Жак Шеминад: Француз саяхатшысы және экс-дипломаттың өмірбаяны

Кіріспе

Француз-аргентиналық саясаткер (1941 жылы туған)

Жак Гай Шеминад (ʒak ʃəminad; 1941 жылғы 20 тамызда туған) – француз саясаткері, қоғамдық белсенді және бұрынғы дипломат. Ол Ларуш қозғалысының француздық тармағы – «Солидарлық және прогресс» партиясының төрағасы. Ол Франция президентігіне үш рет кандидат болды (1995, 2012, 2017), бірақ әр сайлауда соңғы орынды иеленді.

1981: POE басшысы, Giscard-ты қолдау

1981 жылы Шеминад Еуропа жұмысшы партиясының бас хатшысы және Шиллер институтының француз бөлімшесінің президенті болды, сондай-ақ мемлекеттік қызметкер ретіндегі жұмысынан демалысқа шықты. Ол 1981 жылғы президенттік сайлауға қатысу үшін қажетті қолдауды алуға тырысты, бірақ сәтсіз аяқталды. Бірінші турдан бұрын Валери Жискар д’Эстенге дауыс беруге шақырды: «Мен барлық жақтастарым мен достарымды Жискар д’Эстенге дауыс беруге шақырамын. Мұның үш себебі бар: оның ядролық саясаты, ымыраласу тұжырымдамасы және монетаризмге қарсы күреске берілгендігі. Одан әрі, ол Франсуа Миттеранды жеңуге ең қолайлы жағдайда, өйткені оның кандидатурасы ең ауыр және ең шұғыл қауіпті құрайды». Ол кезде «американдық сыртқы саясатқа британдық үстемдікке» қарсы тұру, бүкіл әлемді қамтитын қоғамдық жобалар, «дамытылмаған елдердегі геноцидті тоқтату» үшін ядролық энергияны дамыту, халықаралық есірткі картеліне қарсы күрес және «біздің жастарымызға қатысты геноцидшілердің жоспарына» қарсы тұру үшін классикалық білімге оралу мақсаты қойылды. 1983 жылы Шеминад француз президенті Франсуа Миттеранға қарсы, оның социалистік министрлерінің, соның ішінде Жак Делор мен Мишель Рокардың қатысуымен жасалған құпия жоспардан туындаған «жаңа фашизм» қаупі туралы мәлімдеме жасады. Келесі жылы ол Executive Intelligence Review журналында француз президенті Франсуа Миттеранды «кеңестік ықпал ету агенті» және «1920 жылдары фашистік қозғалысты халықаралық деңгейде бастаған швейцариялық «синархистік» операцияларға қатысқан «отбасылардың» қызметшісі» деп айыптады. 1984 жылғы Еуропалық сайлауда, ол басқарған POE тізімі 0,09% дауыс жинады. Шеминад үш қауіпке қарсы күреске бағытталған бағдарламаны қорғады: «егер күшті қолдау таба алмаса, көрінбейтін «дербес ресейлік қауіп» ; «мальтусиандық идеялардың кең таралуы мен Халықаралық валюта қорының рөлінен» туындаған экономикалық және қаржылық қауіп; және қауіпті есірткілерді тұтынумен көрінетін моральдық және интеллектуалдық құлдырау. Оның бағдарламасында «республикалық ғалым» Лазар Карноның идеялары, «кең көзқарасы бар» жалғыз социалист Жан Жорес және «Лейбниц пен Сократқа дейінгі философтарды білген» жалғыз адам, сондай-ақ «Францияның эпистемологиялық негіздерін түсінген» Жан Батист Колбердің идеялары да айтылды. 1982-1984 жылдар аралығында, өзінің мәлімдемесіне сәйкес, Шеминад «француз үкіметінің, әскери және саяси басшылары мен мырза ЛаРуш арасындағы бірқатар кездесулерді ұйымдастыруға қатысты, негізінен SDI [Стратегиялық қорғаныс жобасы ("SDI")] және оның еуропалық толықтыруы, тактикалық қорғаныс жобасы ("TDI") тақырыбында». Кейін сол жылы ол «ХВҚ саясаты өзгертілмесе, осы онжылдықта Кеңес Одағы Еуропаның және әлемнің көп бөлігін билейтін болады» деді.

