2-8-4 локомотивтері: тарихы мен қолданылуы

Кіріспе

Локомотивтің дөңгелектер тізілімі

Уайт нотациясы бойынша, 2-8-4 – екі жүрмейтін жетекші дөңгелегі, одан кейін сегіз біріктірілген және қуатты қозғау дөңгелегі, және төрт ілеспе дөңгелегі бар бу локомотиві. Бұл локомотив түрі көбінесе «Беркшир» деп аталады, бірақ Чесапик және Огайо темір жолы өздерінің 2-8-4 локомотивтері үшін «Канава» деген атты қолданды. Еуропада бұл дөңгелектер тізілімі көбінесе негізгі жолдардағы жолаушылар экспресс локомотивтерінде және кейбір елдерде танк локомотивтерінде кездеседі.

Шолу

Америка Құрама Штаттарында 2-8-4 дөңгелекті құрылымы, өте табысты 2-8-2 Микадо локомотивінің одан әрі дамуы болды. Бұл, жүк тасымалы үшін одан да үлкен бу жылуы қажеттігінен туындады. Көбірек бу өндіру үшін локомотивтің оттық камерасын үлкендету қажет болды, бірақ 2-8-2 дөңгелекті құрылымы, жалғыз осьті сүйреуші арбасымен, үлкен оттық камерадан туындайтын рұқсат етілген осьтік жүктемені шектеді. Ең тиімді шешім – үлкен оттық камераның артқан салмағын тарату үшін екінші сүйреуші осьті қосу болды. Алғашқы американдық 2-8-4 локомотивтері 1925 жылы Лима локомотивтер зауытында Бостон және Олбани темір жолы үшін салынды. Беркшир таулары арқылы темір жолдың маршруты жаңа локомотивтер үшін маңызды сынақ болды, нәтижесінде локомотивтердің түрі үшін «Беркшир» атауы қабылданды. Еуропада 2-8-4 тендерлік локомотивтері негізінен жолаушылар экспресс пойыздары үшін жобаланды, бірақ олар сондай-ақ пайдалануды арттыру үшін ұзақ қашықтыққа экспресс жүктерді де тартты. Еуропалық 2-8-4 танк локомотивтері 2-8-2T локомотивтерінен логикалық өткел болды, үлкен оттық камералар мен үлкен көмір сақтағыштарына мүмкіндік берді. Олар негізінен ірі қалалардың тығыз қоныстанған қала маңындағы аймақтарындағы қарбалас қала маңы қызметтері үшін пайдаланылды, бірақ сирек ауылдық жерлерде немесе алыс қашықтықтағы бағыттарда да қолданылды.

Австралия

Батыс Австралияның K класы – Батыс Австралия мемлекеттік теміржолдарының (WAGR) 2-8-4T булы локомотивтерінің класы. 1893 және 1898 жылдар аралығында WAGR Нилсон және Компаниядан 24 локомотив алды. Олар Мидленд және Нортам арасындағы Шығыс теміржолында қызмет етті. 1900 жылы Екінші Буер соғысы кезінде Императорлық әскери теміржолдары локомотивтер тапшылығын бастан кешірді, ал WAGR үшін арналған тағы алты жаңа K класындағы локомотив Оңтүстік Африкаға жіберілді, онда олар «Батыс Австралиялықтар» деп аталды. Оңтүстік Австралия теміржолы да 2-8-4 локомотивтерін пайдаланды. Флот құрылысы 1930 жылы басталды және 1943 жылдың соңына қарай 17 локомотив 5 фут 3 дюймдік кеңдіктегі жүйеде қызмет етті. Бұл локомотивтердің дизайны американдық тәжірибеге негізделген. 1958 жылы қызметтен алынғаннан кейін, олардың барлығы сүзіліп шығарылды. Бұл локомотивтер румыниялық жағдайларға сай екенін дәлелдеді, олар кең өлшемді, орташа осьтік жүктемелі, диаметрі және соққысы бар екі цилиндрлі двигательдермен жабдықталған, сондай-ақ біріктірілген дөңгелектері болды. Жұмыс жағдайындағы жалпы салмағы 123,5 тоннаны құрады, оның ішінде 72,1 тоннасы желімдеу салмағы болды. Олардың көп бөлігі 1960 жылдардың соңына дейін қызметте болды. 142 класындағы локомотивтер CFR экспресс пойыздарын басты желілерде тартты және австриялық құрбылары сияқты жақсы өнімділік көрсетті. Кем дегенде үш локомотив – 142.008, 142.044 және 142.072 мұражайларға сақталған.

