Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фроксфилд – Англияның Уилтшир графтығындағы ауыл және азаматтық приход. Приход Уилтшир мен Батыс Беркшир шекарасында орналасқан, ал ауыл А4 ұлттық бағытында, Хангерфордтан батысқа қарай 4 шақырым, ал Марлбородан шығысқа қарай 7 шақырым жерде жатыр. Фроксфилд ауылы Дун өзенінің саласы болып табылатын өзеннің жағасында орналасқан. Лондон мен Бристоль арасындағы жол осы өзеннің аңғарымен өтеді және кем дегенде 13 ғасырдан бері осы бағытты ұстанған күйі ауылдан өтеді. Кеннет және Эйвон каналы Дун аңғары арқылы Фроксфилд приходынан өтеді, ауылға жақын жерден өтеді. Канал приход шегінде Оакхилл Даун шлюзінен Фроксфилд Боттом шлюзіне дейін бірнеше шлюздерге ие. Рединг-Таунтон теміржол сызығы да өзенді ауылдың төменгі жағынан өтеді.
Froxfield is a village and civil parish in the English county of Wiltshire. The parish is on the Wiltshire West Berkshire border, and the village lies on the A4 national route about 2.5 mile (4 km) west of Hungerford and 7 mile (11 km) east of Marlborough. Froxfield village is on a stream that is a tributary of the River Dun. The road between London and Bristol follows the valley of the stream and passes through the village, having followed this course since at least the 13th century. The Kennet and Avon Canal follows the Dun valley through Froxfield parish, passing within of the village. The canal has a series of locks in the parish, from Oakhill Down Lock to Froxfield Bottom Lock. The Reading to Taunton railway line also follows the river through the parish below the village.
Археология
Бұрын, шіркеудің оңтүстік-батыс бөлігінде, Чисбери шіркеуінің шекарасына жақын жерде үш тостаған обасы болған. Қазба жұмыстарынан табылған қалдықтардың ішінде адам бейнесін бейнелейтін римдік мозаика едені, монеталар, адам жерлеу орындары, Аттистің тас мүсіні және Хадриан қабырғасын бейнелейтін, сондай-ақ оның батыс жағындағы бес бекінісін тізімдейтін «Рудж кубогы» деп аталатын эмальдалған қола ыдыс бар. Екі қоңырау сақталған, біреуі шамамен 1699 жылы, екіншісі 1887 жылы құйылған. 1891–92 жылдары «Барлық Әулиелер» шіркеуі готикалық жаңғыру стиліндегі сәулетші Эван Кристианның басшылығымен қайта жаңартылды. Оның жасаған өзгерістеріне қоңырау мұнарасын әрі күрделілендіру, кемедегі қарапайым оңтүстік терезені 15 ғасыр стиліндегі әсем тереземен алмастыру және киім ауыстыру бөлмесін үлкен киім ауыстыру бөлмесімен және солтүстік трансепт стиліндегі орган бөлмесімен алмастыру кірді. Қазіргі таңда ол алты шіркеуден тұратын Уитон тобының құрамына кіреді. 1834 жылға дейін Фроксфилдте методист қауымы құрылды, сол кезде ауылдағы екі үй Веслиан методистерінің құлшылық етуіне рұхсат берілді. 1909 жылы Брюхаус төбесінде шағын қызыл кірпіштен салынған примитивті методист шіркеуі салынды, ол шамамен 1962 жылы құлшылық ету үшін жабылды. «Броуд Таун» қайырымдылық қоры жас жігіттерге білім алуға немесе оқуға түсуге көмектесу үшін құрылған. Герцогиня сондай-ақ Фроксфилдте Беркшир, Сомерсет, Уилтшир, Лондон және Вестминстерден келген 30 жесір әйелге арналған қайыршылық үйлер мен шіркеу салынсын деген өсиет қалдырды, олардың жартысы дін қызметкерлерінің жесірлері болуы керек еді. Ол Хьюш шіркеуінің пасторының капеллан ретінде қызмет етуін немесе басқа дін қызметкерін тағайындауын қалады; іс жүзінде Фроксфилд шіркеуінің пасторы әдетте оның орнына ауруханаға қызмет етеді. Герцогиняның өсиетінің сенімділерінің бірі оның қайнағасы, сэр Сэмюэл Гримстон, 3-ші баронет болды, ол Канцелярия сотының бұйрығына дейін ауруханаға тиісті жерлер мен кірістерді беруден бас тартты. Оның орнына үлкенірек ғимарат салынды, оны Бэттен сәулетшісі Томас Болдуин жобалады. Қақпа және шіркеу грузин готика стиліндегі тас қалаудан тұрады.
There used to be three bowl barrows in the south west part of the parish, close to the boundary with Chisbury parish. Remains excavated on the site include a Roman mosaic floor depicting the figure of a man, coins, human burials, a stone statuette of Attis and a champlevé enamelled bronze bowl known as the Rudge Cup, that appears to depict Hadrian's Wall, and lists its five westernmost forts. There are two bells, one cast c.1699 and the other in 1887. In 1891–92 All Saints' was restored under the direction of the Gothic Revival architect Ewan Christian. His alterations included replacing the bell turret with a more elaborate one, replacing a plain south window in the nave with an elaborate one in 15th century style and replacing the vestry with a larger vestry and organ chamber in the style of a north transept. and today is part of the Whitton Team, a group of six churches. A Methodist congregation was established in Froxfield by 1834, when two houses in the village were licensed for Wesleyan Methodist worship. A small red brick Primitive Methodist chapel was built on Brewhouse Hill in 1909; it closed for worship in about 1962. The Broad Town charity was to help young men with their education or to enter apprenticeships. The Duchess also willed that almshouses and a chapel be built at Froxfield for 30 widows from Berkshire, Somerset, Wiltshire, London and Westminster, of whom half were to be widows of clergy. She willed that the Rector of Huish was to either serve as chaplain or provide another clergyman to do so; in practice the parish priest of Froxfield has usually served the hospital in his place. One of the trustees of the Duchess's will was her brother in law, Sir Samuel Grimston, 3rd Baronet, who refused to convey the prescribed lands and income to the hospital until he was ordered to do so by the Court of Chancery. presumably larger one built in its place, designed by the architect Thomas Baldwin of Bath. The gateway and chapel are of ashlar masonry in a Georgian Gothick style.
Мектеп
19-ғасырдың басында Фроксфилдтен келген балалардың көпшілігі Кіші Бедвин, Хангерфорд немесе Үлкен Бедвин мектептеріне қатысты. 1871 жылы Фроксфилдте мектеп ашылды, бірақ 1884 жылы ол тек алты жасқа дейінгі балаларға арналған мектеп ретінде жұмыс істеді. 1885 жылы үлкен балаларды қабылдау үшін қайта жаңартылды, алайда 1907 жылы жабылды. 1910 жылы приход шіркеуінің жанында жаңа мектеп салынды және бес жастан асқан балалардың барлығын қабылдады, 1948 жылға дейін 11 жастан асқандар Марлборо орта мектебіне жіберілді. Оқушылар санының азаюы 1963 жылы мектептің жабылуына себеп болды.
In the early part of the 19th century, most children from Froxfield who attended school did so in Little Bedwyn, Hungerford or Great Bedwyn. By 1871 a school had opened in Froxfield, but in 1884 it served only as an infants' school for children under six. It was rebuilt in 1885 to accommodate older children but was closed in 1907. A new school was built near the parish church and opened in 1910, taking children of all ages from five upwards, until 1948 when those over 11 were transferred to Marlborough Secondary Modern School. Falling pupil numbers led to closure of the school in 1963.
Ыңғайлылықтар
Ауылда Пеликан тавернасы бар, сондай-ақ ауылдың шығысында орналасқан 18 ғасырдағы ғимарат бұрын үш шағын үйдің қатары болған. Ауылдық үй де бар.
The village has a public house, the Pelican Inn; the 18th century building to the east of the village was originally a terrace of three cottages. There is a village hall.