Кіріспе
Baixo Guandu – Бразилияның Эспириту-Санту штатында орналасқан муниципалитет. Ол 1935 жылдың 10 сәуірінде құрылып, сол жылдың 8 маусымында қала мәртебесіне ие болды. Қала мерекесі – 10 сәуір. 2020 жылғы мәлімет бойынша халқы 31 132 адамды құрайды, ал ауданы 918 км²-ге жетеді. Аймақ ең көп танымал – кофе экспортымен, әсіресе Альто Мутум Прето ауданының жоғары тауларынан шығатын кофесімен. Муниципалитет арқылы өтетін басты су арнасы – Рио-Досе өзені ("Досе" португал тілінде "тәтті" деген мағынаны білдіреді), оның бассейні (83 500 шаршы километр) 222 муниципалитеттен тұрады.
Тарих
Рио-Досе өзенінің аңғарында орналасқан Baixo Guandu, Эспириту-Санту штатының саяси және әлеуметтік-экономикалық дамуында маңызды орын иеленеді. Аудан 1935 жылдың 10 сәуірінде құрылды, алғашқыда оны Кантагало (Рио-де-Жанейро) қаласынан келген көшпенділер мен, әсіресе Италия және Германиядан келген еуропалық иммигранттар қоныстандырды. Baixo Guandu тарихы тікелей 20-шы ғасырдың басында Рио-Досе аңғарындағы пионерлік рухпен байланысты. 1907 жылы алғашқы пойыздың рельстері келді, бұл экономикалық белсенділікті күшейтті. Молынан өсетін ағаштар кесіліп, пойызбен астанаға тасылды. 20-шы ғасырдың екінші жартысынан бастап, өткен ғасырдың ортасына дейін, Рио-Досе төменгі ағысында болып қайтқан бандеранттар мен саяхатшылардың куәліктеріне сәйкес, ботокудо тайпасының жергілікті тұрғындары Рио-Досе және Сан-Матеус өзендері арасындағы аймақтың иесі болған. Baixo Guandu аумағына алғашқы ену, бұрынғы Колатина муниципалитетінің құзыратында болған, 1875 жылы орын алды. Парагвай соғысының ардагері, Жозе Виейра де Карвальхо Милагрес полковнигі Рио-Досе өзенінің құйылысына жетіп, қалаға қарай бағытталған негізгі жолмен төменге түсті. Милагрес полковник бастаған аймақтың қоныстануы, әртүрлі шығу тегі бар еуропалық иммигранттардың еңбегіне негізделді. Олар Афонсо Пена отарлау ядросында, қазіргі Ибитубада орналасты. Шетелдік қоныс аударушылар Гуанду және басқа Рибейрао-ду-Лаге аңғарларында қоныстанды. Екі жағында да осы аймақтағы еуропалық мұраның іздері бүгінге дейін сақталған. Италиялықтар 1866 жылы Франсиско Виейра де Карвальхо Милагрес мырзаның бастамасымен Baixo Guandu-ға келді. 1866 жылдың 2 маусымындағы "Провинция до Эспириту Санто" газеті Милагрес мырзаның өзінің досы Гильерме Фредерикоға 40 мердігермен бірге Генуядан аттанатынын хабарлаған хат жазғанын жариялады. Бірнеше күннен кейін, шындығында, Рио-де-Жанейродан қырық итальяндық келді, олар Рио-Доседегі жерлеріне (1866 жылдың 5 маусымы) бағыт алды. Фермер және қоныс аударушы Франсиско Виейра де Карвальхо Милагрес 1894 жылы өз жеріне көбірек жұмысшы әкелу үшін Еуропаға оралды. Иммигранттар Матео Бруццо кемесімен келді, Эспирито Санто штатының сол жылғы 8 желтоқсанындағы хабарына сәйкес, ал 10 желтоқсанда Рио-Досеге барып, содан кейін өздерінің бағыттарына бет бұрысты, тіпті бүгінге дейін олардың ұрпақтары бар. Baixo Guandu ауданының таратылуын қалпына келтіру ниетімен президент Хенрике да Силва Кутиньо 1905 жылы колония құрды, оның ішінде бұл аймақ Афонсо Клаудио және Минас-Жерайс муниципалитеттерімен шектесетін заңды емес Baixo Guandu аумағына кірді. Олар бөлініп, партияның бір бөлігін сыйға тартқаннан кейін, итальяндық, француз, неміс және испан қоныс аударушыларына сатылды. Олар көптеп қоныстанды. Фермер Франсиско да Кунья Рамальдес, 1861 жылы туған, Хосе да Кунья Рамальдес пен Балбина Мария де Хесус ұлы, Лахинья-ду-Шале (Минас-Жерайс штаты) қаласынан 1910 жылы Альто-Мутум-Прето таулы аймағына қоныстанды, онда ол өте табысты кофе плантацияларын іске қосты. 1953 жылы Baixo Guandu қаласы Бразилияда фтор қосылған суды алғаш рет қолданды, бұл, әсіресе балалар арасында, тіс шіруінің алдын алуға бағытталған. 1974 жылы қаланың ірі гидроэлектр стансасы ашылды, ол Эспириту-Санту және Минас-Жерайс штаттарына электр қуатымен қамтамасыз етті. Рио-Досе суларын пайдаланатын су қоймасының көлемі 39 500 000 текше метрге жетеді. Арматуралы бетоннан жасалған бөгеттің биіктігі 45 метр, ені 539 метрді құрайды.