Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1975 жылғы Аргентина Гран-приі – 1975 жылдың 12 қаңтарында Буэнос-Айресте өткен Формула-1 автожарысы. Бұл 1975 жылғы Жүргізушілер әлем чемпионатының және 1975 жылғы Формула-1 Өндірушілер халықаралық кубогының 14 жарысының біріншісі болды. Бұл Аргентина Гран-приінің он екіншісі және трассаның солтүстік-шығысында орналасқан көлдің айналасында Кервон Салоттоға қарай созылатын, ұзартылған алты шақырымдық нұсқасында өткізілген екінші жарыс еді. Жарысты бразилиялық жүргізуші Эмерсон Фиттипальди McLaren M23 машинасымен екінші рет жеңіп алды. Ол Джеймс Ханттан, оның Hesketh 308 машинасымен алты секундқа басып өтті. Карлос Рютеман өз үй жарысында Brabham BT44B машинасымен үшінші орын алып, сол кездегі ең жақсы нәтижесін көрсетті.
The 1975 Argentine Grand Prix was a Formula One motor race held at Buenos Aires on 12 January 1975. It was race 1 of 14 in both the 1975 World Championship of Drivers and the 1975 International Cup for Formula One Manufacturers. It was the twelfth Argentine Grand Prix and only the second to be held on the lengthened six kilometre version of the race track that runs out towards Curvon Salotto around the lake which lies to the north east of the circuit. The race was won for the second time by Brazilian driver Emerson Fittipaldi driving a McLaren M23. He took a six second victory over James Hunt in his Hesketh 308. Carlos Reutemann scored his best result to that time on his home race finishing third in his Brabham BT44B.
Жарыс қорытындылары
Жақындау маусымы салыстырмалы түрде тыныш өтті – Джохен Масс Денни Халмды McLaren командасында ауыстырды, Джон Уотсон Surtees командасына қосылды, ал Майк Уайлдс, Рольф Стоммелен және Жак Лаффит BRM, Hill және Williams командаларында бекітілді. March командасы зейнеткерлік туралы хабарлады, бірақ кейін күрт өзгеріс жасап, 1975 жылғы жарысқа Витторио Брамбилла мен Лелла Ломбардимен қатысатынын растады. Ронни Петерсонмен келісімшарт мәселелері болды, ол Lotus командасындағы жағдайға наразы болды және жаттығулар басталғанға дейін ол олар үшін немесе Shadow үшін жүретіні белгісіз болды. Жан Пьер Жариер Shadow командасының тиімділігін көрсетті, трассаның ең жылдам уақытын тіркеп, орташа жылдамдығы 122 миль/сағ болды, бұл оған Карлос Пейс пен Карлос Рейтманнан алғашқы орынды жеңіп алуға мүмкіндік берді. Алайда, бәрі бекер болды. Жылыну айналымында оның дифференциалы бұзылып, стартқа қатыса алмады. Жергілікті жанкүйерлер Рейтман Пейстен басшылықты қуана қабылдады. Джеймс Хант, жаңа резеңкелі серіппелі Hesketh көлігімен 6-қатардан 3-орынға көтеріліп, Ники Лаудамен күресті. Джохен Масс пен Джоди Шектер соқтығысты. Осы уақытта Джон Уотсонның отын құбыры босап, трасса жанында жөндеуге тырысқаннан кейін дисквалификацияланды. Уилсон Фиттипальди 13-айналымда апатқа ұшырады, көлігі өртеніп, өрт сөндіру машинасының жұмыс істеуіне себеп болды. Осы кезде Хант Лауданы озып, екі Brabham көлігіне жете бастады. Пейс 15-айналымда басшылыққа шықты, бірақ келесі айналымда бұрылып кетті. Рейтман қайтадан басшылықты алғаннан кейін, көлігі бақылаудан шығып, 25-айналымда Хант оны озып кетті. Жеңіс үшін Эмерсон Фиттипальдимен қаһарлы күрес болды.
The close season had been fairly quiet – Jochen Mass had replaced Denny Hulme at McLaren, John Watson had joined Surtees and Mike Wilds, Rolf Stommelen and Jacques Laffite were confirmed at BRM, Hill and Williams respectively. March had announced their retirement, but then in a dramatic U turn confirmed their entry for 1975 with Vittorio Brambilla and Lella Lombardi. There were contractual wrangles with Ronnie Peterson, reportedly discontent at Lotus and it was uncertain up until the start of practice whether he would be driving for them or Shadow. Jean Pierre Jarier proved the Shadow's effectiveness, putting in the fastest ever lap of the circuit, averaging 122 mph to gain his first pole from Carlos Pace and Carlos Reutemann. However it was all in vain. On the warm up lap, his crown wheel and pinion stripped, leaving him a non starter. Local hero Reutemann gratefully accepted the lead from Pace. James Hunt driving the newest Hesketh with new rubber suspension climbed from the 6th row up to third place, duelling with Niki Lauda. Jochen Mass and Jody Scheckter tangled. Meanwhile, John Watson was stranded with a loose fuel pipe and was disqualified after attempting trackside repairs. Wilson Fittipaldi crashed on lap 13, his car catching fire and requiring the fire engine to be deployed. By now, Hunt had passed Lauda and was catching the two Brabhams. Pace took the lead on lap 15, but spun on the very next lap. Reutemann having retaken the lead, was understeering badly and on lap 25 was passed by Hunt. There was a ferocious battle with Emerson Fittipaldi for the lead.
Pos No Driver Constructor Tyre Laps Time/Retired Grid Points 1 1 Emerson Fittipaldi McLaren Ford 53 1:39:26.29 5 9 2 24 James Hunt Hesketh Ford 53 + 5.91 6 6 3 7 Carlos Reutemann Brabham Ford 53 + 17.06 3 4 4 11 Clay Regazzoni Ferrari 53 + 35.79 7 3 5 4 Patrick Depailler Tyrrell Ford 53 + 54.25 8 2 6 12 Niki Lauda Ferrari 53 + 1:19.65 4 1 7 28 Mark Donohue Penske Ford 52 + 1 Lap 16 8 6 Jacky Ickx Lotus Ford 52 + 1 Lap 18 9 9 Vittorio Brambilla March Ford 52 + 1 Lap 12 10 22 Graham Hill Lola Ford 52 + 1 Lap 21 11 3 Jody Scheckter Tyrrell Ford 52 + 1 Lap 9 12 16 Tom Pryce Shadow Ford 51 Transmission 14 13 23 Rolf Stommelen Lola Ford 51 + 2 Laps 19 14 2 Jochen Mass McLaren Ford 50 + 3 Laps 13 Ret 8 Carlos Pace Brabham Ford 46 Engine 2 NC 20 Arturo Merzario Williams Ford 44 Not Classified 20 Ret 27 Mario Andretti Parnelli Ford 27 Transmission 10 Ret 14 Mike Wilds BRM 24 Engine 22 Ret 5 Ronnie Peterson Lotus Ford 15 Engine 11 Ret 21 Jacques Laffite Williams Ford 15 Gearbox 17 Ret 30 Wilson Fittipaldi Fittipaldi Ford 12 Accident 23 DSQ 18 John Watson Surtees Ford 6 Disqualified 15 DNS 17 Jean Pierre Jarier Shadow Ford 0 Transmission 1 WD 29 Nestor García Veiga Berta Ford Withdrew Source: