Кіріспе

2004 жылдан 2014 жылға дейін Еуропалық комиссия

Баррозу комиссиясы 2004 жылдың 22 қарашасынан 2014 жылдың 31 қазанына дейін қызмет еткен Еуропалық комиссия болды. Оның президенті Хосе Дурао Баррозу болды, ол Еуропалық Одақ құрамына кіретін мемлекеттердің әрқайсынан тағайындалған 27 комиссарға (Баррозудың өзінен Португалиядан басқа) төрағалық етті. Комиссиясы 2010 жылдың 9 ақпанында қызметке кірісті. Алайда, федералистік идеяға Испания қарсы болды. Ирландияның таоисі (премьер-министрі) Берти Ахерн (AEN) де үміткерлердің бірі болды, бірақ ол бұл қызметке тағайындалуға ниет білдірмеді. Еуропалық халық партиясының (ЕХП) бұрынғы сайлаудағы жеңісіне байланысты, ЕХП партиялары өздерінің өкілдерінің біреуін осы лауазымға тағайындауға ұмтылды, соның ішінде Люксембург премьер-министрі Жан-Клод Юнкер (ЕХП), ол бас тартты, ал Австрия канцлері Вольфганг Шуссель (ЕХП) Австрияның оңшыл «Еркіндік партиясымен» коалиция құрғандықтан, кейбір үкіметтер үшін ол кандидат ретінде сенімсіз болды.

Комиссия мүшелерін тыңдау

Баррозу "суперкомиссар" идеясын қабылдамады және комиссия мүшелерінің үштен бірін әйелдер құрауын, ал ең беделді портфельдерді үлкен мемлекеттерден емес, ең қабілеттілерге беруді қалады. Тыңдаулар барысында депутаттар бірқатар комиссарларды сынады. Комитеттер Ингрида Удренің (Салық және кеден одағы), Ласло Ковачтың (Энергетика), Нили Крос (Бәсекелестік) және Марианн Фишер Боэльдің (Ауыл шаруашылығы) тағайындалуларына күмән келтірді. Бірақ ең көп дау тудырған Рокко Буттильоне болды, ол Еуропалық комиссияда Әділет, бостандық және қауіпсіздік жөніндегі комиссар болып тағайындалған. Оның консервативті пікірлері (әйелдердің некедегі орны және гомосексуализмнің күнә екендігі туралы) кейбір Еуропарламент депутаттарының пікірінше, оны ЕО-да азаматтық құқықтарды қамтамасыз ету жұмысына лайықсыз етті. Нәтижесінде, азаматтық құқықтар комитеті келесі комиссар кандидатурасын мақұлдамаған алғашқы комитет болды. Еуропалық социалистер партиясы (PES) Баррозу мен оның ұсынған комиссиясын ең қатты сынады, ал Еуропалық халық партиясы (EPP) комиссияны қолдады, бірақ Еуропалық либералдар мен демократтар альянсы (ALDE) бөлінді. Баррозу Парламентке шағын жеңілдіктер жасауға тырысты, бірақ олар қабылданбады, себебі PES комиссияны қазіргі күйінде мақұлдамайтынын мәлімдеді. Бөлінген ALDE Баррозу комиссиясының Еуропа тарихында Парламент мақұлдамаған алғашқы комиссия болатынына қатысты шешуші рольде болды. EPP Буттильоне кетсе, тепе-теңдікті сақтау үшін PES комиссары да құрбан болуы керек деп талап етті. Баррозу ақырында мойын бұрып, комиссарлар алқасын қайтарып алды. Үш аптадан кейін, Проди уақытша міндетін атқарушы болып қалғаннан кейін, жаңа құрамды ұсынды. Оның беделін қалпына келтіру және Парламенттің қолдауын алу үшін үш өзгеріс жасалды: Буттильоне Италия тарапынан шақырылып алынды және оның орнына сыртқы істер министрі Франко Фраттини тағайындалды, Ласло Ковач Энергетикадан Салыққа ауыстырылды, ал Ингрида Удре шақырылып алынып, оның орнына Андрис Пиебальгс тағайындалды, ол бос қалған Энергетика лауазымын иеленді. Бірақ, тәуелсіздік/демократия ко-лидері Нигел Фараж Жак Бароға қатысты тағы бір мәселені көтерді. Ол 2000 жылы саяси партиясының қаржылық арамдауына қатыстылығы үшін шартты түрде сотталған. Кейін ол Франция президенті Жак Ширактан президенттік кешірім алды, ал Баррозу Парламент бұл мәселені көтергенге дейін сотталғаны туралы білмеді. Осыған қарамастан, Баррозу Баротты қолдады, оның лауазымға лайықты екенін мәлімдеді. Фараж вице-президент Сиим Калласқа қарсы да айып тақты, оның алаяқтық бойынша қылмыстық ісі болғанын мәлімдеді. Бірақ бұл газетте жарияланған қате ақпаратқа негізделгені анықталды және кешірім жарияланды. Осыған қарамастан, комиссия 2004 жылдың 18 қарашасында 449 дауыспен мақұлданып, 149 қарсы және 82 қалыс дауыс берді, Баррозу үш негізгі партияның қолдауын алғаннан кейін, олар 22 қарашада, белгіленген мерзімнен үш апта өткен соң қызметке кірісті.

2007 жылғы кеңейту

Румыния және Болгария 2007 жылдың 1 қаңтарында ЕО-ға қосылды, әрқайсысына бір комиссар тағайындалды, осылайша Комиссарлар алқасының саны 27-ге дейін өсті. Екеуі де Парламенттің 2006 жылдың 12 желтоқсанындағы мақұлдауына ие болды. Болгария тарапынан ұсынылған Меглена Куневаға Тұтынушыларды қорғау портфелі берілді, бұл портфель бұрын Денсаулық сақтау және тұтынушыларды қорғау портфелінің бір бөлігі болған. Парламент оны жылы қабылдады, ЕХЖ және ЕЭЖ оның мақсаттары мен көзқарасына ризашылық білдірді. Кунева 583 дауыспен «жақтас», 21 дауыспен «қарсы» және 28 дауыспен «абайсызда» деп дауыс жинады. Алайда, бұл портфельдің тым тар екендігіне байланысты салқын қабылдауға ұшырады. Еуропарламенттегі ЕЭЖ тобының жетекшісі Мартин Шульц этникалық азшылықтарға көбірек назар аударуды ұсынды, бірақ Барозу бұл ұсынысты қабылдамады. Орбан Парламенттің 595 дауысымен, 16 қарсы және 29 дауыс беруден бас тартумен мақұлданды. Комиссарлардың өкілеттік мерзімінің соңына қарай ерте кетіп қалуы жиі кездеседі, себебі олар келесі жұмысын іздейді, бірақ бұл Комиссияның жұмысын әлсіретуі мүмкін. Киприанудан кейін 2008 жылдың 23 сәуірінде Италиядағы сайлаулардан кейін Франко Фраттини Италияның Сыртқы істер министрі қызметіне қайта шақырылды. Фраттинидің жауапкершілігі Баротқа (оның қолданыстағы көлік міндеттерімен бірге) Фраттинидің орны толтырылғанша берілді. 2004 жылы Парламент Буттильоне сот портфеліне лайық емес деп таныған кезде, Антонио Таяни (тағы бір оңшыл кандидат) Фраттиниді алмастыру үшін ұсынылғанда, президент Барозу оған Бароттың көлік портфелін тапсырды, Баротқа сот портфелін сақтап, Парламенттің Таяниді Көлік сияқты аса сезімтал емес лауазымда қолдайтынына көз жеткізуді мақсат етті (бірақ Италия үшін Alitalia мәселесіне байланысты қызығушылық тудырды). Парламент Таяниді 2008 жылдың 18 маусымында 507 дауыспен, 53 қарсы және 64 дауыс беруден бас тартумен мақұлдады. Питер Мандельсон 2008 жылдың қазан айында ұлттық саясатқа оралып, Бизнес, Кәсіпкерлік және Регуляторлық реформалар жөніндегі мемлекеттік хатшы болды, оның орнына баронесса Эштон тағайындалды. 2009 жылғы сайлаулардан кейін екі комиссар Еуропарламенттегі орындарды иелену үшін қызметтен кетті: Данута Хюбнер (Польша) және Луи Мишель (Бельгия), олардың орнына тиісінше Пауэл Самецкий (4 шілде) және Карел Де Гухт (17 шілде) келді. Далия Грибаускайте (Литва) Литва президенті болғаннан кейін 2009 жылдың 1 шілдесінде Алгирдас Шеметамен алмастырылды. Ян Фигель (Словакия) 2009 жылдың 21 қыркүйегінде Христиан-демократиялық қозғалыстың жетекшісі болып сайланғаннан кейін 1 қазан күні Марош Шефчовичпен алмастырылды.

Екінші мандат Барозу

2008 жылы Барозу екінші президенттік мерзімге көшбасшылардан тұрақты қолдау алды, Николя Саркози мен Сильвио Берлускони екеуі де Барозуды қолдайтындарын мәлімдеді, бірақ Барозу өзі бұл мәселе парламенттегі саяси партиялардың қарамағында екенін айтты. 2009 жылғы сайлауда ЕХП ең ірі партия ретіндегі өзінің позициясын сақтап қалды, бірақ оң жақтағы партиялардың қолдауымен де абсолютті көпшілікке ие бола алмады. Екінші және үшінші ірі топтар – ПЕЖ және АЛДЕ тіпті жеңіске жеткен жағдайда да Барозуға қарсы балама кандидатты ұсынбады. Дегенмен, қызыл-жасыл-сары коалиция (ПЕС/С&Д және АЛДЕ, Жасылдар – Еуропалық еркін альянс) Барозуға қарсы құрылып, одан жеңілдіктер алуға тырысты. Олар Барозудың келесі мерзімі үшін саяси бағыттарын нақты айқындауын және комиссиядағы маңызды лауазымдарды өз топтарының мүшелеріне ұсынуын талап етті. Сондай-ақ, олар Лиссабон шарты ратификацияланғаннан кейін дауыс беруді кейінге жылдыруға тырысты, осылайша оның тағайындалуына көбірек әсер етуді көздеді. 2009 жылдың 10 қыркүйегінде саяси топтармен өткен кездесуде Барозу өзінің жаңа саясатын толы залға таныстырды, бұл кезде Барозу өзінің ең жарылқау қарсыластары – Жасылдарға қарсы өзінің жетістіктерін қорғады, дебаттар аса қызығушылықпен өтті. Дебатта өзінің позициясын сақтап тұрғанына қарамастан, ол Жасылдардың қолдауын ала алмады. Алайда, ПЕС/С&Д және АЛДЕ лидерлері қарсылығын жұмсартты, соңғысы Адам құқықтары жөніндегі комиссар идеясын қолдады. 15 қыркүйектегі пленарлық отырыстан кейін ЕХП және антифедералистік Еуропалық консерваторлар мен реформаторлар қолдау білдірді, АЛДЕ шартты түрде қолдады. ПЕС/С&Д, Жасылдар/ЕАҚ және евроскептік «Еуропа – еркіндік пен демократия үшін» тобы қарсылық білдірді, АЛДЕ лагерлерді ауыстырғаны үшін сынға алды. Бірақ топтар партиялық тәртіпті сақтауға күш жіберді, себебі Еуропарламент депутаттары құпия дауыс беру арқылы дауыс береді. 2009 жылдың 16 қыркүйегінде Барозу Парламент тарапынан 382 дауыспен 219 дауысқа қарсы (718 депутаттың арасында 117-сі дауыс бермеді) қайта сайланды.

Екінші мерзім Колледж

Жак Барро қаласа да, француз президенті Саркози Мишель Барньеге жақтады, Владимир Шпидла да қызығушылық танытты, бірақ оның партиясы үкіметтен шықты. Парламентке либералды дауыс алу үшін Баррозу азаматтық бостандықтар жөніндегі комиссар мен ішкі істер және көші-қон жөніндегі комиссар (жалпы көші-қон саясатын құратын) құруға уәде берді, қазіргі Әділет, бостандық және қауіпсіздік портфелін бөліп. Жаңа портфельдер ішкі істерді азаматтық бостандықтардан ажыратумен қатар, кеңейтуді көршілес саясатпен біріктіреді, климаттың өзгеруі үшін лауазым жасайды және коммуникация (осы да пропагандаға қарсы айыптар) және көптілділік сияқты әлсіз досьелерді алып тастайды немесе біріктіреді. Алайда әлі де гуманитарлық көмек пен институционалдық қатынастар сияқты кейбір әлсіз орындар бар. Ішкі нарыққа французді тағайындау туралы кішігірім дау болды, өйткені Франция Лондон қаласын реттеуге ұмтылды, алайда мұндай реттеуге арналған мемлекеттік қызмет бөлімін британиялық басқармайды. Сондай-ақ, румыниялықтардың ауыл шаруашылығымен айналысуына қатысты да алаңдаушылық бар, өйткені Румынияда ЕО-ның ауыл шаруашылығы субсидияларын басқаруда қиындықтар туындады. Болгарияның бастапқы кандидаты Румиана Желева ЕО депутаттарының, негізінен ПЕС-тің қарсылығына байланысты орнынан түсуге мәжбүр болды, ол ЕХП-ның қолдауына қарамастан оның жарамдылығы мен қаржылық мүдделерін күмәнге салды (оның ұлттық партиясы). Болгария тез арада Кристалина Георгиеваны ұсынды, бірақ бұл Георгиеваның тыңдауларын ұйымдастыру үшін комиссия туралы дауыс беруді бірнеше аптаға кешіктіруге мәжбүр етті. Басқа да қолдау таппаған жалғыз комиссия мүшесі - комиссия мүшесі Нели Крус, ол да тыңдау кезінде нашар жұмыс істеді. Алайда, ол қайта шақырылып, одан да көп қолдау тапты, бұл оның Парламент тарапынан мақұлдауына ие болатынын білдірді. Парламент жаңа құрамды 2010 жылдың 9 ақпанында 488 дауыспен мақұлдады. 137, Жасылдар–Еуропалық еркін одақ және Еуропалық біріккен солшыл–Солтүстік жасыл солшыл 72 депутат дауыс беруден бас тартты, оның ішінде демократиялық себептермен дауыс беруден бас тартқан Еуропалық консерваторлар мен реформаторлар. Жасылдар Баррозу командасына қарсылық білдірген, бірақ кейін оған дауыс берген басқа партияларды сынға алды. Олар Баррозу "болашақ комиссарлардың құзыретіне құрмет көрсетпей, портфельдерді тағайындады" деп наразылық білдірді. Ең жаманы, ол жақсы жұмыс істеп жүрген комиссия мүшелерін басқа орынға ауыстырды. Жаңа колледж жауапкершіліктің нақты бөлінбеуіне байланысты командалық жұмыс орнына ішкі билік күресінің белгісі болуы мүмкін". Консерваторлар өздеріне жеке дауыс беруді талап еткен, өйткені "біз қолдаған мықты кандидаттар бар еді, ал қарсы болған әлсіз кандидаттар болды". Дегенмен, комиссияны мақұлдау үшін Парламент Баррозодан Парламент президенті Комиссияның отырыстарына және халықаралық келіссөздерге қатыса алатындығын қамтамасыз ететін келісімді алды. Дегенмен, Баррозу Парламентке де-факто заңнамалық бастама беру және арнайы өкілдерге вето қою құқығын беру туралы Парламент шақыруларына қарсылық білдірді.

Заңнама және іс-қимылдар

Продиден мұра болып қалған және Комиссия Президенті бастама көтерген бірнеше маңызды заң жобалары болды. Көбінесе Баррозу оларды жеке комиссарларға тапсырмай, өзі байланыста болуға ұмтылды.

Қызметтер

Проди комиссиясы мұра еткен заңнамалық пакеттердің бірі – ішкі нарықтағы қызметтер туралы директива, бұл «Болкештейн директивасы» деп белгілі, ол Еуроодақтың экономикасының үштен екі бөлігін құрайтын қызмет көрсету секторын либерализациялауға бағытталған. Барозоның нарық комиссары Чарли Маккриви Парламент ұсынған кең ауқымды түзетулерді және кәсіби одақтардың наразылығын ескере отырып, мәтін ұсынды. 2007 жылдың мамырында әлеуметтік көмек, денсаулық сақтау, құмар ойындары, портық қызметтер, теледидар және қауіпсіздік қызметтері сияқты салаларды есептемегенде келісімге қол жеткізілді. Маккриви сонымен қатар компания өз елінің еңбек заңдарына сәйкес басқа Еуроодақ елінде жұмыс істей алатын шығу тегінің принципінен де бас тартты. Рединг бұл заңнаманы табыс деп санайды және бастапқы қорқыныштарға қарамастан, бағалардың шектелуі нәтижесінде ішкі қосылыстардың бағасы өспегенін мәлімдеді. Алайда, операторлар пайдаланушыларды қымбаттау тарифтерге ауыстыруға немесе заңнамамен қамтылмаған мәтіндік хабарламалар сияқты қымбат опцияларды пайдалануға «алдауға» тырысқанын атап өтті.

Екінші колледж

Екінші Баррозу комиссиясы 2010 жылғы 9 ақпанда Парламент тарапынан президент Баррозудан уадалар алынған соң, болгарлық үміткердің орны ауысқаннан кейін сайланды. Оларға «Жасылдар» – «Еуропалық еркін альянс», «Еуропалық біріккен солшылдар» – «Солтүстік жасыл солшылдар» және «Еуропалық консерваторлар мен реформаторлар» партияларынан басқа барлық партиялар қолдау көрсетті. Хорватия 2013 жылғы шілдеде ЕО-ға қосылғанда, 2007 жылы Болгария қосылған кезде жасалған денсаулық сақтау және тұтынушылардың құқықтарын қорғау саласындағы бөлініс қайта жаңартылды. Далли 2012 жылғы қазан айында лоббилік әрекеттерге байланысты отставкаға кетті. Оның орнына Тонио Борг тағайындалды. Бес комиссар (Януш Левандовски, Невен Мимица, Вивиан Рединг, Марош Шефчович және Антонио Таяни) 2014 жылғы 19 сәуірден 25 мамырға дейін сайлау үгітіне шықты. Осы кезеңде олардың портфельдерін тиісінше Андрис Пиебалгс, Ласло Андор, Йоханнес Хан, Жозе Мануэль Баррозу, Мишель Барнье және Сиим Каллас басқарды. 2014 жылғы 1 шілдедегі сайлаудан кейін және Парламенттің қаулысынан кейін Левандовски, Рединг, Рен және Таяни Еуропарламент депутаттары болып сайланды және олардың орнын демалыста болған кездегідей комиссарлар (тиісінше Пиебалгс, Хан, Каллас және Барнье) басты. Карел Де Гухт сайлауға қатыспады және депутаттық мандатын алмады.

Комиссардың лауазымы Портфель Елі Ескермелер
Баррозу Жозе Дурао Баррозу Президент Португалия ЕХХ: PSD, 2014 жылғы 19 сәуірден 25 мамырға дейін институционалдық қатынастар және әкімшілік комиссарының міндетін атқарды.
Эштон Кэтрин Эштон Жоғары өкіл, Бірінші вице-президент; Сыртқы істер және қауіпсіздік саясаты ҰЕҰ: Лейборист
Рединг Вивиан Рединг Әділет, негізгі құқықтар және азаматтық, Вице-президент; Әділет, негізгі құқықтар және азаматтық Люксембург ЕХХ: ХДС, 2014 жылғы 1 шілдеде отставкаға кетті; 2014 жылғы 19 сәуірден 25 мамырға дейін сайлау үгітінде болды. Портфельді екі рет Йоханнес Хан басқарды.
Райхертс Мартин Райхертс Әділет, негізгі құқықтар және азаматтық Люксембург Тәуелсіз, 2014 жылғы 16 шілдеде тағайындалды.
Альмуния Хоакин Альмуния Бәсекелестік, Вице-президент; Бәсекелестік Испания ҰЕҰ: PSOE
Каллас Сиим Каллас Көлік, Вице-президент; Көлік Эстония АЛД: Реформа, 2014 жылғы 7 сәуірден 25 мамырға дейін және 1 шілдеден 16 шілдеге дейін экономикалық және валюталық мәселелер және евро комиссарының міндетін атқарды.
Кроэс Нели Кроэс Цифрлық күн тәртібі, Вице-президент; Цифрлық күн тәртібі Нидерланды АЛД: VVD
Таяни Антонио Таяни Өнеркәсіп және кәсіпкерлік, Вице-президент; Өнеркәсіп және кәсіпкерлік Италия ЕХХ: PdL, 2014 жылғы 1 шілдеде отставкаға кетті; 2014 жылғы 19 сәуірден 25 мамырға дейін сайлау үгітінде болды. Портфельді Мишель Барнье басқарды.
Ферочи Фердинандо Ферочи Өнеркәсіп және кәсіпкерлік Италия Тәуелсіз, 2014 жылғы 16 шілдеде тағайындалды.
Шефчович Марош Шефчович Институционалдық қатынастар және әкімшілік, Вице-президент; Институционалдық қатынастар және әкімшілік Словакия ҰЕҰ: Smer SD, 2012 жылғы 16 қазаннан 28 қарашаға дейін денсаулық сақтау және тұтынушылар саясаты жөніндегі комиссардың міндетін атқарды. 2014 жылғы 19 сәуірден 25 мамырға дейін сайлау үгітінде болды; портфельді Жозе Мануэль Баррозу басқарды.
Рен Олли Рен Экономикалық және валюталық мәселелер және евро, Вице-президент; Экономикалық және валюталық мәселелер және евро Финляндия АЛД: Keskusta, 2011 жылғы 27 қазанда вице-президент болып тағайындалды және евроға қатысты қосымша жауапкершілік алды. 2014 жылғы 1 шілдеде отставкаға кетті; 2014 жылғы 7 сәуірден 25 мамырға дейін сайлау үгітінде болды. Портфельді екі рет Сиим Каллас басқарды.
Катайнен Юрки Катайнен Экономикалық және валюталық мәселелер және евро, Вице-президент; Экономикалық және валюталық мәселелер және евро Финляндия ЕХХ: KOK, 2014 жылғы 16 шілдеде тағайындалды.
Поточник Янез Поточник Қоршаған орта Слования АЛД: LDS
Пиебалгс Андрис Пиебалгс Даму, Латвия ЕХХ, 2014 жылғы 19 сәуірден 25 мамырға дейін және 1 шілдеден 16 шілдеге дейін қаржылық бағдарламалау және бюджет комиссарының міндетін атқарды.
Барнье Мишель Барнье Ішкі нарық және қызметтер, Вице-президент Франция ЕХХ: UMP, 2014 жылғы 19 сәуірден 25 мамырға дейін және 1 шілдеден 16 шілдеге дейін өнеркәсіп және кәсіпкерлік комиссарының міндетін атқарды. 2014 жылғы 1 шілдеден вице-президент болып тағайындалды.
Василиу Андрулла Василиу Білім беру, мәдениет, көптілділік және жастар Кипр АЛД: EDI
Шемета Алгирдас Шемета Салық салу және кедендік одақ, аудит және жемқорлыққа қарсы күрес Литва ЕХХ
Де Гухт Карел Де Гухт Сауда Бельгия АЛД: Open VLD
Далли Джон Далли Денсаулық сақтау және тұтынушылар саясаты Мальта ЕХХ: PN, 2012 жылғы 16 қазанда отставкаға кетті.
Борг Тонио Борг Денсаулық Мальта Халықтық: PN, 2012 жылғы 28 қарашада тағайындалды. 2013 жылғы 1 шілдеге дейін портфельге тұтынушылар саясаты да кірді.
Геогеган Куинн Мэйре Геогеган Куинн Зерттеу, инновация және ғылым Ирландия АЛД: FF
Левандовски Януш Левандовски Қаржылық бағдарламалау және бюджет Польша ЕХХ: PO, 2014 жылғы 1 шілдеде отставкаға кетті; 2014 жылғы 19 сәуірден 25 мамырға дейін сайлау үгітінде болды. Портфельді екі рет Андрис Пиебалгс басқарды.
Доминик Яцек Доминик Қаржылық бағдарламалау және бюджет Польша ЕХХ: PO, 2014 жылғы 16 шілдеде тағайындалды.
Даманики Мария Даманики Теңіз істері және балық шаруашылығы Грекия ҰЕҰ: PASOK
Георгиева Кристалина Георгиева Халықаралық ынтымақтастық, гуманитарлық көмек және дағдарысқа жауап беру Болгария ЕХХ: GERB ұсынды
Оттингер Гюнтер Оттингер Энергетика, Вице-президент Германия ЕХХ: CDU, 2014 жылғы 1 шілдеден вице-президент болып тағайындалды.
Хан Йоханнес Хан Аймақтық саясат Австрия ЕХХ: ÖVP, 2014 жылғы 19 сәуірден 25 мамырға дейін және 1 шілдеден 16 шілдеге дейін әділет, негізгі құқықтар және азаматтық комиссарының міндетін атқарды.
Хедегаард Конни Хедегаард Климаттық әрекеттер Дания ЕХХ: KF
Фюле Штефан Фюле Үлкейту және еуропалық көршілік саясаты Чехия ҰЕҰ: ČSSD
Андор Ласло Андор Жұмыспен қамту, әлеуметтік мәселелер және қосымша мүмкіндіктер Венгрия ҰЕҰ: MSZP, 2014 жылғы 19 сәуірден 25 мамырға дейін тұтынушыларды қорғау комиссарының міндетін атқарды.
Мальмстрём Сесилия Мальмстрём Ішкі істер Швеция АЛД: FP
Чолош Дачиан Чолош Ауыл шаруашылығы және ауылдық даму Румыния ЕХХ: тәуелсіз, PD ұсынды
Мимица Невен Мимица Тұтынушыларды қорғау Хорватия ҰЕҰ: SDP, 2013 жылғы 1 шілдеден қызмет етеді. 2013 жылға дейін бұл портфель денсаулық сақтау және тұтынушылар саясатының бір бөлігі болды. 2014 жылғы 19 сәуірден 25 мамырға дейін сайлау үгітінде болды; портфельді Ласло Андор басқарды.

