Кіріспе
37-ші Джонсон қатты денесі геометрияда ұзын квадраттық гиробикупола – сегізбұрышты призманың негіздеріне екі квадрат купола тіркелген полиэдр, олардың біреуі бұрылған. Ол псевдо-ромбикубоктаэдр деп те аталады, себебі көптеген математиктер ромбикубоктаэдрді қате құрастырған. Бұл дене Архимед қатты денесі саналмайды, өйткені 13 Архимед қатты денелерінен айырмашылығы, оның барлық төбелерін бір-бірімен сәйкестендіретін жаһандық симметриялар жиынтығы жоқ. Ол сондай-ақ канондық полиэдр болып табылады.
In geometry, the elongated square gyrobicupola is a polyhedron constructed by two square cupolas attaching onto the bases of octagonal prism, with one of them rotated. It is also known as pseudo rhombicuboctahedron because many mathematicians mistakenly constructed a rhombicuboctahedron. It is not considered to be an Archimedean solid because it lacks a set of global symmetries that map every vertex to every other vertex, unlike the 13 Archimedean solids. It is also a canonical polyhedron.
Құрылыс
Ұзындығы төртбұрышты гиробикупола ромбикубоктаэдрге ұқсас етіп, сегізбұрышты призманың негіздеріне екі тұрақты төртбұрышты куполаларды бекіту арқылы, созу деп аталатын процесте құрастырылуы мүмкін. Бұл екі полиэдрдің айырмашылығы – ұзын төртбұрышты гиробикуполаның екі төртбұрышты куполасының бірі 45 градусқа бұрылады, бұл процесс гирация деп аталады, нәтижесінде үшбұрышты жақтары тік бойымен ығысады. Соның салдарынан пайда болатын көпбұрыштың 8 теңқабырлы үшбұрышы және 18 шаршысы болады. Барлық жақтары тұрақты көпбұрыштардан тұратын дөңес көпбұрыш – Джонсон денесі деп аталады, ал ұзын төртбұрышты гиробикупола олардың қатарында, 37-ші Джонсон денесі ретінде тіркелген. Ұзын төртбұрышты гиробикуполаны Иоганн Кеплер Архимедтік денелерді санағанда ашқан болуы мүмкін, бірақ оның алғашқы жарияланған жұмысы Дункан Сомервиллдің 1905 жылғы еңбегінде кездеседі. Оны 1930 жылы Дж. К. П. Миллер ромбикубоктаэдрдің моделін жасауға тырысқанда, қателікпен қайта ашқан, ол псевдо-ромбикубоктаэдр немесе кейде Миллер денесі деп аталады. Бұл дене 1957 жылы В. Г. Ашкинузе тарапынан қайтадан табылды.
The elongated square gyrobicupola may have been discovered by Johannes Kepler in his enumeration of the Archimedean solids, but its first clear appearance in print appears to be the work of Duncan Sommerville in 1905. It was independently rediscovered by J. C. P. Miller in 1930 by mistake while attempting to construct a model of the rhombicuboctahedron, which is known as pseudo rhombicuboctahedron or sometimes Miller's solid. This solid was discovered again by V. G. Ashkinuse in 1957.
Байланысты көпбұрыштар мен бал аралары
Ұзынша шаршы гиробикупола тұрақты тетраэдр, куб және кубоктаэдрмен кеңістікті толтыратын бал араласын құра алады. Ол сондай-ақ тетраэдр, шаршы пирамида және кубтардың, ұзынша шаршы пирамидалардың және ұзынша шаршы бипирамидалардың әртүрлі комбинацияларымен тағы бір бал араласын құрай алады. Псевдо-үлкен ромбикубоктаэдр – псевдо-ромбикубоктаэдрдің дөңес емес аналогы, ол дөңес емес үлкен ромбикубоктаэдрден ұқсас тәсілмен жасалған.
Химия саласында
Поливанадат ионы [V18O42]12− жалған ромбикубооктаэдрлік құрылымға ие, онда әрбір төртбұрышты жақ VO5 пирамидасының табаны болып табылады.