Кіріспе

1987 жылғы Бразилия Гран-приі – 1987 жылғы 12 сәуірде Рио-де-Жанейродағы Жакарепагуа трассасында өткен Формула-1 автожарысы. 61 айналымнан тұратын жарыс, Бразилия Гран-приінің он алтыншы және Жакарепагуада өткен сегізінші жарыс болды, сонымен қатар 1987 жылғы Формула-1 маусымының бірінші жарысы еді. Жарысты әлем чемпионы Ален Прост, McLaren TAG машинасымен жеңіп алды. Жергілікті қаһарман Нельсон Пике Williams Honda көлігімен екінші орынға, ал Просттің жаңа командаласы Стефан Йоханссон үшінші орынға таңғы болды.

Іріктеу

March Engineering 1982 жылы Caesars Palace Grand Prix-ден бері алғаш рет Formula One-ге оралды, Иван Капелли басқарған бір машинамен жарысқа қатысты. 1982 жылғы F1 маусымына ұқсас, жарысқа дейін 1987 жылға арналған FIA-ның жаңа Супер Лицензия ақыларына байланысты пилоттардың бойкот жасайтыны туралы әңгіме болды. Бұрын пилоттардың Супер Лицензиясының құны 825 АҚШ доллары болатын. Бірақ 1987 жылдан бастап, өткен маусымда Әлем Чемпионатында ұпай жинаған пилоттар көбірек төлеуге міндетті болды (яғни, пилот қанша ұпай жинаса, лицензиясы үшін соғұрлым көп төлейді). Әлем чемпионы Ален Прост, сондай-ақ Williams командасының пилоттары Найджел Манселл мен Нельсон Пике шамамен 12 000 доллар төлеуі керек болды (ал Lotus командасының жаңа пилоты Сатору Накадзима сияқтылар негізгі ақыны ғана төледі). Пилоттардың айтуынша, мәселе ақшада емес, лицензия – лицензия екендігінде және ақы барлығы үшін бірдей болуы керек екендігінде. Бірақ, машиналар жұма күні таңертеңгі бірінші жаттығу сессиясына дайын болған кезде, барлығы (немесе кейбір жағдайларда командалар) қажетті лицензия ақысын төледі. Біліктілікке Honda қозғалтқышымен жабдықталған Williams командасы басымдық танытты, Манселл Пикеттен озып кетті. Үшінші орында Айртон Сенна және оның Lotus машинасы болды. Lotus 99T, енді жаңа демеушісі Camel Cigarettes компаниясының сары және көк түстерінде, көліктің оңтайлы биіктігін сақтап тұру артықшылықтарын беру үмітімен алғаш рет компьютермен басқарылатын активті серіппелерді пайдаланды. Іс-шараға қатысқан машиналардың жалпы саны 23 болды, бірақ жарыс күні March командасы, жаңа машинасы дайын болмағандықтан F1 жаңашылы Иван Капелли үшін модификацияланған Formula 3000 машинасымен жарысқа қатысты, Cosworth DFZ қозғалтқыштары таусылып, жексенбі күні таңертеңгі жылыну кезінде соңғысы бұзылып қалды, нәтижесінде 22 қатысушы болды. Біліктілік кезінде FIA-ның даулы «pop-off» клапандары турбокомпрессорлы машиналарда алғаш рет қолданылды. Бұл клапандар турбо күшейткіш қысымын 4.0 барға дейін шектеді, бұрын инженерлер қозғалтқыштардың көтере алатынына сенген деңгейге дейін ғана шектелетін. Бұл клапандар командалар мен пилоттарға ұнамады, кейбіреулері демалыс күндері олардың тым ерте кесіліп, жеткілікті күшейткіш бермейтініне шағымданады. Arrows командасының пилоты Дерек Уорвик кейде оның клапаны 2.6 барда ашылатынын айтты (шамамен 0.6 бар жоғалту), ал Benetton командасының пилоты Тьерри Бутсен өзінің Ford V6 қозғалтқышындағы екі клапанның әртүрлі деңгейде ашылатынын және екеуі де 4 бар шегінен төмен екенін мәлімдеді. McLaren командасы турбо күшейткішті TAG Porsche қозғалтқыштарында апта бойына 3.6 бар қысыммен шектеу арқылы «pop-off» клапанының мәселесін шешті, осылайша клапандардың жұмыс істеуіне мүмкіндік бермеді. Атауын жарияламаған команданың механігі бұл клапандардың заманауи Гран-при машинасының ең қарапайым инженерлік бөлігі екенін айтқан. Ligier командасы Риода болмады, бұл 1985 жылғы Оңтүстік Африка Гран-приіне француздық бойкоттан бері алғашқы жарысын өткізіп алды. Команда маусымда жаңа 4 цилиндрлі, турбокомпрессорлы Alfa Romeo қозғалтқышын пайдалануға дайын болды. Бірақ, маусымға дейінгі сынақтар кезінде жетекші пилот Рене Арнокс жаңа 415T-ні қолданылған тағаммен салыстырды. Бұл Alfa-ның Fiat компаниясына Ligier командасымен байланысын үзуге және Ligier-ді маусым бойы қозғалтқышсыз қалдыруға себеп болды, бірақ Ligier Arrows командасының демеушісі USF&G компаниясынан Megatron турболарын алуға және оларды Сан-Маринодан маусым соңына дейін пайдалануға мүмкіндік алды.