In 1981, Cheminade became the general secretary of the European Workers Party and the president of the French section of the Schiller Institute, and took a leave from his work as a civil servant. He tried unsuccessfully to obtain the endorsements necessary to run for the presidential election of 1981, and called before the first round to vote for Valéry Giscard d'Estaing, saying: "I call upon all my partisans and friends to vote for Giscard d'Estaing. Three reasons prescribe that choice: his nuclear policy, his conception of détente and his commitment to fight monetarism. Moreover, he is in the best position to defeat François Mitterrand, whose candidacy poses the gravest and most immediate danger". which included at that time freedom from "British domination of American foreign policy", worldwide public works projects, the development of nuclear energy "to stop genocide" in undeveloped nations, a crackdown on an international drug cartel, and a return to classic education to counter "the genocidalists' plan for our youth". In 1983, Cheminade published a statement on the danger of "new fascism" posed by an alleged plot against French president François Mitterrand by some of his socialist ministers, including Jacques Delors and Michel Rocard. The next year, he published an article in Executive Intelligence Review, accusing French president François Mitterrand of being a "Soviet agent of influence", as well as "the servant of the "families" involved in the Swiss promoted "synarchist" operations that launched the fascist movement back in the 1920s on an international scale". During the 1984 European elections, where the POE list he headed obtained 0.09% of the votes, Cheminade defended a program centered on the fight against three threats: an "immediate Russian threat that remains unperceived if not strongly favored"); an economic and financial one caused by "rampant Malthusianism and the role of the International Monetary Fund"; and a moral and intellectual decay, exemplified by the consumption of dangerous drugs. His program also referenced the ideas of Lazare Carnot, a "Republican scientist", Jean Jaurès, the only Socialist "with broad ideas" and the only one who "knew Leibniz and the pre Socratic philosophers", as well as Jean Baptiste Colbert, who also "understood the epistemological foundations of France". During the period of time from 1982 to 1984, according to his own statement, Cheminade was involved in arranging a number of meetings between "French government, military and political leaders, and Mr. LaRouche [ ] primarily on the subject of the SDI [the Strategic Defense Initiative ("SDI")] and its European complement, the Tactical Defense Initiative ("TDI")". Later the same year, he said "unless the policies of the IMF are reversed , the Soviets will rule Europe and most of the rest of the world within this decade".

1987-1989 жж.: ЭБЖ-ның аяқталуы

1987 жылы Дэниел Картонның "Ле Монд" газетінде "шығыс оңшылдардың шағын тобының" жетекшісі деп сипаттаған Шеминад 1988 жылғы президенттік сайлауға бес пункттен тұратын бағдарламамен қатысатынын жариялады: үшінші әлем үшін Маршалл жоспары, халықаралық валюта жүйесін реформалау, биологиялық қорғаныс жобасы, ғарыш бағдарламаларын қайта іске қосу және SDI-нің еуропалық нұсқасы. Ол қажетті дауыс жинап, қолдау таба алмады. 1989 жылы Шеминад POE партиясының Еуропалық парламент сайлауындағы тізімін басқарды, ол "Азат Франция үшін бірігу" (Rassemblement pour une France libre) деп аталды. Оның бағдарламасы "Лондон қор биржасының басымдығымен құрылған еуропалық қаржылық картельдерге" қарсы күресу және "ірі мемлекеттік жобалар арқылы Еуропа құрылысын дамыту" болды. "Ларусс журналы" осы ұстанымдарды оңшыл саясаткер Жан-Мари Ле Пеннің пікірлеріне жақын деп сарптады. Тізім дауыстардың 0,18%-ын алды. Ол 1989 жылы банкроттыққа ұшырағанға дейін Parti Ouvrier Européen партиясының бас хатшысы қызметін атқарды. POE 1991 жылы Fédération pour une Nouvelle Solidarité (FNS, Жаңа Ынтымақтастық Федерациясы) партиясымен алмастырылды.

1991-1995: FNS POE-дің орнын алады

1993 жылы ол Париждегі заң шығарушы сайлауда өзінің қозғалысының жалғыз үміткері болды және дауыстардың 0,32%-ын алды. Оған 3 бірлестік арқылы Альцгеймер ауруымен ауыратын қарт әйелден 1,2 миллион франк алған деген айып тағылды. Сотта «кәсіби сауалнамашылардың» «әсер етуі» туралы айтылды. Жазаның жеңілдетілуі Кеминадқа рақымшылық заңының күшіне енуіне мүмкіндік берді, осылайша президенттік сайлауға қатысуға рұқсат алды. Эрик Инкян мен Сильви Кауфман Le Monde газетінде осы қолдаулардың «жалпы телефон арқылы қысым көрсетудің» нәтижесі екенін жазды. Le Monde газетінің Дэниел Хуркеби жазғанынша, Шеминадтың өкілдері шағын ауылдардың әкімдерін нысанаға алды, олардың кішігірім үміткерлерді жақтауы мүмкін деп есептелді, ал Герс департаментінде Шеминадты қолдаған 8 адамның 7-сі 165 тұрғынынан аз муниципалитеттерде қызмет етті. Renaud Dely Libération газетінде жазғандай, олар солшыл көзқарастағы әкімдерге Жак Делордың қатысусыздығында Шеминадтың «бос орынды толтырғанын» көрсетті, сондай-ақ оларға Жан Жорестің 1994 жылы Шеминадтың партиялық баспасынан, Шеминадтың алды сөзімен қайта басылған докторлық диссертациясының көшірмесін ұсынды (Roger Pol Droit Le Monde газетінде бұл алды сөзді «мағынасыз, ұзақ сөздер» деп сипаттады); оңшыл көзқарастағы әкімдерге – «Ресейден қорғану қажеттілігін», ал қоршаған орта туралы алаңдаушы әкімдерге – ауылдық жерлерді қайта дамыту туралы ұсыныстар жасады. Айгетинте, Безу Бажон және Сен-Жустин қалаларының әкімдері Шеминадтың өкілдері ең бірінші хабарласқанын айтты. Сен-Жуниен-ла-Брегер қаласының әкімі «дәлелім болмаса да, шыншыл емес сияқты көрінетін» біреуге қол қойғаны үшін өкініш білдірді. Саннат қаласының әкімі телеарнада: «Маған олар расизмге қарсы екенін айтты, солшыл көзқарастағы сияқты көрінді, ал ол кішкентай үміткер еді. Бірақ оның оңшыл екенін және сотталғанын білгенде, мен қатты ойран салдым» деді. Шеминад журналистердің өзін шарлатан деп атағанын, ал партиясын секта деп таратқанын мәлімдеді. Оның Жан Жорес пен Шарль де Голльтің қамқорлығын шақырып, сөз сөйлегендегі баяндамалары әлемдік экономиканы құртатын «спекулятивтік қатерлі ісікке» бағытталған, ал осы үшін Шеминад Лондон қаласының, Уолл-стриттің, Федералды резерв пен ХВҚ-ның «қаржылық олигархиясын», сондай-ақ Франциядағы олардың «жалғаушыларын», мысалы, Франция банкін кінәлады. Ол халықаралық ақша-несие және қаржы жүйесінің агенттерін банкротқа ұшыратуды, «жаңа Маршалл жоспарын» және несиелік бақылауды жақтады. Шеминад дауыстардың 0,27%-ын алды. El Pais газетінің хабарлауынша, оның сайлау науқаны қаржының қайдан түскенін анықтаудан басқа, көп қызығушылық тудырмады. Сесил Шамбоның айтуынша, ЛаРуш «миллиардер» болды және Шеминадтың POE әрқашан «үлкен қаржылық мүмкіндіктерден» пайда көрді. ЛаРуш Le Monde газетіне өзінің жеке үйі жоқ екенін және оның жалғыз табысы «Executive Intelligence Review» компаниясындағы жалақысы екенін мәлімдеген хат жіберді. Дидье Микойн Le Parisien газетінде Жак Шеминадтың салық салынатын табысы 42 000 франк екенін, айына 6000 франкпен өмір сүретінін және 10 жылдық «Peugeot 305» машинасының иесі екенін жазды. Renaud Leblond пен Loïc Stavidrès L'Express газетінде Шеминадтың Парижде пәтері бар екенін, айына 3000 франк табатынын және отбасылық мұраның қалдықтарынан пайда көргенін хабарлады. Дегенмен, Le Monde газетінің хабарлауынша, Шеминад өзінің сайлау науқанының ең ірі демеушісі екенін мәлімдеді.

In 1993, he was the sole candidate of his movement for the legislative election in Paris and obtained 0.32% of the votes. He was charged of having received, through 3 associations, 1.2 million francs from an elderly lady with Alzheimer's disease. The judgement mentioned "conditioning" by "professional canvassers". The reduced sentence allowed Cheminade to benefit from an amnesty law. allowing him to run in the presidential election. Eric Incyan and Sylvie Kaufman in Le Monde described the obtaining of these endorsements as the result of a "generalized phone harassment". According to Daniel Hourquebie in Le Monde, Cheminade's envoys targeted the mayors of small rural villages, presumed to favor small candidates and 7 out of 8 of Cheminade's endorsers in the department of Gers administered municipalities of less than 165 inhabitants. According to Renaud Dely in Libération, they pointed out to left leaning mayors that Cheminade "filled a void" in the absence of Jacques Delors, while offering them a copy of Jean Jaurès doctoral thesis republished in 1994 by Cheminade's party press with a foreword by Cheminade (described as an absurd rambling by Roger Pol Droit in Le Monde; to right leaning mayors, the "need of defense against Russia" ; to thoses with a concern for environment, his concern for a re emphasis of the rural world. The mayors of Ayguetinte, Bézues Bajon and Saint Justin said Cheminade's envoys had been the first ones to contact them. The mayor of Saint Junien la Bregère said he was for sorry to have signed for somebody "who does not seem to be very honest, though I don't have a proof". The mayor of Sannat said on television : "I was told they were against racism, they seemed to be leaning to the left and he was a small candidate. But when I learned he was at the far right and had been condemned, I jumped". Cheminade replied they had been harassed by journalists who told them he was a crank and his party was a sect. His speeches, invoking the patronages of Jean Jaurès and Charles de Gaulle, were centered on a "speculative cancer" destroying the world economy and for which Cheminade was blaming the "financial oligarchy" of the City of London, Wall Street, the Federal Reserve and the IMF, as well as their French "relays", such as the Banque de France. He advocated bankrupting agents of the international monetary and financial system, a "new Marshall Plan" and credit control. Cheminade obtained 0.27% of the votes. According to El Pais, his campaign raised little interest except for the origin of its funding. According to Cécile Chambaud in Le Monde, LaRouche was a "billionaire" and Cheminade's POE had always benefited of "large financial means". LaRouche sent a letter to Le Monde claiming he did not own his residence and his only revenue was his salary at Executive Intelligence Review". Didier Micoine wrote in Le Parisien that Jacques Cheminade claimed to have a taxable income of 42,000 francs, to live with 6,000 francs a month and to own a 10 year old Peugeot 305. Renaud Leblond and Loïc Stavidrès reported in L'Express Cheminade owned a apartment in Paris, earned 3,000 francs a month and benefited from the remains of a family inheritance. Nevertheless, according to Le Monde, Cheminade claimed to be the largest donator of his campaign.

Конституциялық соттың сайлауалды кампанияны қаржыландыру туралы шешімі

1995 жылғы президенттік сайлау Конституциялық Кеңестің сайлау науқанының есептерін 1990 жылдың қаңтарында қабылданған заңға сәйкес тексеруге мәжбүр болған алғашқы сайлау болды. Кеңес сайлауалды кампанияның есептерін конституциялық құқық профессоры Жан Клод Зарка «көрнекі сақтықпен» қарастырды деді. Зарканың айтуынша, Шеминад «сайлаудан кейін жеке тұлғалардан түскен айтарлықтай сыйлықтармен қаржыландырылды». Сонымен қатар, екінші турдан кейін 1,7 миллион франк, «декларацияланған түсімдерінің үштен бірінен астам» сомасы келісімге қол қойылды. Бұдан әрі Кеңес президенттік үміткерлерге жеке қарыз беруге тыйым салуды ұсынды. Дегенмен, Шеминад Азаматтық кодекстің қарызға пайыз төлеуді талап етпейтінін мәлімдеді, бұл мәлімдемені кейінірек Le Journal du Dimanche-ге кеңес берген азаматтық құқыққа мамандандырылған заңгер растады. Ол сондай-ақ кеңес төрағасы Роланд Дюмамен мүдделер қақтығысы бар екенін мәлімдеді, өйткені ол бірнеше жыл бұрын жамандау ісі бойынша қарсыластарын қорғаған. Шеминад Еуропалық сотқа шағымданды, бірақ оның шағымдары қабылданбады. Сот «саяси сипаттағы құқықты жүзеге асыру шарттарына қатысты іс-қимылдың мүліктік салдары оған азаматтық сипат беруге мүмкіндік бермейді» және «Конституциялық Кеңестің шешімі талапкерді ешқандай ақшалай қаражаттан айырмады, бірақ талапкерді мемлекетке миллион франк төлеуге міндеттеді, өйткені ол сайлау шығыстарын шарттық түрде өтеу алудың заңды шарттарын орындамады» деп бағалады. 2010 жылдың қарашасында Эдуар Балладурдың 1995 жылғы президенттік науқанын қаржыландыру туралы ақпараттардан кейін Рафаэль Баке мен Паскаль Роберт Диард Le Monde журналында Конституциялық Кеңес оның науқанының есептерін растауға асықты, өйткені олар 10 миллион франк түсімді белгісіз көздерден көрсетті. Бұл туралы Le Parisien басылымының хабарлауынша, соттың мүшесі Жак Роберт кейін растады. Жак Роберт: «Біздің тәуелсіздігімізді көрсету үшін Жақып Шеминадты, тіпті ол кішігірім қателіктер жасаған болса да, жарамсыз деп таныдық» деді. 1996 жылы Шеминад «Executive Intelligence Review» журналында «Бонапартизм мифологиясын жою уақыты» атты мақала жазды. Ол «Британдық-француздық «Entente Cordiale» бүгінгі күні әлемдік тарихқа төнген басты қауіп [ ] және француз мемлекетін күлге айналдырған Наполеон, ал оның дегенеративті бауырлары мен ұрпақтары, оның отбасы, британдықтарға бар нәрсені сатты» деді. Бұл мақалада айтылғандай, Наполеон ағылшындық «олигархиялық тәртіптің» «ой-санасын бақылауына» «ақылдан адасып», «олигархтардың қарақшысы» болды. Шеминад: «Наполеонды, Гитлер сияқты, ең алдымен, британдықтар, олардан бұрын якобиндер де Францияны жою және шынайы республикалық опцияны болдырмау үшін көтермеледі». Ол былай деп жалғастырды: «Францияның ұлттық мемлекетін жоюдан басқа, Наполеонға берілген екінші тарихи рөл: әлемді азат етудің гуманистік жобасын жою үшін пұтқа табынушылықты насихаттау. Мұндай жобаға қарсы Наполеон олигархтардың қауіпті, бірақ пайдалы ақымағы болды». 1997 жылы Диана ханшайым қайтыс болғаннан кейін көп ұзамай, Шеминад «Executive Intelligence Review» журналында Линдон ЛаРуштің «Францияның социалистік үкіметінің лауазымды адамдары [ ] ханшайым Диананың өлімін бақылады» деген мақаласының жанында мақала жазды және Шеминадтың өз мақаласын «Миттеранның президенттік тұғырынан басталған зардап шеккен дәстүрге инсайдерлік көзқарас» деп таныстырды. Шеминадтың өз мақаласында президент Миттеран «Британияның ықпал ету агенті» деп мәлімделді, «Францияның барлық үкіметтері кем дегенде 1980 жылдан бері өздерінің ұлттық мемлекетінің егемендігіне үнемі және табандылықпен опасыздық жасады [ ] Осы контексте ғана леди Диана ісін түсінуге болады». 1998 жылы Шеминад өзінің партиясы «евроға оң балама, Жаңа Бретон Вудс жүйесі [және] Еуразиялық құрлық көпірі» деп шақырған жалғыз партия екенін мәлімдеді. Сол жылы ол Роланд Дюманың соты мен префект Клод Эриньяктің өлтірілуі «халықаралық қаржылық және ақшалай құлдыраумен және Еуропадағы және одан тыс жерлердегі британдық ойындармен байланысты» деп мәлімдеді. 1999 жылы ол былай деп жазды: «Соғыстың себепшісі Ирак та, Югославия да, АҚШ та, тіпті Ұлыбритания да емес. Бұл Лондон Сити мен Уолл-стриттің қаржы олигархиясы, ол Африка, Ресей және басқа да жерлерде өмір сүру деңгейі мен өмір сүру ұзақтығы құлдырап жатқан адамдарға соғыс жариялады. Барлық жағдайда басты рөлді британдықтар ойнады». 2000 жылы Шеминад «Кеннеди ағайындыларын және Мартин Лютер Кингті өлтіргендер де Голльді өлтіруге тырысқан адамдар, себебі олардың барлығы бірдей олигархиялық себептерге байланысты» деді. Сол жылы Air France Flight 4590 рейсінің апатқа ұшырауынан кейін, ол француз билігі «Англо-американдық олигархиясына көп салаларда қарсы шыққандықтан» саботаж болуы мүмкін екенін мәлімдеді. 2000 жылы Шеминад 2002 жылғы президенттік сайлауда кандидат болады деп хабарлады. Ол қажетті 500 қолдауды ала алмады, тек 406 қолдау жинады. Шеминад Конституциялық Кеңеске шағымданып, оның науқанына қарсы баспасөз шабуылдары қала әкімдерін оны қолдаудан тайдырды деп мәлімдеді. Шағымы қабылданбады. 2001 жылы Шеминад «қазіргі жағдайды ескере отырып, ұлттық төтенше жағдай шарасы ретінде» алтынға негізделген евро шығаруды ұсынды, бұл ретте «Ресей мен Малайзиядағы ұқсас бастамаларға сілтеме жасады, мысалы, ресейлік алтын червонец шығарылды». Бұл ЛаРуш пен Шеминадтың «жаңа Бретон Вудс» деп атаған нәрсесінің бір бөлігі болды, Шеминад 2003 жылы «ортақ сілтемеге негізделген тұрақты айырбас жүйесі, алтын резервтік жүйесі (алтын стандарты емес), алтын мемлекеттер арасындағы есеп айырысу үшін қолданылады, бірақ несие үшін негіз емес» деп анықтады. 2004 жылы Шеминад пен Эрик Созе, оның партиясының 2004 жылғы наурыздағы Лион округі сайлауындағы үміткері, Әділет министрі Доминик Пербенге қатысты қорлау үшін кінәлі деп танылды, себебі Филипп Петан Монтуар-сюр-Луарда Адольф Гитлермен қолдасқан суреті мен Пербеннің соңғы кезде Джон Эшкрофтпен қолдасқан суретінің салыстырылуы. Шеминад 15 000 евро айып төлеуге міндеттелді. Шешімде жарияланған парақша «Франция тарихының екі кезеңі арасындағы салыстыру жасады, олардың адам және азамат құқықтары тұрғысынан ешқандай ортақ емес екенін» және Шеминадтың «[парақшаның] 25 000 данасын басып шығаруға мүмкіндік берген ресурстарға ие болғанын» көрсетті. 2006 жылы шағымдар сотта расталды. 2004 жылғы Еуропа сайлауында Шеминад Île de France аймағында «Жаңа ынтымақтастық» тізімін басқарды, ол дауыстардың 0,11% -ын алды. 2004 жылы Аргентинаның қарызын қайта құрылымдау кезінде, ЛаРуш «Аргентинаны тағы бір Освенцимге айналдырды» деп салыстырғанда, Шеминад Парижде митингтер ұйымдастырды, мысалы, «Аргентинада болып жатқан нәрсе ертең Францияда, Германияда және Еуропаның барлық елдерінде, сондай-ақ Америка Құштама Штаттарында болады, егер біз ЛаРуш көрсеткен жолға түспесек, яғни Жаңа Бретон Вудс» деген жазбалары бар парақшалар таратты немесе Аргентина үкіметіне кеңес беретін Lazard банк кеңсесінің алдында демонстрация ұйымдастырды. Шеминад 2005 жылғы референдумда ұсынылған Еуропа конституциясына қарсы болды, оның фашизм мен соғысқа әкелетін саясат екенін мәлімдеді. 2005 жылдың қарашасында Шеминад Бельгиядағы Voltaire желісі ұйымдастырған Axis for Peace конференциясында баяндама жасады. 2007 жылғы Франция президенттік жарысында ол Сеголен Руаялды қолдады.

