Бірінші дүниежүзілік соғыстағы 41-ші британ әскері дивизиясы
41st Division (United Kingdom)
41-ші дивизия – Бірінші дүниежүзілік соғыстағы британ әскерінің бөлімшесі. Батыс және Италия майдандарында шайқасты, Оңтүстік Англиядан жасақталған. Сомма шайқасында көзге түсті.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
41-дивизия – Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде лорд Китченердің жаңа әскерлерінің бір бөлігі ретінде құрылған Ұлыбритания армиясының жаяу әскер дивизиясы. Дивизия Батыс майданында, содан кейін Италия майданында қызмет етті.
The 41st Division was an infantry division of the British Army, raised during the First World War as part of Lord Kitchener's New Armies. The division saw service on the Western Front and later on the Italian Front.
Бөлменің тарихы
Дивизия Жаңа армиядағы дивизиялардың бесінші толқынының (K5) құрамында құрылды; оның аймақтық атауы болмады, бірақ негізінен Англияның оңтүстігінен шақырылған жауынгерлерден тұрды. Оның бірнеше батальоны жергілікті қауымдармен құрылған және олар өз қалаларының немесе өнеркәсіптерінің атымен аталыпты. Оқудан және отандық қызметтен кейін, генерал-майор Сидней Лоуфорд басқаруымен 41-дивизия 1916 жылдың мамыр айының бірінші аптасында Батыс майданындағы Британдық экспедициялық корпусын (BEF) күшейту үшін шетелге жөнелтілді. Оның алғашқы ірі шайқасы сол жылдың қыркүйек айында Флерс-Курселетт шайқасында болды, бұл Сомма шайқасының бір бөлігі еді. 1917 жылы Мессин шайқасы мен Пасшендейл шайқасында (сонымен қатар Үшінші Ипр шайқасы деп те аталады) шайқасқаннан кейін, ол тағы төрт дивизиямен бірге Италия майданына ауыстырылды. Ол 1917-18 жылдардың қысында үш ай бойы онда болды, содан кейін Батыс майданына қайтып келді, ол наурыз айында неміс армиясы көктемгі шабуылды бастар алдында жетті. Ол одақтастардың "Жүз күндік шабуылына" қатысты және соғысты Фландрияда аяқтады, одан кейін 1918 жылдың 11 қарашасындағы келісімнен кейін Германиядағы оккупациялық армияға қосылды. 41-дивизияның құрылғаннан бастап соңына дейін генерал-майор Сидней Лоуфорд басқарды және 1919 жылдың наурыз айында демобилизацияланды, ал кейбір бөлімшелері Рейн армиясының (BAOR) 47-дивизиясына (1/2 Лондон) берілді.
The division was formed as part of the fifth wave (K5) of divisions in the New Army; it did not have a regional title, but was composed primarily of recruits from the south of England. Several of its battalions had been raised by local communities and were named for their towns or industries. After training and home service, the 41st Division, commanded by Major General Sydney Lawford, deployed overseas to reinforce the British Expeditionary Force (BEF) on the Western Front in the first week of May 1916; its first major combat came in September of that year, at the Battle of Flers–Courcelette, part of the larger Battle of the Somme. After fighting in 1917 at the Battle of Messines and the Battle of Passchendaele (also known as the Third Battle of Ypres) it was transferred with four other divisions to the Italian Front. It remained here for three months throughout the winter of 1917–18 before returning to the Western Front, where it arrived just before the German Army launched its Spring Offensive in March. It participated in the Allied "Hundred Days Offensive" and ended the war in Flanders, from where it moved to join the Army of Occupation in Germany, following the Armistice of 11 November 1918. The 41st Division was commanded by Major General Sydney Lawford throughout its existence and was demobilised in March 1919, with some units transferred to the 47th (1/2nd London) Division, British Army of the Rhine (BAOR).