Оңтүстік Африка

1900 жылы Екінші Буер соғысы кезінде Императорлық әскери темір жолдары локомотивтер тапшылығын бастан кешірді. Батыс Австралия үкіметтік темір жолдарына жоспарланған алты K класындағы танк локомотиві Оңтүстік Африкаға жіберілді, онда олар «Батыс австралиялықтар» деп аталды. 1902 жылы олар Орталық Оңтүстік Африка темір жолдарының тізіміне еніп, CSAR C класы болып белгіленді. 1912 жылы, Оңтүстік Африка темір жолдарының (SAR) жаңа нөмірлеу жүйесі енгізілген кезде, бұл локомотивтер ескірген деп есептелді және SAR классификациясына немесе жаңа нөмірлеу тізіміне қосылмады, бірақ олар он екі жылдан да жас болса да, оларды жою ұсынылды. Локомотивті 1939-1949 жылдары SAR бас инженер-механигі М. М. Лубсер жобалаған. Оның конструкциясында цилиндрлермен біртұтас құйылған болаттан жасалған негізгі рама, сондай-ақ цилиндрдің артқы қақпақтары, түтін камерасының тіреуі, бекіткіштер және әртүрлі кронштейндер болды – бұл элементтер әдетте жеке-жеке дайындалып, рамаға бұрандалатын немесе қадалатын. Мұндай конструкцияның артықшылығы – техникалық қызмет көрсетудің төмендеуі және жөндеу жұмыстарына кететін уақыттың азаюы. Бұл техниканы қолдана отырып жасалған Оңтүстік Африкадағы алғашқы бу локомотиві болды. Олар Ватсон стандартының №1 қазандықтарымен және үш осьті Buckeye тележкаларымен жабдықталған MY типіндегі торпедалық тендерлермен жабдылды. Бұл SAR-да пайдаланылған жалғыз Berkshire типі болды. Олардың көпшілігі Оңтүстік-Батыс Африкаға жіберілді, онда жолдар күшейтіліп, дизельдік локомотивтер енгізілгенге дейін 55 локомотив жұмыс істеді, содан кейін оларды басқа жерде пайдалануға болатын болды. Олар 1980-жылдардың ортасында қызметтен алынды. Кейптаунда және Гаутенгтегі жеке бу әуесқойлар тобы басқаратын экскурсиялық пойыздарда пайдалану үшін бірнеше локомотив сақталды.

Кеңес Одағы

1930 жылдардың ортасынан бастап оларды дизельдік локомотивтермен алмастырғанға дейін, 2-8-4 (1’D2’ h2) дөңгелекті схемасы бұрынғы Кеңес Одағында кеңінен таралған. Құрылысымен бірге бұл локомотивтер Иосиф Сталиннің құрметіне IS класы деп аталды. IS класы локомотивтері FD класының 1’E1’ h2 (2-10-2) жүк локомотивтерінен жасалған жолаушылар локомотивтерінің нұсқасы болып табылды және FD класымен көптеген ортақ бөлшектері болды. Советтік 2-8-4 – әлемдегі ең көп салынған Berkshire класы. Коломна локомотив зауыты алғашқы төрт локомотивті жасады. 1935 жылы өндіріс кеңейтілген және жаңартылған бұрынғы Луганск зауытына көшірілді, ол Ворошиловград локомотив зауыты деп аталды. 1932 және 1942 жылдар аралығында IS20 және IS21 кластарының (кейін FDp класы) барлығы 649 локомотив салынды. 1941 жылдың 22 маусымында Германия Кеңес Одағына шабуыл жасағаннан кейін, советтік тарап жартылай дайын IS21 класының барлық локомотивтерін Ворошиловградтан эвакуациялады. Ұлан-Удэ локомотив зауыты 1941 және 1942 жылдары соңғы он бір локомотивті аяқтады. Америка және Канадада жасалған 2-8-4 локомотивтерімен салыстырғанда орташа өлшемге ие болғанына қарамастан, советтік 2-8-4 ауыр экспресс және жолаушылар пойыздарына арналған Berkshire типінің жақсы үлгісі болды. Оның оттық торсы, қазандық қысымы, қыздырылатын 180 м² қазандық беті және тек 20-21 тоннаға дейін максималды осьтік жүктеме болды. 850 мм диаметріндегі біріктірілген дөңгелектері және 500 мм диаметрі мен 680 мм ұзындығы бар цилиндрлері, жалпы салмағы 133 тонна, оның 80,7 тоннасы жетекші салмақ болды, локомотивтерге тендердің артында 700-800 тонна тартқанда рұқсат етілген ең жоғары жылдамдыққа оңай жете алуға мүмкіндік берді. Олардың қалыпты максималды жылдамдығы шамамен 95 км/сағ болды, кейде одан да жоғары жылдамдық қажет болды. Олар Ia типіндегі рельстері бар магистральдық жолдарда экспресс жолаушылар локомотивтері ретінде пайдаланылды. Бір локомотив, IS20 16 нөмірі, 1937 жылы сынақ кезінде 160 км/сағ жылдамдыққа жетті. Тағы бірі, IS20 241 нөмірі, 1937 жылы Париждегі Дүниежүзілік көрмеде көрсетілді, онда ол Кеңес Одағының локомотив өндірісін көрсетті. Алғашқы төрт локомотив бастапқыда Октябрь темір жолына берілді және Мәскеу мен Ленинград арасында ауыр түнгі жолаушылар пойыздарын тасыды. Кейін, желі ауыр рельстермен жаңартылғаннан кейін, олар Мәскеу-Курск-Харьков-Синельниково желісіне ауыстырылды. IS класы локомотивтері Ворошиловград өндіріс желілерінен шыға бастағанда, олар жаңартылған Мәскеу-Смоленск-Минск, Мәскеу-Валуики және Мичуринск-Ростов-на-Дону магистральдарында пайдаланылды. Қазіргі уақытта тек бір локомотив сақталған, IS21 578 нөмірі, Украинадағы Киевтегі негізгі темір жол вокзалының сыртында орнатылған.

From the mid 1930s until their replacement by diesel locomotives, the 2 8 4 (1’D2’ h2) wheel arrangement was relatively common in the former Soviet Union. When built, these locomotives were designated Class IS, for Josif Stalin. The Class IS locomotive was a passenger derivative of the Class FD 1’E1’ h2 (2 10 2) freight locomotive and had many parts in common with the Class FD. The Soviet 2 8 4 was the most numerous single Berkshire class built in the world. Kolomna Locomotive Works built the first four locomotives. In 1935, production was transferred to the enlarged and modernised former Luhansk Works which was renamed Voroshilovgrad Locomotive Works. A total of 649 locomotives of the two variants, Class IS20 and Class IS21 (later Class FDp), were built between 1932 and 1942. After Germany attacked the Soviet Union on 22 June 1941, the Russians evacuated all semi completed class IS21 locomotives from Voroshilovgrad. The Ulan Ude Locomotive Works completed the last eleven in 1941 and 1942. Despite their moderate size compared to American and Canadian built 2 8 4s, the Soviet 2 8 4 was a good example of a Berkshire type designed for heavy express and passenger train service. It had a grate, boiler pressure, boiler heating surface of which was superheated, and only 20 to 21 tons maximum axle load. Their diameter coupled wheels and cylinders of bore and stroke, with a total weight of 133 tonnes of which 80.7 tonnes were adhesive weight, enabled the locomotives to easily reach the maximum permitted speed of with 700 to 800 tons behind the tender. The usual maximum speed was about , with an occasional need of
They were used as express passenger locomotives on mainlines which had type Ia rails of They were later reclassified as Class FDp (FD passenger). One locomotive, no. IS20 16, was streamlined and achieved a speed of during test runs in 1937. Another, no. IS20 241, was displayed at the Paris World Exhibition in 1937, where it demonstrated the Soviet Union's locomotive production. The first four were initially allocated to the October Railway and ran between Moscow and Leningrad, hauling heavy night passenger trains. Later, when the line was upgraded with heavier rails, they were transferred to the Moscow Kursk Kharkov Sinelnikovo line. When more class IS locomotives began to roll out from the Voroshilovgrad production lines, they were used on the upgraded Moscow Smolensk Minsk, Moscow to Valuiki and Mitchurinsk to Rostov on Don mainlines. Only one such locomotive was preserved, no. IS21 578, plinthed outside the main railway station in Kyiv in Ukraine.

Америка Құрама Штаттары

2 8 4 дөңгелекті локомотивтер негізінен I сыныптағы ірі теміржолдарда, ең әйгілісі Никель-Платта жолы мен Чесапик және Огайода жылдам, ауыр жүк пойыздарын тарту үшін қолданылды. Кейбіреулері ескі жүк локомотивтерін, мысалы, 2 8 2 Микадо немесе 2 10 2 локомотивтерін, оларға көбірек қуат және жылдамдық қажет болған жағдайларда алмастыру үшін тапсырыс берілді. Кейінірек жасалған үлгілер ескі конструкциялар үшін тым жылдам кестесі бар жаңа жылдам жүк пойыздары үшін құрастырылды. Атчисон, Топека және Санта-Фе темір жолы алғашқы 2 10 4 локомотивін сынағаннан кейін алты жыл өткен соң, 1925 жылы Лима локомотивтер зауыты Бостон және Албани темір жолы (B&A) үшін алғашқы 2 8 4 локомотивін жасады. Темір жолдың батыс Массачусетс штатындағы Беркширлер арқылы өтетін бағыты Нью-Йорк орталық жүйесіндегі жалғыз маңызды қиындықтардың бірі болды, сондықтан жаңа конструкция үшін өте қолайлы сынақ алаңы болды. Лима бұрын Нью-Йорк үшін "супер 2 8 2" локомотивін жасаған еді, бірақ пойыздың ұзақтығы мен жылдамдығы артып, будың сыйымдылығын арттыру қажет болды, сондықтан артқы жүк шассиіне қосымша ось қосылды және АҚШ-тағы алғашқы 2 8 4 локомотиві – Лима А 1 класының 1-нөмірі пайда болды. Лима локомотивтерді жобалауға арналған бұл тәсілді "Супер қуат" деп атады, бұл атау кейіннен басқа компаниялар жасаған ұқсас конструкцияларға да қолданылды (мысалы, ALCO және Болдуин). A 1 локомотиві 63 дюймдік (160 см) жетек дөңгелектеріне, 240 фунт/квадрат дюйм (16,5 кПа) жұмыс қазандық қысымына ие болды және 28x30 дюймдік (711x762 мм) цилиндрлерден 76 000 фунт (338 кН) тарту күшін өндірді. Жылдам жүк тасымалына толыққанды жарамды болмаса да, А 1 желідегі қолданыстағы локомотивтерге қарағанда айтарлықтай жақсарды, таудан жаңа 2 8 2 локомотивінен бір сағаттан астам уақытқа жуық ауыр пойызды жылдам тартты. Жаңа конструкцияға әсерленген B&A Лимадан 45 бірдей локомотив тапсырыс берді, оларды жобаланған таулардың атымен атады. Чесапик және Огайо темір жолы өзінің 2 8 4 локомотивтерін Канахва деп атаса да, Беркшир атауы 2 8 4 дөңгелекті конструкциямен тығыз байланысты болды және оларды пайдаланған барлық теміржолдарда қолданылды. Лима жақын арада басқа теміржолдардан да тапсырыс алды, ал 1930 жылға қарай 5 түрлі теміржол үшін 200-ден астам локомотив жасады. 1930 жылы ALCO және Болдуин да үлгілерді шығара бастады, 1930 жылға дейін 300-ге жуық 2 8 4 локомотиві жасалды. Беркширдің келесі дамуы 1927 жылы Эри теміржолы ALCO компаниясынан 25 локомотив тапсырыс берген кезде болды. A 1 локомотивімен салыстырғанда, олардың 70 дюймдік (177,8 см) жетек дөңгелектері және 28,5x32 дюймдік (724x813 мм) цилиндрлері болды, бұл әлдеқайда жоғары жылдамдыққа мүмкіндік берді және Эридің жүк тасымалы бизнесін өзгертті, ол бұрын төмен жылдамдық пен жоғары тоннаждың "көшіру жүгі" моделін ұстанған еді. Барлығы 105 ұқсас локомотивтер барлық 3 ірі құрылысшылардан алынып, Эридің жүк паркінің арқасын құрады, АҚШ-тағы ең ірі 2 8 4 локомотивтерінің паркі және 1950 жылдары теміржол дизельденгенге дейін қызмет етті. Беркширдің соңғы дамуы 1934 жылы Нью-Йорк, Чикаго және Сент-Луис теміржолы (Никель-Платта жолы немесе NKP) Ван Сверенген империясының Консультативтік механикалық комитетінің (AMC) жаңа дизайны бойынша салынған алғашқы 2 8 4 локомотивтерін алған кезде болды. Ван Сверенгеннің құрамында Никель-Платта жолы, Эри теміржолы, Чесапик және Огайо теміржолы және Пере-Маркетт теміржолы болды. AMC-нің дизайны C&O-ның T 1 2 10 4 локомотивтеріне негізделген, олар өздері Эридің 2 8 4 локомотивтеріне негізделген, 69 дюймдік жетек дөңгелектерімен тарту күшін арттырды және көптеген кейінгі Berkshire конструкцияларының негізі болды. NKP ақырында осы типтен 80 локомотив алды; 32 данасы Уилинг және Эри көліне, ал Ричмонд, Фредериксбург және Потомак екінші дүниежүзілік соғыс кезінде сол жобаға 10 локомотив жасады. Pere Marquette 39 Berkshire локомотивтерінің паркі сәл басқаша конструкциямен, сәл үлкен цилиндрлермен және салмағы арта отырып, C&O-ның 90 "Kanawhas" локомотивтерінің паркінің негізін құрады, сондай-ақ Виргиния теміржолы үшін салынған 5 локомотив. Berkshire-нің соңғы дизайны Louisville & Nashville болды, оның 42 локомотивті паркі көптеген адамдар Ван Сверенген дизайнының эволюциясы деп санайды. Соңғы американдық 2 8 4 локомотиві 1949 жылы Лимамен салынған соңғы бу локомотиві болды. Кездейсоқ, ALCO-ның соңғы бу локомотивтері де Berkshire типтері болды, олар 1948 жылы Питтсбург және Эри көлінің теміржолы үшін салынған; олардың қысқа қызмет ету мерзімі аяқталғанда олар P&LE-нің бас компаниясы Нью-Йорк орталық теміржолына берілді. Америкалық қызмет үшін 600-дан астам 2 8 4 локомотиві жасалды, олар дизельдендіруге дейін бу паркінің 2% -ын құрады және елдің жүк тонна-миляларының 5% -ын жеткізді. Ақырында 112 локомотивті (өз сатып алулары арқылы және Wheeling & Lake Erie сатып алуымен бірдей локомотивтерді сатып алу арқылы) құраған Никель-Платта жолы Berkshire типімен тығыз байланысты болды. Осы кластың бірі, Никель-Платта жолының 765-нөмірі қалпына келтіріліп, Индиана штатының Нью-Хейвен қаласындағы үйінен экскурсиялық пойыздарды жүзеге асырып тұрады. АҚШ бойынша 5 басқа NKP Berkshire локомотивтері сақталған, оның ішінде Огайо штатының Лима қаласындағы Линкольн паркіндегі 779 локомотиві. Тағы бір 2 8 4 локомотиві, Pere Marquette 1225, де қалпына келтіріліп, Мичиган штатының Овоссо қаласындағы Steam Railroading Institute арқылы экскурсиялық бағдарламаларды жүзеге асырып тұрады. 