Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Жаңа Зеландияның Жаңа Демократиялық партиясы – 1972 жылы құрылған шағын саяси партия. Ол, көбірек танымал Әлеуметтік несие партиясынан бөлініп шыққан топ болды.
The New Democratic Party of New Zealand was a small political party established in 1972. It was a splinter group from the better known Social Credit Party.
Тарих
Оны бұрынғы Әлеуметтік несие партиясының жетекшісі Джон О'Брайен құрды. О'Брайен күшті және энергиялы оратор саналды, бірақ оның даулы және агрессивті басшылық стилі болды, соның салдарынан көптеген жақтастарынан айырылды. Брюс Битам жетекші болып тағайындалғаннан кейін О'Брайен өзінің орынбасары Том Уилмен бірге Әлеуметтік несие партиясынан шығып, жаңа топ құрды. Партияның Доминион төрағасы – Патрик МакМуллан, ол иронияға толы жайттан, 1970 жылы Әлеуметтік несие партиясының басшылығына О'Брайенге қарсы кандидат болған еді. 1972 жылғы сайлауда Жаңа демократтар партиясы 86 үміткерді (соның ішінде Уилфрид Оуэнды) тікелей ұсынды, бірақ бірде-бір мандатқа ие бола алмады. Жаңа демократтар партиясы дауыстардың 0,63%-ын алды, ал Әлеуметтік несие партиясы – 6,65%-ын. О'Брайен өзі Нельсон сайлау округіндегі бес үміткердің соңғы орында болды, ол дауыстардың 2,97%-ын ғана жинады. 1975 жылы партия әлі де жұмыс істеп тұрды және 1975 жылғы сайлауға үміткерлерді тікелей ұсынуды қарастырып жатқан. Алайда партия ешқандай үміткерді тікелей ұсынбады. Кейіннен О'Брайен 1980 жылы Әлеуметтік несие партиясын 1972 жылы «The Nelson Mail» газетінде жарияланған мақаладағы өзіне қарсы талап арызға байланысты қорлау үшін сотқа берді. Нельсон сотында төрт жарым күндік сот отырысы өтті, онда қазылар алқасы О'Брайеннің 50 000 долларлық талабын қабылдамады, мақаладағы сөздер партияның уәкілеттігімен оқырмандарға жарияланбағанын және газет бұны болғанын болжамағанын анықтады.
It was founded by former Social Credit leader John O'Brien. O'Brien was considered a powerful and energetic orator, but had a controversial and aggressive leadership style, and alienated many of his followers. After being replaced as leader by Bruce Beetham, O'Brien quit the Social Credit Party with his deputy Tom Weal and established his own group. The party's Dominion chairman was Patrick McMullan of Dunedin who, ironically, had stood against O'Brien for the Social Credit leadership in 1970. In the 1972 election, the New Democrats fielded eighty six candidates (including Wilfrid Owen), but did not win any seats. The New Democrats won 0.63% of the vote, compared with 6.65% for Social Credit. O'Brien himself stood in the Nelson electorate placing last of five candidates with only 2.97% of the vote. The party was still in existence in 1975 and was considering standing candidates at the 1975 election. However the party did not end up standing any candidates. O'Brien later sued the Social Credit Party in 1980 for defamation regarding a statement of claim against him in an article published in The Nelson Mail in 1972. A four and a half day trial was held at the Nelson courthouse where the jury found against O'Brien's $50,000 case, determining that the words in the article in question were not published to readers with authority from the party and nor did the paper infer that it was.