Жарыс

Қабырғадағы сандар Джим Кларк кубогы үшін бәсекелесетін әдеттегі үміткерлердің позициясын көрсетеді. Орын № Жүгіруші Конструктор Айналым Уақыт/Шығу Қатар Ұпай 1 1 Ален Прост McLaren TAG 61 1:39:45.141 5 9 2 6 Нельсон Пике Williams Honda 61 + 40.547 2 6 3 2 Стефан Йоханссон McLaren TAG 61 + 56.758 10 4 4 28 Герхард Бергер Ferrari 61 + 1:39.235 7 3 5 20 Тьерри Бутсен Benetton Ford 60 + 1 Айналым 6 2 6 5 Найжел Мэнселл Williams Honda 60 + 1 Айналым 1 1 7 11 Сатору Накадзима Lotus Honda 59 + 2 Айналым 12   8 27 Микеле Альборето Ferrari 58 Сығу 9   9 10 Кристиан Даннер Zakspeed 58 + 3 Айналым 17   10 (1) 3 Джонатан Палмер Tyrrell Ford 58 + 3 Айналым 18   11 (2) 4 Филипп Стрейфф Tyrrell Ford 57 + 4 Айналым 20   12 (3) 14 Паскаль Фабр AGS Ford 55 + 6 Айналым 22   Шығу 18 Эдди Чивер Arrows Megatron 52 Қызып кету 14   Шығу 12 Айртон Сенна Lotus Honda 50 Қозғалтқыш 3   Шығу 7 Риккардо Патрезе Brabham BMW 48 Электрлік 11   Шығу 8 Андреа де Чезарис Brabham BMW 21 Дифференциал 13   Шығу 17 Дерек Уорвик Arrows Megatron 20 Қозғалтқыш 8   Шығу 21 Алекс Каффи Osella Alfa Romeo 20 Қайтарылды 21   Шығу 24 Алессандро Наннини Minardi Motori Moderni 17 Серпімділік 15   Шығу 9 Мартин Брундл Zakspeed 15 Турбо 19   Шығу 19 Тео Фаби Benetton Ford 9 Турбо 4   ДСҚ 23 Адриан Кампос Minardi Motori Moderni 3 Бұрыс бастау процедурасы 16   ДНС 16 Иван Капелли March Ford 0 Бастамады 23  Дереккөз: