Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оңтүстік Англиядағы Плато аумағын қамтитын сайлау округі.
the electoral division covering the areaPlateau in southern England
Кранборн Чейз – Англияның оңтүстік-орталық бөлігінде орналасқан, Дорсет, Гэмпшир және Уилтшир графтықтарында жатқан аймақ. Бұл Кранборн Чейз және Батыс Уилтшир Даунс ерекше табиғи сұлулық аймағының (AONB) бір бөлігі. Аймақ негізінен, және көбінесе, бор тау үстіртімен синоним ретінде қарастырылады. Англияның бор формациясының бөлігі, солтүстікте Солсбери жазығы және Батыс Уилтшир Даунс, оңтүстік-батыста Дорсет Даунспен шектеседі. Ең биік нүктесі – Уилтширдегі Вин Грин Даун, 277 метр (910 фут). Тарихи тұрғыдан ортағасырлық аңшылық орман болған бұл аймақ неолит және қола дәуірінің археологиялық ескертмелерімен және ауылдық шаруашылық сипатымен де әйгілі. Бұл анықтаманың алғашқы жазбалары 1246 жылы Жаңа Сарумдағы қазылар шешімі және 1280 жылғы немесе оған жуық шамадағы I Эдуардтың Quo Warranto жарлығын қамтиды. Уақыт өте келе бұл иелік кішірейді, ал термин Кранборн ауылының батысындағы кішірек қалдық аумақты сипаттау үшін де қолданыла бастады. 2014 жылдан бері жергілікті билік органдарының Кранборн Чейз және Батыс Уилтшир Даунс AONB серіктестігі бұл терминнің жаңаша қолданылуын, әлдеқайда үлкен AONB аймағын жай ғана "Кранборн Чейз AONB" деп таныстыру үшін пайдаланады. Бұл қолданыс Кранборн Чейздің қалыптасқан ландшафты мен тарихи анықтамасынан тыс, Батыс Уилтшир Даунс және Лонглит пен Стоурхед маңындағы Сомерсет-Уилтшир шекарасындағы құмды ландшафттарды да қамтиды.
Cranborne Chase is an area of central southern England, straddling the counties Dorset, Hampshire and Wiltshire. It is part of the Cranborne Chase and West Wiltshire Downs Area of Outstanding Natural Beauty (AONB). The area is dominated by, and often considered to be synonymous with, a chalk downland plateau. Part of the English Chalk Formation, it is adjacent to Salisbury Plain and the West Wiltshire Downs in the north, and the Dorset Downs to the south west. The highest point is Win Green Down, in Wiltshire, at 910 feet (277 m). Historically a medieval hunting forest, the area is also noted for its Neolithic and Bronze age archaeology and its rural agricultural character. Early written records of this definition include a jury verdict at New Sarum in 1246 and the Quo Warranto of Edward I, issued in or around 1280. Over time this estate shrank, and the term has also been used to describe a smaller remnant area of around by immediately to the west of Cranborne village. A more recent usage of the term, used since 2014 by the Cranborne Chase and West Wiltshire Downs AONB Partnership of local authorities, has been to promote the much larger AONB area simply as "Cranborne Chase AONB". This usage includes a large area outside of the more established landscape and historical definitions of Cranborne Chase, including the West Wiltshire Downs and an area of greensand landscape on the Somerset Wiltshire border around Longleat and Stourhead.
Тарих және археология
Төмендіктің ұзақ тарихы бар, неолит дәуірінен бастап көптеген топырақ жұмыстары мен археологиялық ескерткіштері сақталған. Алғашқы шаруалар төмендіктерді жауып тұрған тығыз орманды біртіндеп тазартқан, бірақ топырақтардың тозуы мен алты мың жыл ішіндегі ауыл шаруашылығының мүмкіндіктерінің шектеуіне байланысты орман ғасырлар бойы қайта өсіп келген. Сондықтан, орта ғасырлардан бастап Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін аймақтың көп бөлігі орманды болып қалды. Борнмут университетінің мамандары қола дәуіріндегі кейбір қабірлердің қалдықтарын зерттеген кезде, көптеген сүйектерде кішкентай тесіктердің бұрғыланғанын анықтады. Бұл тесіктер арқылы сүйектерді ағаш штифтермен біріктіруге мүмкіндік болған, яғни, қаңқалардың қайта-қайта алып тасталып, қайта жерленген кезде ыдырауына жол бермеуге болады. Төмендіктерде неолит және қола дәуірінің көптеген ескерткіштері бар, соның ішінде Ноултондағы хендж ескерткіштері және темір дәуіріне жататын бірнеше қоныстардың қалдықтары, ең әйгілісі – Бадбери рингс (Виндокладия) төбедегі бекініс. Археологиялық телешоу Time Team қазба жұмыстары жүргізген римдік вилла да осы жерде табылған. Англияға саксон шабуылы кезінде римдік-британдықтар Дорсеттен Олд Сарумға дейінгі римдік жолының бойында Бокерли Дайк атты қорғаныс орларын салып, шабуылшыларды Дорсеттен тыс ұстады. Саксон дәуірінен бері төмендіктер сиреп қоныстанған, археологиялық ескерткіштерді сақтап келді, бірақ Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ауыл шаруашылығы жерлеріне деген қажеттілік археологиялық маңыздылықтан басымдық алды. 19 ғасырда осы жерде Аугуст Питт Риверс қазіргі заманғы археологиялық далалық жұмыстарды дамытқан. Төмендіктер Кранборн ауылының атымен аталады, ол сакстар құрған және елордасы мен шағын монастыры болған. "Chase" сөзі корольдік аңшылықтардан шыққан, онда корольдер Джон, Генрих VIII және Джеймс I сияқтылар жиі аң аулаған. Аңшылықтың алғашқы иесі Бритрик болған деп саналады. Оның иелігі Вильгельм Жеңімпаздың әйелі Матильда тәркіледі, ол қайтыс болғаннан кейін ол таққа өтті және 1083 жылы Роберт Фицхамонға, Глостердің феодалдық барониясын құрайтын басқа жерлермен бірге берілді. Одан кейін ол оның күйеу баласы Робертке, Глостердің 1-ші графына өтті. Глостердің 8-ші графы 1314 жылы қайтыс болғанға дейін аңшылықтың иелігі Глостер графтарының арасында ауысып отырды. Иелік оның қарындасы Елизавета де Клэрге (1360 жылы қайтыс болды) және одан кейін оның немересі Елизавета де Бургке, Ольстердің 4-ші графинясына (1363 жылы қайтыс болды) өтті. Графиняның орнын оның қызы Филиппа, Ольстердің 5-ші графинясы (1382 жылы қайтыс болды), 3-ші Март графы Эдмунд Мортимердің әйелі басқарды. 1461 жылға дейін аңшылықты Март графтары иеленді, содан кейін соңғы граф Англияның Эдуард IV патшасы болып тажына отырды. Кранборн Чейз 1616 жылға дейін патшаның меншігінде болды, содан кейін ол Роберт Сесилге, Солсберидің 1-ші графына берілді. Оның шөбересі, 3-ші граф, оны 1671 жылы Шафтсберидің 1-ші графы Энтони Эшли Куперге сатты. Оның ұлы, 2-ші граф, оны 1692 жылы Томас Фрекке (1701 жылы қайтыс болды) сатты, ол оны Элизабет Фреккеге (оның туысының әйелі, сонымен қатар Томас Фреке) және оның әкесі Томас Пайлге қалдырды, егер ол баласыз қайтыс болса, Джордж Питтке қайтарылады. Питт 1714 жылы одан Кранборн Чейсті мұра етті, ол Питт отбасында әкесінен ұлына, оның шөбересі Джордж Питтке, 2-ші Барон Риверске, өтті, ол қайтыс болғаннан кейін құқығынан айырылды. Чейстің көп бөлігі әлі күнге дейін Кингстон Лейси сияқты ірі иеліктерде. Кранборн Чейз мектебі, бұрынғы қыздар интернаты, Кранборн Чейзде екі жерде орналасқан: 1946 жылдан 1961 жылға дейін Дорсеттегі Моор Кричел ауылының жанындағы Кричел үйінде, содан кейін Уилтширдегі Уордур елді мекеніндегі (Тисбери ауылының жанындағы) Нью-Вардур қамалында 1990 жылы мектеп жабылғанға дейін.
The downland has a long history with many earthworks and archaeology from the Neolithic age onwards. The dense woodland originally covering the downs would have gradually been cleared by the first farmers, but would have grown back repeatedly over the centuries as soils became exhausted and the agricultural carrying capacity of the land was exceeded several times over the course of six millennia. Much of the area therefore remained wooded from the Middle Ages until World War II. Analysis of remains found in some of the Bronze Age burial mounds, by experts at Bournemouth University, has revealed that many of the bones had small holes drilled in then, enabling them, it is hypothesised, to have been articulated by means of wooden pegs, i. e. the skeletons were prevented from falling apart during repeated removal and re burial. There are many Neolithic and Bronze Age monuments, including the henge monuments at Knowlton and the remains of a number of Iron Age settlements on the downs, most notably the hill fort at Badbury Rings (Vindocladia). There is a Roman villa which has been dug by archaeological television programme Time Team. During the Saxon invasion of England the Romano British kept the invaders out of Dorset by building Bokerley Dyke, a defensive ditch, across the Roman Road that runs across the downs from Dorchester to Old Sarum. The downs have been sparsely populated since Saxon times, largely preserving archaeology until World War II when the need for agricultural land outweighed the archaeological importance. It was here that Augustus Pitt Rivers developed modern archaeological field work in the 19th century. The downs are named after the village Cranborne, founded by the Saxons, which had a manor house and a small monastery. The word "chase" comes from the hunts, frequented by royalty (including Kings John, Henry VIII and James I), which took place on the downs. The first known owner of the chase is thought to have been Brictric. His possessions were confiscated by Queen Matilda, wife of William the Conqueror; on her death, it passed to the Crown, and was granted, with other lands forming the feudal barony of Gloucester, to Robert Fitzhamon in 1083. This passed to his son in law Robert, 1st Earl of Gloucester. Ownership of the chase passed through successive Earls of Gloucester until the death of Gilbert de Clare, 8th Earl of Gloucester in 1314. The chase passed to his sister Elizabeth de Clare (d. 1360), and thence to her granddaughter Elizabeth de Burgh, 4th Countess of Ulster (d. 1363). The Countess was succeeded by her daughter Philippa, 5th Countess of Ulster (d. 1382), wife of Edmund Mortimer, 3rd Earl of March. The chase was owned by successive Earls of March until 1461, when the last Earl was crowned as Edward IV of England. Cranborne Chase remained crown property until 1616, when it was granted to Robert Cecil, 1st Earl of Salisbury. His great grandson, the 3rd Earl, sold it to Anthony Ashley Cooper, 1st Earl of Shaftesbury in 1671. His son, the 2nd Earl, sold it in 1692 to Thomas Freke (d. 1701), who bequeathed it to Elizabeth Freke (the wife of his kinsman, also Thomas Freke) and her father Thomas Pile, with reversion to George Pitt should she die without children. Pitt inherited Cranborne Chase from her in 1714, and it passed from father to son in the Pitt family to his great grandson George Pitt, 2nd Baron Rivers, after whose death it was disfranchised. Much of the Chase is still owned by large estates such as Kingston Lacy. Cranborne Chase School, a former boarding school for girls, was based at two locations in Cranborne Chase: at Crichel House near the village of Moor Crichel in Dorset from 1946 to 1961, and then at New Wardour Castle in the settlement of Wardour (near the village of Tisbury) in Wiltshire, until the School's closure in 1990.
Табиғи аймақ
Кранборн Чейз – "Еңбек Англиясы" ұйымы белгілеген Ұлттық сипаттағы аймақ (No. 134), "Дорсет Даунс және Кранборн Чейз" құрамына кіреді.
Cranborne Chase is part of a National Character Area (No. 134), "Dorset Downs and Cranborne Chase", designated by Natural England.
Төбелер
Кранборн Чейстің ландшафты өте алуан түрлі, ең әсерлі көріністері Дорсет және Уилтшир шекарасына жақын жерде, онда бор тас жазықтары Бриз-Хиллдің дөңгелек төбелеріне (262 м) тік көтеріледі, ал B3081 тас жолының серпілген бұрылыстары солтүстік-батыс беткейіндегі Зиг Заг төбесіне және Вин Гринге (277 м) дейін жалғасады. Жақын маңда, Мелбери Абастан биік орналасқан тағы бір айқын төбе – Мелбери төбесі (263 м), "Комптон Абас әуежайының теңіздей кең жазықтарынан көтерілген аралдай көрінеді". Оңтүстікке қарай, Чейстің оңтүстік шекарасын белгілейтін екі төбе орналасқан: Хамблдон және Ход төбелері.
The landscape of Cranborne Chase is remarkably varied, its most dramatic scenery being near the boundary between Dorset and Wiltshire where the chalk downland rises sharply to the rounded summits of Breeze Hill (262 m), with the hairpin bends of the B3081 climbing Zig Zag Hill on its northwestern flanks, and Win Green (277 m). Nearby, another prominent top, Melbury Hill (263 m) above Melbury Abbas, "appears almost like an island rising above the flat, sea like expanses of" Compton Abbas airfield. Further south are two more summits on an outlier of the Chase that define its southern limits: Hambledon and Hod Hills.
Биологиялық әртүрлілік
Кранборн Чейстің бір аймағы ерекше ғылыми қызығушылық тудыратын биологиялық нысан ретінде тіркелген, алғашқы тіркеу 1975 жылы жасалған. Чейстегі кейбір ормандық аудандар ғасырлар бойы сақталғандықтан, олар мұндай жерлерге тән әртүрлі шөптегі флораға ие. Бұл аймақ Англияның оңтүстігінде лишайник түрлерінің ең көп санына ие болғандықтан ерекшеленеді; 160-тан астам түрі анықталған.
An area of of Cranborne Chase has been notified as a biological Site of Special Scientific Interest, notification initially taking place in 1975. As some of the wooded areas in the chase are centuries old, they possess a diverse ground flora that is associated with such sites. The area is one of the richest in southern England for numbers of lichen species; over 160 have been recorded.