Постмодерн діни көзқарас және прогрессивті христиандық
Progressive Christianity
Постмодерн діни көзқарас: Прогрессивті христиандық дәстүрді сынап, әлеуметтік әділет, кешірімділік, экологияны қорғауға баса назар аударады. Қазақша мақала.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Постмодерндік теологиялық көзқарас
Postmodern theological approach
Прогрессивті христиандық – бұл постмодерндік теологиялық көзқарас, ол қазіргі заманның либералды христиандығынан дамыды, ал ол өзі ағартушылық ой-санасынан туындаған. Жақтастары сипаттағандай, прогрессивті христиандық дәстүрге күдікпен қарауға, адамдардың әртүрлілігін қабылдауға, әлеуметтік әділдік пен кедейлер мен құғынға ұшырағандарды қорғауға, сондай-ақ жерді қоршаған ортаны басқаруға баса назар аударумен ерекшеленеді. Прогрессивті христиандар Иса Мәсіхтің үйретіндегі "Бір-біріңді сүйіңдер" (Жохан 15:17) деген қағиданың маңыздылығына терең сенімді. Прогрессивті христиандық көбінесе саяси белсенділік арқылы мейірімділік, әділдік, қайырымдылық және төзімділік сияқты құндылықтарды ілгерілетуге бағытталған. Бұл қозғалыс кең таралғанымен, христиандар арасындағы прогрессивті ойлаудың жалғыз маңызды бағыты емес. Ол евангелизм, либералды христиандық, неоортодоксия, прагматизм, постмодерндік теология, прогрессивті христиандық реконструкционизм және азаттық теологиясы сияқты көптеген теологиялық ағымдардан ықпал алады. Феминизмнің көтерілген мәселелері де феминистік және әйелдік теологияларда көрініс тапқандай, қозғалысқа зор әсер етеді. Прогрессивті христиандық пен либералды христиандық көбінесе бір-бірінің орнына қолданылғанымен, көп ортақ нәрселеріне қарамастан, екі қозғалыс ерекшеленеді.
Progressive Christianity represents a postmodern theological approach, which developed out of the liberal Christianity of the modern era, itself rooted in the Enlightenment's thinking. Progressive Christianity, as described by its adherents, is characterized by a willingness to question tradition, acceptance of human diversity, a strong emphasis on social justice and care for the poor and the oppressed, and environmental stewardship of the earth. Progressive Christians have a deep belief in the centrality of the instruction to "love one another" (John 15:17) within the teachings of Jesus Christ. Progressive Christianity focuses on promoting values such as compassion, justice, mercy, and tolerance, often through political activism. Though prominent, the movement is by no means the only significant movement of progressive thought among Christians. It draws influence from multiple theological streams, including evangelicalism, liberal Christianity, neo orthodoxy, pragmatism, postmodern theology, progressive Christian reconstructionism, and liberation theology. The concerns of feminism are also a major influence on the movement, as expressed in feminist and womanist theologies. Although progressive Christianity and liberal Christianity are often used synonymously, the two movements are distinct, despite much overlap.
Шығу тегі
Әділдікке басымдық беру және кембағалдарға қамқорлық жасау – христиандыққа мирас қалған еврей пайғамбарлық дәстүрінің қайта-қайта айтылатын тақырыбы. Бұл көптеген кейінгі христиандық қызмет және миссионерлік дәстүрлерінде көрініс тапты, сондай-ақ жақында Америка Құрама Штаттарындағы Прогрессивті қозғалыс және Әлеуметтік жаңалық сияқты саяси ағымдарға христиандардың қатысуы арқылы да білінді. 20-шы ғасыр бойына прогрессивті немесе либералды христиандық ой-сананың бір саласы «жақсы қоғамның» құндылықтарын айқындады. Ол әділдік, жауапкершілік, мейірімділік және қайырымдылықты қастер тұтады, сондай-ақ әділетсіз соғыс тудыратын, сыбайлас жемқорлыққа сүйеніп билікті ұстап тұратын, кедейлерді қажетті жағдайлардан айыратын немесе белгілі бір нәсілдік немесе жыныстық топтарды ұлттық құқықтарға тең қатысудан шеттетуші үкіметтік жүйелерді айыптайды. Бұл АҚШ-тың басты шіркеулерінде зор ықпалға ие болды және студенттік белсенділіктің жаһандық тенденцияларын көрсетті. Ол Бүкіләлемдік студенттік христиандық федерациясы және Бүкіләлемдік шіркеулер кеңесі арқылы халықаралық деңгейде, ал АҚШ-тағы Ұлттық шіркеулер кеңесі және Австралиялық студенттік христиандық қозғалысы сияқты ұйымдар арқылы ұлттық деңгейде экуменикалық қозғалысқа үлкен үлес қосты.
