Парли П. Пратт: Діни көшбасшы және миссионер өмірі
Parley P. Pratt
Парли П. Пратт (1807-1857) – ерте ЛДБ қозғалысының басшысы, апостол. Доктринаны насипаттаған, Ұлыбританияда миссия өткізген, Ютадағы каньонды зерттеген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Latter Day Saint қозғалысының ертедегі көшбасшысы (1807–1857)
Early leader of the Latter Day Saint movement (1807–1857)
Парли Паркер Пратт аға (12 сәуір 1807 – 13 мамыр 1857) – Latter Day Saint қозғалысының ертедегі көшбасшысы, оның жазбалары 19 ғасырдың басында Latter Day Saint сенімінің маңызды түсіндірмесі болды. 1835 жылы Он Екі Елшінің Кворумының алғашқы мүшелерінің бірі ретінде тағайындалған Пратт, 1839 жылдан 1841 жылға дейін Кворумның Ұлыбританияға жасаған табысты миссиясына қатысты. Мормондық доктринаны насихаттағаны үшін Пратт "мормон дінінің Пауыл елшісі" деп аталды. Пратт Юта штатының Солт-Лейк-Сити қаласындағы Парли каньонын зерттеп, картасын жасады (оның құрметіне аталған), содан кейін каньонда халыққа арналған алғашқы жолды салып, күткен. Пратт көп әйел алуды қабылдады. Ол 1857 жылы он екінші әйелінің бұрынғы күйеуімен өлтірілді. Пратт отыз баланың әкесі болды. 2011 жылы оның тірі ұрпақтарының саны 30 000-нан 50 000-ға дейін жетеді деп есептелді. Ол 2012 жылы АҚШ президенттігіне кандидат болған Митт Ромнидің және 2017 жылдан 2019 жылға дейін АҚШ-тың Ресейдегі елшісі болған, Юта штатының бұрынғы губернаторы және дипломат Джон Хантсманның шөптесі.
Parley Parker Pratt Sr. (April 12, 1807 – May 13, 1857) was an early leader of the Latter Day Saint movement whose writings became a significant early nineteenth century exposition of the Latter Day Saint faith. Named in 1835 as one of the first members of the Quorum of the Twelve Apostles, Pratt was part of the Quorum's successful mission to Great Britain from 1839 to 1841. Pratt has been called "the Apostle Paul of Mormonism" for his promotion of distinctive Mormon doctrines. Pratt explored and surveyed Parley's Canyon in Salt Lake City, Utah (named in his honor), and subsequently built and maintained the first road for public transportation in the canyon. Pratt practiced plural marriage. He was murdered in 1857 by the estranged husband of his twelfth wife. Pratt fathered thirty children. His living descendants in 2011 were estimated to number 30,000 to 50,000. He is the great great grandfather of Mitt Romney, the 2012 Republican candidate for President of the United States, and Jon Huntsman Jr., diplomat and former Governor of Utah, who served as the U. S. Ambassador to Russia from 2017 to 2019.
Ерте өмір және білім
Пратт Нью-Йорк штатының Берлингтон қаласында Джаред Пратт (1769–1839) және оның әйелі, Чэрити Дикинсон (1776–1849) отбасында дүниеге келді, ол Энн Хатчинсонның ұрпағы еді. 1827 жылдың 9 қыркүйегінде Нью-Йорктегі Канаан қаласында Грэкфулл Хэлсиге үйленді. Жас жұбайлар батысқа көшіп, Огайо штатының Кливленд қаласының жанына қоныстанды, онда Пратт жер сатып алып, үй салды. Огайода Пратт Сидни Ригдонның уағыздауының ықпалымен "Мәсіхтің шәкірттері" деп те аталатын Реформацияланған баптист қоғамының мүшесі болды. Ұзақ өтпей Пратт өзінің мүлкін тастап, дін қызметкері болып жұмыс істеуге кірісті.
Pratt was born in Burlington, New York, to Jared Pratt (1769–1839) and his wife, Charity Dickinson (1776–1849), a descendant of Anne Hutchinson. He married Thankful Halsey in Canaan, New York, on September 9, 1827. The young couple migrated west, where they settled near Cleveland, Ohio, where Pratt purchased land and constructed a home. In Ohio, Pratt became a member of the Reformed Baptist Society, also called "Disciples of Christ", influenced by the preaching of Sidney Rigdon. Pratt soon left his property to take up the ministry as a profession.
Соңғы күннің қасиеттілері қызметі
Нью-Йорк штатының батысындағы туыстарына сапарлаған Пратт баптист дьяконына тиесілі Мормон кітабын оқыды. Оның рас екеніне көз жеткізген ол Пальмираға сапарлап, Хайрум Смитпен әңгімелесті. Пратт 1830 жылдың 1 қыркүйегінде немесе шамамен сол кезде Оливер Каудеридің Сенека көлінде крещение рәсімінен өтті, соның арқасында ол ресми түрде шіркеуге қосылды. Ол сондай-ақ ақсақал лауазымына бекітілді. Үйіне қайтып келген ол кіші інісі Орсон Праттты мормонизммен таныстырып, 1830 жылдың 19 қыркүйегінде оны крещение рәсімінен өткізді. 1830 жылдың қазан айында Файет, Нью-Йоркке келген Пратт Джозеф Смитпен кездесіп, Миссури шекарасындағы үнді тайпаларына уағыз айтуға жіберілген миссионерлік топқа қосылу туралы ұсыныс алды. Батысқа жол тартқан сапарында ол серіктерімен бірге Сидни Ригдонды аралады. Олар үш апта ішінде Ригдонды және оның қауымының шамамен 130 мүшесін дінге көндіруге септігін тигізді. Пратт Смиттермен, әсіресе Джозефпен жақын дос болып, кейіннен олармен бірге қуғын-сүргін мен түрмеге қамалды, соның ішінде Либерти түрмесінде отырды. 1833 жылдың басында Пратт Иллинойс штатында миссионерлік қызмет атқарды. Ол Миссури штатының Джексон округіне барды, онда жаз бойы діни және әлеуметтік пәндерді оқыған 60-қа жуық ер адамнан тұратын Ақсақалдар мектебіне жетекшілік етті, бұл Киртленд, Огайодағы Пайғамбарлар мектебіне ұқсас болды. 1833 жылдың күзінде ол Джексон округіндегі мормондық 8-ші бөлімшесінің президенті және мормондық милициясының басшысы болды. Ол Миссури штатының Клей округіне наразылық білдірген соңғы күндердің қасиеттілерімен бірге қуылды. 1834 жылдың ақпан айында Пратт пен Лайман Уайт Миссуридегі оқиғалар туралы Джозеф Смиттен хабар беру үшін Киртлендке қайтып келді. Киртлендтен Пратт Смитпен бірге Пенсильвания және Нью-Йорк штатының батысына сапарлап, уағыз айтып, Сион лагерінде қызмет етуге адамдарды шақыруға тырысты. Үш апта бірге саяхаттағаннан кейін, оның бір бөлігінде Пратт Смиттың хатшысы болғаннан соң, Смит сот ісі үшін Нью-Йорк штатының Геннесио қаласынан Киртлендке оралды. Пратт Хенри Браунмен бірге миссионерлік жұмысын жалғастырды. Пратт пен Браун Нью-Йорк штатының шығысына барып, оның отбасы мүшелеріне Киртлендке көшу үшін ақша берді. Олар Нью-Йорк штатының Ричленд қаласына барды, онда Пратт үш ай бұрын крещение рәсімінен өткен Уилфорд Вудруфты Сион лагеріне қосылуға көндірді. Пратт 1834 жылдың соңында Сион лагерінің мүшесі ретінде Миссуриге қайтып келді. Пратт Нью-Портадж қаласына (Огайо штаты) қоныстанды (қазіргі Барбертонның бір бөлігі), онда ол соңғы күндердің қасиеттілері тобының жетекшісі болды.
While traveling to visit family in western New York, Pratt read a copy of the Book of Mormon owned by a Baptist deacon. Convinced of its authenticity, he traveled to Palmyra, and spoke to Hyrum Smith. Pratt was baptized in Seneca Lake by Oliver Cowdery on or about September 1, 1830, formally joining the church. He was also ordained to the office of elder. Continuing on to his family's home, he introduced his younger brother, Orson Pratt, to Mormonism and baptized him on September 19, 1830. Arriving in Fayette, New York, in October 1830, Pratt met Joseph Smith and was asked to join a missionary group assigned to preach to the Native American tribes on the Missouri frontier. During the trip west, he and his companions stopped to visit Sidney Rigdon. They were instrumental in converting Rigdon and approximately 130 members of his congregation within three weeks. Pratt became close friends with the Smiths, particularly Joseph, with whom he would later experience persecution and imprisonment, including incarceration at Liberty Jail. In early 1833, Pratt served as a missionary in Illinois. He went to Jackson County, Missouri, where through the summer he headed the School of the Elders, a gathering of about 60 men who studied religious and secular subjects, similar to the School of the Prophets in Kirtland, Ohio. In the fall of 1833, he served as president of the Mormon branch number 8 in Jackson County and as a leader in the Mormon militia. He was among those Latter Day Saints driven into Clay County, Missouri, by mob violence. In February 1834, Pratt and Lyman Wight headed back to Kirtland to report on the events in Missouri to Joseph Smith. From Kirtland, Pratt traveled with Smith in Pennsylvania and western New York, preaching and trying to recruit people to serve in Zion's Camp. After traveling together for three weeks, during some of this time with Pratt serving as Smith's scribe, Smith returned to Kirtland from Geneseo, New York, for a court case. Pratt continued his missionary efforts along with Henry Brown. Pratt and Brown went to eastern New York to give his family members money to move to Kirtland. They went to Richland, New York, where Pratt convinced Wilford Woodruff, who had been baptized three months before, to join Zion's Camp. Pratt returned to Missouri later in 1834 as a member of Zion's Camp. Pratt settled in New Portage, Ohio (now part of Barberton), where he was the leader of a group of Latter day Saints there.
Миссионерлік қызмет
1835 жылы елшілікке шақырылғаннан кейін Пратт басқа елшілермен бірге Нью-Йорк, Жаңа Англия және Канаданың шығыс бөлігінде миссионерлік қызмет атқарды. 1836 жылы Пратт Торонто және оның төңірегіндегі Үстіргі Канадада уағыз айтты. 1837 және 1838 жылдары ол Нью-Йорк қаласында уағыз айтты.
In 1835, after his call as an apostle, Pratt served with other apostles in a mission to New York, New England, and eastern Canada. Pratt preached in Upper Canada, in and around Toronto, in 1836. In 1837 and 1838, he preached in New York City.
Миссури соғысы
Нью-Йоркте миссионер болып қызмет еткеннен кейін, Пратт 1838 жылы Миссуридегі шіркеу штаб-пәтеріне оралды. 1838 жылдың қараша айында Джозеф Смитпен бірге тұтқындалып, Ричмонд және содан кейін Колумбия түрмелерінде ұсталды, 1839 жылдың 4 шілдесінде қашып кетті. Пратт өмірінен кейін жарық көрген, бірақ 21-ші ғасырда ең көп оқылған туындысы болған өмірбаян жазды. Ол 1835 жылы поэзия кітабын шығарды, бұл соңғы күнгі қасиеттілердің алғашқы өлеңдер жинағы еді. Оның кейбір өлеңдері соңғы күнгі қасиеттілердің әнұранына айналды, олардың бір бөлігі Иса Мәсіхтің соңғы күнгі қасиеттілер шіркеуінің (LDS Church) қазіргі ән жинағына енгізілген. Пратт осы әндердің көп бөлігін 1839 жылы миссионерлік қызмет атқару үшін Англияға келе жатқанда жазды. Пратттың ең ықпалды еңбектерінің бірі – Нью-Йоркте алғаш жарияланған «Ескерту дауысы» (1837) кітабы. Джозеф Смит осы кітапқа қатысты бірнеше ескертулер жасағаннан кейін Пратт бірінші және екінші басылымдар арасында маңызды өзгерістер енгізді. «Ескерту дауысы» кітабының екінші басылымы 1839 жылы жарық көрді. 1837 жылы Пратт пен Джон Гудсон бірлесіп Мормон кітабының екінші басылымын шығарды. Онда Пратттың куәлігі, сондай-ақ алтын тақташалардың үш және сегіз куәгерлерінің куәліктері қамтылған. 1837 жылдың соңында Пратт «Мормонизмнің сыры ашылды: Сион күзетшісінің бетпердесі түсірілді» кітабын жариялады, бұл мормонның анти-мормон жазушысына берген ең ертедегі жауабы болып табылады. Пратттың ең танымал теологиялық еңбегі – 1855 жылы жарық көрген «Теология ғылымының кілті» еді.
After serving as a missionary in New York City, Pratt returned to church headquarters in Missouri in 1838. He was arrested in November 1838, along with Joseph Smith, and was held in prison in Richmond and then Columbia until escaping on July 4, 1839. Pratt wrote an autobiography, published after his death but likely his most widely read work in the 21st century. He published a book of poetry in 1835, the first collection of poems by a Latter day Saint. Some of his poems have become staple Latter Day Saint hymns, some of which are included in the current hymnal of the Church of Jesus Christ of Latter day Saints (LDS Church). Pratt wrote many of these hymns in 1839 while sailing to England to serve as a missionary. One of Pratt's most influential works was a book entitled A Voice of Warning (1837), first published in New York City. Pratt made substantial revisions between the first and second editions after Joseph Smith voiced some reservations about it. The second edition of A Voice of Warning was published in 1839. In 1837, Pratt, along with John Goodson, published the second edition of the Book of Mormon. It included Pratt's testimony, along with that of the three and eight witnesses to the golden plates. Near the end of 1837, Pratt published Mormonism Unveiled: Zion's Watchman Unmasked, which is the earliest surviving response by a Mormon to an anti Mormon writer. Pratt's most well known theological work was A Key to Science of Theology, which was published in 1855.
Ютаға саяхат
Жозеф Смит қайтыс болғаннан кейін Пратт және оның отбасы болашақта Юта территориясы болар жерге көшіп келген Әйгілі ғимараттардың қасиеттілерінің арасында болды. Олар Бригам Янгтың басшылығымен LDS Church мүшелері ретінде қызметін жалғастырды. Пратт Гарден-Гроув және Айова штатындағы Мунт-Писга қалаларында босқындардың жайластары мен егістік алқаптарын құруға көмектесті. Ол Мормон жолымен Тұзды көл аңғарына дейін пионерлер тобын жетекшілік етті.
After the death of Joseph Smith, Pratt and his family were among the Latter Day Saints who emigrated to what would become Utah Territory. They continued as members of LDS Church, under the direction of Brigham Young. Pratt helped establish the refugee settlements and fields at both Garden Grove and Mt. Pisgah, Iowa. He personally led a pioneer company along the Mormon Trail to the Salt Lake Valley.
Ютадағы өмір
1849 жылы Пратт Дезерет штатының болашақ судьяларының бірі болып тағайындалды. Кейіннен ол 1849 жылдан бастап Дезерет штатының уақытша заң шығару органында қызмет етті. Осы кезеңде ол Юта штатындағы Он екі елшінің кворумының жеті мүшесінің бірі ретінде Солт-Лейк-Ситиді округтерге бөлуді және Юта штатындағы басқа округтерді ұйымдастыруды қадағалауға қатысты. 1850 жылдардың ортасында Джордж Д. Уаттпен бірлесіп жұмыс істеп, Пратт Дезерет әліпбиін жасауға көмектесті. 1854 жылы Пратт Сан-Францискоға (Калифорния) барып, ЛДС шіркеуінің Тынық мұхиты миссиясын басқарды. Юта территориясы құрылғаннан кейін Пратт аймақтық заң шығарушы органда үзіліспен қызмет етті. 1852 жылы ол ерекше сайлауда Аумақтық кеңеске сайланды. Ол 1853 жылы қайта сайланды, бірақ 1853-54 жылғы сессияға ғана қатысты және өкілдік мерзімінің екінші жылына оралмады. 1855-56 жылғы сессияда Кеңес мүшесі болмаса да, ол оның капелланы қызметін атқарды. 1856 жылы ол тағы да Кеңеске сайланды, бірақ миссияға аттанғандықтан сессия басталмас бұрын қызметтен кетті.
In 1849, Pratt was appointed one of the justices of the anticipated state of Deseret. He later served in the legislature of the provisional state of Deseret beginning in 1849. During this same time, as one of the seven members of the Quorum of the Twelve in Utah, he was among those who oversaw the division of Salt Lake City into wards and the organization of other wards in Utah. Sometime in the mid 1850s, working with George D. Watt, Pratt helped develop the Deseret alphabet. In 1854, Pratt went to San Francisco, California, to preside over the LDS Church's Pacific Mission. After the organization of Utah Territory, Pratt served intermittently in the territorial legislature. In 1852, he was elected to the Territorial Council in a special election. He was re elected in 1853, but only attended the 1853 54 session and did not return for the second year of his term. For the 1855 56 session, although not a member of the Council, he did serve as its chaplain. In 1856, he was again elected to a seat on the Council, but resigned before the session to leave on a mission.
