1968 жылғы Бельгия Гран-присі: Спа-Франкоршам жарысы
1968 Belgian Grand Prix
1968 жылғы Бельгия Гран-при: Спа-Франкоршам трассасында өткен Формула-1 жарысы. Брюс МакЛарен жеңіске жетті, ал Педро Родригес мен Жакки Икс жүлделі орындарға ие болды. Апат та болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1968 жылғы Бельгия Гран-приі – 1968 жылғы 9 маусымда Спа-Франкоршамп трассасында өткен Формула-1 автожарысы. Бұл 1968 жылғы Жүргізушілер әлем чемпионатының және 1968 жылғы Формула-1 Өндірушілер халықаралық кубогының 12 жарысының 4-і болды. 28 айналымдық жарысты Макларен командасының жүргізушісі Брюс Макларен жеңіп алды, ол жарысқа 6-орыннан қатысты. Педро Родригес BRM командасы үшін екінші орынды, ал Ferrari командасының жүргізушісі Джеки Иккс үшінші орынды иеленді. 7-айналымда Брайан Редманның көлігінің ілінісі бұзылып, трассадан шығып, бетон тосқауылға соқтығысып, одан асып, тұрған машинаға шағылысты. Оның Купері өртенді, бірақ Редман оң қолын ауыр сындырып, бірнеше жеңіл күйікпен құтылды.
The 1968 Belgian Grand Prix was a Formula One motor race held at the Spa Francorchamps Circuit on 9 June 1968. It was race 4 of 12 in both the 1968 World Championship of Drivers and the 1968 International Cup for Formula One Manufacturers. The 28 lap race was won by McLaren driver Bruce McLaren after he started from sixth position. Pedro Rodríguez finished second for the BRM team and Ferrari driver Jacky Ickx came in third. On the seventh lap Brian Redman went off the circuit when his suspension failed and he crashed into and over a concrete barrier and into a parked car. His Cooper caught fire but Redman escaped with a severely broken right arm and a few minor burns.
Өмірбаян
1968 жылғы Монако Гран-присінде Lotus командасы Formula One машинасының алдыңғы бөлігіне 'батыру қанаты' типті қанаттарды орнатқаннан кейін, Ferrari өздерінің басты жүргізушісі Крис Амонның машинасына теріс бұрышпен орнатылған қанатты тіреу арқылы бекітті, ол бірінші орынды жеңіп алды және келесі ең жылдам жүргізуші Жаки Стюарттың машинасынан біліктілікте 4 секундқа озып кетті, бірақ Амон қанаттарсыз да сондай айналым уақытын көрсеткенін айтты. Амонның командаласы Джеки Иккс машинасына қанат орнатылмаған еді. Brabham командасы да Джек Брэбхамның машинасына артқы қанатты орнатты, ал көтеру күшін тежеу үшін алдыңғы бөлікке батыру қанатын қосты; ол 10-шы орынды иеленді. Ickx машинасына қанаттар қосылды (және көптеген басқа командалар да өз машиналарын жасау үшін осы идеяны көшірді) келесі жарысқа, 1968 жылғы Голландия Гран-присіне, Зандвортта. 1968 жылғы маусым барысында көптеген F1 командалары бұрылыстарда жылдамдықты арттыру және айналым уақытын қысқарту үшін Chaparral спорттық машиналарын үлгі етіп, аспа элементтеріне тікелей бекітілген қанаттарды қолданды. Ferrari аспаға тікелей бекітілген қанаттарды пайдаланбады, өйткені Энцо Феррари оны өте қауіпті деп есептеді, шассиге тікелей орнатылған қанаттарды қолдануын жалғастырды.
After the introduction of 'dive plane' wings on the nosecone on a Formula One car by Lotus at the previous race, the 1968 Monaco Grand Prix, Ferrari added a strut mounted negative incidence wing to their lead driver Chris Amon's car and he nabbed pole position, and was 4 seconds faster in qualifying than the next fastest car of Jackie Stewart, though Amon claimed to have performed similar lap times without the wings. Amon's teammate Jacky Ickx did not have wings on his car. The Brabham team also fitted a rear wing to Jack Brabham's car, paired with dive planes on the nose to counteract lift; he qualified 10th. Wings were added to Ickx's car (and many other teams copied the idea for their cars) for the next race, the 1968 Dutch Grand Prix at Zandvoort. As 1968 season progressed many F1 teams utilized strut mounted wings attached directly to suspension elements copying Chaparral sports car practice to increase cornering speeds, reducing lap times. Ferrari never utilized strut mounted wings attached to suspension, as Enzo Ferrari considered it far too dangerous, continuing with strut mounted wings mounted directly to the chassis.
Pos No Driver Constructor Time Gap1 22 Chris Amon Ferrari 3:28.6—2 7 Jackie Stewart Matra Ford 3:32.3 +3.73 23 Jacky Ickx Ferrari 3:34.3 +5.74 20 John Surtees Honda 3:35.0 +6.45 6 Denny Hulme McLaren Ford 3:35.4 +6.86 5 Bruce McLaren McLaren Ford 3:37.1 +8.57 14 Piers Courage BRM 3:37.2 +8.68 11 Pedro Rodríguez BRM 3:37.8 +9.29 3 Jo Siffert Lotus Ford 3:39.0 +10.410 16 Brian Redman Cooper BRM 3:41.4 +12.811 12 Richard Attwood BRM 3:45.2 +16.612 15 Lucien Bianchi Cooper BRM 3:45.9 +17.313 10 Jean Pierre Beltoise Matra 3:52.9 +24.314 1 Graham Hill Lotus Ford 4:06.1 +37.515 2 Jackie Oliver Lotus Ford 4:30.8 +1:02.216 17 Jo Bonnier McLaren BRM 4:34.3 +1:05.717 19 Jochen Rindt Brabham Repco 4:46.7 +1:18.118 18 Jack Brabham Brabham Repco Source:
Pos No Driver Constructor Laps Time/Retired Grid Points 1 5 Bruce McLaren McLaren Ford 28 1:40:02.1 6 9 2 11 Pedro Rodríguez BRM 28 + 12.1 8 6 3 23 Jacky Ickx Ferrari 28 + 39.6 3 4 4 7 Jackie Stewart Matra Ford 27 Out of fuel 2 3 5 2 Jackie Oliver Lotus Ford 26 Transmission 15 2 6 15 Lucien Bianchi Cooper BRM 26 + 2 Laps 12 1 7 3 Jo Siffert Lotus Ford 25 Oil pressure 9 8 10 Jean Pierre Beltoise Matra 25 + 3 Laps 13 Ret 14 Piers Courage BRM 22 Engine 7 Ret 6 Denny Hulme McLaren Ford 18 Halfshaft 5 Ret 20 John Surtees Honda 11 Suspension 4 Ret 22 Chris Amon Ferrari 8 Radiator 1 Ret 16 Brian Redman Cooper BRM 6 Spun Off 10 Ret 12 Richard Attwood BRM 6 Oil Pipe 11 Ret 18 Jack Brabham Brabham Repco 6 Throttle 18 Ret 1 Graham Hill Lotus Ford 5 Halfshaft 14 Ret 19 Jochen Rindt Brabham Repco 5 Engine 17 Ret 17 Jo Bonnier McLaren BRM 1 Wheel 16 Source: