Кіріспе
Франсис Джордж Ансти (18 тамыз 1865 – 31 қазан 1940) – австралиялық саясаткер және жазушы. Ол 1910 жылдан 1934 жылға дейін Еңбек партиясынан Өкілдер палатасының депутаты болды. 1929-1931 жылдары Скуллин үкіметінде денсаулық сақтау және қайта оралғандар министрі қызметін атқарды.
Francis George Anstey (18 August 186531 October 1940) was an Australian politician and writer. He served as a member of the House of Representatives from 1910 to 1934, representing the Labor Party. He was Minister for Health and Minister for Repatriation in the Scullin government from 1929 to 1931.
Ерте өмір
Ансти Англияның Лондонында дүниеге келді. Ол темір кеншісінің ұлы еді, ол ұлы туғанға бес ай бұрын қайтыс болды, және ол формальды білім алмады. 11 жасында ол жолаушылар кемесіне жасырын ілігіп, 1877 жылы Мельбурнға келді. Содан кейін ол Оңтүстік Тынық мұхиты аралдарына жүретін кемелерде он жыл жұмыс істеді. Біраз уақыт көшпенді жұмысшы болып (австралиялық сленгте "swaggie" деп аталды) жүргеннен кейін, ол Сале қаласына көшті, онда Кэтрин Мэри Белл Макколлмен танысты. Олар 1887 жылы үйленді және екі ұлдары болды. Ол Мельбурнда тазалаушы болып жұмыс істеді, көп ұзамай саясатқа қатысты. Ол Мельбурн трамвайларында жұмыс істеді және Трамвай қызметкерлері кәсіби одағының президенті болды. Өзіне-өзі білім берген ол The Tocsin және Labor Call сияқты еңбек газеттеріне көп жазды. 1898 жылы Ансти Джордж Элмсли мен Том Туннеклиффпен бірге Виктория еңбек федерациясын (VLF) құрды. VLF Викториядағы еңбек институттарына қарсы тұру мақсатымен құрылды, оның негізін қалаушылары бұл институттар қозғалыстың мақсаттарын ілгерілетуде сәтсіз болды деп есептеді. Федерация Бельгия жұмысшы партиясының үлгісімен құрылды және синдикаттық одақ, кооператив, өзара көмек қоғамы және саяси партияның функцияларын біріктіруге тырысты. Ансти 1900 жылы "саяси талас-тартыстар мен жеке шағымдардың ортасында" тарап кеткен VLF жиналыстарында бас сөйлеуші ретінде танымал болды. Кейіннен ол өзінің күш-жігерін басты ағымдағы Біріккен Еңбек партиясына жұмсады.
Саяси мансап
1902 жылы Ансти Виктория заң шығарушы жиналысының Шығыс Бурк округінен Еңбек партиясының депутаты болып сайланды, ал 1904 жылдан бастап Брансуик округін өкілдік етті, екі округ те Мельбурн қаласының жұмысшы табының аудандарында орналасқан. 1910 жылғы сайлауда ол федералды саясатқа өтіп, Өкілдер палатасында Бурк округінің мандатын жеңіп алды. 1914 жылы Австралия Эндрю Фишердің басшылығындағы Еңбек үкіметі тұсында Бірінші дүниежүзілік соғысқа Ұлыбритания жағында қатысты. Ансти соғысқа бастапқыда қарсы болған санаулы Еңбек партиясының депутаттарының бірі болды, осы себепті ол бір кезде халық арасында беделсіз болып қалды. Алайда 1917 жылға қарай соғысқа қарсы көңіл күшейді және Ансти соғысқа шақыруға қарсы күрес қозғалысының жетекшілерінің біріне айналды. Ол бұл мәселеде "ақша билігі" деп атап, капитализмді көшпенді түрде бақылап, манипуляциялайтынын айтты. "Лондон қазірге дейін халықаралық қаржының орталық нүктесі болып табылады", - деп жазды ол. "Лондонға әлемнің ірі қаржы үйлерінің басшылары немесе өкілдері жиналады. Ақша билігі – капитализмнен гөрі күштірек нәрсе. Бұл адамдар қаржылық олигархияны құрайды. Бұл қаржылық олигархия билікке ие болған ел ешқашан толыққанды бос бола алмайды, ал ешқандай "демократия" оны тағынан түсіре алмайтын тек атау ғана болады". Ансти бұл жүйені "Қара масондық плутократия" деп сипаттады: "Бұл адамдар қаржылық олигархияны құрайды, бұл ақша билігі ретінде дұрыс тағайындалған және ерекшеленген спекулянттар тобы, айырбас механизмінің барлық бөлігін бақылайды және өнеркәсіп саласындағы барлық кәсіпорындар олардың еркі мен іс-қимылдарына бағынады. Олар тақтар мен халықтардың үстінен көзге көрінбейтін билік жүргізеді, ал қанды соғыс олардың қалтасына ең бейбіт табыс табудан да пайдалы". "Шейлок патшалығында" Ансти Лондондағы "ақша билігінің" басшыларын АҚШ-тағы Морган отбасының шеңберіндегі жеке қаржыгерлер тобы деп атады. "Мединадан кейін яһуди Манасса Лопес келді", - деп жазды Ансти. "Содан кейін Самсон Гидеон және Голдсмидттер – Авраам мен Бенжамин келді. Олардың орнын Ротшильдтер басты". Анстидің сынға алған кейбір тұлғаларының еврей болуы оны антисемитизммен айыптауға себеп болды. Австралиялық еңбек тарихшысы Питер Лав былай деп жазады: "Шейлок патшалығындағы антисемитизм – бұл жағдай емес. Ол [Анстидің] талдауының логикасынан және оның бір бөлігі болған мәдени дәстүрден туындады. Христиан мифологиясының әсерінен яһудилерге қатысты жеккөрушілік пен күдік көп ғасырлар бойы қалыптасқан. Нәтижесінде пайда болған ашкөз және айлакер еврей қаржыгерінің стереотипі британдық радикалдар мен американдық популистердің жазбаларында кең таралған. Бұл мәселе Австралияның еңбек радикалдары арасында да жиі талқыланды. 1922 жылы Ансти Өкілдер палатасындағы Еңбек партиясының орынбасары болды және 1927 жылға дейін осы лауазымды сақтап қалды.
Скуллин үкіметі
1929 жылғы сайлауда Лейбористер партиясы жеңіске жеткеннен кейін Ансти премьер-министр Джеймс Скуллин үкіметінде Денсаулық сақтау және қайта оралғандар министрі болды. Бірақ Скуллиннің үкіметі көп ұзамай Ұлы депрессияның салдарына тап болды. Ансти Жаңа Оңтүстік Уэльс премьері Джек Лэнгті қолдады, ол Австралияның британдық облигация иелеріне қарызын жоққа шығарып (қарызға мораторий салу туралы қараңыз) және өндірісті арттыру үшін жұмыс орындарын құруға қаражат жұмсауды жақтады. Бұл Франклин Д. Рузвельттің «Жаңа мәмілесімен» салыстыруға болады. 1931 жылдың наурыз айында Ансти «Лэнг жоспарына» қолдау көрсеткені үшін Еңбек кокусы шешімімен министрлік қызметтен алынды. Осыған қарамастан, Ансти Лэнгтің Еңбек партиясынан кетуіне еріп кетпеді. Көңілі құлазып, циникке айналған ол 1934 жылғы сайлауда зейнеткерлікке шыққанға дейін артта қалды, содан кейін әйелімен бірге Сиднейге көшті. Әйелі қайтыс болғаннан кейін ол Мельбурнға оралды, онда қатерлі ісіктен қайтыс болды. Қызығы, ол өмірінің соңғы жылдарын қаржылық спекуляцияға арнап, бай адамға айналды.
Мұра
Ансти "Лейбористік партияның солшыл популистік дәстүрін бейнелейтін тұлғаға айналды". Ол ең әйгілісі Джон Кертиннің ұстазы ретінде танылады, ол Кертиннің ерте жылдарында оған зор әсер еткен. Кертин сияқты, ол да көп ішетін. Ол кең көлемді, бірақ жарияланбаған естеліктер жазды, бірақ өлімінен аз уақыт бұрын оларды өртеді. Ол мұны мас күйінде жасады деген қауесет бар, бірақ бұл расталмаған. Франк Харди өзінің "The Hard Way" кітабында, Джон Реннің (Хардидің "Құрметсіз билік" кітабында "Джон Уэст" кейіпкері ретінде бейнеленген) Франк Анстиге келгенін және Анстиден оның естеліктеріндегі өзіне қатысты барлық сілтемелерді жоюды сұрағанын, осылайша Реннің құмар ойындарынан құрылған империясын әшкерелеуге жол бермеуді талап еткенін жазды. Мельбурндағы Ансти теміржол станциясы Анстидің құрметіне аталған.