Кіріспе

1980 жылғы Британдық Гран-при (ресми түрде XXXIII Marlboro Британдық Гран-при) – 1980 жылы 13 шілдеде Брэндс-Хатчта өткен Формула-1 автожарысы. Бұл 1980 жылғы Формула-1 маусымының сегізінші кезеңі болды. Жарыс 4.207 км (2.614 миль) ұзындығындағы трассада 76 айналымнан тұрды, жалпы жарыс қашықтығы 319.73 км (198.67 миль) құрады. Жарысты австралиялық жүргізуші Алан Джонс Williams FW07B көлігімен жеңіп алды. Бұл Джонстың Формула-1 Гран-придегі сегізінші жеңісі және осы жылғы төртінші жеңісі еді. Испания Гран-присін есептегенде, Джонс қатарынан үшінші рет жеңіске жетті, бұл оның 1980 жылғы Әлем жүргізушілер чемпионы атануына жол ашты. Джонс өзінің болашақ қарсыласы, бразилиялық жүргізуші Нельсон Пикеттен (Brabham BT49) 11 секундқа басып озды. Үшінші орынды және жетекші шеңберде аяқтаған жалғыз көлік – Джонстың Williams Grand Prix Engineering командаласы, аргентиналық жүргізуші Карлос Рютеман болды.

Өмірбаян

Француз және британ Гран-прилері арасындағы екі аптада Брабхам Рикардо Зуниноны мексикалық жүргізуші Эктор Ребакемен ауыстыруға шешім қабылдады, ал Shadow командасы жабылды. Кіру тізімінде әлі де 27 автомобиль болды, себебі RAM Racing Руперт Киган және Оңтүстік Африкалық әйел жарыскер Дезьер Уилсон үшін бір жылдық Williams FW07 машиналарын қосты.

Іріктеу

Үшінші рет қатарынан жарыста Лижиердің жүргізушісі поул позициясын иеленді, Дидье Пирони екі жыл бұрын Брэндс-Хатчта өткен Гран-приде Ронни Петерсон көрсеткен уақыттан 5,8 секундқа жылдам нәтиже көрсетті. Пиронидің командаласы Жак Лаффит алдыңғы қатарда, ал зауыттық Williams командасы екінші қатарда, чемпиондық көшбасшы Алан Джонс Карлос Рютеманнан алда орналасты. Үшінші қатарда Brabham командасының Нельсон Пике және Alfa Romeo командасының Бруно Джакомелли, ал төртінші қатарда McLaren командасының Ален Прост және екінші Alfa Romeo командасының Патрик Депайлер тұрды. Lotus командасының Марио Андретти мен Tyrrell командасының Дерек Дейли топ ондықты толықтырды. Renault және Ferrari командалары Michelin шиналарымен мәселелерге тап болды, Жан-Пьер Джабуилль мен Рене Арно француз командасы үшін тиісінше 13-ші және 16-шы орындарға ғана қол жеткізді, ал Жиль Вильнёв пен ағымдағы чемпион Джоди Шектер итальяндық команда үшін тиісінше 19-шы және 23-ші орындарға түсті, екеуі де Киганның жеке Williams командасынан оқпанда келді. Уилсон екінші жеке Williams командасымен квалификациядан өте алмады.

Жарыс

Орын № Тәуекелсіздік нөмірі Жүгіруші Ұйым Тыныс Лаптар Уақыт/Шығын Тұрған орын Ұпай 1 27 Алан Джонс Williams Ford 76 1:34:49.228 3 9 2 5 Нельсон Пике Brabham Ford 76 + 11.007 5 6 3 28 Карлос Рейтеман Williams Ford 76 + 13.285 4 4 4 4 Дерек Дали Tyrrell Ford 75 + 1 Лап 10 3 5 3 Жан Пьер Жарье Tyrrell Ford 75 + 1 Лап 11 2 6 8 Ален Прост McLaren Ford 75 + 1 Лап 7 1 7 6 Гектор Ребаке Brabham Ford 74 + 2 Лап 17 8 7 Джон Уотсон McLaren Ford 74 Қозғалтқыш 12 9 29 Риккардо Патрезе Arrows Ford 73 + 3 Лап 21 10 1 Джоди Скехтер Ferrari 73 + 3 Лап 23 11 50 Руперт Киган Williams Ford 73 + 3 Лап 18 12 20 Эмерсон Фиттипальди Fittipaldi Ford 72 + 4 Лап 22 13 30 Йошен Масс Arrows Ford 69 + 7 Лап 24 NC 16 Рене Арну Renault 67 Классификацияланбаған 16 Ret 25 Дидье Пирони Ligier Ford 63 Тыныс 1 Ret 9 Марк Зурер ATS Ford 59 Қозғалтқыш 15 Ret 11 Марио Андретти Lotus Ford 57 Жәшік 9 Ret 23 Бруно Джакомелли Alfa Romeo 42 Айналып кетті 6 Ret 2 Жилль Вильнёв Ferrari 35 Қозғалтқыш 19 Ret 26 Жак Лаффит Ligier Ford 30 Тыныс 2 Ret 22 Патрик Депайе Alfa Romeo 27 Қозғалтқыш 8 Ret 31 Эдди Чивер Osella Ford 17 Ілмек 20 Ret 12 Элио де Анджелис Lotus Ford 16 Ілмек 14 Ret 15 Жан Пьер Жабуиль Renault 4 Қозғалтқыш 13 DNQ 14 Ян Ламмерс Ensign Ford DNQ 21 Кеке Росберг Fittipaldi Ford DNQ 43 Дезире Уилсон Williams Ford Дереккөз: