Кіріспе
Асиенто де Негрос – Испания патшалығы мен түрлі саудагерлер арасындағы Испанияның Америкадағы колонияларына құлдарды жеткізу құқығы туралы монополиялық келісімшарт. Испания империясы Африкадан тікелей Атлантика арқылы құл саудасына қатыспай, керісінше, әлемнің сол бөлігінде танымал елдерден – португалдар мен генуэздерден, кейіннен голландтардан, француздерден және ағылшындардан импорттау келісімшартын жасады. Асиенто француз немесе британдық Кариб теңізіне емес, испандық Америкаға қатысты. 1479 жылғы Алькачовас шарты Атлант мұхитын және жер шарының басқа бөліктерін испан және португалдық ықпал аймақтарына бөлді. Испандықтар Оңтүстік Америка мен Батыс Индияны қамтитын батыс жағын алды, ал португалдықтар Африканың батыс жағалауын және одан әрі Үнді мұхитын қамтитын шығыс жағын алды. Испандықтар американдық отарлау жобасын қолдау үшін құл африкалық еңбекшілеріне мұқтаж болды, бірақ құл еңбегінің негізгі көзі – Батыс Африкада сауда немесе аумақтық бекіністері болмады. Сондықтан испандықтар өздерінің қажеттіліктерін қамтамасыз ету үшін португалдық құл саудагерлеріне сүйенді. Келісімшартты әдетте жергілікті немесе шетелдік саудагерлермен ынтымақтастық жасайтын, кеме тасымалына маманданған шетелдік банктер жеңіп алды. Әр түрлі ұйымдар мен жеке тұлғалар асиентоны иелену үшін бәсекелестікке түсті. Африкадан құлдарды әкелудің бастапқы себебі – испан отаршылдарының еңбек талаптарынан колониялардың жергілікті халқын босату болды. Бартоломе де лас Касас сияқты доминикандықтардың ықпалымен американдықтардың құлдыққа түсуі тоқтатылды. Испания португалдық саудагерлерге африкалық құлдарды Оңтүстік Америкаға әкелу үшін жеке асиентолар берді. 1648 жылғы Мюнстер бейбітшілігінен кейін голланд саудагерлері Асиенто де Негросқа қатысты. 1713 жылы Утрехт шартында испан мұрагерлік соғысын аяқтаған ағылшыздарға асиенто құқығы берілді. Британдық асиенто 1750 жылғы Ұлыбритания мен Испания арасындағы Мадрид шартымен аяқталды, бұл шарт Дженкинс құлағы соғысынан кейін жасалды және испандықтар оны тиісінше «Асиенто соғысы» (Guerra del Asiento) деп атады.
The Asiento de Negros was a monopoly contract between the Spanish Crown and various merchants for the right to provide enslaved Africans to colonies in the Spanish Americas. The Spanish Empire rarely engaged in the transatlantic slave trade directly from Africa itself, choosing instead to contract out the importation to foreign merchants from nations more prominent in that part of the world, typically Portuguese and Genoese, but later the Dutch, French, and British. The Asiento did not concern French or British Caribbean but Spanish America. The 1479 Treaty of Alcáçovas divided the Atlantic Ocean and other parts of the globe into two zones of influence, Spanish and Portuguese. The Spanish acquired the west side, washing South America and the West Indies, whilst the Portuguese obtained the east side, washing the west coast of Africa – and also the Indian Ocean beyond. The Spanish relied on enslaved African labourers to support their American colonial project, but now lacked any trading or territorial foothold in West Africa, the principal source of slave labour. The Spanish relied on Portuguese slave traders to fill their requirements. The contract was usually obtained by foreign merchant banks that cooperated with local or foreign traders, that specialized in shipping. Different organisations and individuals would bid for the right to hold the asiento. The original impetus to import enslaved Africans was to relieve the indigenous inhabitants of the colonies from the labour demands of Spanish colonists. The enslavement of Amerindians had been halted by the influence of Dominicans such as Bartolomé de las Casas. Spain gave individual asientos to Portuguese merchants to bring African slaves to South America. After the Peace of Münster, in 1648, Dutch merchants became involved in the Asiento de Negros. In 1713, the British were awarded the right to the asiento in the Treaty of Utrecht, which ended the War of the Spanish Succession. The British asiento ended with the 1750 Treaty of Madrid between Great Britain and Spain after the War of Jenkins' Ear, known appropriately by the Spanish as the Guerra del Asiento ("War of the Asiento").
Испан Америкасындағы тарих
Asiento сөзінің жалпы мағынасы (испан тіліндегі sentar етістігінен, «отыру» мағынасында, ол латын тіліндегі sedere сөзінен туындаған) испан тілінде «келісім» немесе «қоныстану, құру» дегенді білдіреді. Коммерциялық контексте бұл «келісімшарт, сауда келісімі» деген мағынаны береді. Жорж Сселлдің сөзімен айтқанда, бұл «испан мемлекеттік құқығындағы термин, ол испан үкіметі мен жеке тұлғалар арасында қоғамдыққа пайдалы мақсатта жасалған кез келген келісімшартты білдіреді». Асиенто жүйесі Кариб теңізінде испандықтардың қоныстануынан кейін құрылды, сол кезде жергілікті халық демографиялық құлдырауға ұшырады және испандықтарға еңбек күшінің басқа көзі қажет болды. Алғашқыда Иберияда туған бірнеше христиан африкалықтары Кариб теңізіне тасымалданды. Бірақ жергілікті халықтың демографиялық құлдырауы жалғасып, Бартоломе де Лас Касас сияқты испандықтардың жергілікті еңбек күшін пайдалануына қарсылар көбейгенде, жас Габсбург королі Испанияның Карл I Африкадан құлдарды (бозальдарды) Кариб теңізіне тікелей импорттауға рұқсат берді. Құлдарды сату бойынша алғашқы асиенто 1518 жылдың тамызында жасалды, ол Карлдың фламандтық сүйіктісі Лоран де Гувенотқа 8 жылға құл африкалықтарды импорттау монополиясын, ең көп дегенде 4000 адамға дейін берді. Гувенот өзінің лицензиясын дереу Каса де Контратасионның қазынашысына және үш субподрядшыға, Андалусиядағы генуэздік саудагерлерге 25 000 дукатқа сатты. Севильядағы Каса де Контратасион Жаңа әлемге сауданы және көші-қонды бақылап, еврейлерге, конверсоларға, мұсылмандарға және шетелдіктерге тыйым салды. Африкалық құлдар тауар ретінде қарастырылып, олардың импорты патшалықпен реттелді. Испан тәжі әрбір құлдан емес, әрбір «пиесадан» баж алынған. Испанияның африкалық құлдардың көздеріне тікелей қол жеткізуі де, оларды тасымалдау мүмкіндігі де болмағандықтан, асиенто жүйесі африкалықтарды Жаңа әлемге заңды түрде жеткізудің жолы болды, бұл испан тәжіне кіріс әкелді.
Португалия монополиясы
Испания патшалығы үшін асиенто табыс көзі болды. Харинг былай дейді: «Асиенто Испания үкіметінің құл саудасын бақылау және одан пайда табу саясаты ретінде қалып келді». Бастапқыда Португалия 1494 жылғы шарттысы бойынша Батыс Африкада еркін құқықтарға ие болғандықтан, африкалық құлдардың еуропалық саудасына басымдық берді. 1595 жылы ресми асиенто орнатылар алдында, испан монархы Португалияны Иберия одағында (1580–1640) билеген кезде, испандық салық органы саудагерлерге, көбінесе португалдықтарға, Америкаға құлдар әкелу үшін жеке асиенто берді. 1560 жылдары осы құлдардың көп бөлігі Жоғарғы Гвинея аймағынан, әсіресе Манде шапқыншылықтарымен байланысты көптеген соғыстар болған Сьерра-Леоне аймағынан алынды. 1575 жылы Португалияның Ангола колониясын құрғаннан және Сан-Томе Бразилиямен қант өндіруші ретінде біртіндеп алмастырылғаннан кейін, Анголаның мүдделері саудаға үстемдік ете бастады. 1595 жылы Иберия одағы кезінде құрылған кең ауқымды, толыққанды асиентоны португалдық қаржыгерлер мен саудагерлер алды. Асиенто Африкалық құлдарды Бразилияға тасымалдауға қолданылды, ал бразилиялық құл саудасы үшін асиенто иелері көбінесе испандық Америкада да құлдарды саудалаған. Испандық Америка Африкалық құлдардың маңызды нарығы болды, оның ішінде асиенто лицензиясының квотасын асып, заңсыз сатылғандары да болды. 1595–1622 жылдар аралығында импортталған құлдардың шамамен жартысы Мексикаға жіберілді. Көбінесе контрабандалық құлдарды жеке саудагерлер әкелмеді. Анголаның саудадағы үстемдігі 1615 жылдан кейін айқын болды, осы кезде Ангола губернаторлары, Бенто Банха Кардосо бастауымен, жергілікті африкалық биліктерге қиындық тудыру үшін Имбангала жалдамалы әскерлерімен одақтасты. Осы губернаторлардың көпшілігі Ангола шартын және асиентоны иеленді, осылайша өз мүдделерін қамтамасыз етті. Вера-Круз және Картахенадан келген кеме тізілімдері Испания порттарына келген құлдардың 85% португалдық кемелермен Анголадан жеткізілгенін көрсетті. 1637 жылы Голландтың Батыс Индия компаниясы саудада португалдық саудагерлерді жұмысқа алды. Алдыңғы асиенто кезеңі 1640 жылы Португалия Испанияға қарсы көтерілгенде аяқталды, бірақ португалдықтар тіпті испандық колонияларын да жабдықтауды жалғастырды.
Голландия, Франция және Ұлыбритания бәсекелестік
1647 жылы голландтар Испаниямен уақытша бейбіт келісімге қол жеткізіп, Шығыс және Батыс Үндістандағы статус-квоны, сондай-ақ Голландиялық Шығыс Үндістан мен Батыс Үндістан компаниясының патенттерін мойындады. 1650 жылдары Португалия Испаниядан тәуелсіздік алғаннан кейін, Испания португалдарға асиентодан бас тартты, оларды бүлікшілер деп санады. Испания құл саудасына тікелей кіріп, Анголаға құл сатып алу үшін кеме жіберді. Сондай-ақ, Анголаның солтүстігіндегі Африканың қуатты патшалығы Конгомен әскери одақ құру идеясы ойналды. Бірақ бұл идеялар тасталды және испандықтар португалдықтарға, содан кейін голландиялықтарға құл жеткізуге қайта оралды. (Капитан Холмс экспедициясы Гана жағалауындағы голландтардың барлық қоныстарын басып алды немесе жойды.) Испандықтар 1660 жылдары генуэздік банкир Гриллоға және 1675 жылы Голландияның Батыс Үндістан компаниясына асиенто үшін үлкен келісімшарттар берді, 1670 және 1680 жылдары португал саудагерлеріне қарағанда. Алайда, осы кезеңде де пираттық әрекеттер қайта жанданды. 1700 жылы соңғы Габсбург монархы Испания королі Карл II қайтыс болғаннан кейін оның өсиетінде Испания королі Филипп V түріндегі Бурбондар әулеті Испания тағына мұрагер ретінде аталды. Бурбондар отбасы Франция корольдері болды, сондықтан 1702 жылы француз Гвинея компаниясына он жыл ішінде 48 000 африкалық құлды импорттау үшін асиенто берілді. Африкалықтар Кариб теңізіндегі француз колониялары Мартиника мен Сент-Домингеге жеткізілді. Еуропадағы билік тепе-теңдігін сақтау стратегиясының бір бөлігі ретінде Ұлыбритания мен оның одақтастары, соның ішінде голландиялықтар мен португалдар, испан тағына Бурбон мұрасын таластырды және испандық мұрагерлік соғысында Бурбон гегемониясына қарсы шайқасты. Британия жеңіске жетпесе де, ол Утрехт бейбітшілігінің бір бөлігі ретінде асиенто алды. Бұл Британияға Испанияның Портобело портына 4800 құлды жеткізу үшін бір сауда кемесін жіберу үшін отыз жылдық асиенто берді. Асиенто британдық контрабанда мен барлық түрдегі контрабандистердің арнасы болды, бұл Испанияның Америка колонияларымен протекционисттік сауда жүйесін сақтауға тырысуына кедергі болды. Осымен байланысты даулар Женкинс құлағының соғысына (1739 ж.) алып келді. Ұлыбритания 1750 жылғы Мадрид келісімінде Испанияның бірнеше әкімшілік және экономикалық реформаларды жүзеге асырғаны үшін соғыстан кейін асиентоға құқығынан бас тартты. Сол жылы Испания корольдігі Оңтүстік теңіз компаниясының асиентоға құқығын сатып алды. Испания короны африкалық құлдарды жеткізудің басқа жолын іздеді, оның саудасын либералдандыруға тырысты, белгілі бір отарлау орындарында испандар мен шетелдіктер құлдардың еркін сауда жүйесіне көшуге тырысты. Бұл Куба, Санто-Доминго, Пуэрто-Рико және Каракас болды, олардың барлығы көптеген африкалық құлдарды қолданды.
Ертедегі жылдары: 15181595
1518-1527: Лоран де Гувенот (сонымен қатар Лоренцо де Горревод немесе Гарребод), Бресс аймағының бұрынғы губернаторы және Испания королі Карл I-нің бас майордомы. 1525 жылы Сан-Томеден шыққан және Атлант мұхиты арқылы жасаған алғашқы құл тасымалдау кемесі. Доминго де Форне, Агустин де Рибальдо және Фернандо Васкеске тапсырылды, барлығы Севильяда қоныстанған генуэздіктер. Велсерлер отбасына Жаңа Андалусия провинциясындағы Асиенто құқығы берілді, бірақ олардың жергілікті жұмысшыларға қатысты өрескел әрекеттеріне байланысты Асиенто құқығынан айырылды. 1565: Король Филипп II Педро Менендес де Авилеске кең сауда жеңілдіктерін, жерлерді бөлу өкілеттіктерін, 500 құлды сатуға лицензияны, сондай-ақ Флорида аделантадосы сияқты түрлі лауазымдар берді.
Генуялық: 16621671
1658 жылы Амброджио Ломеллини мен Доминго Грилло «мәсіхші еместерге» қарсы соғыс жүргізетін қасиетті крест жорығының қазынашылары болып тағайындалды. Бұл оларға Америкадан келген қазынаның бір бөлігіне қол жеткізуге мүмкіндік берді. (Грилло 1640-шы жылдардың соңынан бастап өзінің іскерлік серіктесі Ломеллинимен Мадридте тұрды.) 1662 және 1666 жылдары Испания (немесе корольдік қаржы) банкроттыққа ұшырады. 1662 және 1667 жылдары WIC-тің Грилло мен Ломеллинимен жасалған құл келісімшарттары, оларға Испанияға достық қарым-қатынас жасаған кез келген мемлекетке қосалқы келісімшарт жасауға рұқсат берілді. 5 шілде 1662 – 1669 жылдары: Грилло мен Ломеллини Голландияның Батыс Үндістан компаниясы мен ағылшын корольдік авантюристтерінің көмегімен жеті жылда 24 000 құлды Ямайкадан Картагенаға (Колумбия), Мексикадағы Веракрусқа және Панамадағы Портобеллоға жеткізуге уәде берді. 1664 жылы Еуропа мен Кариб теңізіндегі саяси жағдай тұрақсыз болды, бұл Екінші ағылшын-голланд соғысына әкелді. Роберт Холмс 1664 жылдың маусымында Голландияның Кабо-Верде сауда бекетін басып алды және Голландияның Батыс Үндістан компаниясының бірнеше кемелерін тәркіледі. Корольдік Африка компаниясының басқарушысы Йорк герцогы испандық Америкаға голландиялық құл саудасына қызғанышпен қарады. Гавананың бас прокуроры немесе «прокураторы» Кристобаль Кальдерон өзінің қаласы атынан Гвинея мен Ангола жағалауларына тікелей жүзуге рұқсат сұрап, Asiento Барбадостан және Кюрасаодан әкелген құлдарға арқа сүйеудің орнына құлдарды қамтамасыз етуді сұрады. Гавана, 1664 жылдың 28 сәуірі. 1667 жылдың қаңтар айында Грилло мен Ломелин Үндістан кеңесін ағылшындар мен голландтармен құлдық туралы келіссөздерді қалпына келтіру үшін Асиентоға 100 000 песо қайтаруға көндірді. Грилло мен Ломеллини Амстердамдағы Франческо Ферронимен байланысып, келісімшарттың шарттарын орындау үшін голландиялықтарға жүгінді. Гриллоның монополиясы колонияларда қатты қарсы алынды. Ол тек өкілетті тұлға арқылы ғана әрекет еткен. Құлдардың 90% -ы Кюрасаодан әкелінген, олардың жартысы заңсыз әкелінген. 1669 жылы Испания банкротқа ұшырады. Амстердамдағы Коймандар банкі қосалқы келісімшарт алу үшін төрт әскери кемемен Испанияның долларларын немесе күміс бағаналарын (500 000 гульдер) Жаңа Испаниядан Кадиске тасымалдады. Сондай-ақ Англия королі Карл II асиентоны алуға тырысты. Мадрид келісім-шарты (1670) Англияға өте қолайлы болды, өйткені Кариб теңізіндегі территорияларға оның иелігін Испания растады. Англия Кариб теңізіндегі қарақшылықты тоқтатуға келісті, ал Испания ағылшын кемелеріне еркін жүріп-тұруға рұқсат берді. Екі тарап та екіншісінің Кариб теңізіндегі аумақтарында сауда жасамау және сауданы өз иеліктерімен шектеуге келісті. 1671 жылы Grillo asiento сенімсіздікке байланысты тоқтатылды. Гриллоның тәжірибесі голландиялық, ағылшындық және француздық құл саудасы компанияларының кеңейтуіне жол ашты. 1674 жылы Француздың Батыс Үндістан компаниясы банкрот болды; Голландия үшінші ағылшын-голланд соғысында Жаңа Амстердам мен Жаңа Голландияны жоғалтты. 1675 жылы Голландиялық Жаңа Батыс Үндістан компаниясы қайта басталды; Кюрасао қант, құлдар және контрабанда үшін еркін портқа айналған сияқты.
