«Жамағатқа арналған жуу машинасы ішіндегі клоундар» – А. де ла Иглесияның 1997 жылғы испан романы. Бильбао мерекесіндегі жазушының басынан өткен оқиғалар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Payasos en la lavadora (Клоундар кір жуғыш машинада) – испан тілінде испан баск режиссері Алекс де ла Иглесианың 1997 жылы жазған әзіл-қалжың романы. Ол Билбао қаласындағы Басты апта мерекесі кезіндегі богемді жазушының басынан өткен оқиғаларды айтады.
Payasos en la lavadora (Clowns in the Washing Machine) is a humorous novel written in Spanish by the Spanish Basque film maker Álex de la Iglesia in 1997. It tells the experiences of a bohemian writer during Bilbao's Main Week fiestas.
Сюжеттің қысқаша мазмұны
Алекс де ла Иглеся осы романның екі бетіне ғана қол қояды. Кіріспесінде ол ақын Хуан Карлос Сатрустегидің жоғалтқан ноутбугін тапқанын айтады. Онда ол "Payasos en la lavadora" деп аталатын файлды оқыған. Сатрустеги психиатриялық санаторийге түскендіктен, де ла Иглеся жазушының анасымен сөйлесіп, мәтінді түзетіп басылымға дайындауға шешім қабылдайды. Бұл – кездейсоқ табылған жалған құжаттардың ескі әдеби тәсілінің пародиасы, мүмкін, де ла Иглесяның өзінің фильмдерінің сценарийлерін ноутбукте жазатынымен байланысты, ол оны кем дегенде екі рет жоғалтқан. Осы кіріспеде айтылғандай, қалған он бес тарау Хуан Карлос Сатрустегидің өмірбаяндық әңгімесі. Сатрустеги өзін кездесетін барлық адамдардан жоғары тұратын гений деп есептейді. Бірақ оқырман оның психикалық проблемаларының (ұқыпсыздық, қабылдау бұзылыстары, паранойя, эмпатияның жоқтығы) мерекелерде қолданатын есірткілері, ұйқының жетіспеуі және лумпендермен араласу кезінде алған жарақаттары салдарынан нашарлайтынын тез байқайды.
Álex de la Iglesia signs only two pages of this novel. In this introduction he states he has found a laptop computer lost by the poet Juan Carlos Satrústegui. On it, he has read a file called Payasos en la lavadora. Since Satrústegui has entered a mental sanatorium, de la Iglesia talks with the writer's mother and decides to publish the text after correcting it. It is a parody of the old literary technique of the false document found by chance, probably influenced by the fact that, in real life, de la Iglesia writes his film scripts on a laptop computer, which he has lost at least twice. According to this introduction, the rest of the fifteen chapters are Juan Carlos Satrústegui's autobiographical tale. Satrústegui considers himself a genius, superior to all those he comes across. But the reader soon realises his psychic problems (obsessions, deliria, paranoia, lack of empathy) become worse due to the drugs he uses in fiestas, the want of slept and the beatings he earns when dealing with the lumpen.
Басқа шығармаларға сілтеме жасау
Роман халық мәдениетіне (мұнда тіпті атауының өзі испан телеарнасының кір жуғыш ұнтақ жарнамасына сілтеме жасайды) және философияға толы, Сатрустегидің шаршатқыш көңіл күйіне қарай, көркем әрі жоғары стильдегі тіл мен оралымсыз, қабақты тіл арасында күрт қайшылықтар байқалады.
The novel is full of references to popular culture (the very title is about a Spanish TV commercial advertisement for machine soap) and philosophy, with strong contrasts between a literary and grandiloquent language and a rude and crude one, depending on Satrústegui's unstable moods.