Палау шайқасы: 81-ші әскерлік дивизияның қиын күресі (1944)
Battle of Angaur
Палау шайқасы (1944): Ангaur аралы үшін болған қырғын, 36 күнге созылды. АҚШ әскерлерінің қаһармандығы, шығындар мен тактикалық әдістер туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Екінші дүниежүзілік соғыстағы Палау шайқасы (17 қыркүйек – 22 қазан 1944)
World War II battle in Palau (17 September 22 October 1944)
321-ші жаяу әскер полкі
322-ші жаяу әскер полкі
UDT 8
| units2 = 14-ші жаяу әскер дивизиясы
59-шы жаяу әскер полкі
| strength1 = 10 000
| strength2 = 1 400
Ангаур – ұзындығы 3 миль (5 км) болатын, Пелелиуден 7 миль (11 км) енді боғазбен бөлінген, фосфат өндірілген шағын коралл аралы. Соңғы шайқас 22 қазан күні аяқталды. Барлығы 36 күнге созылған ұрыс барысында жапондықтардың қарсылығы жарылғыш заттар, танктер, артиллерия және от тастағыштар арқылы үңгірлерінен талқандалды. 81-ші жаяу әскер дивизиясы Ангаурды толығымен басып алды, бірақ бұл үшін жоғары құн төледі. 322-ші RCT Ангаурдағы американдық қазалардың 80%-ын құрады, ал қаза болғандардың көрсеткіші 47% болды. Пелелиуда 321-ші және 323-ші RCT-нің әскерлері қалған 3600 жапондық қорғаушымен екі айға жуық Умурброгал қалтасында аяусыз шайқасты. Көбінесе қолма-қол соғысқа дейін барды. Сол жерде 81-ші жаяу әскер дивизиясының тағы 282 жауынгері қаза болып, 4409-ы жараланды. II операциясында 81-ші «Жабайы мысық» дивизиясының барлық зардап шеккендерінің шамамен 52%-ы ғана қайтадан қызметке орала алды. Американдық қазалардың көп бөлігі жапондық снайперлердің дәл атуынан және олардың түтінсіз ұнтақ қолдануынан басқа жарақаттардың нәтижесінде болды. Бұл шайқас Тынық мұхиты соғысының сирек кездесетін шайқастарының бірі, онда одақтастардың зардаптары жапондықтардан асып түсті, бұл аралдағы жапондықтардың қаһарлы қарсылығын көрсетеді.
Angaur is a small coral island, just 3 mile (5 km) long, separated from Peleliu by a 7 mile (11 km) wide strait, from which phosphate was mined. The last day of fighting was 22 October with a total of 36 days of fighting and blasting the Japanese resistance from their caves with explosives, tanks, artillery and flamethrowers. The 81st Infantry Division had finally taken the whole of Angaur, although at a high cost. The 322nd RCT sustained 80% of the American casualties on Angaur, with a 47% casualty rate. On Peleliu, men of the 321st and 323rd RCT's would go on to fight the remaining 3,600 Japanese defenders holding out in the Umurbrogal pocket for almost two months, often resorting to fierce hand to hand combat. There, another 282 men of the 81st Infantry Division would lose their lives with another 4,409 being wounded. Of all the casualties sustained by the 81st Wildcat Division in Operation Stalemate II, only about 52% would be fit enough to return to duty. A great number of American casualties were the result of head wounds inflicted by accurate Japanese sniper fire and their use of smokeless powder. The battle is one of the few engagements of the Pacific War in which Allied casualties exceeded those of the Japanese, attesting to the ferocious resistance put up on the island.
Салдары
Ұрыс әлі де жалғасып жатқанда әуежайлар салынып жатты, бірақ Палау операциясының басталуының кешігуі салдарынан, әуежайлар 1944 жылғы қазан айында Филиппин кампаниясы басталғанда дайын болмады. Адмирал Уильям Ф. Холси, кіші, Палауға шабуыл жасау алдында операцияның қажетсіз екенін айтқан еді, және әскери тарихшылар онымен келісіп, негізгі пайда 81-ші жаяу әскер дивизиясының жауынгерлік тәжірибе алуы болды деп санайды. Ұрыс барысында, "Сибилер" (Seabees) 494-ші бомбалау тобының, 7-ші әуе күшінің B-24 "Либератор" бомбалаушыларын орналастыруға арналған әуежай салды, олар Филиппин және басқа Палау аралдарын жиі бомбалады. 81-ші жаяу әскер дивизиясы Пелелиу шайқасына тікелей көшті, 1-ші теңіз жаяу әскер дивизиясына көмектесу үшін, олар сол аралдың орталық жотасында өте күшті қарсылыққа тап болды. Олар Пелелиуда тағы бір ай бойы болды, аралды басып алып, қалған жапондық күштерін тазартты.
Airfields were being constructed as the battle was still being fought, but the delay in the start of the Palaus operation meant that the airfields were not ready in time for the start of the Philippines campaign in October 1944. Admiral William F. Halsey, Jr. had argued before the invasion of the Palaus that the operation was unnecessary, and military historians have agreed with him, suggesting that the main benefit was the combat experience gained by the 81st Infantry Division. During the fighting, Seabees created an airstrip that would house B 24 Liberator bombers of the 494th Bombardment Group, 7th Air Force which engaged in frequent bombings of the Philippines and other Palau Islands. The 81st Infantry Division moved on directly to the battle on Peleliu to aid the 1st Marine Division, which had encountered extremely stiff resistance in the central highland of that island. They would remain on Peleliu for another month taking the island and mopping up the remaining Japanese forces.