Кіріспе

Локомотив дөңгелектерінің орналасуы

Вайт нотациясында 6 2 0 – бұл үш осьті, жетекші күшсіз шассиге және одан кейін бір жұмыс істейтін оське ие теміржол бу локомотиві. Бұл дөңгелектер орналасуы Крамптон локомотиві түрімен байланысты, ал АҚШ-та осындай бір класты локомотивтерді кейде Крамптон деп атаған. Басқа балама жіктемелер:
UIC жіктемесі: 3A (неміс және итальяндық жіктемелер деп те белгіленеді)
Француздық жіктемесі: 310
Түрік жіктемесі: 14
Швейцариялық жіктемесі: 1/4

Тарих

6-2-0 өте ерекше дөңгелектер орналасуы болды, онда локомотивтің салмағының көп бөлігі жетекші дөңгелектерде, күш беруші дөңгелектерде емес, болғандықтан, жабысу қабілеті нашар болды. Бұл конструкция Crampton локомотивтерінде ғана қолданылуға болатын, оларда қазандығы төмен және оттық бөлімінің артында үлкен күш беруші дөңгелектер орналасқан.

Ұлыбритания

Бірден-бір британдық 6 2 0 локомотиві – 1848 жылы Бьюри, Кертис және Кеннеди компаниясы Лондон және Солтүстік-Батыс темір жолы үшін салып біткен "Ливерпуль" локомотиві болды. Ол 1851 жылы Ұлы көрмеде көрсетілді, бірақ аса сәтті болмады және одан көптеген локомотивтер жасалмады.

Америка Құрама Штаттары

Англияға сапар кезінде Камден мен Амбой (C&A) темір жолының президенті Роберт Л. Стивенс ондағы теміржолдарда 6-2-0 локомотивтерінің демонстрациясын көрді. 1848 жылы отанына оралған соң Стивенс өзінің бас механик Исаак Дриппстен C&A темір жолында пайдалану үшін 6-2-0 локомотивін жасауды сұрады. Алғашқы 6-2-0 локомотивінің техникалық сипаттамаларында 38 дюймдік диаметрлі қазандық, 96 дюймдік диаметрлі жетекші дөңгелектер қарастырылған. Көмірді жағатын локомотивті жасау, сол кезде көмірдің бағасы жоғары болып, табуы да қиын болғандықтан, ерекше жағдай еді. 1830 және 1840 жылдардағы локомотивтердің көп бөлігі теміржол бойындағы жерлерде көптеп, арзанға және оңай қолжетімді болатын ағашпен жұмыс істеуге арналған. Көмірдің бағасы жоғары ғана емес, оны жағу үшін үлкен оттық қажет болды. Дриппс бұл қиындыққа төтеп беріп, жұмыс істейтін конструкция жасады. Осы сипаттамаларға сәйкес жасалған үш локомотивтің біріншісі, «Джон Стивенс» деп аталды және 1849 жылы аяқталды. Дриппс бұл локомотивтің американдық теміржолдарда тиімді болатынына көзі жетпеді, және оның күдігі расталды. Локомотивтің тарту күші ұзақ және ауыр жұмыстар үшін жеткіліксіз болды. Бір ғана жетекші осі мен үш күшсіз алдыңғы осі болғандықтан, локомотивтің салмағы үш алдыңғы күшсіз осіне тым көп түсті. Алты дөңгелекті алдыңғы жүк көлігі PRR S1 және S2 локомотивтерінде ғана шамамен бір ғасырдан кейін қайта қолданылды. C&A басшылығы оның жеткілікті жақсы жұмыс істейтініне сеніп, тағы екі локомотив тапсырыс беріп, жолаушылар тасымалына қойды. Олар сағатына 60 мильге дейін жылдамдыққа жете алатыны айтылды, ал сол кездегі жылдам пойыздар сағатына 40 мильге дейін ғана жететін. 6-2-0 локомотивтері кейін 4-4-0 локомотивтеріне қайта жаңартылып, 1865 жылға дейін пайдаланылды.