1982 жылғы Caesars Palace Гран-присі: Лас-Вегастағы соңғы жарыс

Кіріспе

1982 жылғы «Caesars Palace Grand Prix» – Формула-1 автожарысы, 1982 жылдың 25 қыркүйегінде Лас-Вегаста (Невада штаты) өтті. Бұл 1982 жылғы FIA Формула-1 әлем чемпионатының он алтыншы және соңғы жарысы, сондай-ақ Caesars Palace-та өткен екінші және соңғы F1 жарысы болды. 75 айналымдық жарысты Мишель Альборето жеңіп алды, ол Tyrrell Ford-ты тізгіндейді. Альборето Tyrrell үшін 1978 жылғы Монако Гран-приінен бергі алғашқы жеңіске қол жеткізді, 1982 жылғы он бірінші түрлі жеңімпаз пилот атанды, ал Tyrrell жетінші түрлі жеңімпаз құрастырушы болды. Джон Уотсон McLaren Ford-пен екінші орынды, ал Эдди Чивер Ligier Matra-мен үшінші орынды иеленді. Кеке Росберг Williams Ford-пен бесінші орынға ие болып, пилоттар чемпионатында жеңіске жетті, ал Ferrari құрастырушылар чемпионатында жеңіске қол жеткізді, бірақ екі машинасы да алғашқы алтылыққа кірген жоқ. Бұл 1978 жылғы әлем чемпионы Марио Андретти үшін соңғы F1 жарысы болды. Бұл Ensign және Fittipaldi командалары үшін, 1987 жылғы F1 маусымына дейін March командасы үшін және Matra үшін қозғалтқыш жеткізуші ретінде соңғы жарыс болды.

Өмірбаян

1981 жылдың қазан айында алғаш рет жарияланған 1982 жылғы Формула-1 кестесінде Caesars Palace Grand Prix жарысы 1982 жылдың 16 қазаны, сенбі күніне жоспарланған болатын. Лас-Вегастағы екінші жылды күтіп, жарысты ұйымдастырушылар демалыс күнін одан да кеңейту үшін CART Indy жарысын да қосуға тырысты. Демалыс күні жұма күні Can-Am жарысымен, сенбі күні Формула-1 Гран-приімен өтеді, ал жексенбі күні трасса Indy автокөліктері үшін овалға айналдырылатын болды. CART 1982 жылғы кестесін жариялап, Лас-Вегастағы жарыстың екі жарыстан тұратын екенін растағаннан кейін, Fédération Internationale du Sport Automobile (FISA) Caesars Palace Grand Prix жарысын 25 қыркүйекке ауыстыру туралы хабарлады. FISA басшысы Жан Мари Балестр мұның себебін Италия Гран-приі мен Caesars Palace Grand Prix арасындағы бір айлық күту мерзімін қысқарту қажеттігімен түсіндірді. Сондай-ақ, американдық телеарна NBC-ге 1982 жылғы Әлем сериясын көрсету кезінде кедергі тудырмау мақсатында да жасалды. Бұл жаңа мерзім CART-тың Мичиган халықаралық жылдамдық трассасында бұрын жоспарланған жарысымен келіспеді. Бұдан әрі, FISA екі литрден жоғары қозғалтқыштары бар екі ашық дөңгелекті жарыс сериясының бір күні және бір орында өткізілуіне тыйым салатын ереже енгізе отырып, болашақта F1 IndyCar жарыстарын біріктіруге жол бермеді. Оған жауап ретінде CART президенті Джон Фраско: «Мен барлық саясатты білмеймін, бірақ FISA бізбен жарысқысы келмейтіні анық көрінеді. Біз әртүрлі конфигурацияларда жарысқа түсетінімізді ескерсек, біз бір-бірімізге қарсы жарысамыз деп ойлаған жоқ едім. Caesars Palace екі жарыстың бірге өтуін қызықты идея деп санады, Берни Экклстоун да, біз де солай ойладық. Бірақ, әрине, басқа қатысушылардың пікірі басқаша болды», – деді.

Біліктілік туралы есеп

1982 жылы әлем чемпионаты 1950 жылы басталғаннан бері бірінші рет бір елде бір маусымда үш кезең өткізілді. Жылдың соңғы жарысы, және АҚШ-тағы үшінші жарысы, тағы да Чемпионаттың тағдырын шешетін болды. «Уильямс» командасының Кeke Росберг 42 ұпай жинап, «Макларен» командасының Джон Уотсон 33 ұпаймен шаң қаптады, ал титулды жеңіп алу үшін кемінде алтыншы орынға тұруы керек еді. Аталған жарыс бұрынғы әлем чемпионы Марио Андретти үшін соңғы Гран-при болды. Трассаның тар бұрылыстары мен қысқа түзу учаскелері турбосыз машиналардың әдеттегіден де жақсы бәсекелесуіне жағдай жасады, олардың ішінде Мишель Альборетоның «Tyrrell» және Эдди Чивердің «Talbot Ligier» машиналары ең жылдамдар болды. Ален Прост пен Рене Арноудың турбоқозғалтқышты «Рено» машиналары біліктілік кезеңінде бірінші және екінші орындарды иеленді, Альборетодан сегіз ондықтан асып түсті. Ал екі чемпиондық талапкер Росберг пен Уотсон тиісінше алтыншы және тоғызыншы орындарда болды, оларды Марио Андретти мен Патрик Тамбайдың «Ferrari» машиналары бөліп тұрды.

Жарыс туралы есеп

Жарысқа жасыл жарық берілгенде, Прост полюльдік позициядан бастап, одан кейін командаласы Арнокс келді. Шевер төртінші орыннан старт алып, бірінші сол жақ бұрылыста Алборетодан сыртқа шығуға тырысты. Олардың доңғалақтары жанасып кетті, бірақ екеуі де жалғастырды, Алборето көшбасшы болып қалды, Шевердің Ligier машинасының алдыңғы доңғалағы дірілдеді, ал Алборетоның Tyrrell машинасының оң жақ қанатында доңғалақтың іздері қалды. Алғашқы он айналымда Renault машиналары Альборетодан бірте-бірте алшақтады, Арнокс енді Простты бастырып өтті. Бірақ Tyrrell машинасы Арнокспен бірдей уақытты көрсетіп, оны қуып жете бастады, ал Прост 15-ші айналымда қайтадан көшбасшылыққа шықты. Арнокс машинасының бұзылғаны туралы болжамдар расталды, Renault машинасының жылдамдығы төмендеді және ол 21-ші айналымда жарыстан шықты. Уотсон алғашқы айналымдарда он екінші орынға түсіп қалған еді, бірақ 12-ші айналымда Пикетті, содан кейін Росбергті, Андреттиді және Шеверді бірінен соң бірі озып, үшінші орынға жетті, екі көшбасшыдан отыз секунд қалып қойды. Бірақ Андретти Ferrari командасының Конструкторлар кубогын жеңіп алуына көмектесу ниетімен 27-ші айналымда Росбергтің алдында артқы серпімдеуінің бұзылуына байланысты сырғып кеткенде, Росберг іздеген бесінші орынды иеленді. Алдыңғы қатардағы жүргізушілердің арасында Альборето қайтадан Простқа жақындады, ал Уотсон екеуіне де жақындап қалды. Ники Лауданың McLaren машинасы 54-ші айналымда жарыстан шықты, содан кейін Альборето Просттан айырмашылықты жойып, Гран-приде алғаш рет көшбасшылыққа шықты. Просттың доңғалақтары резеңке жинап алып, дірілдеу пайда болды. Тағы төрт айналымнан кейін Уотсон да оны қуып жетіп озып кетті, бірақ ол Прост сияқты проблемаға тап болды, сондықтан Альборетодан алға жылжу мүмкін болмады. Альборето жеңіске жетті, бұл оның алғашқы жеңісі және Tyrrell командасының төрт жылдан бергі алғашқы жеңісі болды. Альборето сол жылы 11-ші түрлі жеңімпаз атанды. Шевер де ауырған Простты үшінші орынға озып кетті, жарыс соңына жеті айналым қалғанда. Просттан үш секундқа кем қалып, жетекші айналымдағы соңғы машина Росберг болды, осылайша ол әлем чемпионы атанды. Ferrari командасы Конструкторлар чемпионатында ұпай жинамағанмен жеңіске жетті.

At the green light for the race on Saturday, Prost led from the pole, followed by teammate Arnoux. Cheever, from the fourth spot on the grid, was determined to get around the outside of Alboreto on the first left hander. They touched wheels, but both continued with Alboreto still in front, Cheever's Ligier sporting a vibrating front wheel and the Tyrrell of Alboreto bearing a tire mark on the right sidepod. For the first ten laps, the Renaults steadily pulled away from Alboreto, with Arnoux now leading Prost. The Tyrrell began to match Arnoux's times, however, and then to close on him, as Prost took back the lead on lap 15. Speculation of a problem with Arnoux's car proved true, as the Renault was faltering, and he retired on lap 21. Watson, meanwhile, had dropped to twelfth in the opening laps, but passed Piquet on lap 12, then Rosberg, Andretti and Cheever on successive laps, eventually reaching third place, with a thirty second gap to the two leaders. However, when Andretti, hoping to help clinch the Constructors' title for Ferrari, slid off directly in front of Rosberg on lap 27 with a broken rear suspension link, Rosberg took over the fifth place he sought. Among the leaders, Alboreto began inching closer to Prost again, and Watson continued to close on both of them. Niki Lauda's McLaren retired on lap 54, while Alboreto had eliminated the gap to Prost, and gotten by him to take the lead in a Grand Prix for the first time. Prost's tires were picking up rubber and had developed a vibration. In four more laps, Watson had also caught and passed him, but he was having the same problem as Prost, and so could make no progress on Alboreto. Alboreto cruised to a comfortable victory, his first ever and the first for Tyrrell in four years. Alboreto was the 11th different victor that year. Cheever was also able to overtake the ailing Prost for third, nine laps from the end. Less than three seconds behind Prost, and the last car on the lead lap, was Rosberg, who therefore won the world title. Ferrari won the Constructors' Championship despite not finishing in the points.

Іріктеу

Орын № Жүргзуші Құрылысшы Q1 Q2 Айырмасы 1 15 Алан Прост Рено 1:18.922 1:16.356 2 16 Рене Арно Рено 1:17.868 1:16.786 +0.430 3 3 Мишель Альборето Тиррелл Форд 1:18.756 1:17.646 +1.290 4 25 Эдди Чивер Лижье Матра 1:18.842 1:17.683 +1.327 5 2 Риккардо Патрезе Брабам БМВ 1:20.386 1:17.772 +1.416 6 6 Кеке Росберг Уильямс Форд 1:19.162 1:17.886 +1.530 7 28 Марио Андретти Феррари 1:19.246 1:17.921 +1.565 8 27 Патрик Тамбе Феррари 1:21.067 1:17.958 +1.602 9 7 Джон Уотсон МакЛарен Форд 1:19.320 1:17.986 +1.630 10 35 Дерек Уорвик Толеман Харт 1:20.181 1:18.012 +1.656 11 26 Жак Лаффит Лижье Матра 1:19.635 1:18.056 +1.700 12 1 Нельсон Пике Брабам БМВ 1:19.210 1:18.275 +1.919 13 8 Ники Лауда МакЛарен Форд 1:19.171 1:18.333 +1.977 14 5 Дерек Дали Уильямс Форд 1:19.808 1:18.418 +2.062 15 14 Роберто Герреро Энсин Форд 1:20.516 1:18.496 +2.140 16 23 Бруно Джакомелли Альфа Ромео 1:20.065 1:18.622 +2.266 17 29 Марк Зурер Эрроуз Форд 1:19.764 1:18.734 +2.378 18 22 Андреа де Чезарис Альфа Ромео 1:19.728 1:18.761 +2.405 19 4 Брайан Хентон Тиррелл Форд 1:21.038 1:18.765 +2.409 20 31 Жан-Пьер Жарие Оселла Форд 1:19.222 уақыт жоқ +2.866 21 11 Элио де Анджелис Лотус Форд 1:19.564 1:19.302 +2.946 22 12 Найджел Мэнселл Лотус Форд 1:20.986 1:19.439 +3.083 23 9 Манфред Винкельхок АТС Форд 1:21.563 1:19.767 +3.411 24 30 Мауро Бальди Эрроуз Форд 1:20.271 1:20.824 +3.915 25 18 Рауль Боезель Марч Форд 1:20.766 1:21.215 +4.410 26 17 Руперт Киган Марч Форд 1:26.048 1:21.180 +4.824 27 33 Томми Берн Теодор Форд 1:24.208 1:21.555 +5.199 28 36 Тео Фаби Толеман Харт 1:22.324 1:21.569 +5.213 29 10 Элизео Салазар АТС Форд 1:23.148 1:21.583 +5.227 30 20 Шико Серра Фиттипальди Форд 1:23.100 1:22.387 +6.031

