Лоран Блан: Футбол жаттықтырушысының өмірбаяны мен мансабы
Laurent Blanc
Лоран Блан – француз футбол жаттықтырушысы және бұрынғы ойыншы. "Лион" клубының экс-менеджері, Франция құрамасының чемпионы (1998, 2000). Карьерасы, клубтары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз футбол менеджері (1965 жылы туған)
French football manager (born 1965)
Лоран Роберт Бланк (19 қараша 1965 жылы туған) – француз кәсіби футбол менеджері және бұрынғы ойыншы, орталық қорғаушы ретінде ойнаған. Соңғы рет Лига 1 клубы «Лион» клубының бас бапкері болды. Ол Марсель клубындағы қызметінен кейін көшбасшылық қабілеттерін көрсеткені үшін «Le Président» деген лақап атын алды. Бланк «Монпелье», «Наполи», «Барселона», «Марсель», «Интер Милан» және «Манчестер Юнайтед» сияқты көптеген клубтарда кәсіби футбол ойнады, көбінесе либеро позициясында. Сондай-ақ, ол Франция құрамасының бұрынғы ойыншысы, 97 матч өткізіп, 16 гол соқты. Ол 1998 жылғы ФИФА Әлем чемпионаты және УЕФА Еуро-2000 сияқты бірнеше халықаралық турнирлерде ел намысын қорғады, екеуінде де Франция жеңіске жетті. 1998 жылдың 28 маусымында Бланк Парагвайға қарсы Әлем чемпионаты тарихындағы алғашқы алтын голды соқты. Бас бапкерлік мансабын 2007 жылы «Бордо» клубында бастады, ол 2008–09 жылғы Лига 1 титулын қоса алғанда, бірнеше жүлделер жеңіп алды. 2010 жылы «Бордодан» кеткеннен кейін 2012 жылға дейін Франция құрамасының бас бапкері болды, 2010 жылғы ФИФА Әлем чемпионатынан кейін Реймонд Доменектің орнына келді және елді УЕФА Еуро-2012 турнирінің ширек финалына жеткізді. 2013 жылы «Пари Сен-Жермен» клубына шақырылып, одан әрі жүлделер жеңіп алды. «Пари Сен-Жерменмен» үш сәтті жылдан кейін 2016 жылдың маусымында клубтан кетті. Еуропада алты жылдан астам жаттықтырушылықтан кейін 2022 жылдың қазан айында «Лион» клубының бас бапкері болып тағайындалды.
Laurent Robert Blanc (born 19 November 1965) is a French professional football manager and former player who played as a centre back, and was most recently the manager of Ligue 1 club Lyon. He has the nickname Le Président, which was given to him following his stint at Marseille in tribute to his leadership skills. Blanc played professional football for numerous clubs, including Montpellier, Napoli, Barcelona, Marseille, Inter Milan and Manchester United, often operating in the sweeper position. He is also a former French international, earning 97 caps and scoring 16 international goals. He represented the country in several international tournaments, including the 1998 FIFA World Cup and UEFA Euro 2000, both of which France won. On 28 June 1998, Blanc scored the first golden goal in World Cup history against Paraguay. He began his managerial career at Bordeaux in 2007, winning domestic honours including the 2008–09 Ligue 1 title. After leaving Bordeaux in 2010 he became the manager of the France national team until 2012, replacing Raymond Domenech in the wake of the 2010 FIFA World Cup and leading the country to the quarter finals of UEFA Euro 2012. In 2013, he was hired by Paris Saint Germain, winning further honours. After three successful years with Paris Saint Germain he left the club in June 2016. Following more than six years without coaching in Europe, he was appointed manager by Lyon in October 2022.
Алғашқы жылдар
Бланк Франциядағы Алес қаласында дүниеге келген. 1991 жылы Бланк Монпельеден Италияның Серия А лигасындағы «Наполи» клубына ауысып, шетелде өзін сынап көрді. Алты гол соққан сәтті маусымға қарамастан, ол өзінің толық әлеуетін аша алмайтынын сезінді және бір жылдан кейін Францияға, «Нимге», содан кейін «Сент-Этьенге» оралды, онда ол лиганың ең үздік қорғаушыларының бірі ретінде танылды. Бланк «Сент-Этьендегі» соңғы маусымында 13 гол соқса да, «Les Verts» клубтың қаржылық қиындықтарына байланысты «Марсель» клубына бірінші дивизионға қайта оралуға рұқсат берілмегендіктен құлап қалмай сақтады. Гю Ру Бланктың ойынына әсерленіп, голландиялық Франк Верлаттың орнын толтыруды көздеп, оны 1995 жылы «Оксерге» қосылуға көндірді. Маусымның басында жарақат алғанына қарамастан, Бланк қайтадан жақсы формаға келді және сол жылы команданың екі жүлделі турнирде жеңіске жеткеніне үлкен үлес қосты.
Blanc was born in Alès, France. In 1991, Blanc tried his luck abroad when he left Montpellier for Napoli in the Italian Serie A. Despite a decent season, during which he managed to score six goals, he felt like he could not fully express his potential and returned to France after just one year, to Nîmes and then Saint Étienne, where again he imposed himself as one of the best defenders in the league. Although Blanc scored 13 goals in his last season at Saint Étienne, les Verts were almost relegated, only staying up because Marseille were not allowed to return to the first division because of the club's financial difficulties. Guy Roux, impressed by Blanc and looking for a replacement for Dutch international Frank Verlaat, convinced him to join Auxerre in 1995. Despite injuring himself early in the season, Blanc came back strongly and played a great part in the team's double that year.
Барселона
Бланктің "Оксердегі" табысы бірнеше еуропалық ірі клубтардың назарын аударды. Бланк Испаниядағы "Барселонаға" қосылуға келісті, себебі бас жаттықтырушы Йохан Кройф оны қалап, қол қоюға көндірген. Бірақ Бланк "Барсаға" келісім берген күні Кройф қызметтен босатылды, ал Бланктың клубтағы уақыты аса қуандырмады. Бланк "Барселона" "Атлетико" клубына қарсы Испания Суперкубогын жеңіп алған кезде құрамда болды, бірақ көп ұзамай жарақат алды. Ол жарақаттан қайтқаннан кейін тұрақты түрде ойнады, бірақ АИК-қа қарсы Кубок иегерлері кубогының ширек финалында алаңнан қуылды. Содан кейін "Экстремадураға" қарсы ойында тағы жарақат алды, бұл оны "Класикоға" және "Пари Сен-Жерменге" қарсы Кубок иегерлері кубогының финалына қатысудан айырды. Осы көңіл көншітпеген маусымнан кейін және 1998 жылғы әлем чемпионатына бір жыл қалғанда, ол клубтан кетуге шешім қабылдады.
Blanc's success at Auxerre drew the attention of several big European clubs. Blanc agreed to join Barcelona in Spain largely because manager Johan Cruyff wanted him and persuaded him to sign. But on the very day that Blanc said yes to Barça, Cruyff was sacked, and Blanc's spell with the club was a less than happy one. Blanc was in the side when Barcelona won the Supercopa de España against Atlético Madrid, but was injured soon afterwards. He played regularly upon his return from injury, but was sent off during the Cup Winners' Cup quarter final against AIK. He then injured himself again against Extremadura, which forced him to miss the Clásico and the Cup Winners' Cup final against Paris Saint Germain. After this disappointing season and only one year away from the 1998 World Cup, he decided to leave.
"Президент"
Ролланд Курбис Бланкті "Марсельге" қосылуға көндірді, бұл клубқа да, Бланкқа да тиімді болды. Бланк сенімсіздікке толы командада тез арада көшбасшыға айналды және Марсельге алғашқы маусымында төртінші орын алуға көмектесті, ол осы маусымда 11 гол соқты және "Президент" ("Президент") деген лақап атқа ие болды. Әлем чемпионатына дейінгі маусым Бланк пен Марсель үшін табысты да, көңіл көншітпейтін де болды, себебі олар чемпионатта екінші орынды алды, Бордодан бір ұпай ғана қалып қойды, сондай-ақ УЕФА кубогының финалына шықты, бірақ Пармаға 3:0 есебімен жеңіліп қалды, Эрнан Креспо Бланктың Стефан Поратоға берген кері пасын ұстап алып, есепті ашты. Содан кейін Бланк Марсельден "Интерге" ауысты, онда ол бірқатар жетістіктерге қол жеткізді және 2000 жылы "Pirata d'Oro" (Жылдың үздік ойыншысы) сыйлығын жеңіп алды.
Rolland Courbis managed to convince Blanc to join Marseille, which proved beneficial for both the club and Blanc. Blanc quickly became a leader in a team that was desperately lacking confidence, and helped Marseille finish in fourth place in his first season, during which he scored 11 goals and earned the nickname "Le Président" ("The President"). The season following the World Cup was both successful and frustrating for Blanc and Marseille, as they finished runners up in the championship, only one point shy of Bordeaux, and reached the UEFA Cup final, only to lose 3–0 to Parma, with Hernán Crespo intercepting Blanc's back pass to Stéphane Porato to score the opener. Afterwards, Blanc left Marseille for Inter Milan, where he enjoyed some success, winning the Pirata d'Oro (Inter Player of the Year) in 2000.
Манчестер Юнайтед
Манчестер Юнайтедтің бапкері Алекс Фергюсон 1996 жылдан бері бірнеше рет Бланкті өз құрамына алуға тырысып, 2001 жылдың тамызында 35 жасында осы мақсатына қол жеткізді. Бланкті кетіп бара жатқан Жап Стамның орнына алды. Ол «Олд Траффордта» өткізген алғашқы айларда нашар ойын көрсеткені үшін сынға ұшырады. 2001 жылдың 1 желтоқсанына дейін «Юнайтед» лигада бес рет жеңілді. Кейбір сыншылар тіпті оларды жеңген бес команданың аттары Бланк тегінің әріптерімен сәйкес келетінін атап өтті: «Болтон Уондерерс», «Ливерпуль», «Арсенал», «Ньюкасл Юнайтед» және «Челси». Ол бастапқыда бір жылдық келісімшартпен «Олд Траффордқа» келді. Маусым бойында оның және командасының көрсеткіштері жақсарғанмен (бірақ бұл «Юнайтедке» «Арсеналды» қуып жете алмайтын еді), оған Манчестерде екінші маусымды өткізу үшін жаңа бір жылдық келісімшарт ұсынылды. Жанкүйерлер оны «Ларри Уайт» деп лақап қойды – бұл оның есімінің шамамен аудармасы. Ал тағы үш ойын Чемпиондар лигасы аясында «Олимпиакос» және «Боавиштаға» қарсы (үйде және сыртта) өтті. Бланк «Юнайтедтің» 2002–03 жылғы FA Премьер-лигасында жеңіске жетуіне көмектесіп, футболдан кетуімен аяқтады.
Manchester United manager Alex Ferguson had attempted to lure Blanc several times since 1996 and finally succeeded in August 2001 when, at the age of 35, Blanc was brought in to replace the departing Jaap Stam. He was criticised for poor performances in the early months of his stay at Old Trafford, when United suffered five defeats in the league by 1 December 2001 – with some critics even being keen to point out that the five teams who had beaten them in the league began with the letters which spelt out Blanc's surname – Bolton Wanderers, Liverpool, Arsenal, Newcastle United, and Chelsea. He initially arrived at Old Trafford on a one year contract, and as his form and his team's form improved throughout the season (although it wasn't enough for United to catch Arsenal in the title race), he was eventually awarded a fresh one year contract to give him a second season in Manchester. He was nicknamed "Larry White" by fans as a loose translation of his name. and the other three all came in the Champions League in games against Olympiacos and Boavista (both home and away). Blanc retired from football after helping United win the 2002–03 FA Premier League title.
Халықаралық мансап
Бланк 1988 жылы 21 жасқа дейінгі Еуропа чемпионатында жеңіске жетті, оның командасы финалда Грекияны ұтты. Ол турнирдің үздік ойыншысы деп танылды. 1989 жылдың 7 ақпанында Бланк Ирландия Республикасына қарсы Ұлттық құрама сапында тұңғыш рет алаңға шықты. Франция, көптеген негізгі ойыншыларының зейнеткерлікке шығуынан кейін қайта құру кезеңінде болғандықтан, 1990 жылғы ФИФА Әлем Кубогына ілікпеді. Бірақ, олар 19 ойынды жеңіліссіз аяқтады, соның ішінде 1992 жылғы Еуропа чемпионатының іріктеу кезеңінде 8 ойынның барлығында жеңіске жетіп, жарыстың фаворитіне айналды. Дегенмен, олар топтық кезеңде болашақ жеңімпаз Даниядан жеңілді. Франция 1994 жылғы ФИФА Әлем Кубогына қатыса алмады, бұл үшін Бланк, сондай-ақ команданың қалған бөлігі де қатты сынға ілікті, нәтижесінде ол халықаралық футболдан зейнеткерлікке шығуға шешім қабылдады. Аимэ Жаке Ұлттық құраманың бас жаттықтырушысы болғаннан кейін, Бланкты ойыннан қайтудан бас тартуға көндіруді маңызды міндеттерінің бірі етті. Бланк 1996 жылғы Еуропа чемпионатының іріктеу кезеңіне оралды және Словакияға қарсы өткен матчта 4:0 есебімен жеңіске жетті. Турнирде ол Марсель Десайлимен орталық қорғаныс жұбын құрды. Бланк Болгарияға қарсы өткен топтық матчта 3:1 есебімен жеңіске жетіп, Францияны ширек финалға алып шықты, онда олар Англиядағы «Энфилд» стадионында Нидерландымен кездесті. Матч 0:0 есебімен аяқталғаннан кейін Бланк Франция үшін жеңіс пенальтісін соқты. Франция жартылай финалда Чехиямен 0:0 есебімен тең түсіп, пенальтілер сериясінде жеңілді. Бірақ Бланк өзінің соққысын сәтті орындады. Содан кейін Франция 1998 жылғы ФИФА Әлем Кубогына қатысты, ол өз жерінде өтті. Бланк жарыс барысында өте жақсы өнер көрсетті және 1998 жылдың 28 маусымында Парагвайға қарсы 16-шы кезеңде Әлем Кубогы тарихындағы алғашқы «алтын голды» соқты. Ширек финалда Бланк Францияның Италияға қарсы таза жеңіске жеткеніне көмектесті және пенальтілер сериясінде жеңіс голын соқты, нәтижесінде «Ле Блё» жеңіске жетті. Ол Хорватияға қарсы жартылай финалда Славен Биличті ұрып соққандықтан алаңнан қуылды, нәтижесінде финалды өткізіп алды. Бланктың халықаралық мансабындағы алғашқы (және жалғыз) қызыл карточкасы осы болды. Бланктың қатысуына қарамастан, Франция Бразилияны 3:0 есебімен ұтып, тұңғыш рет Әлем Кубогын жеңді. Бланк сондай-ақ УЕФА Еуро-2000 жеңімпазы атанған команданың құрамында болды. Ол іріктеу кезеңінде жасы мен жылдамдығының жетіспеуіне байланысты сынға іліксе де, қорғаныста өте сенімді болды және тіпті топтық кезеңде Данияға қарсы өткен матчта Франция үшін алғашқы голды соқты. Ол капитан Дидье Дешамптың үлгісімен, халықаралық футболдан зейнеткерлікке шықты. 2000 жылдың 2 қыркүйегінде Бланк, Дешамп пен Бернар Ламамен бірге Франция стадионында Англияға қарсы өткен жолдастық матчта «Ле Блё» сапындағы соңғы ойынын өткізді. Бланк әр матчтың басында жақын досы және қақпашысы Фабиен Бартездің басын сүйетінімен белгілі болды, бұл сәттілік әкелу үшін жасалған деп есептелді (екі футболшы бұл рәсімді «Манчестер Юнайтед» сапында ойнаған кезде де қайталады, бірақ тек Чемпиондар лигасы матчтарында ғана). Франция құрамасы Бланк, Десайли, Лилиан Турам және Биксенте Лизарасудан тұратын Әлем Кубогы мен Еуропа чемпионатының жеңімпаз қорғаныс шебімен алаңға шыққанда ешқашан жеңілген емес. Жалпы, Бланк 97 матчта алаңға шығып, 16 гол соқты. 1999 жылы «France Football» журналының оқырмандары оны Мишель Платини, Зинедин Зидан және Раймонд Копадан кейінгі Францияның үшінші ең үздік ойыншысы деп таныды.
Blanc won the 1988 UEFA European Under 21 Championship, his team beating Greece in the final. He was named the tournament's Golden Player by UEFA. On 7 February 1989, Blanc made his debut for the senior national team against the Republic of Ireland. France, then in reconstruction after the retirement of numerous key players, did not manage to qualify for the 1990 FIFA World Cup. Shortly after that, they started an impressive 19 game unbeaten streak, including eight wins out of eight in Euro 1992 qualifying, making them one of the favorites to win the competition. They would, however, get knocked out in the group stage by eventual winners Denmark. After France failed to qualify for the 1994 FIFA World Cup, Blanc was heavily criticised, as well the rest of the team, and he subsequently decided to retire from international football. Aimé Jacquet, after taking over the managerial position of the national team, made it one of his priorities to convince Blanc to change his mind. Blanc returned to the team for the Euro 1996 qualification campaign and scored in a 4–0 win over Slovakia. At the tournament finals, he formed a central defensive partnership with Marcel Desailly. Blanc scored France's opening goal in the final group match against Bulgaria in a 3–1 win to put the team into the quarter finals, where they faced the Netherlands at Anfield. Blanc scored France's winning penalty kick in the shootout after the match had ended 0–0. France then lost on penalty kicks at the semi final stage after drawing 0–0 with the Czech Republic. However, Blanc again successfully converted his kick. France then entered the 1998 FIFA World Cup, which was held on home soil. Blanc was exemplary during the competition and, on 28 June 1998, scored the first ever golden goal in World Cup history against Paraguay in the round of 16. In the quarter final, Blanc helped France to a clean sheet over Italy and scored the winning penalty as Les Bleus prevailed in the shootout. He missed the final after being sent off in the semi final against Croatia for slapping Slaven Bilić. The sending off was the first (and only) red card of Blanc's international professional career. Despite Blanc's absence, France lifted the World Cup for the first time after defeating Brazil 3–0 at the Stade de France. Blanc was also part of the team that won UEFA Euro 2000 during which, despite having been criticised for his age and lack of speed during the qualifications, he proved reliable in defence and even scored France's first goal of the tournament against Denmark in the group stage. He announced his retirement from international football after the competition, following the example of his captain Didier Deschamps. On 2 September 2000, Blanc, along with Deschamps and Bernard Lama, played his final match for Les Bleus in a friendly against England at the Stade de France. Blanc was well known for kissing good friend and goalkeeper Fabien Barthez's head before the start of every match, supposedly for good luck (the two did repeat this ritual when they played together for Manchester United, but only for Champions League matches). The France national team was unbeaten in all matches when it fielded the World Cup and European Championship winning defence of Blanc, Desailly, Lilian Thuram and Bixente Lizarazu. Overall, Blanc recorded 97 caps and scored 16 goals. In 1999, the readers of France Football magazine voted him the fourth best French player of all time, behind Michel Platini, Zinedine Zidane and Raymond Kopa.
Бордо
2007 жылдың 8 маусымында Бланк "Бордо" клубының жаңа бапкері болып тағайындалды, бразилиялық Рикардо Гоместің орнына келді. Алғашқы маусымында ол команданы Лига 1-де екінші орынға жеткізіп, "Жыл бапкері" сыйлығын жеңіп алды. Лига 1-дегі екінші маусымы өте табысты болды. "Бордо" 2008–09 жылғы Лига 1 маусымының соңғы 11 ойынын жеңіп, қатарынан жеңіс тіркелген француз рекордын жаңартты, соның арқасында "Олимпик Марсельден" 3 ұпайға басымдықпен Лига 1 титулын жеңіп алды. "Бордо" 2008–09 жылғы Кубок де ла Лиганы да ұтып алды. Бланк қайтадан "Жыл бапкері" аталымына ие болды, бірақ "Марсель" бапкері Эрик Геретке есе жіберді. 2009–10 жылғы Чемпиондар лигасының турнирінде Бланктың "Бордо" командасы "Ювентус" және "Бавария" командалары бар топта бірде-бір ойында жеңіліске ұшырамастан бірінші орынды иеленді. "Олимпиакос" командасын 1/16 финалда жеңгеннен кейін, олар ширек финалда француздық "Лион" командасынан жеңілді.
On 8 June 2007, Blanc was named the new manager of Bordeaux, replacing Brazilian Ricardo Gomes. For his first season on the bench, he led the club to second place in Ligue 1 and won the Manager of the Year award. His second Ligue 1 season was extremely successful. Bordeaux won the final 11 league matches of the 2008–09 Ligue 1 season, setting a new French record for consecutive wins, to clinch the Ligue 1 title three points clear of Olympique de Marseille. Bordeaux also won the 2008–09 Coupe de la Ligue. Blanc was again nominated for Manager of the Year but lost to Marseille manager Eric Gerets. In the 2009–10 Champions League campaign, Blanc's Bordeaux topped a group featuring Juventus and Bayern Munich without losing a match. After defeating Olympiacos in the Round of 16, they were eliminated by fellow French side Lyon in the quarter finals.
Франция
2010 жылдың 16 мамырында Бланк француз командасын үш маусым басқарғаннан кейін «Бордодан» кететінін растады. Лауазымынан кеткен соң Бланк Франция футбол федерациясына (FFF) хабарласып, 2010 жылғы әлем чемпионатына дейін Реймонд Доменек босатқан Франция құрамасының бас жаттықтыры лауазымына үміткер екенін білдірді. Сол күні FFF президенті Жан Пьер Эскалет Бланктың кандидатурасын растады. 2010 жылдың 18 мамырында Бланктың тағайындалуы мүмкін бола бастағанда, «Бордо» клубының төрағасы Жан Луи Трио федерациядан компенсация талап етті. 2010 жылдың 20 мамырында клуб FFF-мен 1,5 миллион еуроға келісімге келді. 26 маусымда француз БАҚ Бланктың команданы Еуро-2012 турниріне жеткізу үшін федерациямен екі жылдық келісімшартқа қол қойғанын хабарлады. Келісім бір аптадан кейін ресімделді және 2 шілдеде Бланк ресми түрде команданың бас жаттықтыры болып тағайындалды. Франция құрамасын басқаруға келген соң федерация Оңтүстік Африкада өткен әлем чемпионатына қатысқан 23 ойыншының барлығын шеттетуге шешім қабылдады, бұл Бланкты өкіндірді. 11 тамызда бас жаттықтыры ретіндегі алғашқы ойынында Франция Ослодағы «Уллеваал» стадионында Норвегияға 2:1 есебімен жеңілді. Бірақ Бланктың командасы Еуро-2012 іріктеу кезеңінде алғашқы орынды жеңіп алды және Англия, Бразилия және Германия командаларымен жолдастық матчтарда жеңіске жетті. Франция Еуро-2012 турнирінің D тобындағы алғашқы матчын Англияға қарсы өткізіп, Самир Насридің голымен Жолеон Лескотттың голына жауап бергеннен кейін 1:1 есебімен тең түсті. Содан кейін Франция Украинаға қарсы екінші матчта 2:0 есебімен жеңіске жетті. Топтық кезеңнің соңғы матчында Швецияға 2:0 есебімен жеңілгеніне қарамастан, Франция D тобында екінші орынды алып, ширек финалға өтті. Ширек финалда Франция Испаниядан 2:0 есебімен жеңілді. Бланк 2012 жылдың 30 маусымында ұлттық құраманың бас жаттықтыры лауазымынан кетті.
On 16 May 2010, Blanc confirmed his departure from Bordeaux after three seasons in charge of the French outfit. After resigning from his position, Blanc contacted the French Football Federation (FFF) to inquire about the France national team job, which was eventually vacated by Raymond Domenech following the 2010 World Cup. Later that day, FFF President Jean Pierre Escalettes confirmed that Blanc was a candidate for the position. On 18 May 2010, with Blanc's appointment to the position becoming more probable, Bordeaux chairman Jean Louis Triaud demanded compensation from the Federation. On 20 May 2010, the club reached an agreement with the FFF for €1.5 million. On 26 June, French media confirmed that Blanc had signed a two year contract with the Federation to lead the team to Euro 2012. The deal was finalised a week later and Blanc was officially named as manager of the team on 2 July. As he took charge of France, the Federation had decided to suspend all 23 players who took part in the South African World Cup, much to Blanc's regret. On 11 August, in his first game as manager, France lost 2–1 to Norway at the Ullevaal Stadion in Oslo. However, Blanc's team soon managed to top their Euro 2012 qualifying group while also achieving friendly wins over England, Brazil and Germany. France's first match in Group D of Euro 2012 was against England and ended in a 1–1 draw, after Samir Nasri scored to cancel out a goal scored by Joleon Lescott. France then went on to win their second match 2–0 against Ukraine. They advanced to the quarter finals by finishing in second position in Group D, despite losing to Sweden 2–0 in their final group match. France were defeated 2–0 by the defending champions Spain in the quarter final match. Blanc stepped down as manager of the national team on 30 June 2012.
Париж Сен-Жермен
Бланк 2013 жылдың 25 маусымында «Пари Сен-Жермен» клубының бас жаттықтырыушысы болып тағайындалды. 3 тамызда Бланк командасымен алғашқы трофейін – 2013 жылғы Чемпиондар кубогын жеңіп алды. Либревильдегі Ангондже стадионында «Бордоны» 2:1 есебімен ұтты. Екінші жүлде 2014 жылдың 19 сәуірінде «Лионды» 2:1 есебімен жеңіп, 2014 жылғы Кубок Лигасының финалында Эдинсон Каванидің екі голымен жеңіске жетті. «ПСЖ»-ның еуропалық жолы 2013–14 жылғы УЕФА Чемпиондар лигасының ширек финалында «Челсиден» қақпаға соққан голдары есебінен тоқтады. 2014 жылдың 7 мамырында, жақын бәсекелес «Монако» «Гингамппен» тең ойнағаннан кейін, «ПСЖ» сол күні «Реннге» жеңіліп, жеңісін тойлаған ойында лига чемпионы атанды. Келесі күні Бланкке 2016 жылға дейін келісімшарты бір жылға ұзартылды. Клуб президенті Насер Әл-Хелайфи: «Біз оның осы маусымдағы нәтижелеріне және команданың көрсеткен тартымды ойынына өте қуаныштымыз. Біз бірге тағы көп жүлде жеңеміз деп сенеміз» деді. Бланктың екінші маусымы Пекиндегі «Жұмысшылар стадионында» «Гингампқа» қарсы 2014 жылғы Чемпиондар кубогында жеңіспен басталды. 2015 жылдың 11 сәуірінде «ПСЖ» Кубок Лигасын сақтап қалды. Финалда «Бастияны» жеңіп, Эдинсон Кавани мен Златан Ибрагимович 4:0 есебімен екі голдан соқты. «ПСЖ» 2015 жылдың 16 мамырында Монпельеде 2:1 есебімен жеңіп, үшінші рет қатарынан 1-лига чемпионы атанды. 2016 жылдың 11 ақпанында Бланк екі жылға келісімшартты ұзартты. «ПСЖ» Чемпиондар лигасының ширек финалына төртінші рет қатарынан өтті, 1/8 финалда «Челсиді» жеңіп, бірақ ширек финалда «Манчестер Ситиден» жеңілді. Бланк Чемпиондар лигасының ширек финалында «Манчестер Ситиге» қарсы өткен екінші ойыннан кейін француз БАҚ-тары тарапынан сынға ұшырады, себебі ол командасын сынап көрмеген 5–3–2 формациясында ойнатты, бұл сәтсіз аяқталды. 2016 жылдың 21 мамырында «ПСЖ» 2016 жылғы Франция кубогының финалында «Марсельді» 4:2 есебімен жеңді. Осылайша «ПСЖ» екінші рет қатарынан Лига 1, Франция кубогы және Кубок Лигасынан тұратын ішкі үштікке ие болды және «Марсельдің» Франция кубогы бойынша барлық уақыттағы он титулдан тұратын рекордын теңестірді. 2016 жылдың 3 маусымында Le Parisien газетіне берген сұхбатында «ПСЖ» президенті Насер Әл-Хелайфи 2015–2016 маусымын «ПСЖ-ның Чемпиондар лигасынан «Манчестер Ситиден» 1/4 финалда жеңілгеніне байланысты сәтсіздік деп сипаттады және келесі маусымға дейін өзгерістер енгізілетінін және жаңа цикл басталатынын мәлімдеді. 2016 жылдың 27 маусымында «ПСЖ» Бланк пен көмекші жаттықтырушы Жан Луи Гассе екі тараптың мүддесін сақтаған өзара келісім бойынша клубты тастап кеткенін жариялады. Бланк «Пари Сен-Жерменнің» тарихында маңызды із қалдырды. Француздық L'Équipe спорт газеті Бланкке 22 миллион еуро жұмыстан шығу ақысы төленгенін хабарлады.
Blanc was appointed manager of Paris Saint Germain on 25 June 2013 shortly after previous manager Carlo Ancelotti left for Real Madrid. On 3 August, Blanc won his first trophy with the club, the 2013 Trophée des Champions, defeating Bordeaux 2–1 in the Stade d'Angondjé in Libreville, Gabon, coming from behind with late goals from Hervin Ongenda and Alex. A second item of silverware was won on 19 April 2014, as two goals from Edinson Cavani defeated Lyon 2–1 in the 2014 Coupe de la Ligue Final. PSG's European campaign ended in the quarter finals of the 2013–14 UEFA Champions League with elimination by Chelsea on away goals. On 7 May 2014, after nearest rivals Monaco drew with Guingamp, PSG won the league, despite losing to Rennes later that day in the match in which they celebrated their triumph. The following day, Blanc was given a one year contract extension to 2016, with club President Nasser Al Khelaifi saying: "We are very happy with his results this season, as well as the very attractive football the team has played. We are convinced we will win a lot more trophies together." Blanc's second season in charge began with victory in the 2014 Trophée des Champions against Guingamp at the Workers' Stadium in Beijing. On 11 April 2015, PSG retained the Coupe de la Ligue with a victory over Bastia in the final, with Edinson Cavani and Zlatan Ibrahimović scoring two goals each in a 4–0 victory. PSG won the Ligue 1 title for the third consecutive year on 16 May 2015 with a 2–1 victory at Montpellier. On 11 February 2016, Blanc signed a two year contract extension. PSG reached the quarter finals of the Champions League for the fourth consecutive year after dispatching Chelsea in the round of 16, but lost to Manchester City in the quarter finals. Blanc was criticised by the French media after the Champions League quarterfinal second leg match against Manchester City, where he had surprised many by having his team play in an untried 5–3–2 formation that backfired completely. On 21 May 2016, PSG defeated Marseille 4–2 in the 2016 Coupe de France Final. PSG thus won the Ligue 1–Coupe de France–Coupe de la Ligue domestic treble for the second consecutive season and equalled Marseille's all time record of ten Coupe de France titles. On 3 June 2016, when asked for his assessment of the season during an interview given to the newspaper Le Parisien, PSG's president, Nasser Al Khelaifi described the 2015–2016 season as a failure because of PSG's elimination from the Champions League by Manchester City at the quarter final stage, and stated that changes would be made before the following season and a new cycle would begin. On 27 June 2016, PSG announced that Blanc and assistant coach Jean Louis Gasset had left the club by mutual agreement that "preserved the interests of both parties", noting that Blanc had "left a significant mark on the great history of Paris Saint Germain". The French sports daily L'Équipe reported that Blanc would receive a severance deal worth 22 million euros.
Әл-Раян
2020 жылдың 19 желтоқсанында Бланк катарлық «Ал Райян» клубының бас жаттықтырысы болып тағайындалды, уругвайлық Диего Агирренің орнына. 2022 жылдың 13 ақпанында нашар нәтижелерге байланысты ол қызметтен босатылды және оның орнына Николас Кордова тағайындалды.
On 19 December 2020, Blanc was appointed as the head coach of Qatari club Al Rayyan, replacing Uruguayan Diego Aguirre. On 13 February 2022, he was terminated because of poor results and replaced by Nicolás Córdova.
Лион
2022 жылдың 9 қазанында Бланк француз клубы «Лион» бапкері болып тағайындалды. Ол кетіп бара жатқан голланд бас бапкері Питер Боздың орнын басты. 2023 жылдың 8 қыркүйегінде «Лион» төрт ойынының үшеуінде жеңіліске ұшырап, турнир кестесінде соңғы орынға түсіп қалғандықтан, ол қызметтен босатылды.
On 9 October 2022, Blanc was appointed as the manager of French club Lyon. He replaced outgoing Dutch manager Peter Bosz. He was sacked by OL on 8 September 2023, after losing three of their four opening games, leaving them in last place.