2024 жылғы сәуір айының мәліметі бойынша, C&O 2716 Кентукки теміржол мұражайында қалпына келтірілуде. C&O 2755, сондай-ақ 10 басқа C&O Kanawha типтері және Pere Marquette 1223 АҚШ бойынша стационарлық дисплейде сақталған. Басқа 2 8 4 локомотивтері жоқ, оның ішінде Лиманың революциялық A 1 локомотиві де. Көптеген американдық I сыныптағы теміржолдар Berkshire локомотивтерінің үлкен парктерін пайдаланды. Кестеде американдық локомотивтердің құрылысы туралы мәліметтер келтірілген. +Американдық 2 8 4 локомотивтерінің тізімі Теміржол (саны) КлассСаны Локомотив нөмірі Құрылысшы Жыл Жазбалар Лима локомотивтер зауыты (1) A1 1 1 Лима 1925 IC 7050-ке; 1956 жылы жойылды Бостон және Албани теміржолы (55) A 1a25 1400–1424 Лима 1926 1949 1957 жылдары жойылды A 1b 20 1425–1444 Лима 1926 1949 1957 жылдары жойылды A 1c10 1445–1454 Лима 1930 1949 1957 жылдары жойылды Иллинойс орталық теміржолы (50) 7000 50 7000–7049 Лима 1926 7038 1937 жылы 4 6 4-ке қайта жабдықталды; 1949 1956 жылдары жойылды Эри теміржолы (105) S 1 25 3300–3324 Alco 1927 1950 1952 жылдары жойылды S 2 25 3325–3349 Лима 1927 1950 1952 жылдары жойылды S 3 35 3350–3384 Болдуин 1928 1950 1952 жылдары жойылды S 4 30 3385–3404 Лима 1929 1950 1952 жылдары жойылды Атчисон, Топека және Санта-Фе теміржолы (15) 4101 15 4101–4115 Болдуин 1927 Барлығы жойылды Чикаго және Солтүстік-Батыс теміржолы (12) J 4 12 2801–2812 Alco Dunkirk 1927 Барлығы жойылды Торонто, Гамильтон және Буффало теміржолы (2) As2 201–202 Монреаль 1928 Канадалық теміржолы үшін жасалған жалғыз 2 8 4 локомотивтері; барлығы жойылды Бостон және Мэн теміржолы (25) T 1 20 4000–4019 Лима 1928 7 ATSF-ке, 10 SP-ге 1945 жылы; Барлығы жойылды5 4020–4024 Лима 1929 Халықаралық – Үлкен Солтүстік теміржолы (5) BK 63 5 1121–1125 Alco 1928 Барлығы жойылды Миссури Тынық мұхиты теміржолы (25) BK 63 25 1901–1925 Лима 1929 4 8 4 локомотивтеріне қайта жабдықталды; Барлығы жойылды Никель-Платта жолы (80) S 15 700–714 Alco 1934 Барлығы жойылды S 1 15 715–729 Лима 1942 Барлығы жойылды S 1 10 730–739 Лима 1943 Барлығы жойылды S 2 30 740–769 Лима 1944 Бес сақталған: 755 Огайо штатының Коннеат қаласындағы Коннеат теміржол мұражайында көрсетілген; 757 Огайо штатының Бельвю қаласындағы Mad River & NKP теміржол мұражайында көрсетілген; 759 Пенсильвания штатының Скрантон қаласындағы Steamtown ұлттық тарихи ескерткішінде көрсетілген; 763 Огайо штатының Шугаркрик қаласындағы Age of Steam Roundhouse-та көрсетілген; 765 Индиана штатының Нью-Хейвен қаласындағы Fort Wayne Railroad Historical Society-де пайдалануда; Қалғаны жойылды S 3 10 770–779 Лима 1949 Бір сақталған: 779 Огайо штатының Лима қаласындағы Линкольн паркінде көрсетілген. Қалғаны жойылды. Детройт, Толедо және Иронтон теміржолы (6) 700 4 700–703 Лима 1935 Барлығы жойылды2 704–705 Лима 1939 Барлығы жойылды Пере-Маркетт теміржолы (39) N 15 1201–1215 Лима 1937 Екі N кластың сақталғаны, қалған N сериясы жойылды; 1223 Мичиган штатының Гранд-Хейвен қаласындағы Chinook Pier-де көрсетілген, 1225...

Locomotives of a 2 8 4 wheel arrangement were used mainly for hauling fast, heavy freight trains on large Class I railroads, most notably the Nickel Plate Road and the Chesapeake & Ohio. While some were ordered to replace older freight locomotives like 2 8 2 Mikados or 2 10 2s where more power and speed was required, later examples were constructed for new fast freight trains, with schedules too fast for older designs. Six years after the Atchison, Topeka and Santa Fe Railway experimented with the first 2 10 4, the first 2 8 4 was built by Lima Locomotive Works for the Boston and Albany Railroad (B&A) in 1925. The railroad's route over the Berkshires in western Massachusetts was one of the only significant grades on the New York Central system, and was thus the ideal field test environment for the new design. Lima had previously designed a "super 2 8 2" for the NYC, but increasing train length and speed demanded increased steam capacity, so an additional axle was added to the trailing truck and the first 2 8 4 in the U. S., Lima A 1 class number 1, was born. This approach to locomotive design was termed "Super Power" by Lima, a moniker that was subsequently applied to locomotives of similar designs made by other companies (e. g. ALCO and Baldwin). The A 1 featured 63 inch (160 cm) driving wheels, a working boiler pressure of 240 psi (16.5 kPa), and produced over 76,000 lbs (338 kN) of tractive effort from 28x30 inch (711x762mm) cylinders. While not suited to fast freight, the A 1 proved a dramatic improvement over the existing locomotives on the line, hauling a heavier train over the mountain more than an hour faster than a nearly new 2 8 2. Impressed by the new design, the B&A quickly ordered 45 identical locomotives from Lima, choosing to name the type after the mountains they were designed against. Though the Chesapeake and Ohio Railway would call their 2 8 4s by the name Kanawha, the name Berkshire became synonymous with the 2 8 4 wheel arrangement, and was used by almost every railroad that rostered them. Lima soon received orders from other railroads, and by 1930 they had built over 200 examples for 5 different railroads. ALCO and Baldwin were soon producing examples as well, with almost 300 2 8 4s built by 1930. The next development of the Berkshire type came in 1927, when the Erie Railroad ordered 25 engines from ALCO. In contrast to the A 1, these had 70 inch (177.8 cm) drivers and 28.5x32 inch (724x813mm) cylinders, allowing for much higher speeds and transforming the Erie's freight business, which had previously followed the "drag freight" model of low speeds and high tonnage. A total of 105 similar locomotives from all 3 major builders would eventually form the backbone of the Erie's freight fleet, the largest fleet of 2 8 4s in the US, and would serve until the railroad dieselized in the 1950s. The Berkshire's final development came in 1934, when the New York, Chicago and St. Louis Railroad (Nickel Plate Road or NKP) received its first 2 8 4s, built to a new design from the Advisory Mechanical Committee (AMC) of the Van Sweringen empire. Under the Van Sweringen umbrella were the Nickel Plate Road, Erie Railroad, Chesapeake and Ohio Railway and Pere Marquette Railway. The AMC's design, based on the C&O’s T 1 2 10 4s themselves based on the Erie’s 2 8 4s generated of tractive effort with 69 inch drivers and became the basis for many subsequent Berkshire designs. The NKP eventually received 80 of the type; 32 copies were built for the Wheeling & Lake Erie, and the Richmond, Fredricksburg, and Potomac received 10 engines built to the same design during World War 2. The Pere Marquette's fleet of 39 Berkshires was built to a slightly different design, with marginally larger cylinders and increased weight, which formed the basis for C&O's fleet of 90 "Kanawhas" as well as 5 engines built for the Virginian Railway. The final Berkshire design was that of the Louisville & Nashville, whose fleet of 42 locomotives is considered by many to be an evolution of the Van Sweringen design. The last American 2 8 4 built was also the last steam locomotive built by Lima, Nickel Plate 779, in 1949. Coincidentally, ALCO’s last steam locomotives were also Berkshire types, built in 1948 for the Pittsburgh and Lake Erie Railroad; towards the end of their short service lives they were transferred to the P&LE's parent company, the New York Central Railroad. Over 600 2 8 4s were built for American service, constituting 2% of the steam fleet prior to dieselization and delivering 5% of the nation's freight ton miles. Ultimately rostering 112 locomotives (through its own purchases, and the acquisition of nearly identical locomotives with its purchase of the Wheeling & Lake Erie), the Nickel Plate Road became indelibly associated with the Berkshire type. One of this class, Nickel Plate Road no. 765, was restored to operation and regularly operates excursion trains from its home in New Haven, Indiana. 5 other NKP Berkshires are preserved around the US, including 779 at Lincoln Park in Lima, Ohio. Another 2 8 4, Pere Marquette 1225, has also been restored to operating condition, and runs regular excursions with the Steam Railroading Institute in Owosso, Michigan. As of April 2024, C&O 2716 is currently undergoing restoration by the Kentucky Railway Museum. C&O 2755, along with 10 other C&O Kanawha types and Pere Marquette 1223, are preserved on static display around the US. No other 2 8 4s survive, including Lima's groundbreaking A 1. Many American Class I railroads rostered sizeable fleets of Berkshires. The table lists data on the American locomotives as they were built. +American 2 8 4 construction roster Railroad (quantity) ClassQuantity Road numbers Builder Build year Notes Lima Locomotive Works (1) A1 1 1 Lima 1925 to IC 7050; Scrapped 1956 Boston and Albany Railroad (55) A 1a25 1400–1424 Lima 1926 scrapped 1949 1957 A 1b 20 1425–1444 Lima 1926 Scrapped 1949 1957 A 1c10 1445–1454 Lima 1930 Scrapped 1949 1957 Illinois Central Railroad (50) 7000 50 7000–7049 Lima 1926 7038 rebuilt in 1937 to 4 6 4; Scrapped 1949 1956 Erie Railroad (105) S 1 25 3300–3324 Alco 1927 Scrapped 1950 1952 S 2 25 3325–3349 Lima 1927 Scrapped 1950 1952 S 3 35 3350–3384 Baldwin 1928 Scrapped 1950 1952 S 4 30 3385–3404 Lima 1929 Scrapped 1950 1952 Atchison, Topeka and Santa Fe Railway (15) 4101 15 4101–4115 Baldwin 1927 All scrapped Chicago and North Western Railway (12) J 4 12 2801–2812 Alco Dunkirk 1927 All scrapped Toronto, Hamilton and Buffalo Railway (2) As2 201–202 Montreal 1928 Only 2 8 4s made for a Canadian railway; all scrapped Boston and Maine Railroad (25) T 1 20 4000–4019 Lima 1928 7 to ATSF, 10 to SP in 1945; All scrapped5 4020–4024 Lima 1929 International – Great Northern Railroad (5) BK 63 5 1121–1125 Alco 1928 All scrapped Missouri Pacific Railroad (25) BK 63 25 1901–1925 Lima 1929 Rebuilt to 4 8 4s; All scrapped Nickel Plate Road (80) S 15 700–714 Alco 1934 All scrapped S 1 15 715–729 Lima 1942 All scrapped S 1 10 730–739 Lima 1943 All scrapped S 2 30 740–769 Lima 1944 Five preserved: 755 displayed at Conneaut Railroad Museum in Conneaut, Ohio; 757 displayed at Mad River & NKP Railroad Museum in Bellevue, Ohio; 759 displayed at Steamtown National Historic Site in Scranton, Pennsylvania; 763 displayed at Age of Steam Roundhouse in Sugarcreek, Ohio; 765 in operation at the Fort Wayne Railroad Historical Society in Fort Wayne, Indiana; Remainder scrapped S 3 10 770–779 Lima 1949 One Preserved: 779 displayed at Lincoln Park in Lima, Ohio. Remainder scrapped. Detroit, Toledo and Ironton Railroad (6) 700 4 700–703 Lima 1935 All scrapped2 704–705 Lima 1939 All scrapped Pere Marquette Railway (39) N 15 1201–1215 Lima 1937 Two class N 1 preserved while other remaining class N series were scrapped; 1223 displayed in Chinook Pier in Grand Haven, Michigan, 1225 in operational condition by the Steam Railroading Institute in Owosso, Michigan and one of the two operating 2 8 4 Berkshires in the United States, along with other Lima built Berk "NKP 765". N 1 12 1216–1227 Lima 1941 N 2 12 1228–1239 Lima 1944 Wheeling and Lake Erie Railway (32) K 110 6401–6410 Alco 1937 All to Nickel Plate Road class S 4 in 1949; All scrapped2 6411–6412 Alco 193836413 6415Alco19397 6416–6422 Alco 194210 6423–6432 Alco 1943 Norfolk Southern Railway (5) F 1 5 600–604 Baldwin 1940 to the NdeM in 1950, numbers 3350 3354; All scrapped Louisville and Nashville Railroad (42) M 1 14 1950–1963 Baldwin 1942 All scrapped6 1964–1969 Baldwin 1944 All scrapped, 1966’s tender is at the Southeastern Railway Museum22 1970–1991 Lima 1949 All scrapped, 1984’s tender is at the Kentucky Railway Museum Richmond, Fredericksburg and Potomac Railroad (10) 571 10 571–580 Lima 1943 All scrapped Chesapeake and Ohio Railway (90) K 414 2700–2713 Alco 1943 Three Preserved: 2700 displayed at Dennison Railroad Depot Museum in Dennison, Ohio; 2705 displayed at B&O Railroad Museum in Baltimore, Maryland; 2707 displayed at Illinois Railway Museum in Union, Illinois; Remainder scrapped 262714 2739Alco1944Four Preserved: 2716 last K 4 in operation, under restoration at Kentucky Railway Museum; 2727 displayed at National Museum of Transportation in St. Louis, Missouri; 2732 displayed at Science Museum of Virginia in Richmond, Virginia; 2736 displayed at National Railroad Museum in Green Bay, Wisconsin; Remainder scrapped10 2740–2749 Lima 1945 All Scrapped10 2750–2759 Lima 1947 Two Preserved: 2755 displayed at Chief Logan State Park in Logan, West Virginia, 2756 displayed at Huntington Park in Newport News in Huntington, West Virginia; Remainder scrapped30 2760–2789 Alco 1947 Three Preserved: 2760 displayed at Riverfront Park in Lynchburg, Virginia; 2776 displayed at Eyman Park in Washington Court House (Area), Ohio; 2789 last K 4 built displayed at Hoosier Valley Railroad Museum in North Judson, Indiana; Remainder scrapped Virginian Railway (5) BA 5 505–509 Lima 1946 All scrapped; identical to C&O K 4 class Pittsburgh and Lake Erie Railroad (7) A 2a 7 9400–9406 Alco 1948 Tenders built by Lima; All scrapped

Беркширлер көркем әдебиетте

Полярлық экспресс фильмінде "бәрін білетін" бала пойыздың локомотивін 1931 жылы салынған Baldwin 2-8-4 деп атайды, бірақ фильмдегі локомотивтің нақты прототипі – 1941 жылы Lima Locomotive Works зауытында салынған Pere Marquette No. 1225, Berkshire локомотиві. Трансформерлер телесериалында, фильмінде және ойыншықтар желісінде Десептикон үш түрленетін Astrotrain локомотиві JNR Class D62 2-8-4 локомотивінің үлгісі бойынша жасалған. Олардың барлығы металл кескіштерге түспеді және 1966 жылы жаратылып, бірі де сақталмады. "Дигимон: Runaway Locomon" фильміндегі Locomon – 2-8-4 типіндегі локомотив.