Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
2004 жылы Лондон қаласында адам өлтіру
2004 manslaughter in London
Дэвид Роджер Морли (3 қазан 1967 – 30 қазан 2004) – 2004 жылғы 30 қазанда таңертең Лондонның Уотерлоо станциясының жанында жастар тобы шабуыл жасаған бармен. Бұл шабуыл «қуанышпен ұру» деп аталатын зорлық-зомбылықтың кең таралған үрдісі салдарынан болған қайғылы оқиға ретінде, сондай-ақ шабуыл гомофобияға байланысты жасалған деген сенімге байланысты бұқаралық ақпарат құралдарында кеңінен жарияланды. 2005 жылдың желтоқсан айында төрт жас Морлидің кінәлі екені анықталды. Оқиға кезінде он төрт жаста болған он бес жасар Челси О’Махони 8 жылға бас бостандығынан айырылды. Оның бірге сотталғандары Рис Сержант (21), Даррен Кейс (18) және Дэвид Бленман (17) – барлығы Оңтүстік Лондонның Кеннингтон ауданынан, әрқайсысы 12 жылға сотталды. Олар кісі өлтіру баптары бойынша сотталған, бірақ қазылар алқасы кінәлі деп танып, оларды адам өлтіруге кінәлі деп шешті.
David Roger Morley (3 October 1967 – 30 October 2004) was a barman who was fatally attacked by a group of youths near Waterloo station in London on the morning of 30 October 2004. The attack garnered widespread media coverage as a fatality of a violent trend known as happy slapping and due to the belief that the attack was motivated by homophobia. In December 2005, four youths were found guilty of Morley's manslaughter. A fifteen year old girl, Chelsea O'Mahoney (aged fourteen at the time of the incident) was sentenced to an 8 year custodial sentence. Her co defendants Reece Sargeant (21), Darren Case (18) and David Blenman (17), all from Kennington, South London, were sentenced to 12 years each. They had been prosecuted for murder, but the jury returned a verdict of manslaughter as they are permitted to do.
Өмірбаян
Морли Лондонның гей қауымдастығында "Синдерс" есімімен белгілі болды. 1999 жылы Дэвид Коуплендтің Лондонның аз ұлтты азаматтарына жасаған шабуылдарының бөлігі ретінде "Адмирал Дункан" пабына бомба шабуыл жасалған кезде ол сол пабтың менеджері болған. Морли шабуыл кезінде күйік шақты. Морлидің достарының айтуынша, ол шабуылдан кейінгі апталарды ауыр жарақат алғандарды ауруханада көріп, оларды қолдаумен өткізген. Ол қайтыс болған кезде, Эрлс-кортта орналасқан "Бромптон" гей-барында жұмыс істеді.
Morley was known in the gay community of London as "Cinders". He was a manager at the Admiral Duncan pub when it was the target of a nail bomb attack in 1999 as part of the attacks against London's minorities by David Copeland. Morley suffered burns during the attack. Friends of Morley said he spent the weeks following the attack visiting and comforting those who had been more seriously injured in hospital. At the time of his death, he was working at another gay bar, Bromptons, located in Earls Court.
Шабуыл
Морлиге жасалған шабуыл 30 қазанның таңғы сағаттарында жасалған сегіз шабуылдың бірі болды, бірақ олар 29 қазанның кешінде адамдарға шабуыл жасауға өздері шешім қабылдаған. Топтың 15 жасар мүшесі полицияға, олардың "көшедегі жалқыларға, есірткіге тәуелділерге немесе кездейсоқ адамдарға" шабуыл жасауды жоспарлағанын айтты. Морли – жалғыз қаза болған адам. Шабуылдар таңғы сағат 2:30 мен 3:20 аралығында жасалды. Сағат 3:10-да топ Морли мен оның досы Аластер Уайтсайдты Лондон қаласындағы Хангерфорд көпірінің жанындағы орындықта отырған кезде кездестірді. О’Махони Морлиге, олар "бақытты шапалақтау" туралы деректі фильм түсіріп жатқанын және "камераға поза беруін" сұрады. Олар екеуіне шабуыл жасап, Уайтсайдтың ұялы телефонын ұрлап алды. Телефонды ұрлағаннан кейін Морли мен Уайтсайдқа шабуылдауды жалғастырды. Уайтсайдтың куәгерлік көрсетуіне сәйкес, қыз, О’Махони, Морлиді басқа екі-үш рет тепкен, "футболдай". Осы шабуылдан кейін топ тағы үш адамға шабуыл жасады. Морли Ламбет қаласындағы Сент-Томас ауруханасына жеткізілді, оған операция жасалды, бірақ ол кешкі сағат 19:40-та қайтыс болды. Сағарнамадан кейін оның 44 жарақаты бар екені анықталды, оның ішінде бес қабырғасы сынған. Ол, қақ жарып, сынған қабырғаларынан қан кеткеннен қайтыс болды. Патологтың айтуынша, жарақаттар көлік апатынан немесе үлкен биіктіктен құлаудан кейін болатын жарақаттарға көбірек ұқсайды. CCTV жазбаларында О’Махони Морлиге жасалған шабуылды түсіргені көрінбейді (бақытсыз шапалақтау шабуылдарындағыдай), бірақ ол түнгі соңғы шабуылдың CCTV жазбаларында, үйсіз адам Уэйн Миллерге жасалған шабуылды түсіріп жатқан сияқты көрінеді. Күрделі сот-медициналық сараптама шабуылшылардың ұялы телефондарында шабуылдың суреттері мен бейнелерін таба алмады. 