Кіріспе

Аулад Мандил немесе Бану Мандил – 1160-1372 жылдар аралығында Солтүстік Африканың бірнеше аймақтарын билеген Маграва әулеті. Хазрун бен Фальфул 1001 жылдан 1146 жылға дейін Триполиді билеген Бану Хазрун әулетінің алғашқы атасы деп есептеледі. Бану Хазрумнан бірнеше тармақ тараған, олардың ең бастылары – Триполи және Шелиф билеушілері. Осы соңғысы Әбу Настан шыққан, оның ұлы Ибн Әбу Нас, ал одан Мандил I тегін алады, ол шамамен 1160 жылы Шелифтің әлмохад губернаторы болған. Оның ұлы Абд әл-Раман бен Мандил 1180 жылы Шелифтің губернаторы атанды. Мұхаммед бен Табит әкесінің болмауына байланысты 1294 жылдан 1295 жылға дейін әмірлік құрды. 1295 жылы Абдалвадид әулеті олардың жерлерін басып алды. Рашид бен Табит бен Мандил Марокконың Маринид әулетінен (1295) көмек сұрады, бірақ әмірлік Умар бен Вагхрам бен Мандилге (шамамен 1299-1300 жылдары) берілді. Рашид Мазунада көтеріліс ұйымдастырып, Умар бен Вагхрамды жеңіп, 1302-1310 жылдар аралығында Магравамен биледі, 1307 жылдан кейін Бугия (Биджая) Хафсид әулетімен одақтасты. 1310 жылы Рашид қайтыс болды, ал оның ұлы Әли бен Рашид Хафсид әулеті тарапынан тақтан алынып, өзінің ізбасарларымен бірге Мароккоға көшіп кетті. 1342 жылы Хафсидтер Маринидтерге қарсы жеңіске жеткеннен кейін, ол Млиана, Тенес, Брехк және Чершелді басып алып, Маграва әмірлігін қайта жаңғыртты, бірақ Аддалвадидтерден (1351/1352) жеңілгеннен кейін өз-өзіне қол жұмсады. Оның ұлы Хамза бен Әли Мароккоға қоныс аударды. Ол Шелифке қайтып оралып, Маграваның көмегімен (1371) Маринидтерге қарсы көтеріліс жасады, бірақ 1371 жылы жеңіліске ұшырап, Бану Хусейн тайпасының жеріне қашып кетті (олар Абдалвадидтердің көмегімен Маринидтерге қарсы көтерілді) және Титтери әмірі атағын алды. Тимзутта жеңілгеннен кейін ол тұтқындалып, (1372) өлім жазасына кесілді.