Кіріспе

Өсімдіктің жасушааралық өзара байланысқан кеңістігі. Өсімдіктің симпласты – жасушалық мембраналармен шектелген, ішінде су мен ерітінділер еркін тарала алатын аймақ. Апопласт – жасуша қабырғасы және жасуша сырты кеңістіктегі сұйықтыққа толы кез келген кеңістік. Қолқап жасушалар микроскопиялық плазмодезма арналары арқылы байланысады, бұл арналар жасуша қабырғаларын тесіп өтеді. Бұл арналар қанттар, аминқышқылдары және иондар сияқты кішкентай молекулалардың жасушалар арасында (бір жасушаның ішкі бөлігінен келесі жасушаның ішкі бөлігіне) ағып өтуіне мүмкіндік береді. Транскрипция факторлары мен өсімдік вирустары сияқты ірі молекулалар да актин құрылымдарының көмегімен тасымалдануы мүмкін. Симпласт су мен басқа да қоректік заттардың цитоплазмадан цитоплазмаға концентрация градиенті бойынша тікелей ағынын қамтамасыз етеді. Атап айтқанда, симпластикалық ағын тамыр жүйелерінде топырақтан қоректік заттарды жеткізу үшін қолданылады. Қоректік заттар осылайша тамырдың үш қабаты арқылы қозғалады: сыртқы қабат – эпидермис жасушаларынан, қабық арқылы эндодермиске дейін. Топырақ суындағы ерітінділер апопластикалық ағын арқылы эндодермальды жасушаларға жеткеннен кейін, Каспари жолағының болуына байланысты симпластикалық жолға түседі. Ерітінділер пассивті түрде сүзгіленгеннен кейін, олар перициклге жетеді, онда оларды алысқа тасымалдау үшін ксилемаға жылжытуға болады.

Тарих

Симпластикалық тасымалдауды алғаш рет 1879 жылы Эдуард Тангль жүзеге асырды, ол сонымен қатар плазмодезманы да ашқан, бұл термин 1901 жылы Эдуард Страсбургермен қолданылған. 1880 жылы Ханштейн симпласт терминін енгізді. Апопласт және симпласт деген қарама-қайшы терминдерді Мюнх 1930 жылы біріктіріп қолданды.