Этрета: Нормандияның әктас жартастары мен Арсен Люпеннің ізі
Étretat
Этрета – Францияның Нормандия аймағындағы әдемі теңіз жағалауы. Әктас жартастары, табиғи аркалары және "Тігіш" таңғажайып формасымен танымал туристік қала.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Паром
the ferry
Этрета (etʁəta) – Францияның Нормандия аймағындағы Сен-Маритим департаментіндегі коммуна. Бұл Ле-Хаврдан солтүстік-шығысқа қарай, D 940, D 11 және D 139 жолдарының қиылысында орналасқан туристік және фермерлік қалашық. Ол Pays de Caux аймағының жағалауында жатыр.
Étretat (etʁəta) is a commune in the Seine Maritime department in the Normandy region of Northwestern France. It is a tourist and farming town situated about northeast of Le Havre, at the junction of the D 940, D 11 and D 139 roads. It is located on the coast of the Pays de Caux area.
Қиыршық тас
Этретат ең әйгілісі – үш табиғи аркасы мен теңізден биікке көтерілген, Л'Аигуль немесе Игла деп аталатын тік құрылымдары бар әк жартастары. Этретат әктас кешені деп аталатын бұл құрылым, Турон және Кониак кезеңдерінің әктастарының күрделі стратиграфиясынан тұрады. Кейбір жартастардың биіктігі .
Étretat is best known for its chalk cliffs, including three natural arches and a pointed formation called L'Aiguille or the Needle, which rises above the sea. The Etretat Chalk Complex, as it is known, consists of a complex stratigraphy of Turonian and Coniacian chalks. Some of the cliffs are as high as .
Экономика
Этретат экономикасы негізінен туризмге негізделген, бұл жергілікті тұрғындарға сауда-саттық мүмкіндіктерін кеңейтеді. Қала Нормандиядағы ең танымал туристік орын деп есептеледі, осы аймақта Фэкамптағы Бенедиктин дистиллериясы мен мұражайы, Руан соборы және Живернидегі Клод Моне қоры сияқты маңызды нысандар орналасқан. XVIII және XIX ғасырларда экономика жағажайларда теңіз шөптерін жағу арқылы толықтырылды. Жағалаудағы ақ түтін Джордж Иннестің "Этретат" (1875, Wadsworth Athenaeum) картинасында жақсы көрінеді. "Шилиде йодқа бай минералдық кен орындарының табылуы және дамуы, теңіз шөптерінен йод өндірісінің өркендеу кезеңімен бірге, 1870 жылдардың соңында теңіз шөптері индустриясына ауыр соққы берді. Дегенмен, Солтүстік Францияда теңіз шөптері сода, калий және йод алу үшін шағын көлемде жинауды жалғастырды".
The economy of Étretat rests mainly on tourism, which gives the locals a growing commercial outlet. The city places itself as the number one tourist attraction in Normandy, as the site most visited along with Bénédictine distillery and museum at Fécamp, the Rouen Cathedral and the Claude Monet Foundation in Giverny. During the eighteenth and nineteenth centuries the economy was supplemented by kelp burning on the beaches. The white plumes of smoke by the shore can be clearly seen in George Inness' painting 'Étretat' (1875, Wadsworth Athenaeum). "The discovery and development of iodine rich mineral deposits in Chile about the same time the iodine from kelp industry reached full vigor, dealt the kelp industry another severe blow in the late 1870s. However, small quantities of kelp continued to be harvested for soda, potash and iodine in northern France".
Халықтық ақпарат құралдарында
"Люпин" сериалының бірінші маусымының бесінші бөлімінің көп бөлігі коммунада және оның айналасында түсірілді. Бұл жер маңызды, себебі Арсен Люпин кейіпкерін (ойдан шығарылған шебер ұры) жасаған Морис Лебланк 17 роман және 39 повесть жазған, ол осы коммунада тұрған. Ол серияның көп бөлігін өз үйінде жазды. (Барлығында Лебланк 60-тан астам роман мен әңгіме жазды.) Ал ол үй қазір Клоз Люпин мұражайы болып саналады.
Much of the filming for the fifth episode of the first season of Lupin was completed in and near the commune. This location is significant because Maurice Leblanc, the creator of the character Arsène Lupin (a fictional master thief) featured in 17 novels and 39 novellas, lived in the commune. He wrote much of the series at his home. (In total, Leblanc wrote over 60 novels and short stories.) That home is now the Clos Lupin Museum.