Шарль Франсуа Добиньи: Француз суретшісі және импрессионизмнің алға басушысы
Charles-François Daubigny
Шарль Франсуа Добиньи (1817-1878) – француз суретшісі, Барбизон мектебінің өкілі, импрессионизмге жол ашқан. Суреттерінде табиғат пен күнделікті өмір бейнеленген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз суретшісі (1817–1878)
French painter (1817–1878)
Шарль Франсуа Добиньи (Charles François Daubigny, 15 ақпан 1817 – 19 ақпан 1878) – француз суретшісі, Барбизон мектебінің мүшесі және импрессионизмнің маңызды алғы құрметі саналады. Ол сонымен қатар, көбінесе гравюрамен айналысқан, сондай-ақ клише шыны техникасын қолданған маңызды суретшілердің бірі болды.
Charles François Daubigny ('/d//oʊ//b//ɪ//n//j//i/ DOHbinyee, /US/,/d//oʊ//b//iː//n/'/j//iː//, //d//oʊ/'/b//iː//n//j//i/ DOHbeenYEE, dohBEENyee, ʃaʁl fʁɑ̃swa dobiɲi; 15 February 181719 February 1878) was a French painter, one of the members of the Barbizon school, and is considered an important precursor of impressionism. He was also a prolific printmaker, mostly in etching but also as one of the main artists to use the cliché verre technique.
Өмірбаян
Добиньи Парижде суретшілер отбасында дүниеге келді; оның өнерін әкесі және миниатюра шебері болған ағасы Пьер Добиньи (1793-1858) үйретті. Ол сондай-ақ Жан Виктор Бертин, Жак Раймонд Браскассат және Пол Делароштан сабақ алды, бірақ олардан тез арада тәуелсіздікке ие болды. 1838 жылы ол Адольф Виктор Джефрой Дешом, Ипполит Лавонья, Эрнест Мейссонье, Огюст Штайнхейл, Луи Жозеф Тримолемен бірге Амандиерс Попинкорт көшесінде суретшілер қауымын, «фаланстер» құрды. Ол осы суретшілермен бірге күнделікті өмір мен табиғаттан тікелей алынған сюжеттерге қызығушылығын білдірді. Бұл суретшілер, басқалармен қатар, виньеткалармен безендірілген кітаптарға маманданған баспагер Леон Курмер үшін жұмыс істеді. Осы кезеңнен бастап Добиньидің алғашқы гравюралары белгілі болды. Бастапқыда Добиньи дәстүрлі стильде сурет салған, бірақ 1843 жылы Барбизонға қоныс аударғаннан кейін табиғатта жұмыс істеу арқылы стилі өзгерді. Одан да маңыздысы, 1852 жылы Оптевозда (Изер) Камил Коромен танысуы болды. Ол өзінің студияға айналдырған «Ботен» кемесінде Сена және Уаз өзендері бойында, көбінесе Ауверс аймағында сурет салды. 1852 жылдан бастап Гюстав Курбе ықпалына түсті. Екі суретші де бір буыннан еді және реализм қозғалысымен жетектелді: бірлескен сапарында әрқайсысы Оптевоздан көріністер сериясын жасады. 1848 жылы Добиньи Лувр калькографиясының тапсырысы бойынша жұмыс істеді, факсимильдер жасады, бұл оның осы өнердегі жоғары біліктілігін көрсетті және акватинт техникасын жеңілдетілген процесте қайта қарады. Оның әйгілі «Шаршымалы арабшалар» сериясы осы кезеңге жатады. 1862 жылы Коромен бірге фотосурет және гравюраның арасындағы «клише-көк» техникасын тәжірибеледі. 1866 жылы ол өзінің досы Коромен бірге Париж салонының қазылар алқасына алғаш рет кірді. Сол жылы Добиньи Англияға сапар шекті, бірақ 1870 жылы Франко-пруссия соғысының салдарынан елге оралды. Лондонда ол Клод Монемен танысты және екеуі Нидерландыға саяхат жасады. Ауверге оралғаннан кейін, тағы бір маңызды импрессионист Пол Сезаннмен кездесті. Бұл жас импрессионист суретшілерге Добиньи әсер еткені болжанады. Добиньи 1878 жылы Парижде қайтыс болды. Оның денесі Пер-Лашез зиратына (24-бөлім) жерленген. Оның ізбасарлары мен шәкірттеріне ұлы Карл (оның туындылары кейде әкесінікі деп жаңылысады), Франц, Гипполит Камиль Дельпи, Альберт Шарпен және Пьер Эммануэль Дамойе жатты. 1879 жылы Португалияда Барбизон мектебін таныстырған екі суретші, Антонио да Силва Порто және Жоао Маркес де Оливейра да оның шәкірттері болды.