Нидерланд және португал тілдерінде: 16711701
1661 жылы голландиялықтар мен португалдар бейбітшілік келісімін жасады. Құл саудасының басталуы 1665 жылы Кюрасаода болды. 1666 жылы Франция мен Дания Англияға соғыс жариялады. Екінші ағылшын-голланд соғысынан кейін голландиялықтар мен ағылшындар Бреда келісімін жасады және Нью-Йорк британдықтарға айналды. Лиссабон келісімінің (1668) арқасында Испания мен Португалия арасындағы соғыс аяқталды. 1674 жылы WIC Кюрасаоны еркін портқа айналдырды, бұл оған халықаралық желілерде, әсіресе құл саудасында басты орын берді. 1671 1674: Португалдық Антонио Гарсия Ломелиноның мұрагері болды. 1675 жылы ол Балтазардан, оның ағасы Джозеф Койманнан және Голландияның Батыс Үндістан компаниясынан қарыз алуды және кемелерді тасымалдауды қаржыландыруға көмек сұрады. Гарсия Кюрасаодағы барлық құлдарды сатып алуға келісті. 16761679: Мануэль Иеро де Кастро және Мануэль Хосе Кортизос, Севилья консулдығының мүшелері. Испаниялықтар құлдарды Испания мен Португалия империясының арасындағы шекара сызығында орналасқан Кабо-Вердеден алуға ұсынды, бірақ бұл WIC жарғысына қайшы келді. Голландиялықтар құлдарды Испанияға немесе Испанияның негізгі порттарына әкелуге ұсыныс жасады. 1662 жылдан 1690 жылға дейін тек жиырма құл кемесінің көбісі 1677 және 1681 жылдар аралығында, жылына бірден аз. [Сеньор. El Maestro Fray Juan de Castro, Religioso de la Orden de Santo Domingo, dice: Que por el año de 1678 hollandose en la Ciudad de Cádiz, le solicitaron D. Baltasar Coymans, y Pedro Bambelle de Nacion Olandeses, para la disposición de un Asiento, que se auia de hazer para comerciar a Indias, haziendole grandes ofertas y auian de ser españoles los que se auia de hazer y reconociendo que se trata de adulterar el comercio ] 1679 жылдың мамырында Коймандар капитаны Хуан Барросо дель Позо ұйымдастырған құл тасымалын қаржыландырып, 9,800 "negros" -ді Курасаоға жеткізді. 16821688: Хуан Баррозу дель Позо (−1683) және Николас Порсио 6,5 жылға asiento алуда табысты болды. Порсио кемелері мен құлдарын жоғалтқаннан кейін көптеген қаржылық қиындықтарға тап болды. 1683 жылы ол Портобелоға сапар шекті, бірақ тұтқынға алынды. Ол патшаға төлем жасай алмады, өйткені Картахендағы жергілікті билік оның мүдделеріне қарсы жұмыс істеді. 1683 жылы голландтық қарақшылар Веракрус пен Картахенаға шабуыл жасады. 1684 жылы Генуя Испаниямен одақтасқаны үшін француз флоты жаза ретінде қатты бомбалады. Нәтижесінде генуэздік банкирлер мен саудагерлер Людовик XIV-мен жаңа экономикалық және қаржылық байланыстар орнатты. 1685 жылдың ақпаны 1687 жылдың наурызы: Балтасар Койманс Порционы құлатуға қол жеткізді. Испания үкіметінің бұл келісімнің маңызды бөлігі болып табылатын қолма-қол ақша төлемін Амстердамдағы Койманс үйі қамтамасыз етті. Родриго Гоместің [Мануэль Диего Лопес де Зунига Мендоза Сотомайорға, X] Бежар герцогы Балтасар Койманның пайдасына Рио-де-ла-Платадағы негрлер орнын беру туралы хабарлап, оның ұлы Педроның осы бизнесте жұмыс істеуі үшін жеке ұсыныстар сұрайды. Сондай-ақ Гаспар де Ребольдо, Хуан Пиментель Буэнос-Айрес губернаторы ретінде және [Карлос Хосе Гутьеррес де Лос Риос Роха, VI] Фернан Нунес граф. Антверпен, 1685 04 17. 1686 жылдың шілдесі: Императорлық Кортес, Кастилия Кеңесі Asiento заңдылығын тексеруді бастады. Койманмен келісім-шарт бұзылды. 1686 жылдың қазанында: Голландиялықтар күмәнді биліктегі комиссия "Junta de Asiento de Negros" -ды қабылдаудан бас тартты. Франция, Ұлыбритания және Испания арасындағы соғыс қаупі болды, нәтижесінде Ұлы одақ пайда болды; Голландиялықтар Ямайка Кюрасаодан маңыздырақ болып барады деп қорқытты. Голландияның Батыс Үндістан компаниясы 10%-ға жоғары дивиденд төледі. 16871688: Ян Карсо немесе Хуан Каркан, Балтасар Койманның бұрынғы көмекшісі, asiento-ды алады. 1688 жылдың наурызы: Ян Карсао алдауда айыпталып, Кадисте түрмеге қамалады. 1688 жылдың маусым айында комиссия пікірін білдірді. 1688 жылдың тамызында Амстердам қор биржасында Голландияның Шығыс және Батыс Үндістан компаниясының акциялары құлдырап кетті. Ұлы революциядан кейін католиктік көзқарасты Англия королі Джеймс II Францияда жер аударылды. 1688 1691 жылдың қазаны: Николас Порсио. 16921695: Бернардо Франсиско Марин де Гусман. 1695 1701: Испания португалдарға қайтып келді; Мануэль Феррейра де Карвалхо Кашеу мен Кабо-Верде компаниясының атынан. 1695 жылы француз флоты ағылшын және голландиялықтарға ашық теңізде қарсы тұра алмайтындай күйге келді, сондықтан ол каперлер Guerre de course-ға ауысты. 16951696 Корольдік Африка компаниясы ауыр шығынға ұшырады және 1697 жылғы Африкамен сауда туралы заңнан кейін монополиясын жоғалтады. 1696 жылы Испанияның Карл II-і баласыз өлетіндігі белгілі болды, оның болашақ мұрагерлері арасында Людовик XIV және ...
In May 1679 the Coymans financed slave transports, organized by Captain Juan Barroso del Pozo, of 9,800 "negros" to Curaçao. 1682–1688: Juan Barroso del Pozo (−1683) and Nicolás Porcio succeeded in getting the asiento for 6.5 years. It was Porcio who encountered many financial difficulties after the loss of ships and slaves. In 1683 he travelled to Portobelo but was taken, prisoner. He was unable to make his payments to the crown, alleging that the local authorities in Cartagena were working against his interests. 1683 Dutch privateers attacked Veracruz and Cartagena. In 1684 Genoa was heavily bombarded by a French fleet as punishment for its alliance with Spain. As a result, the Genoese bankers and traders made new economic and financial links with Louis XIV. February 1685 – March 1687: Balthasar Coymans succeeded in ousting Porcio. The cash payment to the Spanish government, an indispensable feature of this bargain, was furnished by the Amsterdam house of Coymans. Carta de Rodrigo Gómez a [Manuel Diego López de Zúñiga Mendoza Sotomayor, X] Duque de Béjar informando de la concesión de un asiento de negros en el Río de la Plata a favor de Baltasar Coymans y pide recomendaciones personales para que su hijo Pedro sea empleado en ese negocio. Menciona también a Gaspar de Rebolledo, Juan Pimentel como Gobernador de Buenos Aires y a [Carlos José Gutiérrez de los Ríos Roha, VI] Conde de Fernán Núñez. Antwerp, 1685 04 17. July 1686: The Imperial Cortes, Council of Castile started an investigation into the legitimacy of the Asiento. The asiento with Coymans is annulled. October 1686: The Dutch refused to accept the "Junta de Asiento de Negros", a commission of dubious authority. There was a risk of war between France, Britain and Spain, resulting in the Grand Alliance; the Dutch feared Jamaica was becoming more important than Curaçao. The Dutch West India Company paid high dividends, 10%. 1687–1688: Jan Carçau, or Juan Carcán a former assistant of Balthasar Coymans, takes over the asiento. March 1688: Jan Carçao is put in prison in Cádiz, accused of fraud. In June 1688 the commission delivered an opinion the Dutch must recognize the Juntas authority before discussions could proceed. In August 1688 the shares of the Dutch East and West India company collapsed in a crash on the Amsterdam stock market. Since the Glorious Revolution the catholic oriented James II of England exiled in France. 1688 – October 1691: Nicolás Porcio. 1692–1695: Bernardo Francisco Marín de Guzmán. 1695–1701: Spain returned to the Portuguese; Manuel Ferreira de Carvalho representing the Cacheu and Cape Verde Company. By 1695, the French Navy had declined to the point that it could no longer face the English and Dutch in an open sea battle and therefore had switched to privateering – Guerre de course. 1695–1696 The Royal Africa Company suffered heavy losses, and lost its monopoly after the Trade with Africa Act 1697. By 1696, it was clear Charles II of Spain would die childless, and his potential heirs included Louis XIV and Emperor Leopold in Vienna. May 1697 the French raided Cartagena and plundered the city. Jean du Casse, who gave his support only reluctantly, as he preferred an attack on Portobelo, where most of the silver and Spanish dollars came from. All the countries needed to boost the economy at the end of the Nine Years War. In September 1697, France signed Treaties of Peace with Spain and England, and a Treaty of Peace and Commerce with the Dutch Republic (Peace of Ryswick). In the Caribbean, France received the Spanish islands of Tortuga and Saint Domingue. 1699–1703 Manuel Belmonte cooperated with Luis and Simon Rodriques de Souza from the Portuguese West India Company. In 1700 a grandson of Louis XIV ascended the Spanish throne as King Philip V of Spain. In 1702 the War of the Spanish Succession began: the Grand Alliance (Kingdom of England, Dutch Republic and Holy Roman Empire) declared war on France and Spain. However, the Royal Navy's main effort was not off the Spanish Main, but off the Spanish coasts in Europe (Battle of Cádiz). Spanish naval losses in the Battle of Vigo Bay meant a total dependence on the French navy to keep up communications with the Americas. Spain was reliant on French ships, not only for slaves, even for its bullion fleet. Because of commercial competition paying the French and Spanish for the Asiento was a prominent issue during the Spanish War of Succession. The Methuen Treaty with the Dutch envoy Francesco Belmonte as one of the negotiators regulated the establishment of trade relations between England, Portugal and perhaps Brazil? The Portuguese who had trouble letting go of their Asiento rights were understood as a French privilege and indeed a marker of the superior status of the French abroad.
