Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1960 жылғы Италия Гран-приі – 1960 жылғы 4 қыркүйекте Монцада өткен Формула-1 автожарысы. Бұл 1960 жылғы Жүргізушілер әлем чемпионатының 10 жарыстан 9-ы және 1960 жылғы Формула-1 құрылысшылар арасындағы халықаралық кубоктың 9 жарыстан 8-і болды. Жарысты американдық жүргізуші Фил Хилл Ferrari 246 F1 көлігімен жеңіп алды.
The 1960 Italian Grand Prix was a Formula One motor race held at Monza on 4 September 1960. It was race 9 of 10 in the 1960 World Championship of Drivers and race 8 of 9 in the 1960 International Cup for Formula One Manufacturers. The race was won by American driver Phil Hill driving a Ferrari 246 F1.
Жарыс қорытындылары
1960 жылғы маусым Ferrari Formula One бағдарламасы үшін қиын болды, өйткені олар ескірген Dino 246 машинасымен жарысқа қатысты, ал артқы қозғалтқыштан қозғалған конструкция үстемдікке ие болған еді. Британдық командалардың бойкотының нәтижесінде Жак Брабам чемпион атанды, ал Ferrari жеңіске жете алмады. Мүмкіндікті пайдаланып, итальяндық ұйымдастырушылар Ferrari-дің бір артықшылығын – тікелей жылдамдығын – барынша пайдалануға шешім қабылдады. Олар Монца трассасы мен бұрылысты сопақша трассаны біріктіріп, жылдам Монзаны одан да жылдам етті. Көліктерінің нашарлығы мен бұрылыстың қауіптілігін айта келгенде, сол кездегі ірі британдық заводтық командалар – Lotus, BRM және Cooper – бұл жарысқа қатысудан бас тартты, нәтижесінде жеке қатысушылар мен Формула 2 машиналарынан құрылған алашалық команда қалыптасты. Британдық командалардың бойкоты салдарынан жарысқа қатысқан ешбір пилот бұрын Формула 1 әлем чемпионатының Гран-присінде жеңіске жете қойған жоқ. Жарыс процессиялық сипатта өтті, Гинтер бастап кетті, бірақ Хилл оны озып өтті. Олар командаластары Вилли Майрессемен бірге Scuderia Ferrari үшін сирек кездесетін 1-2-3 нәтижеге қол жеткізді. Бойкот сонымен қатар Scuderia Castellotti-ге әлем чемпионатының жалғыз ұпайларын алуға мүмкіндік берді, Джулио Кабянка өзінің Cooper T51 машинасымен төртінші орынды иеленді, Хиллден екі айналым қалып қойды, ал Scuderia Ferrari-дің төртінші пилоты Вольфганг фон Трипс 1.5 литрлік қозғалтқышпен (F2 ережелеріне сәйкес) Ferrari 156 F2 машинасымен одан кейін келді. Бұл 1921 жылы Джимми Мерфиден бері Гран-приде американдық пилоттың алғашқы жеңісі болды және Indy 500-ден басқа, Формула 1 әлем чемпионатында американдық пилоттың алғашқы жеңісі еді. Бұл алдыңғы қозғалтқышпен жабдықталған машинаның Формула 1 әлем чемпионатындағы соңғы жеңісі болды, бірақ Фергюсон P99 1961 жылы Оултон Паркте чемпионаттан тыс Алтын кубокты жеңіп алды.
The 1960 season had been a frustrating one for Ferrari's Formula One program as they campaigned their obsolete Dino 246, a front engined car as the rear engined design established supremacy. Due to the boycott by British teams, the championship had already been decided for Jack Brabham and Ferrari had gone without a victory. Seeing an opportunity, the Italian organizers decided to maximize Ferrari's one advantage —straightline speed— by using the combined Monza road and banked oval circuit, making the fast Monza even faster. Citing the fragility of their cars and the dangers of the banking, the major British factory teams of the day—Lotus, BRM, and Cooper, all boycotted the event, leading to a cobbled together field of private entrants and Formula 2 cars. Because of this boycott by the British teams, none of the drivers who started the race had previously won a Formula One World Championship Grand Prix. The race was a processional affair, with Ginther leading at the start and eventually being overtaken by Hill. The pair with teammate Willy Mairesse raced on to a rare 1–2–3 team result for Scuderia Ferrari. The boycott also allowed Scuderia Castellotti to score its only world championship points with Giulio Cabianca finishing fourth in his Cooper T51, two laps behind Hill and ahead of Scuderia Ferrari's fourth entry, Wolfgang von Trips in a 1.5 L engined (conforming to F2 regulations) Ferrari 156 F2 car. It was the first victory by an American driver in a Grand Prix since Jimmy Murphy in 1921, and, excluding the Indy 500, the first by an American in the Formula One World Championship. It was the last Formula One World Championship victory by a front engined car, although the Ferguson P99 won the non championship Gold Cup at Oulton Park in 1961.
