Кіріспе

Индианаполис 500-дің 44-ші жарысы 1960 жылғы 30 мамырда Индиана штатының Спидвей қаласындағы Индианаполис моторлы жүріс жолында өткізілді. Бұл жарыс 1960 жылғы USAC Ұлттық чемпионатының 12 жарысының екіншісі және 1960 жылғы Жүргізушілер әлем чемпионатының 10 жарысының үшіншісі болды. Бұл Инди 500-де әлем чемпионатының ұпайлары салынған соңғы жарыс еді. Индианаполис 500 тарихындағы ең ұлы екі жүргізушінің бәсекелесі ретінде танылған 1960 жылғы жарыста 29 рет көшбасшы алмасты (бұл рекорд 2012 жылға дейін сақталды). Джим Ратман мен Роджер Уорд жарыстың екінші жартысында дерлік барлық уақыт бойы күресті. Уорд тозығы жеткен дөңгелектің салдарынан баяулауға мәжбүр болғаннан кейін Ратман 197-ші айналымда көшбасшылыққа шықты. Ратманның 12,75 секундтік жеңісі сол кездегі Инди тарихындағы екінші орын үшін ең жақын нәтиже болды. Жарысқа дейінгі төрт күн ішінде Спидвей гольф алаңында 500 фестивалінің алғашқы ашық шақыруы өтті.

Басталу желісі

RowInsideMiddleOutside 16 Эдди Сакс4 Джим Ратманн1 Роджер Уорд 297 Дик Ратманн9 Лен Саттон28 Трой Раттман 322 Эдди Джонсон7 Дон Брэнсон65 Чак Стивенсон 410 Джимми Брайан 73 Дон Фриленд98 Ллойд Руби 58 Джонни Бойд38 Боб Кристи32 Уэйн Вейлер 65 А. Дж. Фойт3 Джонни Томсон2 Тони Беттенхаузен 726 Шорти Темплмен37 Джин Форс14 Бобби Грим 827 Ред Амик55 Джим Хуртубиз 48 Джин Хартли 944 Боб Вейт99 Пол Голдсмит17 Дуэйн Картер 1018 Буд Тингельстад 46 Эдди Руссо76 Аль Герман 1139 Билл Хоумьер16 Джим МакВити23 Демпси Уилсон

Бірінші жартысы

Жарыс бірінші жартысында төрт талапкермен басталды. Роджер Уорд бірінші айналымда алдыңғы қатардың сыртынан көшбасшылыққа шықты. Уорд бірінші айналымды жетекке шықты. Бірақ старттан жеңімпаз Эдди Сакс екінші айналымда көшбасшылықты иеленді. Екі айналымнан кейін Уорд қайтадан алға шықты, және көшбасшылықтың рекордтық саны ауыса бастады. Трой Раттман мен Джим Ратман да кезекпен жетекке шықты. Бірінші сақтандыру 47-ші айналымда Дюэн Картер үшінші бұрылыста айналып кеткенде жарияланды. Ол қабырғаға соқпады, және ішкі алаңдағы шөпке тоқтады. Картер жарысты жалғастыра алды. Сәтке соң, Дон Брэнсон пит-стопқа кірді, бірақ тым жылдам келді. Ол басқаруды жоғалтып, жарты айналым жасады, пит-стоп қабырғасына тиді. Команда мүшелері қауіптеніп, жарақат алмады. Зақым аз болды, және Брэнсон жарысты жалғастыра алды. 66-шы айналымда Джим МакУитти тежегішсіз пит-стопқа кірді. Ол машинаны тоқтатуға тырысып, ішкі пит-стоп қабырғасына тиді, бірақ тоқтамады. Ол пит-лейн арқылы өтіп, ақыры бірінші бұрылыстағы ішкі алаңдағы шөпке тоқтады. 88-ші айналымда Эдди Руссо екінші бұрылыстан шығып бара жатып қабырғаға соқты, содан кейін артқа қарай сырғып кетті. Руссо бас жарақаты және шаңқаумен ауруханаға жеткізілді. Руссоның апаты кезінде сары жарық жанып тұрғанда, Уэйн Вейлер екінші бұрылыста қабырғаға тиді. Оның машинасының шассисі зақымданып, 103-ші айналымнан кейін жарыстан шықты. 100-ші айналымда жасыл жарық қайтадан жанды, бірақ бірден сары жарық қайтадан жанды. Чак Стивенсон пит-стоптан шығып бара жатып оңтүстік қысқа тік жолда айналып кетті. Стивенсон жарысты жалғастыра алды. Бұл түстен кейінгі төртінші және соңғы сары жарық кезеңі болды. 110-шы айналымда жасыл жарық қайтадан жанды. Роджер Уорд алғашқы пит-стопы кезінде екі рет қозғалтқышын тоқтатып, көп ұзақтықты жоғалтты. Жолға шыққан соң, ол алаңның алдыңғы қатарына жете алу үшін күшпен шабуылдады. Жартысынан кейін Эдди Сакс пен Трой Раттман екеуі де жарыстан шығып, Ратман мен Уорд жеңіс үшін күресті.