Мемлекеттік қызмет

Бұл мерзімде бас хатшы қызметін 2005 жылы тағайындалған Кэтрин Дэй атқарды. Ол бұл лауазымға тағайындалған алғашқы әйел болды және Дэвид О'Салливаннан қызметті қабылдады. Алғашқы үміткер Франсуа Ламоро, бұрын көлік саласын басқарған, денсаулығына қатысты мәселелерге тап болды және оның сырқаты Франция үшін саяси соққы ретінде қабылданып, Делор дәуірінен түпкілікті үзіліс болды. Бұл комиссияға көбірек либералды экономикалық бағыт беруге мүмкіндік берді. Комиссар Каллас тағайындамалардың ұлттық бас қалалардың қысымына қарсы тұрып, лайықтылық негізінде жасалғанын баса айтты. Дэй президент билікке келгеннен кейін Комиссия қызметкерлерінің кең ауқымды қайта құрылуының бір бөлігі болды. Оңшылдар жаңа бас директорлардың, соның ішінде Дэйдің, либералды реформаторлар екенін, олардың көпшілігі британдық және неміс екенін қуана қарсы алды. Бұл Францияға ұнамады, олардың ықпалын жоғалтуының символы болды, себебі олар Дэйдің либералды экономикалық реформаларына қарсы болды. Шындығында, Дэй француз мемлекеттік көмек саясатына қарсылығымен комиссияда кеңінен танылды. Комиссар Гюнтер Верхойген сияқтылар мандаттардың қабаттасуы және Комиссияның Бас Дирекцияларының фрагментациясы туралы алаңдаушылық білдірді, бұл «аумақтық соғыстарға» және координацияның жетіспеушілігіне әкелді. Комиссияның күшінің көп бөлігі осы ішкі тартыстарға жұмсалды, ал Верхойген сияқты әлсіз комиссарлар өздерінің департаменттерін тиянақты бақылауға алмай қалды.

Саясаттану

Баррозудың өкіметтену кезеңінде комиссия мүшелерінің саяси белсенділігі күрт артты. Мүшелер ұлттық саясаттан тыс болуға тиіс болғамен, олар ұлттық сайлауға қатысып немесе ұлттық кандидаттарды қолдады. Мысалы, комиссар Мишель 2007 жылғы Бельгия сайлауларына қатысты, комиссар Кроес 2005 жылғы Германия сайлауларында Ангела Меркельді, ал вице-президент Валльстрем 2007 жылғы Франция сайлауларында Сеголен Рояльді қолдады. Мишель мұндай саяси белсенділік Одақтың азаматтарымен байланысын жаңарудың бір бөлігі екенін айтты, ал Валльстрем оны қорғап, ЕО комиссиясымен байланыс жасауда маңызды рөл атқару үшін Еуропалық Одақтың саяси және даулы болуы қажет деді. Валльстрем 2009 жылғы сайлаулар алдында еуропалық саяси партиялардың беделін арттыру және партияларға Комиссия төрағасы лауазымына кандидаттар ұсыну құқығын беру жоспарларын ұсынды. Осы сценарий бойынша, егер қолдау тапса, Барозу 2009 жылы Халық партиясынан кандидат ретінде түсуі мүмкін деген болжамдар айтылды.