Кіріспе
Gorgon класы британдық мониторлары. HMS Gorgon және оның бауырлас кемесі бастапқыда Корольдік Норвегия теңіз күштері үшін HNoMS Nidaros және HNoMS Bjørgvin деп, Эльсвиктегі Армстронг Уитворт компаниясында екі жағалау қорғаныс кемесі ретінде салынған. Ол Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда Норвегиядан сатып алынған, бірақ үш жылдан астам уақыт бұрын суға түсірілгенімен, 1918 жылға дейін толыққанды аяқталмады. Соғыстың соңғы айларында ол оккупацияланған Фландриядағы нысаналарды атқылады және 1918 жылдың 15 қазанында осындай нысаналарға қарсы соғыстың соңғы оқтарын атты. Оны сатуға бірнеше рет әрекеттенгеннен кейін, 1928 жылы металл тескісіне сатуға дейін мақсатты кеме ретінде пайдаланылды.
HMS Gorgon and her sister ship were two monitors originally built as coastal defence ships for the Royal Norwegian Navy, as HNoMS Nidaros and HNoMS Bjørgvin respectively, by Armstrong Whitworth at Elswick. She was purchased from Norway at the beginning of the First World War, but was not completed until 1918 although she had been launched over three years earlier. She engaged targets in Occupied Flanders for the last several months of the war and fired the last shots of the war against such targets on 15 October 1918. She was used as a target ship after several attempts to sell her had fallen through before being sold for scrap in 1928.
Өмірбаян
Нидарос кемесі 1913 жылы Норвегия тарапынан ескі және жаңа кластағы жағалау қорғау кемелерін күшейту үшін тапсырыс берілді. Норвегияда ол P/S Nidaros деп аталған болар еді; P/S – «қарулы кеме» дегенді білдіретін Panserskip сөзінің аббревиатурасы, ал Нидарос – Норвегияның Тронхейм қаласының бұрынғы атауы. Бірақ Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, Корольдік теңіз күштері Ұлыбританияда шетелдік мемлекеттер үшін салынып жатқан көптеген соғыс кемелерін мәжбүрлеп алды және норвегиялықтар төлеген 370,000 фунт стерлингтік Bjørgvins кемесінің құнының үштен екі бөлігін қайтарып берді.
Құрылымы мен сипаттамасы
Нидарос кемесі Армстронг Уитворт компаниясының Елсвик зауытында 1913 жылғы 11 маусымда салынып, 1914 жылғы 9 маусымда теңізге жіберілді. Ол 1871 жылғы бұрынғы жағалау мониторының атымен Горгон деп аталды. Оның құрылысы британдықтар енгізген өзгерістерге байланысты ұзаққа созылды, олар қазандықтарды мұнай мен көмірді бірге пайдалануға және 12 қос қабатты бактарды мұнай тасымалдауға бейімдеуді қамтыды. Бұл жұмыс 1915 жылғы 9 қаңтарда басталды, бірақ келесі мамыр айында тоқтатылды, себебі Армстронгтың теңіз кемежайында, өзен бойында салынып жатқан үлкен жеңіл крейсерлерде жұмысты жылдамдату үшін тағы 10-12 ай жұмыс қалуы мүмкін екені есептелді. 1917 жылдың қыркүйегінде жаңа жоба бойынша жұмыс қайта басталды, ол корпустың шамамен 75% ұзындығын қамтитын үлкен торпедаға қарсы бөртпе, норвегиялықтар жоспарлаған торпедалық түтіктер мен қаруларды алып тастау және жалғыз түтін құбырының артында директорларды орнату үшін үлкен үш аяқты мачта орнатуды қамтыды. Бұл екі қарудың стандартты британдық оқ-дәрілерін пайдалануын қажет етті, ал 9,2 дюймдік қарудың орнатылуы 40° максималды көтерілу бұрышына дейін өзгертілді, бұл қаруға максималды ату қашықтығын берді. Бөртпелерді қосу жылдамдықтың төмендеуіне әкелді, бірақ барлық осы өзгерістерден туындаған қосымша салмақтың суDraftты тереңдетуіне жол бермеді. Ол ақыры 1918 жылғы 4 маусымда аяқталды. Горгонның ұзындығы 310 фут (94 м), ең үлкен ені 73 фут (22 м), бірақ негізгі корпусының ені 55 фут (17 м) және суDraftы 16 фут (5 м) болды. Ол екі тік үш кеңейімді бу машинасымен жабдықталған, олар төрт Yarrow су түтік қазандықтарынан 9,2 дюймдік екі қарумен қаруланған жалпы қуатты дамытты. Оның қосалқы қарулары төрт 6 дюймдік қарудан, сондай-ақ жеке қару мұнараларында, екеуі 9,2 дюймдік мұнаралардың үстінен атылатын, ал қалғандары суперқұрылымның екі жағына орналастырылған. Әрбір 6 дюймдік мұнараның ортасына бір әуе шабуылына қарсы қару орнатылған. Сонымен қатар, ол жоғары бұрышты орнатуларда 4 3 фунттық және 4 2 фунттық қаруларды алып жүрді. 1918 жылғы 28 қыркүйекте таңертең, Горгон, басқа кемелермен бірге, Бельгияның Де-Панне қаласынан шамамен 7 миль (11 км) қашықтықта бекініп, Бельгияның Снескерке қаласындағы көпірге шамамен сағат 7:15-те атыс ашты. Жағдай жақсы болмады, өйткені жел мен толқын оған қарсы болды. Горгонның артқы якорь кабелі үзіліп, ол алдыңғы якорінде айналып, тек артқы мұнарасы ғана нысанаға тие білді. Оған мақсатты анықтау үшін ұшақ берілмеді, сондықтан оның тию мүмкіндігі аз болды және ол тек он бір оқ атты. Ол және басқа мониторлар күні бойы неміс ұшақтарымен бірнеше рет шабуылға ұшырады, бірақ тиімділігі аз болды, ал бірнеше жағалау қорғаныс батареялары операцияны қолдаған моторлы қайықтар жасаған түтін пердесі арқылы оларды шабуылға алуға тырысты. Келесі күні ол көпірді жою үшін тағы 13 оқ атты және бір тигенін мәлімдеді, бірақ бұл кейінгі байқаулармен расталмады. Соғыс аяқталғаннан кейін ол Портсмутқа жіберілді, онда оның бауырлас кемесі Глаттонның жарылысының себебін зерттеуге қол жетімді болды. 1919 жылғы сәуір айында ол "Вивид" тас фрегатына уақытша тендер ретінде Девонпортқа ауыстырылды. 31 тамызда ол төлемнен босатылды және қыркүйекте Резервтік флотқа қосылды. Ол норвегиялықтарға қайта ұсынылды, бірақ олар оны өздерінің талаптарына сәйкес келмейтін деп қабылдамады, әсіресе ол Хортендегі доктары үшін тым кең болғандықтан. Оны бірнеше рет сатуға тырысты, бірақ 1922 жылы қарусыздандырылып, кемеге жақын су астында жарылған бомбалардың және 6 дюймдік оқ атысының әсерін бағалау үшін мақсатты кеме ретінде пайдаланылды. 1928 жылғы 26 тамызда ол металл терісіне сатылып, Пемброктағы бұрынғы теңіз кемежайында бөлшектелді.
She was armed with two 9.2 inch guns arranged in two single gun turrets, one turret each fore and aft. Her secondary armament consisted of four six inch guns, also in single gun turrets, two of which superfired over the 9.2 inch turrets and the others were positioned on each side of the superstructure. One anti aircraft gun was mounted on each center line six inch turret. She also carried four 3 pounder and four 2 pounder guns on high angle mounts. At daybreak on 28 September 1918, Gorgon, in company with , anchored about 7 mile (11 km) off De Panne, Belgium and opened fire about 7:15 on a bridge at Snaeskerke, Belgium at a range of Conditions were not good as both wind and tide were against her. Gorgons stern anchor cable parted and she swung around on her bow anchor so that only her rear turret could bear on the target. No aircraft were made available to spot for her so there was little chance of a hit and she only fired eleven rounds. She, and the other monitors, were attacked several times during the day by German aircraft with little effect and several coast defense batteries attempted to engage them through the smokescreen put up by the motor launches supporting the operation. She fired thirteen shells the next day in another attempt to destroy the bridge and claimed one hit although this was not confirmed by subsequent observations. She was sent to Portsmouth after the end of the war where she was made available to investigate the cause of her sister ship Glattons magazine explosion. She was moved to Devonport as a temporary tender to the stone frigate Vivid in April 1919. She was paid off on 31 August and joined the Reserve Fleet in September. She was offered back to the Norwegians, but they rejected her as unsuitable to their requirements, especially since she was now too broad for their dock at Horten. Several attempts were made to sell her, but she was disarmed in 1922 and used as a target ship to evaluate the effects of bombs bursting underwater near a ship and the effects of six inch gunfire. She was finally sold for scrap on 26 August 1928 and broken up at the former naval dockyard at Pembroke.