Жарыс жазбалары

Ең жылдам жетекші айналым: Джим Ратман – 1:01.59
1960 жылғы Индианаполис 500 жарысы 33 автомобильден тұратын, барлығы алдыңғы қозғалтқышты автомобильдерден құралған соңғы 500 болды. Жарыс күні ауа райының температурасы жоғарылап, жел жылдамдығы Climate тарихшылары бұл жағдайды Индианаполис 500 жарысы үшін "дәстүрлі" климат деп есептер еді. Кейбір жарияланған мәлімдемелерге қарамастан, Ратманның жарыста жеңіске жеткен бас механігі Такео "Чики" Хирасима болды.

Көрермендер қаза тапқандар

Индианаполис тұрғыны 36 жастағы Фред Х. Линдер және Зионсвилл тұрғыны 37 жастағы Уильям Крейг сияқты екі көрермен қолдан жасалған мұражай құлаған кезде қаза тауып, 82 адамға дейін жарақат алды. Шамамен 125-130 жанкүйер жарысты 30 фут биіктіктегі мұражайдан тамашалау үшін шағын төлем (5-10 доллар) төледі, оны жеке тұлға (Уилбур Шортридж, кіші) салған, ал осы уақытта мұндай іс-әрекеттерге рұқсат берілген. Құрылым ішінара пикап жүк көлігіне бекітіліп, үшінші бұрылыстың ішкі жағында орналасқан. Жылдар бойы жеке мұражай платформалары Speedway-де кең таралған, көбінесе олардың көптеген бөлімдері үлкен ішкі алаңның айналасында орналасқан. Олар трассаның демеушілігін алмады, және кейде трасса басшылығы қауіпсіздік үшін осы тәжірибені шектеуге тырысты. Дегенмен, оның сақталуы тұрақсыз болды және 1960 жылға дейін толығымен тыйым салынбады. Шарлау айналымы кезінде көліктер өтетін кезде платформадағы адамдар көліктерге сүйеніп, қолдарымен сәлемдесуге бастарды, бұл мұражайдың тұрақсыздығына себеп болды. Көп ұзамай ол алға қарай құлап, жерге түсті, құрылымның астында қалған адамдарды қағып өлтірді, ал оның үстіндегі 125-130 адам жерге құлап немесе секіріп түсті. Линдер мен Крейгтің мойны сынғаннан қаза болды, ал 80-нен астам адам жарақат алды, олардың шамамен 22-сі ауыр жарақат алды. Оқиғадан кейін Speedway трассада қолдан жасалған "заңсыз" мұражайларға тыйым салды, бұл ереже бүгінге дейін сақталуда. Трасса басшылығы штаттық өрттен қорғау маршалы және басқа да шенеуніктер тарапынан рұқсаттарсыз, тексерулерсіз және қауіпсіздік ережелерісіз мұражайлардың салынуына рұқсат бергені үшін тексерілді. Басқа да хабарларда трагедияға куә болған, бірақ көмек көрсетпеген көрермендер де сынға алынды, ал көптеген қатысушылар оқиғадан мүлдем хабарсыз болды. Джонни Рутерфорд, жарысқа алғаш рет көрермен ретінде келген, оқиғаға куә болғанын айтады. Сонымен қатар, оның болашақ әйелі Бетти Хойер, медбике студенті, оқиға орнына келді.

Өмірбаян

Индианаполис 500 жарысы 1950 жылдан 1960 жылға дейін FIA Жүргізушілер әлем чемпионатына енгізілді. Жарыс 1955 жылға дейін AAA ұйымымен, ал 1956 жылдан бастап USAC ұйымымен санкцияланды. Жаңа әлем чемпионаты жарияланғанда және алғаш рет CSI ұйымдастырған кезде, АҚШ-та әлі Гран-при болған жоқ. Индианаполис моторлы трассасының вице-президенті және бас менеджері Теодор Э. "Поп" Майерс Индианаполис 500 жарысының елдің өкілі ретінде таңдалып, әлем чемпионатына ұпай жинауға мүмкіндік беру үшін лобби жасады. 1950-1960 жылдары Индианаполис 500 жарысына қатысқан жүргізушілерге Әлем жүргізушілер чемпионатында қатысқандығы үшін және ұпай жинағандығы үшін есептелді. Дегенмен, Индианаполисте жарысқа қатысқан машиналар міндетті түрде Формула 1 техникалық талаптары мен ережелеріне сай болмады. Жүргізушілер сонымен қатар тиісті AAA немесе USAC ұлттық чемпионаттары бойынша жеке ұпайлар (басқа шкала бойынша) жинады. Бірақ FIA Конструкторлар әлем чемпионатына ешқандай ұпай бермеді.

Қорытынды

1960 жылғы Индианаполис 500 жарысы 1960 жылғы әлем чемпионатының 10 раундтан 3-ші раунды болды. Бірақ, бұл жарыс Гран-при кезеңіндегі тұрақты қатысушылардың ешқайсысын қызықтыра қоймады, әсіресе ол Монако Гран-присінен кейін бір күні өткізілді. Жарыс жеңімпазы Джим Ратман әлем чемпионатында 8 ұпай жинады. Басқа әлем чемпионаттарының біріне де қатыспағанына қарамастан, ол маусым соңындағы жалпы есепте сегізінші орынды иеленді. Бұл Индианаполис 500 жарысының жүргізушілер әлем чемпионатының ұпайлық жүйесіне енгізілген соңғы жарысы болды.