Қасиетті Гудула: VII-VIII ғасырлардың Бельгиялық қасиеттісі
Gudula
Әулие Гудула – 7-8 ғасырлардағы Бельгиялық қасиетті әйел. Өмірі, тегі, қабірлері (Брюссель, Эйбинген) туралы аңыз бен тарихы. Әулие Гудула, қасиетті Гудула.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
7 және 8 ғасырлардағы ортағасырлық Брабанттық әулие Гюдула Брабант аймағында (қазіргі Бельгияда) дүниеге келген. Оның 11 ғасырдағы өмірбаяны (Vita Gudilae) Хоуммонт аббаттығының монахы тарапынан 1048 және 1051 жылдар аралығында жазылған. Онда ол Витгер және Маубеждік Амальберганың қызы, Лотарингия герцогы екені айтылады. Ол 680-714 жылдар аралығында қайтыс болды. Оның есімі бірнеше жермен байланысты: Мурсель (ол онда өмір сүрді), Брюссель (онда оның құрметіне 1047 жылы бөлімше құрылды), Эйбинген (онда оның бас сүйегінің қалдығы сақтаулы). Брабантта оны көбінесе Goedele немесе Goule деп атайды; (Gudila, кейін Gudula, Sinte Goedele, ).
7th and 8th century medieval saint from Brabant
Saint Gudula was born in the pagus of Brabant (in present day Belgium). According to her 11th century biography (Vita Gudilae), written by a monk of the abbey of Hautmont between 1048 and 1051, she was the daughter of a duke of Lotharingia called Witger and Amalberga of Maubeuge. She died between 680 and 714. Her name is connected to several places:
Moorsel (where she lived)
Brussels (where a chapter in her honour was founded in 1047)
Eibingen (where the relic of her skull is conserved). In Brabant she is usually called Goedele or Goule; (Gudila, later Gudula, Sinte Goedele, ).
Өмір
Гудуланың анасы, әулие Амальберга, Мобеж аббаттығында діни өмірді қабылдады. Ол Кембрей епискобы (шамамен 668 жылы қайтыс болған) Сент-Оберттен киім киді. Гудуланың екі әпкесі, әулие Фараилдис және әулие Рейнэлдис, сондай-ақ екі ағасы, әулие Емеберт және Эрмелинда болды. Гудула Нивель аббаттығында өзінің крещеніе анасы Нивельдік Гертрудадан тәрбие алды. Гертруда қайтыс болғаннан кейін Гудула Моорселдегі үйіне оралып, уақытын ізгі амалдар мен діни құлшылыққа арнады. Ол кедейлерге көптеген садақа берді және ата-анасының үйінен шамамен екі шақырым жерде орналасқан Мурсель шіркеуіне жиі баратын. Гудула қайтыс болып, Хаммеде (Шығыс Фландрия) жерленді. Кейіннен оның қабірлері Мурсельдегі Әулие Сальватор шіркеуіне көшіріліп, мәйіті алтарьдың артына қойылды. Төменгі Лотарингия герцогы Карлдың (977–992) билік кезінде әулиенің денесі Брюссельдегі Гаугерик шіркеуіне ауыстырылды. Әулие Гудуланың мерекесі әдетте 8 қаңтарда (өмірнамасына сәйкес қайтыс болған күні) тойланады.
The mother of Gudula, Saint Amalberga, embraced the religious life in the abbey of Maubeuge. She received the veil from the hands of St. Aubert, Bishop of Cambrai (d. about 668). Gudula had two sisters, St. Pharaildis and St. Reineldis, and two brothers, Saint Emebertus and Ermelinde. Gudula was educated in the abbey of Nivelles by her godmother, Gertrude of Nivelles. When Gertrude died, Gudula moved back to her home at Moorsel, spending her time in good works and religious devotion. She was profuse in her alms for the poor, and frequently visited the church of Moorsel, situated about two miles from her parents' house. Gudula died and was buried at Hamme (East Flanders). Later her relics were removed to the church of St. Salvator in Moorsel, where the body was interred behind the altar. During the reign of Charles, Duke of Lower Lorraine (977–992), the body of the saint was transferred to Saint Gaugericus' chapel in Brussels. The feast of Saint Gudula is generally celebrated on 8 January (the day she died according her hagiography).
Екіншілік көздер
Bonenfant, P., «Брюссельдегі Sainte Gudule шіркеуінің негізін қалау шарты», Bulletin de la Commission Royale d'Histoire 115 (1950) 17–58. Podevijn, R., «Hubert, Gudula өмірінің авторы», Бельгия филологиясы және тарих журналы 15 (1936) 489–496. Podevijn, «Vita Gudulae туралы сындық зерттеу», Revue Belge de Philologie et d'Histoire 2 (1923) 619–641. Lefèvre, P., «"Vita Gudile" күні мен авторы туралы бір болжам», Бельгия филологиясы және тарих журналы 14/1 (Брюссель, 1935) 98–101. van der Essen, L., «Меровингтердің қасиеттілерінің өмірбаяндары туралы сындық және әдеби зерттеу», Recueil de travaux publiées par les membres des conférences d'histoire et de philologie 17 (Leuven 1907) 296–311. Riethe, P., «Айбинген шіркеуінен табылған қасиетті Гудуланың бас сүйегі. Тарихи-антропологиялық зерттеу», Nassauische Annalen – Нассау тарихи және өлкетану қоғамының жылнамасы, 67 том (1956) 233. Van Droogenbroeck, F. J., «Onulfus van Hautmont (шамамен 1048 ж.), анонимді Vita S. Gudilae авторы», Eigen Schoon en De Brabander 95 (2012) 595–643. Van Droogenbroeck, F. J., Nova miracula de exemplis veteribus (2016).
Bonenfant, P., 'La charte de foundation du chapitre de Sainte Gudule à Bruxelles', Bulletin de la Commission Royale d'Histoire 115 (1950) 17–58. Podevijn, R., 'Hubert, l'auteur de la vita Gudulae', Revue Belge de Philologie et d'Histoire 15 (1936) 489–496. Podevijn, 'Etude critique sur la Vita Gudulae', Revue Belge de Philologie et d'Histoire 2 (1923) 619–641. Lefèvre, P., 'Une conjecture à propos de la date et de l'auteur du "Vita Gudile"', Belgisch Tijdschrift voor Filologie en Geschiedenis 14/1 (Brussel 1935) 98–101. van der Essen, L., 'Etude critique et littéraire sur les vitae des saints Mérovingiens', Recueil de travaux publiées par les membres des conférences d'histoire et de philologie 17 (Leuven 1907) 296–311. Riethe, P., 'Der Schädel der heiligen Gudula aus der Pfarrkirche von Eibingen. Eine historisch anthropologische Studie', Nassauische Annalen Jahrbuch des Vereins für nassauische Altertumskunde und Geschichtsforschung Band 67 (1956) 233. Van Droogenbroeck, F. J., 'Onulfus van Hautmont (ca. 1048), auteur van de Vita S. Gudilae anonymo', Eigen Schoon en De Brabander 95 (2012) 595–643. Van Droogenbroeck, F. J., Nova miracula de exemplis veteribus (2016)