Мехтильда Магдебургская (1207-1294) – средневековая христианская мистик, бегина. Автор "Текущего света Божества", первой мистической книги на нижненемецком языке.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Христиандық ортағасырлық мистик, Магдебургтық Бегуин Мехтильд (немесе Мехтильд, Матильда, Мателда) (шамамен 1207 – 1282/1294 жж.), бегуин, христиандық ортағасырлық мистик. Оның «Құдайдың ағып жатқан жарығы» (Das fließende Licht der Gottheit) атты кітабы – көріністер, дұғалар, әңгімелер және мистикалық әңгімелер жинағы. Ол төменгі неміс тілінде жазған тұңғыш мистик болды.
Christian medieval mystic, Beguine
Mechthild (or Mechtild, Matilda, Matelda) of Magdeburg (c. 1207 – c. 1282/1294), a Beguine, was a Christian medieval mystic, whose book Das fließende Licht der Gottheit (The Flowing Light of Divinity) is a compendium of visions, prayers, dialogues and mystical accounts. She was the first mystic to write in Low German.
Өмір
Мехтильд туралы нақты биографиялық ақпарат аз; оның өмірі туралы білетіндер көбінесе оның еңбектеріндегі сирек кездесетін деректерден алынған. Ол ақсүйек саксон отбасында дүниеге келген. Он екі жасында ол Киелі Рухтың алғашқы көрінісін бастан өткерді. 1230 жылы ол үйін тастап, Магдебургте бегина болу үшін дүниелік мәртебеден және байлықтан бас тартты. Магдебургте ол доминикандықтармен танысып, доминикандық үшінші тәртібінің мүшесі болды. Ол көптеген доминикандық жазушыларын оқығаны анық. Мехтильдті "Ағып тұрған жарық" еңбегін жазуға ынталандырған және көмектескен оның доминикандық рухани кеңесшісі, Галлелік Генрих болды.
Definite biographical information about Mechthild is scarce; what is known of her life comes largely from scattered hints in her work. She was born into a noble Saxon family. She had her first vision of the Holy Spirit at the age of twelve. In 1230 she left her home and “renounced worldly honour and worldly riches” to become a Beguine at Magdeburg. In Magdeburg she became acquainted with the Dominicans and became a Dominican tertiary. It seems clear that she read many of the Dominican writers. It was her Dominican confessor, Henry of Halle, who encouraged and helped Mechthild to compose The Flowing Light.
Шығармалары
Мехтильдтің жазбалары 1250–1280 жылдар аралығында жазылған «Құдайдың ағып жатқан жарығы» (Das fließende Licht der Gottheit) атты жеті кітаптан тұрады. Осы еңбектің дамуы үш кезеңге бөлінген сияқты. Алғашқы бес кітап шамамен 1260 жылы аяқталған. Келесі он жылдық ішінде Мехтильд алтыншы кітапты қосты. 1272 жылы Хелфтадағы цистерциандық қауымға қосылғаннан кейін ол бұрынғы алты кітаптан өзгеше стильдегі жетінші кітапты жазды. «Ағып жатқан жарық» алғашқыда солтүстік Германияда қолданылған орта төменгі неміс тілінде жазылған. Түпнұсқасы қазір жоғалып кеткен, бірақ мәтіннің екі кейінгі нұсқасы сақталған. Біріншіден, 1290 жыл шамасында Халле қауымының доминикан монахтары алғашқы алты кітапты латын тіліне аударды. Содан кейін, 14 ғасырдың ортасында Нөрдлингеннің дін қызметкері Генрих «Ағып жатқан жарықты» орта неміс тілінің алеман диалектісіне аударды. Бұл нұсқасы бір қолжазбада толыққандай, ал үш қолжазбада фрагменттер түрінде сақталған. «Ағып жатқан жарықтың» жалғыз сақталған данасы Швейцариядағы Эйнсиделн кітапханасында орналасқан және 1861 жылы қайта жаңғыртылды. Оның жазбаларының ерекшелігі – ол осы кезеңде кең таралған латын тілінің орнына, өзінің еңбегін орта төменгі неміс тілінде жазғандығы. Сондықтан ол неміс тілін құдайлық және қасиеттілікке лайықты тіл ретінде жариялаған және оны насихаттаған алғашқы жақтас ретінде танылады. Мехтильдтің жазу стилі көркем және өте күрделі. Кейбір ғалымдар оның тозақ суреттері Данте Алигьеридің «Құдайлық комедиясына» әсер еткенін айтады, ал Мехтильдті Данте осы шығармада Мательда кейіпінде бейнелеген деп санайды. Дегенмен, бұл туралы нақты дәлелдер жоқ және Дантенің тозаққа қатысты көзқарастарында маңызды айырмашылықтар бар. Оның еңбегі өмірлік кезеңінде латын тіліне аударылса да, 15 ғасырға қарай ұмытылып кеткен. Оны 19 ғасырдың соңында Патер Галл Морел қайта ашты және алғашқы басылымын жариялады. Оның еңбегі академиялық қызығушылық үшін де, рухани әдебиеттің бір бөлігі ретінде де зерттелуде. 15 тамыз (кейбір шіркеу деректері бойынша). Евангелистік: 26 ақпан (Қасиеттілер күнтізбесі бойынша). Англикан: 19 қараша (Жалпы құлшылық), 28 мамыр (Епископ шіркеуі). Мехтильдтің Магдебургтен шыққан мүсіні, «Магдебургтің қасиетті Мехтильді» Магдебург мүсін саябағында қойылған. Оны Сьюзан Турко «Unser Lieben Frauen» монастырының өнер мұражайымен бірлесіп жасады. Мүсін 2010 жылы саябақта орнатылды.
Mechthild's writings comprise the seven books of Das fließende Licht der Gottheit (The Flowing Light of Divinity), which was composed between 1250 and 1280. There appear to have been three stages in the evolution of the work. The first five books were finished by about 1260. During the next decade Mechthild added a sixth book. After joining the community of Cistercian nuns at Helfta around 1272, she added a seventh book, rather different in tone from the previous six. The Flowing Light was originally written in Middle Low German, the language of northern Germany. While her original composition is now lost, the text survives in two later versions. First, around 1290, Dominican friars of the Halle community translated the first six books into Latin. Then, in the mid fourteenth century, the secular priest Henry of Nördlingen translated The Flowing Light into the Alemannic dialect of Middle High German. This version survives complete in one manuscript and in fragmentary form in three others. The sole surviving copy of The Flowing Light is located in the Einsiedeln library in Switzerland and was rediscovered in 1861. What is unusual about her writings is that she composed her work in Middle Low German at a time when most wisdom literature was composed in Latin. Thus she is remembered as an early proponent and popularizer of German as a language worthy of the divine and holy. Mechthild's writing is exuberant and highly sophisticated. Her images of Hell are believed by some scholars to have influenced Dante Alighieri's The Divine Comedy, and Mechthild is thought to have been represented by Dante in that work, in the character of Matelda. However, there is no concrete evidence for this and there are important differences in Dante's conception of Hell. While her work was translated into Latin during her lifetime, it had been largely forgotten by the 15th century. It was rediscovered in the late 19th century by Pater Gall Morel, who published the first edition. Her work has been increasingly studied, both for its academic interest and as a work of devotional literature. August 15th (according to some sources in the universal Church). Evangelical: February 26th (in Calendar of Saints). Anglican: November 19th (in Common Worship), May 28th (Episcopal Church). A sculpture of Mechthild of Magdeburg, The Holy Mechthild von Magdeburg, is on display in the Magdeburg Sculpture Park. It was created by Susan Turcot as part of a project in collaboration with the Art Museum of the Kloster Unser Lieben Frauen. It was installed in the sculpture park in 2010.
Радиоға бейімделу
Ортағасырлық зерттеуші Хильдегард Элизабет Келлер Мехтильд фон Магдебургті 2011 жылдың қыркүйек айының соңында жарық көрген "Уақытсыздық трилогиясы" атты туындысындағы бес негізгі әйел кейіпкердің бірі ретінде енгізді. Таңдалып алынған бөлімдер оның жазып, қойған "Сандық ішіндегі мұхит" радио-спектакліне қосылды. Көркем ойынға түскен кездесуде Мехтильд Хильдегард фон Бинген, Хадевич және Этти Хиллесуммен әңгімелеседі.
The Medievalist Hildegard Elisabeth Keller integrated Mechthild von Magdeburg as one of five main female characters in her work The Trilogy of the Timeless, published at the end of September 2011. Selected passages have been included in the radio play The Ocean in the Thimble, which she wrote and staged. In the fictional encounter, Mechthild talks to Hildegard von Bingen, Hadewijch and Etty Hillesum.