2006 жылдың 23 қаңтарында Сержант, Кейс және Бленман он екі жылға, ал О’Махони сегіз жылға бас бостандығынан айырылды. О’Махони "героинге тәуелді ата-анасының баласы" деп сипатталды, оның "өте хаотикалық және фрагменттелген өмірі" болған. Топтың басқа мүшелері "жас және құрбыларының ықпалына бейім" деп сипатталды.
The attack on Morley was one of eight that the group carried out in the early hours of 30 October, but they had decided amongst themselves that they would attack people on the evening of 29 October. A 15 year old associate of the group told police they planned to beat up "tramps, druggies or just people on the street." Morley was the sole fatality. The attacks were carried out between 2.30am and 3.20am. At 3.10am the group encountered Morley and his friend Alastair Whiteside sitting on a bench near London's Hungerford Bridge. O'Mahoney told Morley they were making a documentary on happy slapping and to "pose for the camera". They proceeded to attack the pair and stole Whiteside's mobile phone. After stealing the phone they continued to attack Morley and Whiteside. Whiteside's witness testimony stated that the girl, O'Mahoney, finished Morley off by kicking him two or three times in the head, "like a football." After this attack the group continued to attack three more people. Morley was taken to St. Thomas' Hospital, Lambeth, where he was operated on, but was pronounced dead at 7.40pm. A post mortem found he had suffered 44 injuries, including five fractured ribs. He died of a hemorrhage from a ruptured spleen and fractured ribs. The pathologist said the injuries were more consistent with those seen after a car accident or someone who had fallen from a great height. No CCTV images saw O'Mahoney film the attack on Morley (as is the case with happy slap attacks) however she appears to be doing so in CCTV images of the final attack of the night against a homeless man, Wayne Miller. An extensive forensic investigation failed to find pictures or videos of the attacks on any of the assailants' mobile phones. On 23 January 2006 Sargeant, Case and Blenman were sentenced to twelve years in prison and O'Mahoney to eight years. O'Mahoney had been described as a "child of heroin addicts" with a "particularly chaotic and fragmented life". The other members of the gang were described as "immature and vulnerable to peer pressure".
Ескерткіш
2004 жылы 5 қарашада Соходағы Сент-Анн шіркеуінде Морлидің өмірін еске алуға 1000-нан астам адам жиналды. Оның достары сөз сөйледі, сондай-ақ Лондон мэрі Кен Ливингстонның атынан да сөз айтылды. Шіркеуге сыймағандар көшеде шамдармен тұрды. Морлидің досы: "Бұл оның тағдырынан екінші рет қате жерде, қате уақытта болуы, бірақ бүгін біздің баршамыз үшін ол дұрыс уақытта, дұрыс жерде – біздің жүректеріміздегі ең ардақты орында болады" деді. Ливингстон: "Дэвид Морли Лондонның лесбиян және гей қауымдастығында жақсы белгілі және сыйлы адам болды" деді.
Over 1,000 people attended a vigil in commemoration of Morley's life at St Anne's Church, Soho on 5 November 2004. Speeches were given by his friends, and one on behalf of the Mayor of London Ken Livingstone. Those who could not get into the church due to overcrowding stood in the street with candles. Morley's friend said, "This is the second time he was in the wrong place at the wrong time, but for all of us here today he will be in the right place at the right time, which is a very special place in all of our hearts." Livingstone said, "David Morley was well known and well loved in London's lesbian and gay community."