A priority of justice and care for the down trodden are a recurrent theme in the Hebrew prophetic tradition inherited by Christianity. This has been reflected in many later Christian traditions of service and ministry, and more recently in the United States of America through Christian involvement in political trends such as the Progressive Movement and the Social Gospel. Throughout the 20th century, a strand of progressive or liberal Christian thought outlined the values of a 'good society'. It stresses fairness, justice, responsibility, and compassion, and condemns the forms of governance that wage unjust war, rely on corruption for continued power, deprive the poor of facilities, or exclude particular racial or sexual groups from fair participation in national liberties. It was influential in the US mainline churches, and reflected global trends in student activism. It contributed to the ecumenical movement, as represented internationally by the World Student Christian Federation and the World Council of Churches internationally, and at the national level through groups such as the National Council of Churches in the US and Australian Student Christian Movement.
Қазіргі заманғы қозғалысы
АҚШ-тағы евангелизмнің, әсіресе оның әлеуметтік консервативті формаларының күшеюі, көптеген адамдарға дәстүрлі шіркеулерде қиындық тудырды. Бұл, консервативті евангелизмге жатқызылған көптеген христиандарға өздерін «прогрессивті христиандар» деп нақты анықтауға мүмкіндік берді. Прогрессивті христиандық қозғалысының ішіндегі маңызды бастамаларға Кембридждегі Прогрессивті христиандық орталығы (TCPC), Массачусетс штатындағы Беттитудс қоғамы, үгіттеу ұйымы КросЛефт, технологиялық жұмыс тобы Әлеуметтік құтқару және Прогрессивті епископтық шіркеу (TPEC) кіреді. «Sojourners» журналы 1971 жылы «Sojourners» қауымдастығы тарапынан құрылды және прогрессивті бағыттағы алғашқы журнал болды. 2007 жылы Тони Камполо мен Шейн Клейборн Иса Мәсіһтің сөздерін басты назарда ұстау үшін, бейбітшілік, кедейлікпен күрес, бейбітшілікті қорғау, мықты отбасы құру, адам құқықтарын құрметтеу және шетелдіктерді құшақтап қабылдау сияқты Киелі кітаптағы құндылықтарды насихаттау мақсатында «Қызыл әріпті христиандар» қозғалысын құрды. Ұлыбританияда Прогрессивті христиандық Британия желісі прогрессивті тұрғыдан қарастырылған христиандық өмірдің мәнін көрсететін, нанымға қатысты емес сегіз принципті қабылдады. Желі елдің әртүрлі аймақтарында топтық жиналыстар өткізеді. Вользи прогрессивті христиандықтың прогрессивті саясатпен толықтай сәйкес емес екенін атап өтті.
The ascendancy of evangelicalism in the US, particularly in its more socially conservative forms, challenged many people in mainline churches. This has enabled many Christians who are uncomfortable with conservative evangelicalism to identify themselves explicitly as "Progressive Christians". Notable initiatives within the movement for progressive Christianity include the Center for Progressive Christianity (TCPC) in Cambridge, Massachusetts, The Beatitudes Society, the campaigning organization CrossLeft, the technology working group Social Redemption and The Progressive Episcopal Church (TPEC). The Sojourners magazine was founded in 1971 by the Sojourners Community and was the first progressive magazine. In 2007, the Red Letter Christians movement was founded by Tony Campolo and Shane Claiborne to insist to Jesus' words by promoting biblical values such as peace, the fight against poverty, the defense of peace, building strong families, respecting human rights and welcoming foreigners. In the UK, the Progressive Christianity Britain network has adopted eight non credal points which reflect the nature of a Christian life explored from a progressive standpoint. The network holds group meetings in many locations around the country. Wolsey notes that progressive Christianity is not necessarily synonymous with progressive politics.
Жетінші күндік адвентизм
Жетінші күндік адвентистер шіркеуінің ішінде либералды қанаты өздерін "прогрессивті адвентистер" деп атайды. Олар шіркеудің кейбір дәстүрлі ілімдерімен келіспейді. Көпшілігі әлі де евангелистік бағытта болса, азы - либералды христиандар.
Within the Seventh day Adventist Church, the liberal wing describe themselves as "progressive Adventists". They disagree with some of the traditional teachings of the church. While most are still of evangelical persuasion, a minority are liberal Christians.
Қоршаған орта министрліктері
Бұл ғаламдағы таңғажайлы сезімді қайта жаңғыртудың негізі – эволюция эпосы, ғаламның 14 миллиард жылдық тарихы. Ғалымдар (Эдвард О. Уилсон, Брайан Суимм, Эрик Чейсон, Урсула Гуденауг және басқалар) осы әңгімені бастады, ал кейбір либералды дінтанушылар (Гордон Д. Кауфман, Джером А. Стоун, Майкл Дауд және т.б.) оны діни элементтермен толықтырды. Эволюцияны жариялап жүрген және прогрессивті пастор Майкл Дауд эволюция теологиясы бойынша өз көзқарасын қалыптастыру үшін «Эволюция эпосы» немесе «Ұлы әңгіме» терминдерін пайдаланады. Оның пікірінше, ғылым мен діни сенім бір-бірінсіз де жарамайды (діни натурализмнің бір түрі). Ол ғарыштық, биологиялық және адам эволюциясының эпостық сипаттағы, ғылыммен ашылған тарихы біздің ғаламдағы орнымызды түсінуге және дінге жаңаша қарауға мүмкіндік береді деп уағыздайды. Эволюция – мағынасыз жай ғана кездейсоқтық емес, рухани процесс ретінде қарастырылады.
Central to this recovery of awe in the cosmos is the epic of evolution, the 14 billion year history of the universe. Scientists (Edward O. Wilson, Brian Swimme, Eric Chaisson, Ursula Goodenough and others) initiated this story which has been perpetuated with a religion component by some liberal theologians (Gordon D. Kaufman, Jerome A. Stone, Michael Dowd, etc.). Evolutionary evangelist and progressive minister Michael Dowd uses the term Epic of Evolution or Great Story to help construct his viewpoint of evolution theology. His position is that science and religious faith are not mutually exclusive (a form of religious naturalism). He preaches that the epic of cosmic, biological, and human evolution, revealed by science, is a basis for an inspiring and meaningful view of our place in the universe and a new approach to religion. Evolution is viewed as a religious spiritual process that is not meaningless blind chance.
Сын
Джефф Томпсон Гретта Воспер мен Джон Шелби Спонг өкілдік еткен прогрессивті христиандықтың риторикасы "көбінесе аргументтерін шамадан асыра жібереді" деп санайды. Оның пікірінше, "[Воспер] ұсынатын нәрсеге шіркеудің немесе тіпті оның ұсынатын христиандықтың минималистік, ерекше анықтамасының қажеттілігін көру өте қиын".
Geoff Thompson argues that the rhetoric of Progressive Christianity, as represented by Gretta Vosper and John Shelby Spong, "often over reaches its arguments". In particular, he concludes that "[i]t is very difficult to see how what [Vosper] proposes needs any church or even the minimalist, idiosyncratic definition of Christianity which she offers".