Жарыс

Орын № Тәуекелсіздік жүргізушісі Конструктор Тыныс Лаптар Уақыт/Шығын Төртінші қатар Ұпайлар 1 3 Микеле Альборето Tyrrell Ford 75 1:41:56.888 3 9 2 7 Джон Уотсон McLaren Ford 75 + 27.292 9 6 3 25 Эдди Чивер Ligier Matra 75 + 56.450 4 4 4 15 Ален Прост Renault 75 + 1:08.648 1 3 5 6 Кеке Росберг Williams Ford 75 + 1:11.375 6 2 6 5 Дерек Дали Williams Ford 74 + 1 Лап 14 1 7 29 Марк Сюрер Arrows Ford 74 + 1 Лап 17 8 4 Брайан Хентон Tyrrell Ford 74 + 1 Лап 19 9 22 Андреа де Чесарис Alfa Romeo 73 + 2 Лап 18 10 23 Бруно Джакомелли Alfa Romeo 73 + 2 Лап 16 11 30 Мауро Бальди Arrows Ford 73 + 2 Лап 23 12 17 Руперт Киган March Ford 73 + 2 Лап 25 13 18 Рауль Боесел March Ford 69 + 6 Лап 24 NC 9 Манфред Винкельхок ATS Ford 62 + 13 Лап 22 Ret 8 Ники Лауда McLaren Ford 53 Қозғалтқыш 13 Ret 33 Томми Берн Theodore Ford 39 Айналып кетті 26 Ret 35 Дерек Уорвик Toleman Hart 32 Шамдар 10 Ret 11 Элио де Анджелис Lotus Ford 28 Қозғалтқыш 20 Ret 28 Марио Андретти Ferrari 26 Ілгектің бұзылуы 7 Ret 1 Нельсон Пике Brabham BMW 26 Шамдар 12 Ret 16 Рене Арну Renault 20 Қозғалтқыш 2 Ret 2 Риккардо Патрезе Brabham BMW 17 Айналма 5 Ret 12 Найгел Мэнселл Lotus Ford 8 Соқтығысу 21 Ret 26 Жак Лаффит Ligier Matra 5 Қоздыру 11 DNS 27 Патрик Тамбай Ferrari 0 Жүргізушіге жарамсыз 8 DNS 14 Роберто Герреро Ensign Ford 0 Қозғалтқыш 15 DNS 31 Жан Пьер Жарие Osella Ford DNQ 36 Тео Фаби Toleman Hart DNQ 10 Элисео Салазар ATS Ford DNQ 20 Чико Серра Fittipaldi Ford Дереккөз: