Кіріспе

FIA Formula One автожарыстарының 58-ші маусымы

2004 жылғы FIA Formula One әлем чемпионаты – FIA Formula One автожарыстарының 58-ші маусымы болды. Бұл 55-ші FIA Formula One әлем чемпионаты еді және 2004 жылдың 7 наурызынан 24 қазанына дейін он сегіз жарыс өткізілді. Чемпионатты Майкл Шумахер мен «Ferrari» командасы басымдықпен аяқтады, Шумахер жүргізушілер чемпионатында жетінші және соңғы рет жеңіске жетті. Шумахердің командаласы Рубенс Барричелло чемпионатты екінші орында аяқтады, ал Женсон Баттон «BAR» командасы үшін үшінші орын алды. «Ferrari» командасы құрастырушылар чемпионатында рекордтық 14-ші рет жеңіске жетті, «BAR» және «Renault» командаларын озып кетті. Осы чемпионатта бірнеше рекорд жаңартылды. Майкл Шумахер 13 жарыста жеңіске жетіп, 2002 жылғы F1 маусымындағы бір маусымдағы 11 жарыста жеңіске жету рекордын жаңартты. Ол сондай-ақ үздіксіз әлем чемпионы атағын (5 рет) және «Ferrari» командасы үздіксіз құрастырушылар чемпионы атағын (6 рет) жаңартты.

Ашылу кезеңдері

Ferrari Австралиядағы Альберт Парктегі ашылу кезеңінде үстемдік құрды, біліктілікте алдыңғы қатарды сенімді түрде басып алып, жарыста 1-2 көрсетті. Майкл Шумахер жарыс барысында жарыстың ең жылдам айналымын көрсетіп, старттан финиш сызығына дейін жеңіске жетті, ал командаласы Рубенс Баррикелло мен Renault-тың Фернандо Алонсо оған подиумда қосылды. Шумахер Сепангта тағы бір полюльдік позицияны және жеңіске жетіп, Хуан Пабло Монтойя мен Дженсон Баттоннан озып шықты, британдық пилот мансабындағы алғашқы подиумын алды, ал BAR Honda командасы 2001 жылғы Германия Гран-приінен бергі ең жақсы нәтижесін көрсетті. Квалификацияда өзінің қарапайым Jaguar көлігімен Ferrari пилоттарын бөліп өткен Марк Веббер нашар старт алып, Ральф Шумахермен соқтығысып, айналып кетті. Формула-1 1958 жылғы Марокко Гран-приінен бері араб әлеміне алғаш рет Бахрейн халықаралық трассасында келді. Ferrari дуэті Шумахер мен Баррикелло біліктілікте де, жарыста да 1-2 көрсетті, ал Баттонның қатарынан екінші подиумы оны жүргізушілер чемпионатында үшінші орынға көтерді, серия Еуропаға қарай бет алды.

Еуропалық турлар

Дженсон Баттон Сан-Марино Гран-приінде өзінің және BAR командасының алғашқы поул-позициясын жеңіп алды, бірақ Майкл Шумахер оны сегізінші айналымда озып, шамамен он секундқа бұрын финиш сызығын кесті. Баттон мен Хуан Пабло Монтойя жүлделі үштікті толықтырды – соңғысы Фернандо Алонсоны бар болғаны екі секундқа айқын басып өтті, ал Кими Райкконен маусымдағы алғашқы финишин сегізінші орында тіркеді, екі тоқталымды стратегияны пайдаланып соңғы ұпайды иеленді. Ақаулы эгзосты жүйеге қарамастан, Шумахер Испания Гран-приінде де үстемдік танытты, ал алдыңғы қатардан старт алған Монтойа тежегіш мәселелерінен жарыстан шықты, ал бастап кеткен Ярно Трулли Рубенс Баррикеллодан кейін үшінші орынды иеленді. Монако Гран-приінде Трулли Дженсон Баттонның қарсылығын жеңіп, поул-позициядан өзінің мансабындағы алғашқы жеңісін тойлады. Рубенс Баррикелло үшінші орында келді, ол көшбасшылардан бір минуттан астам қалып қойғанмен, жетекші айналымдағы жалғыз жүргізуші болды. Оның командаласы Шумахер қауіпсіздік машинасы кезінде Хуан Пабло Монтойямен соқтығысып, чемпионаттағы бес жеңіс тізбегін тоқтатқан бірнеше көшбасшылардың бірі болды. Бұл қауіпсіздік машинасы кезеңі Фернандо Алонсоның туннельде Ральф Шумахердің Williams көлігін озуға тырысқанда кедергіге ұшырауынан туындады. Жарыстың басында жылдам старт алған Такума Сато үшінші айналымда Tabac бұрылысында қозғалтқышының күрт істен шығуынан зардап шекті; оның BAR машинасының артқы бөлігінен шыққан түтін оның артындағы кезектің көру мүмкіндігін жойды, нәтижесінде Джанкарло Физикелла Дэвид Коултардтың McLaren көлігіне шағылысып, аударылып кетті. Оливье Панис жарыс басталғанда тоқтап қалды, бұл жарыстың ұзақтығын 77 айналымға дейін қысқартты, қалған жүргізушілер екінші құралымды айналымды аяқтады. Панис кейіннен сегізінші орынға көтерілді, ол алтыншы орында келген Кристиано да Маттамен бірге Toyota командасының маусымдағы алғашқы ұпайларын қамтамасыз етті. Осы арада Ральф Шумахер жарыстың басында да Маттамен соқтығысып, екі көлік те жарыстан шықты. Алдыңғы қатардан старт алған және бір кезде көшбасшы болған Сато, McLaren дуэті Райкконен мен Коултард сияқты, қозғалтқыштарының істен шығуына байланысты жарыстан шықты, екеуінің де Mercedes қозғалтқыштары өндірушінің туған жерінде бұзылды.

Солтүстік Америкадағы екіжақты кездесу және Еуропаға оралу

Канадалық Гран-приде Тимо Глок қаржылық себептермен Джорджио Пантаноны Jordan командасында ауыстырды. Ральф Шумахер pole position-ға іліксе, алдыңғы қатарда Дженсон Баттон да болды, ал Михаэль Шумахер тек алтыншы орыннан старт алды. Көшбасшылықтың бірнеше рет ауысуынан кейін, үлкен Шумахер бірінші болып финиш сызығын кесті, одан кейін оның інісі мен Рубенс Барричелло келді. Бірақ Ральф Шумахердің Williams командасы – оның бесінші орынды алған әріптесі Хуан Пабло Монтойя және Toyota командасының пилоттары Кристиано да Матта мен Оливье Панис (сегізінші және он бірінші орындарда) тежегіш жүйесіндегі бұзушылықтарға байланысты нәтижелерден шеттетілді. Бұл Барричеллоны екінші, ал Баттонды үшінші орынға көтерді. McLaren және Jordan командалары да төрт дисквалификациядан пайда тапты, Глок – Формула 1-дегі дебютінде және Ник Хайдфельд ұпай жинады. Барричелло АҚШ Гран-приіне pole position-ға іліксе, Михаэль Шумахер оның қасында старт алды. Шумахер тағы да жеңіске жетті, ал Барричелло мен Такума Сато – Формула 1-дегі тұңғыш және жалғыз подиумын бағындырып, үштікке кірді. Бұл жарыс көптеген апаттарға толы болды, бірінші айналымдағы оқиғада Джанмария Бруни, Джорджио Пантано, Фелипе Масса және Кристиан Клиен жарыстан шықты. Тоғызыншы айналымда Фернандо Алонсо дөңгелегі тесіліп, старт-финиш түзу бойында құлады, ал Ральф Шумахер келесі айналымда дәл осы себеппен овал аймағында апатқа ұшырады. Жоғары шығын деңгейіне байланысты тек сегіз машина финиш сызығын кесті, соңғы орынды Венгрияның тұңғыш ұпай жинаған пилоты Зсолт Баумгартнер алды, ол Minardi командасына 2002 жылдан бергі алғашқы ұпайын сыйлады. Барричелло жарыстың соңғы бұрылысында Жарно Труллидің екінші Renault машинасын озып, үшінші орынды иеленді, ал Франция және Ұлыбритания Гран-прилерінде жарақат алған Ральф Шумахердің орнына шыққан Марк Жене он бірінші орынды алды. Михаэль Шумахер Сильверстоундағы жарыста Kimi Räikkönen-ді жеңіп, маусымдағы онінші жеңісін тойлады. Екінші орын алған Райкконен 2004 жылғы McLaren командасының алғашқы подиумын бағындырды, ал Барричелло үшінші орынды иеленді. Жарыс Жарно Труллидің ауыр апатымен ерекшеленді, италияндық Bridge аймағында көлігін бақылаудан шығарып, дөңгелек кедергісіне соқтығысып, содан кейін шағыл тұзағына құлады. Шумахер Германия Гран-приінде pole position-нан жеңіске жетті, Дженсон Баттонды жеңіп алды (қозғалтқышты ауыстыруға байланысты он орындық айып салмасынан кейін он үшінші орыннан старт алған). Алдыңғы қатардағы старт алған Хуан Пабло Монтойя тек бесінші орынды иеленді, ал оның жаңа әріптесі Антонио Пицзония жетінші орынды алды. Жарыстың ең жылдам айналымын көрсеткен Kimi Räikkönen 14-ші айналымда старт-финиш түзу бойында артқы қанатының бұзылуына байланысты дөңгелек қабырғасына соқтығысты. Онда Шумахер Ferrari командасының біріншілігін сақтап, біліктілікте де, жарыста да Ferrari командасына Конструкторлар кубогын жеңіп алды, ал жарыстың 2003 жылғы жеңімпазы Алонсо подиумды толықтырды. Бельгия Гран-приі де көптеген апаттар мен қауіпсіздік машинасы кезеңдеріне толы болды. Бірінші айналымдағы Марк Веббер мен Такума Сатоның соқтығысуы екеуін де жарыстан шығарды, Зсолт Баумгартнер бастапқы апаттан құтылып, бірақ әріптесі Джанмария Брунидің көлігін қабырғаға соқтырып, ол кері секіріп, Джорджио Пантаноны да қамтыды. Отызыншы айналымда Дженсон Баттон оң артқы дөңгелегі тесіліп, көлігін бақылаудан шығарып, айналып өтуге тырысқан Зсолт Баумгартнердің Minardi машинасына соқтығысты.

Қорытынды турлар мен Бразилия финалы

Италия Гран-присінде Барричелло адал Тифосидің алдында Ferrari командасының 1-2 көрсеткенін ұсынды, бірақ үшінші орыннан старт алған Шумахер бірінші айналымда бұрылып, жарысқа алаңның соңынан қайта қосылуға мәжбүр болды. Жарыстан кейін Джарно Трулли Renault командасымен жолдарыны айырды, ал оның орнына 1997 жылғы әлем чемпионы Жак Вильнёв Формула 1-ге оралды. Қытай Гран-приіне дейін Иордания командасы итальяндық Джорджо Пантаноны шығарып, оның орнына соңғы үш жарысқа Тимо Глокты тағайындады. Бұл жарысты да Барричелло жеңіп алды, ал Баттон мен Райкконен 2 секундтан кем айырмамен одан қалып қойды. Михаэль Шумахер пит-лейннен старт алып, бірнеше қателіктер мен тесік салғандықтан 12-орынға ғана жетті, ал қайта оралған Ральф Шумахер серпімдес зақымдануынан жарыстан шықты. Жапон Гран-приіне Тайфун Маон әсер етіп, Жапонияның бір бөлігінде кең ауқымды зақымдарға әкелді, соның салдарынан квалификация жарыс күніне ауыстырылды. Жаңбыр жарыс уақытына дейін басылып, Михаэль Шумахер 13-інші жеңісін одержал, ал оның інісі Ральф старт алып, екінші орынды иеленді, ал Дженсон Баттон тұғырға көтерілді. Дэвид Коултард пен Рубенс Барричеллоның соқтығысуы (Барричелло жарыста ең жылдам айналым жасаған болатын) екеуін де Гран-приден шығарды. Renault командасымен араздыққа түскеннен кейін Джарно Трулли Toyota үшін алғашқы жарысында 11-орынды иеленді, ал оның командаласы Оливье Панис жарыстан кейін спорттан кетті. Бразилия Гран-приін Хуан Пабло Монтойя жеңіп алды (ол жарыста ең жылдам айналым жасады), ал одан кейін McLaren командасының болашақ мүшесі Кими Райкконен мен полюс позициясын иеленген Барричелло келді. Бұл Монтойяның Williams командасы үшін соңғы жарысы және команданың 2012 жылғы Испания Гран-приіне дейінгі соңғы жеңісі болды. Бұл сонымен қатар Minardi командасының Зсолт Баумгартнер мен Джанмария Бруни есімді пилоттарының соңғы жарысы және Red Bull сатып алғанға дейін Jaguar командасының соңғы қатысуы болды. Дэвид Коултард өзінің McLaren командасымен (1996 жылғы F1 маусымынан бері бірге болған команда) соңғы маусымын аяқтады, бірақ маусым бойы тұғырға көтеріле алмады.