Өлім және мұра
1856 жылы Пратт АҚШ-тың шығысына миссионерлік сапарға аттанды. Сол кезде Пратт өмірінде қиындықтар туындап жатты. Гектор Маклин Пратттың көп әйелінің бірі Элеонора Маклиннің бұрынғы күйеуі болды. Пратт Элеонорамен Сан-Францискода кездесті, ол жерде ол шіркеу миссиясына жетекшілік етті. Сан-Францискода Элеонора ИЖС шіркеуіне қосылды және оның үлкен ұлдары да крещение рәсімінен өтті. Гектор мормондық дінді қабылдамай, әйелінің шіркеу мүшелігіне қарсы болды. Олар ажыраспаса да, дау олардың некесінің бұзылуына әкелді. Элеонора балаларымен Юта аймағына қашып кетеді деп қорқып, Гектор ұлдары мен қызын Луизиана штатының Нью-Орлеан қаласына анасы мен әкесіне тұруға жіберді. Элеонора балаларын Нью-Орлеанға ертіп, үш ай бойы ата-анасының үйінде тұрды. Соңында, ол балаларымен бірге Техас арқылы Юта аймағына сапарлады; олар 1855 жылдың 11 қыркүйегінде Солт-Лейк-Ситиге келді. Пратт шығыс штаттарында миссионерлік қызмет атқарып жүргенде, Элеонора балаларын алу үшін Нью-Орлеанға барды. Элеонора балаларын ата-анасынан алып, Техасқа бет бұрды. Бұл Пратт Нью-Джерси, Пенсильвания және Огайо штаттарында миссионер болып қызмет еткен кезге сәйкес келді. Элеонора балаларын алып кеткендігі үшін Гектор Пратты кінәлады. Гектор Пратты балаларын ұрлауға көмектескен деп айыптап, қылмыстық іс қозғады. Пратт одан және заңдық айыптаулардан қашып құтыла алды, бірақ 1857 жылдың мамырында Үндістан территориясында (қазіргі Оклахома) тұтқындалды. Пратт пен Элеонора Маклинге Гектордың балаларының киімдерін ұрлады деген айып тағылды. (Ол кездегі заңдар ата-анасының балаларын ұрлауын қылмыс деп танымады.) Судья Джон Б. Огден алдында сотталған Пратт, дәлелдердің жетіспеуі және Огденнің Элеонорамен сұхбаттасқаннан кейін болған сезіміне байланысты ақталды. 1857 жылдың 13 мамырында жасырын түрде босатылғаннан кейін, Пратт Арканзас штатының Ван-Бюрен қаласының солтүстік-шығысындағы фермада Гектордың шабуылына ұшырады, оны атып, пышақпен жаралады. 2008 жылы "Provo Daily Herald" газеті Маклинды "өзінің некесін қиратқаны үшін" Пратты "іздеп тапқан" адам ретінде сипаттады. 2008 жылғы "Deseret News" мақаласында Маклин "Миссури, Оклахома және Арканзас штаттары бойынша Пратты қуған, оның бұрынғы әйелі Элеонора Праттың 12-ші әйелі болғанына ашуланған" адам ретінде бейнеленді. Көптеген мормондар Пратт өлімін шейіттік деп қарады; оның соңғы сөздері: "Мен сенім үшін шейіт болып жатырмын". 2007 жылғы "Deseret Morning News" газетінде "Пратт 1857 жылдың мамырында Арканзастағы Ван-Бюрен қаласының жанында оның ілімдеріне қарсы болған шағын топтың қолынан қаза тапты" делінген. Тарихшы Уилл Багли Маклин мен оның екі досы Пратт Ван-Бюрен судьясы босатқаннан кейін оның ізін тақып жүргенін хабарлады. Басқа мормондар Арканзас штатын немесе оның халқын өлімге кінәлі деп есептеді. Пратттың жеке танымалдылығы мен Он екі елшілер кворумындағы лауазымына байланысты оның өлтірілуі Роки тауларындағы соңғы күнгі қасиетті қауым үшін ауыр соққы болды. Пратттың зорлықпен өлтірілуі бірнеше айдан кейін болған Маунтин-Медоус трагедиясына әкелген оқиғаларға да ықпал еткен болуы мүмкін. Трагедиядан кейін кейбір мормондар партия мүшелерінің бірі немесе бірнешесі Пратты өлтірді, Пайут балаларын ауырлатқан өзен суын улады және олардың малдарына жеке жерде жайылуға рұқсат берді деген қаңқулар тарады. Пратт басқа американдықтардың арасында белгілі мормон болды; мысалы, 1864 жылы Мормондарға жасаған сапарында Фитц Хью Ладлоу "Атлантик" журналында "Диакон Пратт ханым" деп әзілдеп айтты және "Парли каньоны" (атақты ақсақал Парли Пратттың құрметіне аталған) деп атады. 2008 жылы Пратттың отбасы Арканзас штатының судьясынан оның сүйегін Солт-Лейк-Сити зиратында қайта жерлеуге рұқсат алды, бірақ оның қабірі деп саналған жерден адам сүйегі табылмады. Пратттың жерленген жерін іздеу жұмыстары жоспарланбады.
In 1856, Pratt went on a mission to the eastern United States. At that time, troubles were brewing in Pratt's life. Hector McLean was the estranged husband of one of Pratt's plural wives, Eleanor McLean. Pratt had met Eleanor in San Francisco, where he presided over a church mission. In San Francisco, Eleanor had joined the LDS Church and had also had her oldest sons baptized. Hector rejected Mormonism and opposed his wife's membership in the church. Though they did not divorce, the dispute led to the collapse of their marriage. Fearing that Eleanor would abscond to Utah Territory with their children, Hector sent his sons and daughter to New Orleans, Louisiana, to live with their maternal grandparents. Eleanor followed the children to New Orleans, where she lived with them for three months at her parents' house. Eventually, she and the children left for Utah Territory, via Texas; they arrived in Salt Lake City on September 11, 1855. While Pratt was serving a mission in the eastern states, Eleanor went to New Orleans to get her children. Eleanor then took the children from her parents and headed to Texas. This was at the same time that Pratt was serving as a missionary in New Jersey, Pennsylvania, and Ohio. Because Eleanor took the children, Hector blamed Pratt. Hector pressed criminal charges, accusing Pratt of assisting in the kidnapping of his children. Pratt managed to evade him and the legal charges, but was finally arrested in Indian Territory (now Oklahoma) in May 1857. Pratt and Eleanor McLean were charged with theft of the clothing of McLean's children. (The laws of that time did not recognize the kidnapping of children by a parent as a crime.) Tried before Judge John B. Ogden, Pratt was acquitted because of a lack of evidence and Ogden's own feelings after interviewing Eleanor. Shortly after being secretly released, on May 13, 1857, Pratt was shot and stabbed by Hector on a farm northeast of Van Buren, Arkansas. A 2008 Provo Daily Herald newspaper article characterized McLean as a man who had "hunted down" Pratt in retribution for "ruining his marriage". A 2008 Deseret News article described McLean as a man who had "pursued Pratt across Missouri, Oklahoma and Arkansas, angry that his estranged wife, Eleanor, had become Pratt's 12th wife." Many Mormons viewed Pratt's death as a martyrdom; his dying words were said to be, "I am dying a martyr to the faith." A 2007 article in the Deseret Morning News said that "Pratt was killed near Van Buren, Ark., in May 1857, by a small Arkansas band antagonistic toward his teachings". The historian Will Bagley reports that McLean and two friends tracked Pratt after he was released by Van Buren's magistrate. Other Mormons blamed the death on the state of Arkansas, or its people. Due to Pratt's personal popularity and his position in the Quorum of the Twelve, his murder was a significant blow to the Latter day Saint community in the Rocky Mountains. Pratt's violent death may also have played a part in events leading up to the Mountain Meadows massacre a few months later. After the massacre, some Mormons circulated rumors that one or more members of the party had murdered Pratt, poisoned creek water that subsequently sickened Paiute children, and allowed their cattle to graze on private property. Pratt was one of the better known Mormons among other Americans; for instance, in his 1864 published visit to the Mormons, Fitz Hugh Ludlow, in The Atlantic made a joke about "Mrs. Deacon Pratt" and referred to "Parley's Cañon (named after the celebrated Elder, Parley Pratt)." In 2008, Pratt's family received permission from an Arkansas judge to rebury his remains in the Salt Lake City Cemetery, but no human remains were found at what was believed his gravesite. No further search efforts for Pratt's burial site have been planned.
Ескерткіштер
Пратт Солт-Лейк-Ситидегі Парли каньонында алғашқы қоғамдық жолды зерттеді, жоспарлады және салды, ол оның құрметіне аталған. 1839 жылғы 4 шілдеде Колумбия түрмесінен қашқан оқиғасы 1983 жылдан бері әрбір Тәуелсіздік күні Колумбияда "бостандыққа қашу" іс-шарасымен еске алынады.
Pratt explored, surveyed, and built the first public road in Parley's Canyon, Salt Lake City, which is named in his honor. His escape from the Columbia Jail on July 4, 1839, has been commemorated in Columbia, Missouri, with a "freedom run" each Independence Day since 1983.