The 1995 presidential election was the first one for which the Constitutional Council had to appreciate the regularity of campaign accounts, in application of a law passed in January 1990. The Council examined the campaign accounts with what Jean Claude Zarka, a professor of constitutional law, called "obvious caution" The campaign accounts of 8 candidates were approved, some with modifications, but those of Jacques Cheminade were rejected. According to Zarka, Cheminade was "financed after the vote by substantial gifts from private persons". Moreover, 1.7 million francs, "over a third of the total of his declared receipts", was contracted after the second round. In further observations, the Council recommended private loans to presidential candidates should be prohibited. Notwithstanding, Cheminade claimed the Civil code did not require a loan to bear interest, an assertion later confirmed by a lawyer specialized in civil law consulted by Le Journal du Dimanche. He also claimed Roland Dumas, the president of the council, had a conflict of interest with him, having represented his opponents in a libel case some years earlier. Cheminade appealed to the European Court of Justice, but his appeal was rejected. The Court estimated "the patrimonial incidence of a procedure pertaining to the conditions of practice of a right of political nature does nor confer to it a civil nature" and "the decision of the Constitutional Council has not deprived the plaintiff of property in any amount of money but has only obliged the plaintiff to reimburse to the state a million francs because he did not meet the legal conditions to claim the contractual reimbursement of the campaign expenses". In November 2010, in the wake of an on the financing of Édouard Balladur's 1995 presidential campaign, Raphaëlle Bacqué and Pascale Robert Diard wrote in Le Monde the Constitutional Council had hesitated to validate his campaign accounts, as they showed 10 million francs in receipts of unknown origin. This, according to Le Parisien, was later confirmed by Jacques Robert, a member of the court. According to Les Inrockuptibles, Jacques Robert said: "In order to show that we were independent, we invalidated Jacques Cheminade, even though he had only committed minor errors". In 1996, Cheminade wrote an article in Executive Intelligence Review entitled "Time To Destroy The Mythology of Bonapartism". He claimed "the British French 'Entente Cordiale' is, today, the main threat to world history [ ] and it is Napoleon who burned the French state to ashes, and his degenerate brothers and descendants, his famiglia, who sold whatever they had to the British". According to this article, Napoleon had been "brought to madness" by the "mental control" of the British "oligarchical order", becoming a "pirate for the oligarchs". Cheminade added : "Napoleon, like Hitler, was first promoted by the British, as were the Jacobins before them, to destroy France, and to prevent a truly republican option". He further claimed : "Beyond the destruction of the French nation state, what comes clearly to the light of day, is the second historical role assigned to Napoleon: the promotion of paganism, to destroy the humanist world liberation project. Against such a project, Napoleon was the dangerous but useful idiot of the oligarchs". In 1997, shortly after the death of Princess Diana, Cheminade wrote an article in Executive Intelligence Review, next to an article by Lyndon LaRouche claiming "officials of France's Socialist government [ ] supervised the death of Princess Diana" and introducing Cheminade's own article as "an insider's view of the decadent, doomed tradition which Mitterrand's Presidency set into place". Cheminade's own article claimed President Mitterrand was "an agent of British influence", "all governments in France, since at least 1980, have continuously and persistently betrayed the sovereignty of their nation state [ ] It is uniquely in that context, that the Lady Diana case can be understood". In 1998, Cheminade claimed his party was the only one "to call for a positive alternative to the euro, with a New Bretton Woods system [and] a Eurasian Land Bridge". The same year, he claimed the trial of Roland Dumas and the murder of prefect Claude Erignac were "connected [ ]to the international financial and monetary implosion, and to the British games in Europe and beyond". In 1999, he wrote : "The cause of the war is not Iraq, or Yugoslavia, the United States, or even Britain. It is the financial oligarchy of the City of London and Wall Street which has declared war on the people, in Africa, in
Russia, and elsewhere, where living standards and life expectancy are collapsing. The leading role in all cases has been
played by the British." In 2000, Cheminade wrote "the assassins of the Kennedy brothers and Martin Luther King [ ] were the same people who tried to murder de Gaulle, for the same oligarchical reasons". The same year, after the crash of Air France Flight 4590, he claimed it could be due to a sabotage, as the French authorities had "challenged the Anglo American oligarchy in many areas". In 2000, Cheminade announced he would be a candidate in the 2002 presidential election. He did not succeed to reach the necessary 500 endorsements, gathering only 406 of them. Cheminade filed a complaint to the Conseil constitutionnel, arguing he had been the subject of press attacks to deter mayors from endorsing him. The claim was rejected. In 2001, Cheminade proposed the issuance of a gold based euro, "as a measure of national emergency under the present circumstances", with reference to "initiatives taken in Russia and Malaysia going in the same direction, with for example the issuance of the Russian golden chervonets". This was part of what LaRouche and Cheminade called a "new Bretton Woods", defined by Cheminade in 2003 as "a system of stable exchanges, based on a common reference, a gold reserve system (and not a gold standard system), gold being used among states to settle their accounts, but not as a basis for credit". In 2004, Cheminade and Eric Sauzé, his party's candidate in the March 2004 Lyon county election were found guilty of slander against Dominique Perben, the minister of Justice, for the comparison in pictures of Philippe Pétain shaking hands with Adolf Hitler in Montoire sur le Loir and Perben recently doing the same with U. S. Attorney General John Ashcroft. Cheminade was condemned to pay a fine of 15,000 euros. The judgement considered the leaflet made "a comparison between two periods of the history of France that have strictly nothing in common in terms of human and citizens’ rights" and Cheminade had "the objective disposition of resources that allowed them to print 25,000 copies of [the] leaflet". the judgement was confirmed in appeal in 2006. In the 2004 European election, Cheminade headed list called Nouvelle solidarité in Île de France, which obtained 0.11% of the votes. In 2004, during the restructuring of the Argentinian debt, which laRouche compared to ""transform[ing] Argentina into another Auschwitz", Cheminade organized protests in Paris, such as the distribution of leaflets claiming "that what happens in Argentina, will happen tomorrow in France, Germany, and all of Europe, and the United States, unless we take the road LaRouche has indicated, which is the New Bretton Woods" or organizing a demonstration in front of the headquarters of Lazard, the bank advising the Argentinian government. Cheminade opposed the European constitution proposed in the 2005 referendum, claiming it was a policy leading to fascism and to war. In November 2005, Cheminade was a panelist at the conference of Axis for Peace organized by the Voltaire network in Belgium. In the 2007 French presidential race, he endorsed Ségolène Royal.

2012: Екінші президенттікке үміткерлік

2012 жылдың 31 қаңтарында Чеминад президент сайлауында баллтотқа ілігу үшін қажетті 500 сайланған шенеуніктердің қолдауын алғанын жариялады. Чеминадтың сайлауалды бағдарламасы: коммерциялық және инвестициялық банктерді бөлу, "казино экономикасын" тоқтату; ірі даму жобалары үшін мемлекеттік кредит жүйесін құру; "адамның шығармашылығына" инвестиция салу; "қаржы әлеміне" қарсы Еуразиялық/Тынық мұхиты альянсын құру; "бізді соқыр түрде хаос пен соғысқа жетелейтін" мемлекет басшыларын қызметтен алу. Ол ел бойынша 89 000 дауыс жинады (барлық дауыстардың 0,25%).

2017: Үшінші президенттікке үміткерлік

2017 жылғы Франция президенттік сайлауының бірінші турында Шеминад 11 кандидаттың арасында соңғы орынды алып, 65 598 дауыс жинады, бұл дауыс беруге қатысқандардың 0,18% құрады.