Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Жаңа Зеландия Парламентінің мерзімі
Term of the Parliament of New Zealand
Жаңа Зеландия Парламентінің 44-ші шақырылысы – Жаңа Зеландия Парламентінің бір мерзімі болды. Оның құрамы 1993 жылғы сайлаулармен айқындалды және ол 1996 жылғы сайлауларға дейін жұмыс істеді. 44-ші Парламент ескі FPP сайлау жүйесі бойынша сайланған соңғы Парламент болды, сайлаушылар 1993 жылғы сайлауларда дауыс берген кезде MMP-ге көшуді мақұлдады. Осылайша, 44-ші Парламентте осы өзгеріске байланысты көптеген партиялар өз орнын іздеді. Мерзімнің басында Парламентте төрт партия болса, соңында жеті партия мен бір тәуелсіз депутат болды. Көпшілік дауыспен мерзімін бастаған Ұлттық партия билікте қалу үшін бірнеше кіші партиялармен коалиция құруға мәжбүр болды. Дегенмен, түрлі маневрлерге қарамастан, Ұлттық партия 44-ші Парламенттің барлық кезеңінде үкіметте қалды, бұл Ұлттық партияның екінші мерзімі болды. 44-ші Парламент басталғанда қатысқан тағы үш партия – Лейбористік партия, Альянс және Жаңа Зеландия партиясы – барлығы оппозицияда қалды. 44-ші Парламентке тоқсан тоғыз өкіл кірді, бұл алдыңғы Парламентке қарағанда екіге артық. Бұл өкілдердің барлығы географиялық округтер бойынша, соның ішінде төрт маори округі бойынша сайланды. 1991 жылдан 1996 жылға дейін – Парламенттің 44-ші шақырылысының барлық кезеңінде – Парламент ғимараты жөндеуден өткен кезде депутаттар Боуэн-хаустағы отырыстар залында жиналды.
The 44th New Zealand Parliament was a term of the Parliament of New Zealand. Its composition was determined by the 1993 elections, and it sat until the 1996 elections. The 44th Parliament was the last to be elected under the old FPP electoral system, with voters approving a change to MMP at the same time as they voted in the 1993 elections. As such, the 44th Parliament saw a considerable amount of positioning for the change — at the beginning of the term, there were four parties in Parliament, but at the end, there were seven parties and one independent. The National Party, which had begun the term with a majority, was forced by the end of the term to form a coalition with several smaller parties to remain in power. Despite the various maneuverings, however, the National Party remained in government for the duration of the 44th Parliament, which comprised National's second term in office. The other three parties present at the start of the 44th Parliament, being the Labour Party, the Alliance, and New Zealand First, all remained in opposition. The 44th Parliament consisted of ninety nine representatives, two more than the previous Parliament. All of these representatives were chosen by single member geographical electorates, including four special Māori electorates. From 1991 to 1996—including the entirety of the 44th term of Parliament—MPs met in a debating chamber in Bowen House while Parliament House was being refurbished.
Мерзімділіктегі өзгерістердің жиынтығы
Рут Ричардсон, Сельвин округінен сайланган Ұлттық партиясының депутаты, 1994 жылғы тамызда Парламенттен кетті, ал өткен жылы Қаржы министрі лауазымынан алынған еді. Оның кетуі Сельвиндегі толықтыру сайлауға себеп болды, оны Ұлттық партиясының өкілі Дэвид Картер жеңіп алды. Онслоу округінен сайланган Еңбек партиясының депутаты Питер Данн, Еңбек партиясының солшыл бағытқа қарай бет бұрып бара жатқанына сеніп, 1994 жылғы қазанда партиядан шықты. Ол біраз уақыт тәуелсіз депутат болып тұрғаннан кейін «Жаңа Зеландияның болашағы» атты шағын партияны құрды. Кейін ол «United» коалициясына қосылды (төменде қараңыз). Хобсон округінен сайланган Ұлттық партиясының депутаты Росс Мюрант 1994 жылғы қыркүйекте партия жетекшілігімен бірнеше мәселе бойынша келіспей, партиядан шықты. Ол ақырында «Оң орталық» партиясын құрды. Матакана округінен сайланган Ұлттық партиясының депутаты Грэм Ли 1994 жылы партиядан шықты, себебі партия жетекшілігімен саяси даулары болды және үкіметтегі лауазымын жоғалтты. Ол жаңа партия құрды, ол кейін Христиан-демократтар партиясы болып қайта аталды. 1995 жылғы маусымда Хоуик округінен сайланган Ұлттық партиясының депутаты Тревор Роджерс партия жетекшілігімен саяси мәселелер бойынша туындаған даулардан кейін партиядан кетті. Ол Росс Мюранттың жаңа партиясына қосылды. Ұлттық партия мен Еңбек партиясының орталық көзқарастағы депутаттарының тобы, Питер Даннмен және оның «Жаңа Зеландияның болашағы» партиясымен бірге 1995 жылғы маусымда «Біріккен Жаңа Зеландия» атты орталық партияны құрды. «Біріккен» партиясын құрған депутаттар: Маргарет Остин, Брюс Клифф, Питер Данн, Клайв Мэтьюсон, Паулин Гардинер, Питер Хилт және Джон Робертсон. «Оң орталық» партиясын құрған Росс Мюрант 1996 жылғы ақпанда өзінің партиясымен (қазір Консерваторлар партиясы) келіспеушілікке ұшырап, партиядан шығып, қайтадан тәуелсіз депутат болды. Ол партияның жетекшісі атанды. Джек Элдер (Хендерсон округінен Еңбек партиясынан), Питер Маккардл (Херетаунга округінен Ұлттық партиясынан) және Майкл Лоуз (Хоукс-Бэй округінен Ұлттық партиясынан) 1996 жылғы сәуірде «Жаңа Зеландия бірінші» партиясына қосылу үшін өз партияларынан кетті. Майкл Лоуз, «Жаңа Зеландия бірінші» партиясының (бұрынғы Ұлттық партиясы) Хоукс-Бэй округінен сайланган депутаты, «Антуанетта Бек» даулы оқиғасынан кейін Парламенттен кетті. Толықтыру сайлауын өткізудің орнына Премьер-министр 1996 жылғы жалпы сайлауды сәл ықшамдады, себебі ережеге сәйкес, жалпы сайлау жақындаса, бос орынды дереу толтыру қажет емес.
Ruth Richardson, the National Party MP for Selwyn, quit Parliament in August 1994, having been replaced as Minister of Finance the previous year. Her departure prompted a by election in Selwyn, which was won by David Carter of the National Party. Peter Dunne, the Labour Party MP for Onslow, left his party in October 1994, believing that Labour was becoming increasingly left wing. He was an independent for a time before founding the small Future New Zealand party. He would later join with United (see below). Ross Meurant, the National Party MP for Hobson, left his party in September 1994, having clashed on a number of issues with the party's leadership. He eventually established the Right of Centre party. Graeme Lee, the National Party MP for Matakana, left his party in 1994, partly due to policy disputes with its leadership and partly due to having lost his Cabinet post in a reshuffle. He founded a new party which eventually became the Christian Democrat Party. Trevor Rogers, the National Party MP for Howick, left his party in June 1995, after disputes regarding policy issues with the party's leadership. He joined Ross Meurant's new party. A group of centrist MPs from both the National Party and the Labour Party, along with Peter Dunne and his Future New Zealand party, established a centrist party named United New Zealand in June 1995. The MPs who founded United were Margaret Austin, Bruce Cliffe, Peter Dunne, Clive Matthewson, Pauline Gardiner, Peter Hilt, and John Robertson. Ross Meurant, founder of Right of Centre, came into conflict with his own party (now renamed the Conservatives) in February 1996, and left the party to become an independent again. Trevor Rogers, the sole remaining MP, became leader. Jack Elder, the Labour Party MP for Henderson, Peter McCardle, the National Party MP for Heretaunga, and Michael Laws, the National Party MP for Hawke's Bay, all left their parties to join New Zealand First in April 1996. Michael Laws, the New Zealand First (originally National) MP for Hawkes Bay, resigned from Parliament after the so called "Antoinette Beck" controversy. Rather than hold a by election, the Prime Minister simply brought the 1996 general election forward slightly, as the rules allow that if a general election is approaching, a vacant seat need not be filled immediately.