Француз: 17011713
1701–1713: 1684 жылы құрылған Гвинея компаниясы және Франция Корольдігінің «Асьенто» компаниясы атынан губернатор Жан Батист дю Кассе. Гвинея компаниясы Гвинея және Сент-Домингке құл саудасына баса назар аударды; қант және басқа да тауарлармен Нантқа қайтып оралды. 1701 жылы француз корольі Гвинея компаниясына испандық «Асьенто» құқығын берді, соның нәтижесінде компания қайта ұйымдастырылды. Бұрынғы жарғылық компаниялардан өзгеше, оның акционерлері қатарында Испания және Франция корольдері де болды, олардың әрқайсысы жалпы капиталдың төрттен бір бөлігіне ие болды, бұл 100 000 лирге тең болды. «Асьенто» француз Кариб теңізімен емес, испан Америкасымен байланысты болды. 1706 жылы Ямайкадағы ағылшын плантаторлары Гвинея компаниясынан құлдармен қамтамасыз етуді сұрады, бірақ оларға бас тартылды. 1711 жылдың 2 желтоқсанында Жак Кассар француз корольінен сегіз кемеден тұратын эскадрильяға қолбасшылық ету құқығын алды және Португалияның Кабо-Верде колониясын тонаған экспедицияға шықты. Ол сауда қоймасы болған Сантьягодағы Прая бекінісін басып алды. Содан кейін ол Кариб теңізіндегі Монтсеррат және Антигуаға бағытталды, Голландияның иелігіне жетпес бұрын. 1712 жылдың 10 қазанында Кассар Суринам мен Бербиске шабуыл жасады, онда 300 000 гульден талап етті, ол айырбас құжаттары, құлдар және тауарлармен төленді. Суринаммен келіссөздер басталды, ал 27 қазанда Кассар 747 350 ƒ (2018 жылы 8,1 миллион еуро) алып кетті. Кассар Мартиникаға оралып, Сент-Эвстациусқа қарай жол тартты. Кюрасао 1713 жылдың 18-27 ақпаны аралығында Кассардың бақылауында болды, ол бұрынғыларынан әлдеқайда маңыздырақ және бай болды, бірақ сонымен қатар жақсы қорғалған да еді. 1713 жылы король «Асьенто» компаниясының монополиясын жойды және Сьерра-Леоне өзенінің оңтүстігіндегі сауданы бес белгілі порты бар француз жеке саудагерлеріне ашты: Нант, Бордо, Ла-Рошель, Ле-Хавр және Сент-Мало. Олар Францияға қайтып келген кезде француз Батыс Индиясына тасымалданған әрбір құл үшін корольге салық төледі.
Британдықтар: 17131750
Африкамен сауда туралы заң 1697 жылы енгізілгеннен кейін Корольдік Африка компаниясы монополиясын жоғалтты және 1708 жылы ол төлемсіз болды. 1713 жылдың 1 мамыры 1743 жылдың 1 мамыры: Оңтүстік теңіз компаниясы отыз жылға Asiento-ны алды. Ағылшын мердігерінен Филиппке саудадағы үлесі үшін 200,000 песо (45,000 фунт) аванс төлеу талап етілді. Сонымен қатар компанияға контрабандадан аулақ болу үшін жылына 500 тонналық бір кеме жіберуге рұқсат етілді. 1713 жылы Утрехт бейбітшілігі бойынша Англияға 30 жыл бойы Испанияның колонияларын жылына 4800 құлдың бағасымен 144000 құлмен қамтамасыз ету үшін негрлер үшін asiento de negros (азиенто де негрос) берілді. Британияға Буэнос-Айресте, Каракаста, Картахенада, Гаванада, Панамада, Портобеллода және Вера-Крузда кеңселер ашуға рұқсат берілді. Сонымен қатар, 500 тоннадан аспайтын бір кеме осы жерлердің біріне жыл сайын (Navío de Permiso) жалпы сауда тауарларымен жіберілуі мүмкін. (Жыл сайынғы кемелерге қосымша екі кеме бар, бірақ олар asiento келісімшартының бөлігі емес еді.) Пайданың төрттен бір бөлігі Испания патшасына берілуі тиіс еді. Asiento компаниясына Анна патшайымның атынан берілген, содан кейін келісімшарт жасалды. Осыған сәйкес, есептілік кезеңі бес жылдық кезеңдерде жүргізілуі мүмкін. Келісімшарт аяқталғаннан кейін Ассентистерге Индиядан өз заттарын алып кету, есептерін түзету және "жалпы теңгерімді" құру үшін үш жыл уақыт берілді. Шілде айына қарай Оңтүстік теңіз компаниясы Ямайкаға қажетті африкалық құлдарды жеткізу үшін Корольдік Африка компаниясымен келісімшарт жасасты. 16 жастан асқан құл үшін 10 фунт, ал 16 жастан асқан құл үшін 8 фунт төленеді. Олардың үштен екісі еркек, ал 90 пайызы ересек адамдар. Компания алғашқы жылы Ямайкадан Америкаға 1230 құлды жөнелтті, сонымен қатар кеме капитандары өз атынан (қалыпты нұсқауларға қарсы) қосқан болуы мүмкін. Алғашқы жүк келген кезде жергілікті билік билік орындары асиентоны қабылдаудан бас тартты, оны Испания билігі әлі ресми түрде растаған жоқ. Батыстық Үндістанда құлдар ақырындап өте зиянды сатылды. 1714 жылы үкімет табыстың төрттен бір бөлігін Анна патшайымға және тағы 7,5% -ын (нейтралды) Данияның Батыс Үндістанында жұмыс істейтін ағылшын отаршысы Мануэль Манасс Гиллиганға арнағанын жариялады. Компанияның кейбір басқарма мүшелері келісімшартты осы шарттармен қабылдаудан бас тартты, ал үкімет өз шешімін қайтаруға мәжбүр болды. Осы сәтсіздіктерге қарамастан компания 200 000 песо жинап, жалғастырды (бәлкім дукаттар немесе испан эскудолары ма? операцияларды қаржыландыру. Анн Францияның келісімін алу үшін Франциямен құпия келіссөздер жүргізді. Ол парламентте Франциядан ассиентоны алып тастаудағы табысы туралы мақтанып, Лондон оның экономикалық төңкерісін атап өтті. Нельсонның айтуынша (1945, 55 б.) SSC контрабандасы "Испания империясының бүкіл коммерциялық жүйесін жоюмен" қауіптенді. Контрабандалық сауда теңіз қорғанысына көп қаржы жұмсаған испандықтардың үнемі уайымдауына айналды. Бұл Asiento-ның табыстылығын төмендеткенмен, Испанияның күшейтілген бақылау қызметі контрабанданың артуын анықтады (Bernal, 2001). 1714 жылы 2680 құл тасымалданып, 1716 жылы 13000 құл тасымалданады, бірақ сауда табысты емес болып қала берді. Француздар бұрын анықтағандай, құл саудасының жоғары шығындары шынайы пайданы әкелу үшін контрабандалық тауарларды әкелу үшін болды, бұл импорттық баж салығын болдырмау және билікті өте қажетті кірістен айырды. Әр құлдан 33 дана сегізден импорттық баж алынады (бұл мақсатта екі бала бір ересекті құл ретінде саналды). 1718 жылы Англия мен Испания арасындағы соғыс жариялануы 1721 жылға дейін Asiento-ның жұмысын тоқтатты. Компанияның Оңтүстік Америкадағы активтері тәркіленді, компанияның айтуынша, құны 300 000 фунт стерлинг. Компанияның саудадан пайда табуға деген үміті жойылып, ол үшін кеме сатып алып, келесі жобаларын жоспарлап отырды. Осыған ұқсас қақтығыстар келісімшартты 1727 жылдан 1729 жылға дейін және 1739 жылдан 1748 жылға дейін үзіп тастады. SSC-нің заңсыз сауда туралы білімінің артуы 1730 жылдары Америкада іспандықтардың бақылауын күшейтуге әкелді. Содан кейін испандықтар SSC және басқалар негрлерді жеткізу және жыл сайынғы кеме жабдығы астында жүргізілген жасырын сауда үшін өтемақы талап етті. Осылайша, олжалау дағдарысының басты ерекшелігі SSC-нің ашық есеп беру мен есептілік жасамауы болды. Испания asiento шарттарына қарсылық білдіргендіктен, Aix-la-Chapelle шарты Мадрид шартымен толықтырылды (5 қазан 1750). Асиенто мәселесі келісім-шартта тіпті аталмаған, өйткені ол ек�...