Daubigny was born in Paris, into a family of painters; taught the art by his father, fr, and his uncle, miniaturist Pierre Daubigny (1793 1858). He was also a pupil of Jean Victor Bertin, Jacques Raymond Brascassat and Paul Delaroche, from whom he would quickly emancipate himself. In 1838, he set up, at the Rue des Amandiers Popincourt, a community of artists, a phalanstery, with Adolphe Victor Geoffroy Dechaume, Hippolyte Lavoignat, Ernest Meissonnier, Auguste Steinheil, Louis Joseph Trimolet, with whom he already had expressed his interest in subjects drawn directly from daily life and nature. These artists will work, among others, for the publisher Léon Curmer, who was specialized in books illustrated with vignettes. From this period date the first confirmed engravings by Daubigny. Initially Daubigny painted in a more traditional style, but this changed after 1843 when he settled in Barbizon to work outside in the nature. Even more important was his meeting with Camille Corot in 1852 in Optevoz (Isère). On his famous boat Botin, which he had turned into a studio, he painted along the Seine and Oise, often in the region around Auvers. From 1852 onward he came under the influence of Gustave Courbet. The two artists were from the same generation and were driven by the realist movement: during a joint stay, each composed a series of views of Optevoz. In 1848, Daubigny worked on behalf of the Chalcographie du Louvre, performing facsimiles, which testifies to his great expertise in this art, and revisiting the technique of aquatint in a less cumbersome process. His famous series of Rolling Carts dates from this period. In 1862, with Corot, he experimented with the cliché verre technique, halfway between photography and printmaking. In 1866, he joined the jury of the Paris Salon for the first time, alongside his friend Corot. The same year, Daubigny visited England, eventually returning because of the Franco Prussian war, in 1870. In London he met Claude Monet, and together they left for the Netherlands. Back in Auvers, he met Paul Cézanne, another important Impressionist. It is assumed that these younger impressionist painters were influenced by Daubigny. Daubigny died in Paris in 1878. His remains are interred at cimetière du Père Lachaise (division 24). His followers and pupils included his son lt=Karl (whose works are occasionally mistaken for those of his father), fr, Hippolyte Camille Delpy, Albert Charpin and Pierre Emmanuel Damoye. The two painters who introduced the Barbizon School in Portugal, in 1879, António da Silva Porto and João Marques de Oliveira, were also his disciples.
Суреттер
Добиньидің ең әсерлі суреттері 1864 және 1874 жылдар аралығында жасалған, олар көбінесе орман пейзаждары мен көлдерді бейнелейді. Замандастарына қарағанда жеткіліксіз табысқа ие болғанына көңілі толмаса да, карьерасының соңында ол өте ізделісті және бағаланған суретші болды. Оның суреттерінің тақырыптары, кейде қайталанатын сипатқа ұмтылып, көбінесе пейзаждың көлденеңдігін артқы жарық эффектісімен күшейтіп көрсететін, оның ең ықпалды шәкірті Гипполит Камиль Дельпи қолданып, дамытты. Оның ең амбициялық туындылары: "Көктем" (1857), Луврде; "Кюрдің жағасы, Морван" (1864); "Виллервилль-сюр-Мер" (1864); "Ай сәулесі" (1865); "Овер-сюр-Уаз" (1868); және "Қорадан қайту" (1878). Ол Франция үкіметі тарапынан "Құрмет легионының" офицері атанды.
The most striking paintings by Daubigny were those produced between 1864 and 1874, which depict mostly forest landscapes and lakes. Disappointed because he felt that he did not meet with the same level of success and admiration as his contemporaries, by the end of his career he was nonetheless an extremely sought after and appreciated artist. The motifs of his paintings, sometimes tending towards repetitiveness and often playing on the horizontality of the landscape underlined by a backlight effect, would be taken up and accentuated by Hippolyte Camille Delpy, his most influenced student. His most ambitious canvases include Springtime (1857), in the Louvre; Borde de la Cure, Morvan (1864); Villerville sur Mer (1864); Moonlight (1865); Auvers sur Oise (1868); and Return of the Flock (1878). He was named by the French government as an Officer of the Legion of Honor.
Танымал мәдениетте
Добиньидің өмірі бельгиялық комикс жазушысы Бруно де Роувер және суретші Люк Кромхеке жасаған графикалық романға көшirilді. Ол «De Tuin van Daubigny» (Даубиньінің бағы, 2016) деген атпен жарық көрді.
The life of Daubigny was adapted into a graphic novel by Belgian comics writer Bruno de Roover and artist Luc Cromheecke. It appeared under the title De Tuin van Daubigny (The Garden of Daubigny, 2016).