Pos No Driver Constructor Time Gap1 20 Phil Hill Ferrari 2:41.4—2 18 Richie Ginther Ferrari 2:43.3 +1.93 16 Willy Mairesse Ferrari 2:43.9 +2.54 2 Giulio Cabianca Cooper Castellotti 2:49.3 +7.95 36 Giorgio Scarlatti Cooper Maserati 2:49.7 +8.36 22 Wolfgang von Trips Ferrari 2:51.9 +10.57 6 Brian Naylor JBW Maserati 2:52.4 +11.08 4 Gino Munaron Cooper Castellotti 2:53.1 +11.79 34 Alfonso Thiele Cooper Maserati 2:55.6 +14.210 26 Hans Herrmann Porsche 2:58.3 +16.911 8 Arthur Owen Cooper Climax 3:01.5 +20.112 24 Edgar Barth Porsche 3:02.1 +20.713 10 Wolfgang Seidel Cooper Climax 3:07.0 +25.614 28 Fred Gamble Behra Porsche Porsche 3:10.6 +29.215 12 Piero Drogo Cooper Climax 3:11.9 +30.516 30 Vic Wilson Cooper Climax 3:16.5 +35.1 Source:
Pos No Driver Constructor Laps Time/Retired Grid Points 1 20 Phil Hill Ferrari 50 2:21:09.2 1 8 2 18 Richie Ginther Ferrari 50 + 2:27.6 2 6 3 16 Willy Mairesse Ferrari 49 + 1 Lap 3 4 4 2 Giulio Cabianca Cooper Castellotti 48 + 2 Laps 4 3 5 22 Wolfgang von Trips Ferrari 48 + 2 Laps 6 2 6 26 Hans Herrmann Porsche 47 + 3 Laps 10 1 7 24 Edgar Barth Porsche 47 + 3 Laps 12 8 12 Piero Drogo Cooper Climax 45 + 5 Laps 15 9 10 Wolfgang Seidel Cooper Climax 44 + 6 Laps 13 10 28 Fred Gamble Behra Porsche Porsche 41 + 9 laps 14 Ret 6 Brian Naylor JBW Maserati 41 Gearbox 7 Ret 34 Alfonso Thiele Cooper Maserati 32 Gearbox 9 Ret 4 Gino Munaron Cooper Castellotti 27 Engine 8 Ret 36 Giorgio Scarlatti Cooper Maserati 26 Engine 5 Ret 30 Vic Wilson Cooper Climax 23 Engine 16 Ret 8 Arthur Owen Cooper Climax 0 Accident 11 DNS 14 Horace Gould Maserati Fuel systemSource:
Қосымша ақпарат
Бұл Фил Хиллдің Формула 1 әлем чемпионатындағы тұңғыш жеңісі және тұңғыш поул-позициясы болды, сондай-ақ американдық пилот үшін тұңғыш поул-позициясы (Индианаполис 500 жарыстарын есептемегенде). Итальяндық пилоттар Альфонсо Тиле мен Пьеро Дрого, британдық пилоттар Артур Оуэн мен Вик Уилсон, және американдық пилот Фред Гэмбл үшін бұл Формула 1 әлем чемпионатындағы дебюттік жарыс болды.
This was Phil Hill's first win and his first pole position in his Formula One World Championship career, and also the first pole position for an American driver (excluding the Indianapolis 500 races). It was the Formula One World Championship debut race for Italian drivers Alfonso Thiele and Piero Drogo, British drivers Arthur Owen and Vic Wilson, and for American driver Fred Gamble.