуі Батыс шіркеуімен іс жүзінде байланыссыз болды. Португалдықтар өздерінің билігін пайдаланып, Маланкара шіркеуін латын басқаруына бағындырды. 1595 жылы Гоаға қуатты архиепископ Алеишо де Менезес келді. Одан кейін ол 1599 жылдың 20-26 маусымы аралығында Эрнакуламның оңтүстігіндегі Удайамперорда Диампер синоды деп белгілі болған синодты өткізді. Бұл жерде архиепископ латын басқаруына толық мойынсұнуды талап етті. Кочин және оның төңірегіндегі түрлі шіркеулерден келген өкілдер архиепископ оқыған қаулыларды қабылдауға мәжбүр болды.

Нидерланд кезеңі

Голландиялық Шығыс Үндістан компаниясы 1663 жылы Малабарда дәмдеуіш саудасының басымдығы үшін португалдықтарды жеңіп шықты. Маланкара Назранилері осы мүмкіндікті пайдаланып, Голландиялық Шығыс Үндістан компаниясының көмегімен латынша қудалаудан құтылуға қол жеткізді. Голландиялықтар 1665 жылы сауда кемесімен Сирия Православ шіркеуінің Иерусалим епископы Грегориос Абдул Джалиелді әкелді. Мар Тома I ретінде қасиеттілікке бекітілген Томас Аркадиякон Батыс Сирия Православ шіркеуімен байланыс орнатып, біртіндеп Батыс Сирияның қағидаларын және амалдарын қабылдады. Голландиялықтар 1604 жылдың 11 қарашасынан 1795 жылға дейін Малабар жағалауында болды. Мар Тома I мен Мар Тома VI осы кезеңдегі басшылар болды.

Британдық кезең

1795 жылы ағылшындар голландиялықтарды жеңіп, Мар Тома VI тұсында Кочин қаласын басып алды. 1806 жылы англикан миссионері доктор Клаудиус Бьюкенен Маланкараға сапар шегіп, Мар Тома VI-мен кездесті. Бьюкененнің көмегімен екі малпан (сириялық профессорлар) түпнұсқа арамей тілінен малаялам тіліне аударған Киелі кітап жарыққа шықты. Британдықтардың алғашқы резидентері евангелистік көзқараста болды және туған шіркеуге қызығушылық танытты. 1808 жылы генерал Колин Маколей, Траванкордағы британдық резидені, үкіметке 3000 Жұлдызды пагода (10 500 рупий) сомасында міндеттеме берді, онда Мар Тома VII үшін төленетін пайыздық табыс (Ваттипанам деп аталады) Малабар Сирия шіркеуінің митрополитіне берілуі керек еді. Келесі резидент, полковник Джон Мунроға, Пуликкотил Джозеф Итуп атты монах (рамбан) Маланкара шіркеуі үшін семинария құру туралы идеямен жүгінді. Мунроға бұл идея ұнады және оның қолдауымен рамбан 1815 жылға дейін құрылысты аяқтады. Резиденттің тілегі бойынша, Англикан шіркеуінің миссионерлік қоғамы семинария студенттерін оқыту үшін көмек миссиясына миссионерлерді жіберді. 1815 жылы Жозеф Рамбанды Тожжёр шіркеуінің Филексеносы қасиеттілікке бекітті және оған Дионисий II деген шіркеу атағы берілді. Маланкара шіркеуі оны басшы ретінде қабылдауы үшін полковник Мунро Траванкор және Кочин билеушілерін Дионисий II-ге бағынуды бұйырған патшалық жарлықтар шығаруға мәжбүр етті. Келесі екі митрополитті де полковник Мунро таңдады және оларға да патшалық жарлықтар берілді. Британдық миссионерлер Маланкара шіркеуінің реформасы қажет деп санады (мысалы, олар Үнді шіркеуінде "Реформация кезінде біз бас тартқан ілімдерді: Тазалау орнына табыну, бейнелер мен қасиетті заттарға табыну және әулиелерге дұға ету" табады), олардың болуы реформаны қажет етті және оны теологиялық оқыту және нәзік көндіру арқылы жүзеге асыруға тырысты. Олар Пуннатра митрополиті Дионисий III-ті осы мәселені талқылау үшін Мавеликкарада өзінің жетекші катаннары мен миссионерлерінің жиналысын шақыруға итермеледі. 1818 жылдың 3 желтоқсанында өткен бұл кездесуде митрополит пен миссионерлермен кеңесіп, реформа жоспарын әзірлеу үшін алты ақсақал катаннан тұратын комиссия құрылды. Бұл комиссияға Коттаям семинариясында миссионерлермен бірге жұмыс істеген Абрахам Малпан, Кайтиайил Гиваргезе Малпан сияқты дін қызметкерлері кірді. Олар әсіресе англикандық идеяларды жақсы қабылдады. Комиссия өз қорытындысын жасағанға дейін Пуннатра Дионисий қайтыс болды және Чеппад Дионисий Маланкара митрополиті болды. Чеппад Дионисий комиссияның қорытындысын қабылдамады және өзінен бұрынғылары жасаған реформаларға қарсы әрекеттерді жалғастырды. Кейін Джозеф Пит сияқты англикандықтар Пажая семинариясына үстемдік етуге тырысып, шіркеуде басқа да мәселелерді тудырғандықтан, Маланкара митрополиті Дионисий IV 1836 жылдың 16 қаңтарында Мавеликкарада синод шақырды, онда қатысушылар Шығыс православиелік сенімінен немесе дәстүрлерінен тайып кетпеуге және Антиохия патриархына адал болуға шешім қабылдады. Бұл миссионерлер мен Маланкара Сирия шіркеуі арасындағы ресми серіктестікті тоқтатты. Дегенмен, Абрахам Малпан Батыс сирия ритуалын қайта қарастырып, оны семинарияда және өзінің шіркеулерінде қолданды. Соның салдарынан Абрахам Малпан шіркеуден қуылды.

Литургиялық

"Литургия" сөзі грек тіліндегі leitourgia (leitos/loas: халық + ergos: еңбек) деген сөзден шыққан, ол Құдайға және адамдарға көрсетілген қызметті білдіреді. Киелі кітап қолжетімді болмаған кезде, литургия Киелі кітаптың орнын басты, көптеген жазбалар литургиялық контексте қалыптасты. Маланкара шіркеуі алғашқыда арамей және еврей тілдерін литургиялық тіл ретінде қолданды. Сол кезде қолданылған Киелі кітап та еврей тілінде болған. Кейіннен, шығыс елдерінде арамей тілінің орнына сирия тілі келгенде және 345 жылы Парсыдан княная халқы келген кезде, Маланкара шіркеуі сирия тілін қолдана бастады. Маланкара шіркеуінде қолданылатын Киелі кітап "Пешитта" деп аталады және ол эстрангेलो сирия тілінде жазылған.

Қасиетті сағат

Мартомиттер Шейхимода көрсетілген каноникалық сағаттарды күніне жеті белгілі уақытта, шығысқа қарай бет бұрып дұға етеді.

Ғибадат орындары

І ғасырда Томадан нағыз дін қабылдағандар синагогтарда ғибадат етуді жалғастырды. Кейін олар өз үйлеріне көшіп, 2 ғасырға қарай әртүрлі жерлерде өз шіркеулерін («Palli» деп аталады) салуға кірісті. Малианкара, Пираво, Ниран (Нелсинда) және Нилаккалда мұндай шағын жиындар болған деп есептеледі. Кераладағы Тома христиандары әлі күнге дейін Иерусалимдегі Сүлеймен ғибадатханасының дизайнын және Үндістанның Васту-шастрасын біріктіре отырып, шіркеулерін салады. Сырттан қарағанда индуисттік ғибадатхана сияқты көрінеді, бірақ ішінде яһуди ғибадатханасының ерекшеліктері бар. Ол киелі орын (Мадбаха) мен кеме (Хайкала) болып бөлінеді. Мар-Тома шіркеулері шығыс-батыс бағытында салынған, ал киелі орын (Мадбаха) шығысқа қарап орналасқан. Шығыс – күннің туатын жері, ол қайта тірілген Мәсіхтің және Оның екінші келуінің символы. Сондай-ақ, ол шығыста орналасқан Едем бағын да бейнелейді. Киелі орынды крест белгісі бар пердемен қалған кеңістіктен бөліп тұрады. Шығыс шіркеулеріндегі ғибадат көктегі ғибадатты символдайды. Мадбаха аспанды, ал Хайкала жерді, ал перде аспан мен жердің арасын бейнелейді. Мадбаха бемадан ашық аркамен және пердемен ажыратылған. Құрбандық қызметінің басында перде оң жақтан сол жаққа тартылады. Мар-Тома сириялықтары шіркеуде бірнеше құрбандық тақтары мен Мадбаха орнатудың батыс сириялық дәстүлінен бас тарды, сондай-ақ құрбандық тақты / Тронды қасиетті немесе шіркеу әкесінің есімімен қастерлеуге және құрбандық тағында бірдей немесе бөлек Құрбандық өткізуге тыйым салды. Уағыз айту орны мен оқу тақтасы әдетте беманың жалғасы ретінде орналасқан. Бема соқпақпен және трансепттен (соқпақтың алдында вестибюль кеңістігі жиі қолданылады) ажыратылған. Хор трансепттердің бір шетінде, кеме деңгейінде орналасқан. Қазір батыс сәулеттік үлгілерін ұстандыруға және кибориумдар, жартылай күмбездер сияқты элементтерді енгізуге бейімділік бар. Мар-Тома шіркеуінің киелі орындарында, әсіресе құрбандық тағының ортасында қолданылатын крест – Пасха кресі. Мар-Тома ғибадат етуінің маңызды бөлігі – айқыш белгісін көп рет қолдану. Діни қызметкер бата бергенде айқыш белгісін жасайды, ал ғибадат етушілер батаны қабылдаудың белгісі ретінде өздеріне бата береді. Осы рәсім үштік туралы жарияланған кезде де, айқыш белгісі көрсетілгенде де қайталанады. Әдетте Мар-Тома шіркеулерінде иконостастар, әулиелердің суреттері немесе мүсіндері сақталмайды. ХХ ғасырдың ортасына дейін барлық ғибадат етушілер еденге төселген кілемге отыратын. Балалар алдыңғы қатарларда, олардан кейін оң жақта әйелдер, сол жақта еркектер отыратын. Сол және оң жақ арасындағы тар кеңістік негізгі есіктен басталатын қызыл кілеммен белгіленген, бұл шіркеудің көктегі ғибадат ету кеңістігін бөлісіп, қауымға қосылатынын көрсетеді. Қазір көптеген шіркеулерде орындықтар немесе скамьялар қойылған. Құрбандық аптасының қызметтерінде орындықтар алынып тасталады, бұл олардың ежелгі дәстүріне сәйкес табынуды жеңілдету үшін жасалады, оған бірнеше рет сәжде жасау кіреді. Қызметке қатысатын діни қызметкерлер мен миряндардың барлығы шығысқа қарап тұрады.

Мар-Тома шіркеуінің оразалары мен мейрамдары

Мар-Тома шіркеуінің реформациядан бастау алған дамуы, оны сирия дәстүрінің ең жақсы үлгілерін ұстануға одан да бекемдеді. Ораза (Номбу) және басқа шіркеу мерекелері – шіркеудің құрылымдық және діни рәсімдердің негізі. Мерекелер мен оразалар – христиан қауымының дәстүрлерінің ажырамас бөлігі. Дегенмен, сенушілердің осы оразаларды және мерекелерді ұстану жолдары әр шіркеуде әртүрлі. Мар-Тома шіркеуі Антиохия дәстүріндегі шіркеулердің бірі болғандықтан, Иса Мәсіхтің өміріндегі маңызды оқиғалармен байланысты барлық канондық мерекелерді және оразаларды сақтайды. Шіркеудің конституциясында мерекелер, оразалар немесе Ұзақ ораза (Nombu) ешқашан шіркеуден алынып тасталмайды немесе өзгертілмейді делінген. Оған Құдай күні ретінде сенбі күнін сақтау және шіркеу күнтізбесіндегі басқа ораза және мереке күндері кіреді. Әр жексенбі шіркеу оқулығында белгіленген тақырыптарды зерделеуге арналады.

Діннің оразалары

Шіркеу көбінесе Пасха мерекесіне дейінгі 50 күн мен Рождествоға дейінгі 25 күнді ораза күндері ретінде сақтайды. Мар-Тома шіркеуінде сенушінің оразаны қалай ұстауы керектігі туралы канондық нұсқаулар жоқ. Дегенмен, практикалық тұрғыдан сенушілер белгілі бір диеталық шектеулерді ұстанады, сонымен қатар ұрпақтан-ұрпаққа жеткен рухани тамақтануды дұрыс пайдаланады. Оразаға берілген адам, өзін-өзі зерделеу және Иса Мәсіхтің белгіленген принциптерін үлгі ету үшін міндеттемелерін жаңару арқылы рухани жаттығулармен айналысады. Бірлестікке ұмтылыспен, әрбір адам дұға арқылы Иса Мәсіхпен био-психо-рухани тұрғыдан байланысады. Ораза көбінесе ой мен жанды сергітетін практика ретінде қарастырылады, Киелі Рухтың жеті сыйлығын дамытуға көмектеседі (Ишая кітабы). Ораза кезеңінде белгілі бір сәнділіктерден бас тартып үнемделген ақша, әдетте, Қасиетті Жұма күні шіркеудің мұқтаждар мен аш адамдарға арналған әлеуметтік қызметтеріне аударылады (Ишая кітабы). Постмодернистік көзқарас бойынша, ораза – адамды әлеуметтік және жеке қарым-қатынастарға әсер ететін өзгерістерге ұшырататын, күш беретін практика. Ұлы оразаның әр апта күнінде нақты литургиялық қызметтер өтеді, олар бірнеше рет бас иіп немесе терең жығылуды қамтиды. Шіркеудің оразалары:

Ұлы ораза: ақпанның екінші аптасынан бастап 40 күнге созылады (Петрута: Келісім), 40-шы жұмада аяқталады. Бұл Иса Мәсіхтің шөлде өткізген 40 күндік оразасын символдайды және Иса Мәсіхтің сатқындалуы, құмарлығы және айқышқа қадалуын білдіретін 10 күндік оразамен (Ашу аптасы Хаша) жалғасады, бұл шығыс дәстүріне сәйкес келеді. Ол 7 аптаға дейін созылады, барлығы 50 күн (Амбату Номбу). Күл сәрсенбісі – оразаның алғашқы сәрсенбісі, бірақ ол айрықша маңызға ие емес. Туу оразасы (Yeldo lent): Рождествоға дейінгі 25 күн, Захария мен Жүсіпке жарияланған хабарды қамтиды. Марияның ұйықтауы (Шунойо оразасы): тамыз айында 15 күн. (Бұл кеңінен сақталмайды, бірақ кейбіреулер осы оразаны реформация күнін тойлаумен бірге, доктриналық негіздерсіз орындай алады.) Ниневи оразасы (Йона оразасы): қаңтар айында 3 күн. Апостолдардың оразасы (Слейха оразасы): маусымның екінші аптасынан бастап 13 нақты күн.

Діннің мейрамдары

Шіркеудің негізгі мейрамы немесе мереке күндері – Мәсіхтің тууы, Исаның шомылдыру рәсімі, Мәсіхтің құттықтау мейрамы, Пальма жексенбісі, Пасха, Аспанға көтерілу мейрамы, Елуінші күн мейрамы және Мәсіхтің тәні өзгеру мейрамы. Шіркеудің ең маңызды мейрамдары – Қасиетті апта (Хаша) және Рождество. Мар-Тома шіркеуінің мейрамдарын 4 санатқа бөлуге болады, олар:

Мараная мейрамдары – Иса Мәсіхтің өміріндегі оқиғаларға негізделген мейрамдар: Негізінен олар – Данаха (Мәсіхтің шомылдыру рәсімі / Epiphany), Майалто (Исаның ғибадатханада ұсынылуы), Суборо (Бейіту мейрамы), Хосанна (Пальма жексенбісі), Пасха (Қайта тірілу жексенбісі немесе Кёмто), Рождество (Туған күн мейрамы немесе Ялдо).

Руханья мейрамдары – Киелі Рухқа байланысты мейрамдар. Негізінен олар – Сулоко (Аспанға көтерілу мейрамы), Елуінші күн мейрамы немесе Үшінші күн мейрамы. Бұл Пасхадан елу күн өткеннен кейін (кейде ол бөлек сақталады), ол Киелі Рухтың шіркеуге түсуін еске алады, Пятидесятницадан кейінгі 10-шы аптадағы Пересмиру күні, бұл дәстүрлі түрде Рождествоға арналған аз шарап жасауды үйлерде бастаумен байланысты.

Этаная мейрамдары – шіркеумен байланысты мейрамдар: Кудос Это – шіркеудің киелілігі және литургиялық жылдың басталуы, Худос Это – шіркеудің бағышталуы немесе жаңартылуы, Реформация күні (тамыз), Мар Тома шіркеу күні (21 желтоқсанда елші Томасқа қатысты).

Дукрано мейрамдары – елшілердің азап шегуі туралы ой жүгірту үшін бөлек шіркеу күні (Бұл Сент-Стефан күнінен басқа кеңінен сақталмайды). Этания мейрамдары Кудос Это және Худос Это қарашаның екінші және үшінші жексенбісінде өтеді, сонымен қатар ол литургиялық жылдың басталуы ретінде қарастырылады.

Қасиетті апта немесе құштарлық аптасы (Хаша) – Пасхаға дейінгі апта және Ұлы оразаның соңғы аптасы, оған Пальма жексенбісі (Хосанна – Христостың Иерусалимге кіруін еске алу), Маунди Тәуір (Песха – Иса Мәсіхтің соңғы тамағын немесе пасахты еске алу және оның шәкірттерімен бірге осы күні Киелі Қауыммен бірге болуы), Ұлы жұма (Құдай жұма – Голгофада Мәсіхтің айқышқа шегеленуін еске алу), Қуанышты сенбі және Пасха (Қайта тірілу жексенбісі – Мәсіхтің қайта тірілуін еске алу) кіреді.

Рождествоны Иса Мәсіхтің тууын еске алу үшін барлық шіркеу мүшелері атап өтеді. Осы уақыт аралығында шіркеулер Рождестволық ән-күйлерге қатысады және Рождество күні шіркеу қызметтері Рождестволық торттармен тойланады. 1850-жылдарға дейін Мар-Тома шіркеуі Рождествоны 6 қаңтарда, Epiphany күні атап өтті. Өткен ғасырдың соңында шіркеуде Рождество ағаштары, жұлдыз немесе күн сәулесі түрінде жасалған жарық беретін қағаз әшекейлер, Рождество шамдары, Аспан фонарьлары, Мәсіхтің тууы, Санта Клаус және басқа да байланысты мерекелік дәстүрлер пайда болды.

Білім беру мекемелері

Тоғыз колледж, алты жоғары орта мектеп, бір кәсіптік-техникалық жоғары орта мектеп, сегіз орта мектеп, бір дайындық мектебі, бес техникалық оқу орны, сондай-ақ жеке тұлғалар мен приходтарға тиесілі және басқарылатын басқа да білім беру мекемелері.

Марамон конвенциясы

Мар-Тома шіркеуінің миссионерлік бөлімі – Мар-Тома евангелистік қауымдастығы Азиядағы ең ірі жылдық христиандық жиындардың бірі – Марамон конвенциясын ұйымдастыруға жауапты. Ол ақпан айында Коженчери қаласының жанындағы Марамон ауданында, Коженчери көпірінің қасындағы Пампа өзенінің кең құмды жағасында өтеді. Алғашқы конвенция 1895 жылдың наурыз айында 10 күнге созылған. Марамон конвенциясы – негізінен бүкіл Үндістаннан және шетелден келген христиан лидерлерінің уағыздарын тыңдау үшін жылына бір рет жиналатын христиандардың ассамблеясы. Бұл, мирянның қажеттілігіне және уақытқа сәйкес идеологиялық және тәжірибелік сенімді жаңаруға мүмкіндік береді. Бұл Мәтін 6:5-ке сәйкес келеді. Қатысушылар құмға отырады, қарттар мен денсаулығы нашар адамдарға жеке демеушілік немесе төлемді орындықтар ұсынылады. Әдетте, бір сессияда басқа шіркеулердің шақырылған лидерлері экуменикалық үндеулер жасайды.

Экуменикалық қатынастар

Шіркеу Дүниежүзілік шіркеулер кеңесі, Азия христиан конференциясы, Ұлттық шіркеулер кеңесі және Керала христиан кеңесінің бағдарламаларына белсенді түрде қатысады. Мар-Тома шіркеуі 1948 жылы Амстердамда өткен Дүниежүзілік шіркеулер кеңесінің алғашқы отырысынан бастап оның отырыстарына қатысып келеді. Эванстон қаласында өткен Дүниежүзілік шіркеулер кеңесінің жиналыстарында Джухан Мар Тома Митрополит оның президенттерінің бірі болып сайланды. Осыдан бері шіркеу өкілдері барлық Бас жиналыстарға қатысып келеді.

Англикан қауымымен қарым-қатынас

Маланкара реформасының отарлық Үндістандағы англикандық миссионерлік қызметімен тарихи байланысы және оның нәтижесінде болған қалыптасу әсеріне байланысты, Мар-Тома шіркеуі англикан шіркеуімен тығыз қарым-қатынас ұстап тұрады. Шіркеудің теологиясы мен доктриналары англикандықтарға ең жақын; сондықтан Мар-Тома және кейбір англикан шіркеулері өздерінің қасиретті дастархандары (Евхаристия) кезінде бір-бірінің епископтарын еске алады. Мар-Тома шіркеуі Англия шіркеулерінің барлығымен толық бірлікте. Екі конфессия бір-бірінің қызметін толығымен қабылдайды. Мар-Тома епископтары да Ламбет конференцияларына қатысады. Мұндай мәселелердің бірі – трансгендерлер құқықтарына назар аудару. Мар-Тома епископтары бірнеше рет англикан епископтарының тұрғызылуына (ординация) бірлесіп қатысқан. 1970 жылы Мар-Тома епископы Александр Мар-Теофил Солтүстік Үндістанның біріккен шіркеуінің құрылуының бір бөлігі ретінде CNI-дың жеті алғашқы епископын тұрғызды. 2011 жылы Джозеф Мар-Тома Оңтүстік Үндістан шіркеуінің Томас К. Оомменнің епископтық тұрғызылуына бірлесіп қатысты. 2011 жылы Мар-Тома епископы Евьяким Мар-Корилос Цейлон шіркеуінің Дхилорай Канагасабейдің епископтық тұрғызылуына бірлесіп қатысты. 2015 жылы Мар-Тома епископы Геваргезе Мар-Теодосиус АҚШ-тың Епископалдық шіркеуінің Питер Итонның епископтық тұрғызылуына бірлесіп қатысты. Бұл тұрғызылуды бас діни қызметкер әйел Катарине Джеффертс Шори жүргізді.

Малабар Тәуелсіз Сирия шіркеуімен қарым-қатынасы

Мар-Тома сириялық шіркеуі мен Малабар тәуелсіз сириялық шіркеуі арасында тарихи қарым-қатынас бар, бірақ діни ұстанымдары толыққанды өзара қабылданбайды. Тожхиор (Анжуор) шіркеуі мен оның басшылары Маланкара шіркеуіне көп рет көмекке келген. Пуликкоттл Жозеф Дионисий (Мар Томас X) және Пуннатра Гиварггезе Дионисий қайтыс болғаннан кейін, Тожхиор шіркеуінің Кидаган Гиварггезе Филоксинос Корольдік жарлық бойынша Маланкара митрополиті болып тағайындалды және Пуннатра Гиварггезе Дионисий мен Чеппад Гиварггезе мар Дионисийді Маланкара шіркеуі үшін құрметтегеннен кейін, ешқандай талапсыз титулды Маланкара шіркеуіне қайтарды. Сол сияқты, 1863 жылы Маланкара митрополиті Матвейс Афанасий Мадрас жоғары сотында Тожиор шіркеуін тәуелсіз сириялық шіркеу ретінде қорғады, Антиохияға бағынуға бағытталған Эуяким Курилос жоспарына қарсы. Осы үкімнен бастап Тожиор шіркеуі Малабар тәуелсіз сириялық шіркеуі деп аталды. 1893 жылы митрополит Томас Афанасий мұрагерін тағайындамай қайтыс болғанда, Тожиор шіркеуінің митрополиті митрополит Тит I Мар Томаны құрметтеді және Мар Тома шіркеуіне қиын жағдайда көмектесті. Содан бері Мар-Тома митрополиттері Тожиор шіркеуінің митрополиттерін құрметтеуге көмектесіп келеді, және керісінше. Тожиор шіркеуінің конституциясына сәйкес, қиындықтар туындаған кезде Тожиор шіркеуі Мар-Тома митрополитінен кеңес және басшылық сұрауы керек, екі шіркеудің де бір-біріне билігі жоқ екеніне қарамастан. Осылайша, Тожиор шіркеуі мен Мар-Тома шіркеуі арасындағы қарым-қатынас ерекше. Екі шіркеу арасындағы бауырластық қарым-қатынастың жүз жылдығы 1994 жылдың 14 қыркүйегінде Сабха Мандаламда тойланды.

Сирия шіркеуі мен Антиохия патриархының қарым-қатынасы

Мар-Тома шіркеуі Сириялық православие шіркеуіне ерекше құрметпен қарастырады. Мар-Тома епископтығының апостолдық мұрагерлігі, Әйгілі Джеймс литургиясы, шіркеу дәстүрі және тәртібі – Антиохияның Батыс Сирия дәстүрінен тараған. Маланкараның алғашқы реформашы митрополиті Матеус Афанасий 1842 жылы Антиохия патриархы Илияспен шіркеулік қызметке бекітілді. Матеус Афанасий қайтыс болғаннан кейін, дәстүр бойынша, шіркеу киімдері мен басқа да белгілері Антиохия патриархына жіберілді. Кейіннен бұл Патриарх Закка I кезінде Мар-Тома шіркеуіне қайтарылды. Патриарх Игнатий Закка I және Патриарх Игнатий Афрем II Мараман жиынына келіп, оның жамағатын баталады. Мар-Тома шіркеуі Патриархтың шіркеулік атағы болған «Игнатий» есімін ешқандай епископқа бермейтін қағиданы қалыптастырды. Басқа Маланкара шіркеулері өздерінің қасиетті Миронын дайындауды бастады, бірақ Мар-Тома шіркеуі әлі де осыны істеген жоқ. Мар-Тома шіркеуі осы күнге дейін өсіп, 1842 жылы Матеус Афанасий Маланкараға әкелген және Патриарх Илиясқа арналған қасиетті Миронды қолданып келеді. Мар-Тома шіркеуі Якобыт Сириялық христиан шіркеуімен жақсы қарым-қатынаста. Сириялық православие шіркеуі мен Мар-Тома шіркеуі арасында өзара мойындау және кеңірек бірлікке қол жеткізу үшін белсенді экуменикалық диалог жүріп жатыр.

Маланкара православиелік сириялық шіркеуімен қарым-қатынасы

Маланкара Мар Тома Сирия шіркеуі мен Маланкара Православ Сирия шіркеуінің екеуі де Кераладағы Әйіс Томас миссиясынан бастау алатын ортақ Маланкара тарихы мен мұрасын бөліседі, сондай-ақ Путенкур фракциясына жататын Батыс Сириялық Әйіс Джеймс литургиялық дәстүрлерін де бөліседі. Бұл шіркеулер көбінесе «Свадеши шіркеулері» деп аталады, себебі олардың рухани және әкімшілік басшылары Үндістанның Керала штатында орналасқан, бұл Кераладағы көптеген басқа христиан шіркеулерінен өзгеше. Алайда, екі шіркеудің арасында ресми қасиетті қарым-қатынас жоқ. Сонымен қатар, дін қызметкерлері мен мирян әлеуметтік және қоғамдық мәселелерде бірігіп жұмыс істейді. Рождество маусымында диаспора арасында, сондай-ақ Кераланың көптеген аймақтарында экуменикалық құлшылық қызметтері жиі өткізіледі. Кералалық Сирия христиан қауымының өзара тарихи беделді касталық статусының арқасында екі шіркеудің мүшелері арасында некелер жиі кездеседі, бірақ шіркеу басшылары мұндай одақтарды қолдамайды және тиісті құжаттарды беруден бас тартуы мүмкін. Екі шіркеудің басшылары теология, дәстүрлер немесе әлі де нақтылауды күтіп тұрған тәжірибелердегі айырмашылықтарды талқылау үшін экуменикалық диалогтар өткізді, олардың мақсаты өзара тану, бірлескен теологиялық білім беру және зерттеулер, сондай-ақ қауымдастық құру болып табылады; осы бағыттағы жұмыстар жалғасуда. Екі шіркеуде де үлкен Сирия христиан қауымында кеңінен құрметтелген көптеген шіркеу басшылары бар, олардың жеке шіркеулік тиімділігіне қарамастан. Мар Тома шіркеуі епископ немесе митрополитті грек тіліндегі Баселиос есімімен қасиеттеуге болмайтын ішкі дәстүрді қалыптастырды. Эдесса католикосының шіркеулік атағы қазір Маланкара Православ Сирия шіркеуінің (Шығыс католикосының шіркеулік атағын иеленеді) және Якобит Сирия христиан шіркеуінің (Индия католикосының шіркеулік атағын иеленеді) басшылары үшін қолданылады. Мар Тома шіркеуі де, Маланкара Православ шіркеуі де өздерінің басшылары Әйіс Томас тағына отырғандығына сенеді. Екі шіркеу де Ченганнур, Куртамала, Бахрейн, Хайдарабад және т.б. сияқты бірнеше жерлерде тыныштық пен өзара сүйіспеншілікпен ғибадат ету үшін шіркеу ғимараттарын бөліседі. Бұл басқа шіркеулердің үйреніп, көшіре алатын христиандық бірлік пен бауырластықтың үлгісі болып табылады. Бұл диалог қабылдау процесінде жүріп жатыр. Мар Тома Сирия шіркеуі лютеран шіркеулерімен экуменикалық диалог жүргізіп жатыр.

Үндістанның Шығыс католик шіркеулерімен қарым-қатынасы

Шіркеу Сиро-Малабар католик шіркеуімен және Сиро-Маланкара католик шіркеуімен достық қарым-қатынас ұстап тұрады, бірақ католик дінінің толық доктриналарын Мар-Тома шіркеуі қабылдамайды. Мар-Тома шіркеуі осы қарым-қатынастарда көп қырлы тәсіл сақтайды, рухани және мәдени ортаға бейімделе отырып, Мар-Тома сириялық ерекшелігіне берік тұрады. Мар-Тома шіркеуі сонымен қатар әлемдегі басқа христиан шіркеулерімен жақсы экуменикалық байланыстарды сақтайды.