Кіріспе

Рим Республикасы мен Понт патшалығы арасындағы шайқас (б.з.д. 47 ж.) үшінші Митридат соғысының шайқасы б.з.д. 67 жылы өтті.

Зелла шайқасы б.з.д. 47 жылы Юлий Цезар мен Понт патшалығының Фарнакс II арасында болды. Шайқас қазіргі Түркияның солтүстігіндегі Токат провинциясындағы Зела (қазіргі Зиле) маңында, төбедегі шағын қаланың жанында өтті. Бұл шайқас Фарнакс патшаның Кіші Азияны кеңейту ниеттеріне нүкте қойды.

Кіріспе

Нил шайқасында Птолемей әскерлері жеңілгеннен кейін Цезарь Мысырдан кетіп, Сирия, Киликия және Каппадокия арқылы Митридат VI-ның ұлы Фарнакспен шайқасуға аттанды. Фарнакс Цезарьдің легаты Гней Домиций Кальвинды және оның шағын римдік және одақтас әскерін Никополис шайқасында жеңді. Одан кейін ол римдік тұтқындарға және аймақта кездесетін римдік азаматтарға қатыгездік жасады. Фарнакс Цезарьдің жақындап келе жатқанын естігенде, бейбітшілік сұрап елшілер жіберді, бірақ Цезарь одан бірден бас тартты. Фарнакс әкесінің үлкен жеңісі болған Зела қаласының жанында лагерь құрды. Оның лагері берік қорғаныс позициясында болды: биік жерде, жабдықтау желісін сақтау үшін лагерьті қаламен байланыстыратын жолмен. Цезарь аңғардың екінші жағына лагерь құрды, бірақ оның барлаушылары Фарнакс орналасқан жер туралы хабарлағаннан кейін, лагерін Понт лагеріне қарсы биік жерге көшіруге шешім қабылдады. Римдіктер жылдам биік жерге көтеріліп, лагерь құруға кірісті. Фарнакс әскерін лагерьден шығарып, шайқасқа дайындады. Цезарь жұмысшыларды қорғау үшін жаяу әскердің бір қатарын құрды, ал қалған әскерін жаңа лагерьді салуға қалдырды. Понт әскері кенеттен римдіктерге қарсы шабуыл жасады.

Әскерлер

Цезарьдің VI легионының қарт әскерлері, XXII легионы, XXXVI легионы және Домиций Кальвин әскерінен аман қалған бірнеше когорталары болды. Оның сонымен қатар шағын ат әскері де болды. Оның әскері шамамен 15 000 адамнан тұрды. Фарнакстың әскері шамамен 20 000 адамнан тұрды, олардың көп бөлігі тайпалық және шақырылған жаяу әскерден құралған, бірақ сонымен қатар кәсіби әскерлердің ядросы да болды: фалангиттер, легионерлер және ат әскері. Фарнакстың арабалары да болды.

Жарыс реті

Фарнакс өзінің әскерін орақ тісті шарықтарды бірінші қатардың алдына шығарды, ал бірінші қатар жеңіл жаяу әскер мен атты әскерден құралды. Екінші және үшінші қатарда қалған жаяу әскер орналастырылды. Цезарь әскерін жылдамдықпен орналастырғаннан кейін, оң жақта VI легион, сол жақта XXXVI легион, ал ортада Галатия легионы болды.

Шайқас

Фарнахис әскері екі әскерді бөліп тұрған аңғарға түсті. Бұл қимыл Цезарьді қызықтырды, себебі бұл оның қарсыластарының көтеріңкі жерде шайқасуға мәжбүр болғанын білдірді. Фарнахис әскері аңғардан көтеріліп, Цезарьдің жұқа легионерлер қатарымен шайқасты. Цезарь қалған әскерін лагерь құрудан шақырып алып, жедел түрде шайқасқа дайындады. Осы кезде Фарнахис әскерінің орақ тісті шарабалары жұқа қорғаныс шебін бұзып өтті, бірақ Цезарьдің шайқас шебінен зымырандар (пила, римдік лақтыратын найза) жаудырып, кері шегінуге мәжбүр болды. Цезарь қарсы шабуылға көшіп, Понт әскерін төбеден төмен қарай ығыстырып, толық жеңіске жеткізді. Содан кейін Цезарь Фарнахис лагеріне шабуыл жасап, оны басып алды, осымен жеңісін аяқтады.

Салдары

Бұл Цезарьдің әскери мансабындағы шешуші сәт болды – оның Фарнакқа қарсы бес сағаттық жорығы осыншалықты жылдам және толық болғандықтан, Плутархтың (шайқастан шамамен 150 жыл өткен соң жазған) айтуынша, ол бұл жеңісті қазір танымал латын сөздерімен бейнелеген, бұл сөздерді Римде Амантийге жазған делінеді: "Veni, vidi, vici" ("Келдім, көрдім, жеңдім"). Суетонийдің сөзіне қарағанда, осы үш сөз Зела жеңісіне арналған тойлы шеруде мақтан тұтып көрсетілген. Фарнак Зеладан қашып, бірінші Синопаға, содан кейін Боспор мемлекетіне құтылды. Ол жаңа әскер жинауға кірісті, бірақ көп ұзамай оны Никополь шайқасынан кейін бүлік көтерген бұрынғы әкімдерінің бірі, күйеу баласы Ассандр жеңіп, өлтірді. Цезарь Египет жорығындағы көмегі үшін Пергамдық Митридатты Боспор мемлекетінің жаңа патшасы етіп тағайындады.