Жаңа Зеландияның Оң аралындағы Кэньер көлі: мұздық көл, табиғи сұлулық, демалыс орны. Таулармен және ормандармен қоршалған, 14 мың жыл бұрын пайда болған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа Зеландияның Оңтүстік аралының батыс жағалауында орналасқан мұздық көл. Каниере көлі – Жаңа Зеландияның Оңтүстік аралының батыс жағалауында орналасқан, шамамен 200 метр тереңдігі бар және үш жағынан таулармен және есейген риму орманымен қоршалған мұздық көл. Көптеген адамдар оны Батыс жағалаудағы ең әдемі көл деп санайды. Грэхам тауы мен Тік тау / Те Таумата о Уэкануку көлдің батыс жағалауында, ал Тухуа шығысында орналасқан. Көл Каниере көлінің көрнекті орнына (табиғи қорығына) кіреді. Бүгінгі күні Каниере көліндегі үйлердің көпшілігі демалыс үйлері, ал Ханс шығанағында DOC кемпингі орналасқан.
Glacial lake located on the West Coast of New Zealand's South Island
Lake Kaniere is a glacial lake located on the West Coast of New Zealand's South Island, nearly 200 m deep and surrounded on three sides by mountains and mature rimu forest. It is regarded by many as the most beautiful of the West Coast lakes, Mount Graham and Mount Upright / Te Taumata o Uekanuku are on the west coast of the lake, Tūhua on the east. The lake is included in the Lake Kaniere Scenic Reserve. Most of the houses at Lake Kaniere today are holiday homes, and there is a DOC campground at Hans Bay.
Геология
Каниер көлі 14 мың жыл бұрын соңғы мұз дәуірінде мұздықтардың әсерінен пайда болған, Батыс жағалаудағы көптеген көлдер сияқты. Қазіргі уақытта ол солтүстік жағынан Каниер өзені арқылы Тасман теңізіне ағып шығады, бірақ бұрынғыда оның шығу орыны оңтүстік жағында Стикс өзеніне құйып келген. Бұл шығу жолы көшкінмен жабылып, суды солтүстікке бұрды. Көлге бұрын балықтар қойылған, негізінен қоңыр форель мен шұбар балықтар бар. Көлдің өзінде де, айналасында да көптеген жергілікті құстар кездеседі, мысалы, кішкентай шағалалар, қара шағалалар, Жаңа Зеландия шағалалары, жұмақ үйректер және пукеко, сондай-ақ сирек кездесетін сұр үйректер де бар.
Lake Kaniere was created by the action of glaciers in the last ice age 14,000 years ago, like many West Coast lakes. It currently drains into the Tasman Sea at its northern end via the Kaniere River, but in the past its outlet was at the southern end, emptying into the Styx River. This exit was blocked by a landslide, diverting the water north. The lake has been stocked with fish in the past, and mostly contains brown trout and perch. Many species of native birds can also be found on and around the lake, such as little shags, black shags, New Zealand scaup, paradise shelducks and pūkeko, and also, rarely, grey ducks.
Флора
Каниере көлінің табиғи қорығы негізінен пісіп-жетілген риму ағаштарынан тұрады және Батыс жағалаудағы төмендіктердегі ең маңызды экологиялық аймақтардың бірі саналады. 1909 жылы Росс алтын кенішіндегі сорғы жабдықтарын қуаттандыру үшін Каниере өзенінде 15 000 фунт стерлинг сомасына шағын гидроэлектр станциясы салынды. Су көлдің солтүстік жағындағы бөгеттен алынып, 9 километрлік туннельдер мен су құбырлары арқылы 520 кВт қуат өндіретін екі электр стансасына жеткізіледі; бұл су арнасы бастапқыда Каниере аймағында алтынды жуу үшін пайдаланылған. Ағаштан жасалған ең ірі құбыр – Джонсон құбыры 1973 жылы құлап, оның орнына топырақ жұмыстары жүргізілді. Кейін Каниере Форкс электр станциясы Римудағы алтын қазу машиналарын қуатпен қамтамасыз етті, ал 1931 жылдан бастап Хокитика қаласына электр энергиясын ғана өндіріп, бүгінде қалаға жыл сайын 3,75 ГВт·сағат энергия жеткізеді. Су арнасы бойындағы 3,5 сағаттық жаяу жол Батыс жағалауының жабайы табиғат жолының бір бөлігі болып табылады. Каниере көлі демалыс пен ойын-сауық үшін танымал орын: кемпинг, пикник, моторлы қайықпен жүзу, гидроцикл және су шаңғысы тебуге қолайлы. Жаңа Зеландияда ресми жалаңаш жағажайлар жоқ, себебі жария жалаңаштық кез келген жағажайда заңды деп есептеледі, егер ол жерде мұндай құбылыс "көрінуі мүмкін" болса. Бұл сонымен қатар Хокитика қаласының негізгі су көзі болып табылады.
Lake Kaniere Scenic Reserve is largely composed of mature rimu, and is considered one of the most ecologically significant areas of lowland forest in the central West Coast. In 1909 a small hydroelectric station was built on the Kaniere River, at a cost of £15,000, to power the pumping equipment at the Ross gold mine. Water is taken near the weir at the northern end of the lake and travels 9 km through a series of tunnels and flumes to a twin power plant capable of generating 520 kW; the water race was originally used for gold sluicing in the Kaniere area. The most prominent of the wooden flumes, Johnson's Flume, collapsed in 1973 and was replaced by earthworks. The Kaniere Forks power station later supplied the gold dredge at Rimu, and after 1931 exclusively generated power for Hokitika, today supplying 3.75 GWh annually to the town. A 3½ hour walkway follows the water race, part of the West Coast Wilderness Trail. Lake Kaniere is a popular location for leisure activities such as camping, picknicking, jetboating, jetskiing, and water skiing. New Zealand has no official nude beaches, as public nudity is legal on any beach where it is "known to occur". It is also the main water supply for Hokitika.